137 - พลังของเจดีย์รกร้างตะวันออกจำลอง

137 - พลังของเจดีย์รกร้างตะวันออกจำลอง

“ดินแดนศักสิทธิ์ซึ่งถูกทำลายล้างรู้จักกันในชื่อหยกพลิกสวรรค์ ซึ่งคล้ายกับแดนศักดิ์สิทธิแสงโชติช่วงของเราเพราะว่ามันมาจากกลุ่มดาวกระบวยเหนือ

ย้อนกลับไปในสมัยก่อน ดินแดนศักดิ์สิทธิแสงโชติช่วงของเราได้ช่วยนางรักษาบาดแผลทางวิญญาณ ดังนั้นจึงขอวาดภาพของนางไว้เป็นที่ระลึกและเก็บไว้ในคลังสมบัติ”

(T/N ดาวกระบวยเหนือ : ซึ่งได้แก่ดาวหมีใหญ่หรือดาวจระเข้ของไทยนี่เอง )

น้ำพุแห่งชีวิตของเย่ฟ่านไม่เหือดแห้งและประสาทสัมผัสของเขายังคงกระตือรือร้น ทำให้เขาได้ยินคำพูดของพวกเขาได้ชัดเจนทำให้เขารู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก

หญิงสาวที่สมบูรณ์แบบคนนี้เป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์คนแรกในดินแดนรกร้างตะวันออก ในอดีตนางเคยเป็นส่วนหนึ่งของนิกายอมตะที่ถูกกำจัดและมาจากนิกายเดียวกันกับชายชราสติฟั่นเฟือนคนนั้น

ชายชราคนนั้นบ้าคลั่งและไร้เหตุผล ก่อนหน้านี้เขาเคยจ้องมองที่ดินแดนรกร้างโบราณต้องห้ามทั้งคืน ถ้าเขาสามารถเห็นสตรีศักดิ์สิทธิ์ในอดีตด้วยร่างกายที่ไร้ตำหนิของนางในตอนนี้มันก็ยากที่จะจินตนาการว่าเขาจะคุ้มค่ามากแค่ไหน

“นางตายไปเมื่อหกพันปีก่อน แต่ปรากฏจริงๆในตอนนี้ มีความเป็นไปได้ทางเดียวเท่านั้นปัจจุบันนางเป็นข้ารับใช้ในดินแดนรกร้างนี้ไปแล้ว” เจียงฮั่นจงกล่าวด้วยความหวาดกลัว

ในอดีตอันไกลโพ้นมียอดฝีมือที่ไม่มีใครเทียบได้หลายคนที่ได้เข้าไปในส่วนลึกของดินแดนรกร้างโบราณต้องห้ามและเข้าสู่ขุมนรกที่ไม่มีที่สิ้นสุดด้วยตัวของพวกเขาเอง

ในที่สุดพวกเขาทั้งหมดก็กลายเป็น 'ข้ารับใช้รกร้าง' แล้วติดอยู่ที่นี่ตลอดไป

“มีเพียงยอดฝีมือที่ไม่มีใครเทียบได้เท่านั้นที่จะสามารถกลายเป็นข้ารับใช้ได้ แม้ว่านางจะตายไปเมื่อหกพันปีก่อนกลิ่นอายของนางนั้นก็ยังน่ากลัวอย่างยิ่ง”

จี้หยุนเฟิงกล่าวต่อด้วยเสียงหนักแน่น

“เราควรทำอย่างไร? เราต้องถอยไหม? ข้ารู้สึกได้ว่าเปลวเพลิงแห่งชีวิตของข้าจะมอดลงทุกเมื่อ”

“ร่างกายของนางปล่อยกลิ่นอายของ 'ความมรณะ' ออกมา ข้าเกรงว่าเราจะหนีไม่พ้นอีกต่อไป!” ร่างกายของสวีเต้าหลิงเย็นเยียบ

หญิงงามที่ไม่มีใครเทียบได้เปรียบเสมือนปีศาจจิ้งจอกในขณะที่นางลอยลงมาอย่างเงียบๆล่องลอยผ่านเย่ฟ่านและเข้าหาผู้อาวุโสทั้งสาม

เย่ฟ่านรู้สึกขมขื่น เป็นไปได้อย่างยิ่งที่เขาจะตายที่นี่ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ก็ทำให้เขานึกย้อนไปถึงตอนที่พวกเขาปรากฏตัวครั้งแรกบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทุกสิ่ง

ทุกอย่างก็ราบรื่นไม่มีอันตรายใดๆแม้กระทั่งยาศักดิ์สิทธิ์ก็ยังหามาได้อย่างง่ายดาย

“ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วตอนนั้นเป็นเพราะซากมังกรทั้งเก้าและโลงศพทองแดงโบราณที่ตกลงมาจากฟากฟ้า ซึ่งทำให้ 'ข้ารับใช้เปลี่ยวร้าง' ซ่อนตัวด้วยความกลัวทุกอย่างจึงได้ราบรื่นแบบนั้น”

“มาเดิมพันกันให้หมด!”

เจียงฮั่นจงจับกล่องผ้าชูขึ้นมา แสงสว่างส่องออกมาจากร่างกายของเขาในขณะที่กระจกทองแดงโผล่ออกมาจากบริเวณตันเถียนของเขา

รูปสัญลักษณ์ทั้งแปดถูกแกะสลักไว้ที่ด้านหลังของกระจกทองแดง และด้านหน้าของมันนั้นสว่างไสวเหมือนของ พระจันทร์เต็มดวงส่องแสงระยิบระยับและเจิดจรัส

ในทำนายนั้นลำแสงหนาทึบขนาดมหึมาก็พุ่งเข้าหาสตรีศักดิ์สิทธิ์หยกพลิกสวรรค์ทันที

ยอดทั้งหมดของภูเขาศักดิ์สิทธิ์เริ่มสั่นสะท้านและแสงสว่างราวกับกำลังไหลลงมาจากสวรรค์ทั้งเก้า ทำให้รู้สึกได้ถึงความกดดันมหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อ

เย่ฟ่านตกใจ ความแข็งแกร่งของเจียงฮั่นจงเหมือนกับมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ที่ไม่มีที่สิ้นสุด

ในฐานะผู้ฝึกฝนของอาณาจักรน้ำพุแห่งชีวิตเขาไม่สามารถเข้าใจหรือวัดได้ว่าลำแสงนี้น่ากลัวเพียงใด ถ้ามันตกลงบนร่างของเขาเขาก็จะกลายเป็นฝุ่นทันที

“นี่ควรเป็นดินแดนที่อยู่เหนืออีกฝั่งหนึ่งไปแล้ว……” เขารู้ว่านอกเหนือจาก “กงล้อทะเล” ร่างกายมนุษย์สามารถครอบครองอาณาจักรลึกลับอื่นๆได้

“ชิ้ง”

มีบางอย่างเกิดขึ้นซึ่งทำให้ทุกคนรู้สึกตะลึงงัน ลำแสงซึ่งทำให้แม้แต่ดวงดาวบนท้องฟ้าดูมืดมนก็สลายไปราวกับควันไฟเมื่อมันตกลงบนร่างของสตรีศักดิ์สิทธิ์โดยไม่ทำร้ายนางเลยแม้แต่น้อย

“เคร้ง!”

ได้ยินเสียงโลหะดังขึ้นในขณะที่กระจกแปดเหลี่ยมทองแดงเปล่งแสง ใบหน้าของเจียงฮั่นจงซีดลงในขณะที่ร่างกายของเขาแกว่งไปมา น้ำพุแห่งพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาแห้งอีกครั้ง

“ฮ่าๆ”

จี้หยุนเฟิงทำท่าขณะที่เขาจับหินสีดำอันเป็นเอกลักษณ์ เงาพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาและปกคลุมท้องฟ้า บินไปทางหญิงสาวขณะที่พายุกำลังโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งทำให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ไร้แสง

"ปัง!"

หญิงสาวคนนั้นค่อยๆชี้ขึ้นด้านบนขณะที่เงาที่ปกคลุมท้องฟ้าถูกเจาะทะลุทันที

ความสว่างนั้นจางลงก่อนจะตกลงสู่พื้นอย่างช้าๆ ใบหน้าของจี้หยุนเฟิงเป็นสีขาวซีดไม่มีเลือด ร่างกายที่ทรุดโทรมของเขาก้มลงในขณะที่เขาสะดุดถอยหลังและล้มลงกับพื้น

“พี่สวีใช้สิ่งประดิษฐ์ต้องห้ามของเจ้า เจ้าบอกว่ามันมีพลังของผู้อาวุโสใหญ่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเจ้า? มันสามารถใช้ได้สองครั้งน่าจะใช้ป้องกันนางได้”

จี้หยุนเฟิงรีบกล่าว

ใบหยกที่มีขนาดเท่าฝ่ามือปรากฏอยู่ในมือของสวีเต้าหลิงและส่องประกายระยิบระยับ จารึกเต๋าจำนวนมากปกคลุมมันในขณะที่มือทั้งสองของเขาก็จับใบไม้หยกไว้แน่น

รังสีศักดิ์สิทธิ์อันเจิดจ้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมา เติมท้องฟ้าด้วยแสงสีเขียวที่ทำให้ยอดเขาทั้งลูกจมลงในทันที แสงนั้นกลืนกินสตรีศักดิ์สิทธิ์ของหยกพลิกสวรรค์เข้าไปภายใน

พลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้กว้างใหญ่ไพศาลและไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนกับว่าดวงดาวบนท้องฟ้าทั้งหมดเปลี่ยนเป็นแสงสีเขียวและตกลงมาทำให้โลกทั้งใบสว่างไสว

สิ่งนี้กินเวลาครึ่งนาทีก่อนที่แสงสีเขียวจะค่อยๆหายไป ไม่ไกลออกไปเย่ฟ่านสูดลมหายใจเข้าไปอย่างหนาวเหน็บ!

สตรีศักดิ์สิทธิ์ของหยกพลิกสวรรค์ไม่ได้ขยับแม้แต่ก้าวเดียวและยังคงยืนนิ่งอยู่ที่นั่น แม้แต่เสื้อผ้าสีขาวของนางก็ยังไม่ขยับ น่ากลัวจนดูเหมือนปีศาจ

ผิวของผู้อาวุโสทั้งสามซีดเผือดขณะที่พวกเขาชำเลืองมองกัน พร้อมกับกำสิ่งประดิษฐ์ต้องห้ามไว้ในมือก่อนจะใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ครั้งสุดท้าย

อย่างไรก็ตามหลังจากที่ใช้ความสามารถของพวกเขาและแสงไฟดับลง สตรีศักดิ์สิทธิ์หยกพลิกสวรรค์ยังคงยืนอยู่ที่นั่นโดยปราศจากตำหนิใดๆ

"เปรี้ยะ!"

สิ่งของต้องห้ามของจี้หยุนเฟิงและสวีเต้าหลิงใกล้จะสลายตัวและไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป

ใบหน้าของพวกเขาเป็นสีซีดและมีริ้วรอยปกคลุมผิวหนัง ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีอายุหลายสิบปีและพละกำลังของพวกเขาก็เกือบจะเหือดแห้ง

เจียงฮั่นจงอายุมากแล้วและกล่องผ้าในมือของเขามีรอยร้าวถึงเก้าชิ้น ในขณะนี้เขากัดฟันพูด

“ข้าหมดเรี่ยวแรงแล้ว”

กล่องผ้าแตกเป็นเสี่ยงๆและเจดีย์โบราณก็ปรากฏอยู่ในมือของเขา มันมีความสูงแค่ฝ่ามือและหมองคล้ำโดยไม่มีความแวววาวดูเหมือนเป็นของที่ดูธรรมดามาก

อย่างไรก็ตามในชั่วพริบตาแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็ถูกปล่อยออกมาในทันที ซึ่งรุนแรงกว่าความผันผวนของพลังก่อนหน้านี้หลายเท่า

"นั่นคือ……."

ดวงตาที่พร่ามัวของสวีเต้าหลิงเปล่งประกายด้วยความสงสัยขณะที่เขากล่าวอย่างไม่แน่ใจว่า

“มีข่าวลือว่าตระกูลเจียงพยายามที่จะสร้างเลียนแบบสมบัติล้ำค่าที่สุดของดินแดนรกร้างตะวันออกนั่นคือเจดีย์รกร้างเป็นไปได้ไหมที่เจ้าทำสำเร็จ”

“เราจะทำสำเร็จได้ยังไง เจดีย์รกร้างเป็นสิ่งที่ดำรงอยู่มาตั้งแต่ต้นของโลกไม่สามารถเลียนแบบได้ นี่เป็นเพียงของลอกเลียนแบบที่ด้อยกว่าแต่ก็ยังเป็นสมบัติล้ำค่าของตระกูลเรา”

เจียงฮั่นจงไม่ได้เคลื่อนไหวใดๆในขณะที่เจดีย์รกร้างจำลองขึ้นสู่ท้องฟ้าและเริ่มโตขึ้น หลังจากนั้นมันก็พุ่งเข้าหาสตรีศักดิ์สิทธิ์หยกพลิกสวรรค์อย่างรวดเร็ว

"นี่……." จี้หยุนเฟิงสูดลมหายใจเข้าไปอย่างหนาวเหน็บ

“แม้ว่ามันจะเป็นของเลียนแบบแต่ก็น่าเหลือเชื่อเป็นอย่างมาก แม้แต่ภายในดินแดนรกร้างโบราณต้องห้ามแห่งนี้มันก็ยังทำได้ดีไม่น้อย อยากรู้จริงๆว่าเจดีย์ที่แท้จริงจะมีพลังมากแค่ไหน”

เจียงฮั่นจงส่ายหัว

“น่าเสียดายที่มันสามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียว หวังว่ามันจะเพียงพอที่จะหยุดนางชั่วคราวคงพอซื้อเวลาให้กับพวกเราอยู่บ้าง”