114 - คนโบราณไม่ได้หลอกลวง

114 - คนโบราณไม่ได้หลอกลวง

หนึ่งชั่วยามต่อมาเย่ฟ่านลืมตาขึ้นเมื่อมีกระแสไฟเย็นยะเยือกปรากฏขึ้นภายในหม้อสมุนไพร เขาเอื้อมมือไปหยิบเมล็ดบัวที่เกิดจากดอกบัวศักดิ์สิทธิ์หยกดำ

เมล็ดบัวมีขนาดใหญ่มาก มีรูปร่างเหมือนไข่นกพิราบ ทั้งตัวของมันเป็นประกายและโปร่งแสงราวกับว่ามันถูกแกะสลักจากหยกดำ

สมุนไพรจิตวิญญาณนี้ไม่สามารถละลายได้ในระยะเวลาอันสั้น ไม่เช่นนั้นผู้อาวุโสฮั่นจะไม่ต้องการเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืนในการต้มและกลั่นสมุนไพร

เย่ฟ่านวางเมล็ดบัวไว้ในปากของเขาในขณะที่เขาเคี้ยวเบาๆก่อนที่จะกลืนช้าๆ ปากของเขาดูเหมือนจะเต็มไปด้วยหยกศักดิ์สิทธิ์ที่แตกสลายจำนวนนับไม่ถ้วน

แก่นแท้แห่งชีวิตจำนวนมากถูกปล่อยออกมา และปากของเขาดูเหมือนจะบรรจุไปด้วยวัตถุศักดิ์สิทธิ์ งามวิจิตรตระการตาอย่างยิ่ง

ข้างหม้อสมุนไพรทองแดงผู้อาวุโสฮั่นดูเหมือนจะได้ยินอะไรบางอย่างในขณะที่เขานั่งอยู่ที่นั่นอย่างไม่ขยับเขยื้อน รอยยิ้มที่เย็นชาไร้ความรู้สึกลอยอยู่บนใบหน้าของเขา

“ทนได้นานกว่านี้ไม่ได้เหรอ? แช่อยู่ในของเหลวแห่งชีวิต ด้วยอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องผิวหนังจะฉีกขาด ทำให้เกิดความเจ็บปวดที่คาดไม่ถึง ภายในช่วงเวลาสั้นๆเจ้าจะหยุดหายใจ”

ผู้อาวุโสฮั่นไม่มีความเมตตาหรือความเห็นอกเห็นใจในตัวเขาในขณะที่เขาหลับตาลงอีกครั้งเพื่อกลับสู่สภาพที่เงียบสงัดและอ้างว้าง

ภายในหม้อสมุนไพรทองแดง เย่ฟ่านไม่ได้แสดงสีหน้าใดๆ แก่นแท้ของปราณยังคงเป็นฟองอยู่ในปากของเขาในขณะที่แสงสีดำแวบวาบเมล็ดบัวถูกเคี้ยวเป็นชิ้นๆและกลืนเข้าไป

หลังจากนั้น เขาหลับตาลงในขณะที่เขาเริ่มหมุนเวียนศิลปะลึกลับที่บันทึกไว้ในคัมภีร์เต๋าอย่างสงบ แสงเป็นประกายระยิบระยับส่งไปทั่วร่างของเย่ฟ่าน

สองชั่วยามผ่านไปในขณะที่แสงสีทองภายในทะเลแห่งความทุกข์ของเย่ฟ่านขยายตัวอย่างรวดเร็ว พลังปราณและเลือดที่เขาสูญเสียไปทั้งหมดได้รับการฟื้นฟูและแก่นแท้ของปราณเพิ่มขึ้น ในเวลาเดียวกัน

ทะเลสีทองแห่งความทุกข์ก็เริ่มพลุ่งพล่าน จนเกือบทำให้เกิดภาพที่โหยหวนและน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้น!

เย่ฟ่านใช้จิตตานุภาพเพื่อปราบปรามมันอย่างแรง ในเวลาเดียวกันเขาตั้งใจส่งเสียงฟู่ฟ่าเพื่อดึงดูดความสนใจของผู้อาวุโสฮั่นให้มาเปิดฝาหม้อและตอนนั้นเองที่เย่ฟ่านจะใช้คัมภีร์เต๋าสังหารปีศาจเฒ่าตัวนี้

“นั่นเสียงอะไร? ทำไมดูเหมือนคลื่นซัดเข้าหากัน?”

ผู้อาวุโสฮั่นลืมตาขึ้นและมีสีหน้าแปลกๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาในขณะที่เขาพูดพึมพำ

“เมื่อเม็ดสมุนไพรจิตวิญญาณพิเศษก่อตัวขึ้น เหตุการณ์พิเศษบางอย่างจะตามมา เป็นไปได้หรือไม่ที่การกลั่นสมุนไพรของข้าจะไม่เพียงแต่ประสบความสำเร็จ แต่ยังเป็นคุณภาพที่ดีที่สุด?”

เย่ฟ่านกัดฟัน เขาหวังว่าผู้อาวุโสฮั่นจะเปิดฝาหม้อ แต่เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา เขาจึงตัดสินใจปล่อยให้เสียงคลื่นบางส่วนส่งออกมาจากหม้อทองแดง

“มันเป็นเสียงคลื่นจริงๆ……” ผู้อาวุโสฮั่นแสดงสีหน้าปลาบปลื้ม

“คนโบราณเคยเจอฉากแบบนี้ตอนกลั่นเม็ดสมุนไพร ลือกันว่าเสียงดังนั้นราวกับมีคลื่นลมและทะเลที่รุนแรง เป็นไปได้ไหมว่าข้ากำลังจะทำยาพิเศษที่ไม่มีใครเทียบได้?”

“แม่เองสิ!”

เย่ฟ่านต้องการสาปแช่ง ผู้อาวุโสฮั่นไม่ได้ตั้งใจที่จะเปิดฝาหม้อทำให้เย่ฟ่านไม่มีโอกาสสังหารเขาได้

“บูม……”

เย่ฟ่านเริ่มปล่อยให้เสียงดังขึ้น ในขณะที่เสียงของทะเลที่โหยหวนก็ส่งออกมาด้านนอก พร้อมกันนั้นแสงสีทองจากทะเลแห่งความทุกข์ของเขาก็ปรากฏขึ้นทำให้มีเมฆสีทองปกคลุมด้านนอกของหม้อทองแดง

“คนโบราณไม่ได้หลอกข้าจริงๆ!” ข้างหม้อปรุงยาทองแดง ผู้อาวุโสฮั่นถอนหายใจด้วยความรู้สึกตื่นเต้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ผู้แซ่ฮั่นปรุงยามาตลอดชีวิตแต่นี่เป็นเหตุการณ์พิเศษครั้งแรกที่ข้าเจอ มันจะต้องเป็นยาที่ล้ำเลิศที่สุดในปฐพีอย่างแน่นอน”

เย่ฟ่านไม่สามารถระงับมันได้อีกต่อไปในขณะที่แก่นแท้ของลมปราณที่คุ้มคลั่งภายในทะเลแห่งความทุกข์ของเขาระเบิด ทำให้เกิดคลื่นความโกรธกระจัดกระจายไปทั่วห้องศิลา

ในชั่วพริบตาแสงไฟศักดิ์สิทธิ์ก็ลุกโชติช่วงเป็นคลื่นที่โหมกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทะเลที่มีพายุก็ท่วมท้นสู่สรวงสวรรค์ขณะที่เสียงอึกทึกก็ดังขึ้น!

ภายในเสียงที่น่าสะพรึงกลัวของทะเลที่โหยหวน ได้ยินเสียงฟ้าร้อง สายฟ้าแลบผสมผสานกับท้องฟ้าเหนือทะเลสีทองแห่งความทุบ ฉากและเสียงนั้นช่างน่าอัศจรรย์

ในเวลานี้เย่ฟ่านรู้สึกประหม่าอย่างยิ่งและหนังสือสีทองของเขาก็วาบขึ้น เขาพร้อมที่จะปล่อยมันทุกเมื่อเพื่อฆ่าศัตรูของเขา!

อย่างไรก็ตามผู้อาวุโสฮั่นมีท่าทีกระวนกระวายใจในขณะที่เขาพูดว่า

“คนสมัยก่อนไม่ได้หลอกข้าจริงๆ…… ตำนานมีจริง!”

เขายืนขึ้นและเดินไปรับรอบปรุงยาด้วยความร่าเริง ขณะที่มือเท้าของเขาก็ร่ายรำอย่างไม่สามารถเก็บอาการได้

“เสียงของทะเลที่โหยหวน เสียงคำรามของฟ้าร้อง เหมือนกับที่บันทึกไว้ในตำราโบราณ ตามตำนานนี่คือสัญญาณที่ปรากฏขึ้นเมื่อมีการกลั่นเม็ยาที่ไม่มีใครเทียบได้!”

เย่ฟ่านไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือโกรธ เขาตั้งใจและพร้อมที่จะฆ่าอยู่ตลอดเวลา แต่ผู้อาวุโสฮั่นก็ไม่เปิดฝาสักทีชายชราคนนี้ยังคงหาข้ออ้างในการหลอกตัวเอง

“ปู่เอ็งสิ!”

เย่ฟ่านสาปแช่งในใจก่อนที่จะสงบสติอารมณ์และเริ่มสร้างทะเลแห่งความทุกข์สีทองอย่างจริงจัง

“คนสมัยก่อนไม่ได้หลอกข้าจริงๆ……” ผู้อาวุโสฮั่นเต้นอย่างต่อเนื่อง

ผู้อาวุโสฮั่นไม่เคยมีความสุขขนาดนี้มาก่อน ในเวลานี้แม้แต่รอยย่นบนใบหน้าของเขาก็ดูเหมือนจะจางหายไปบางส่วน เย่ฟ่านรู้แล้วว่าชายชราคนนี้คงไม่เปิดหม้อแน่ดังนั้นเขาจึงได้แต่ฝึกฝนไปเรื่อยๆ

เสียงคลื่นยังคงดำเนินต่อไป ทะเลที่โหยหวนทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือน ฟ้าร้องคำรามและสายฟ้าแลบ เสียงดังก้องไปทั่วห้องหิน

หัวใจของผู้อาวุโสฮั่นเต็มไปด้วยความคาดหวังว่าเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืนจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หม้อยาทองแดงถูกปกคลุมไปด้วยไฟสีเงินและยังคงดูดซับแง่มุมทางจิตวิญญาณของเปลวไฟต่อไป แสงที่มันกระจัดกระจายออกมาทำให้ห้องศิลาสว่างไสวราวกับเวลากลางวัน

สิ่งนี้ดำเนินไปเป็นเวลาสี่ชั่วยามก่อนที่เสียงคลื่นจะค่อยๆจางหายไปและในที่สุดภายในหม้อยาทองแดงก็สงบลง มีเพียงเปลวไฟสีเงินที่ยังคงลุกโชน

ผู้อาวุโสฮั่นไม่กังวลเขาต้องหลอมและกลั่นเป็นเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืนก่อนจะเปิดฝาหม้อ ฉากที่ไม่เหมือนใครไม่สามารถดำเนินต่อไปได้เป็นเวลานาน

หัวใจของเขาตั้งมั่นอยู่ในความคิดมานานแล้วว่านี่เป็นยาเม็ดที่ไม่มีใครเทียบได้เพราะมันเหมือนกับที่บันทึกไว้ในตำราโบราณอย่างไม่ผิดเพี้ยน

ด้วยวิธีนี้วันและคืนได้ผ่านไปเรื่อยๆ หม้อยารักษาความสงบและมีเพียงเปลวไฟอสูรเท่านั้นที่เต้นต่อไปในขณะที่แสงสีขาวนวลยังคงสั่นไหว

ภายในหม้อยาทองแดงเย่ฟ่านเข้าสู่สภาวะว่างเปล่า ตอนนี้เขาค่อยๆรู้สึกตัวอย่างช้าๆ

ทะเลสีทองแห่งความขมขื่นของเขาได้รับการขยายอีกครั้งและมีขนาดใหญ่ขึ้น ตอนนี้มันมีขนาดใหญ่เท่ากับผลลิ้นจี่สีทองแพรวพราว

มีสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์อีกยี่สิบเจ็ดอันปรากฏขึ้น แต่ละอันเป็นเหมือนโซ่โลหะศักดิ์สิทธิ์หรือสายฟ้าที่ลอยอยู่ในอากาศเหนือทะเลแห่งความทุกข์

การเปลี่ยนแปลงที่ไม่เหมือนใครเกิดขึ้นคือภายในทะเลแห่งความทุกข์ของเขา ระลอกคลื่นสามารถเห็นได้จริงในนั้นและฟองอากาศยังคงถูกปล่อยออกมา

เย่ฟ่านลืมตาขึ้นในขณะที่เขารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงภายในทะเลแห่งความทุกข์อย่างชัดเจน ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา

ในเวลานี้แม้แต่ดวงตาของเขาก็ยังเต็มไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ แต่เขาไม่พอใจกับสิ่งนี้ในขณะที่เขาเอื้อมมือไปคว้าผลของดอกบัวหิมะหยกเขียว

ผลไม้สีเขียวนี้มีขนาดเท่ากับไข่ไก่มีแสงสีเขียวส่องประกายระยิบระยับอยู่รอบๆตัว ผลของบัวหิมะหยกเขียวนั้นหายากมากและผลแต่ละผลจะเติบโตบนยอดภูเขาหิมะที่สูงหลายหมื่นวา

มันก่อตัวขึ้นหลังจากไม่เห็นแสงตะวันเป็นเวลาพันปีและได้รับการคุ้มครองจากอสูรที่แข็งแกร่งหลายตน ผู้อาวุโสฮั่นใช้เวลาแปดปีในการแย่งชิงมันมาได้สำเร็จหนึ่งผล

เมื่อผลไม้เข้ามาอยู่ในมือเย่ฟ่านก็รู้สึกเย็นสไบ ยาต้มที่เดือดไม่ได้ทำให้ผลไม้ละลาย เมื่อกินเข้าไปมันมีรสชาติคล้ายกับสาลี่ที่หวานที่สุด

คราวนี้เย่ฟ่านระมัดระวังตัวมากและไม่ส่งเสียงดัง ทุกอย่างเสร็จสิ้นในความเงียบ หนึ่งวันและคืนผ่านไปแล้ว

รสชาติของผลไม้มีรสหวาน สดและอร่อย แต่มีความเย็นเหมือนกับรับประทานน้ำแข็งทำให้ร่างกายของเย่ฟ่านสั่นสะท้านโดยไม่สมัครใจ

เนื่องจากแก่นแท้ของพลังปราณแห่งชีวิตแผ่ขยายอย่างรวดเร็วไปยังแขนขาทั้งสี่ของเขา หลอดเลือดแดงและเส้นเลือดนับร้อยภายในร่างกายของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้น

ในที่สุดลำแสงสีเขียวก็ปกคลุมเย่ฟ่าน ผิวของเขาเป็นสีเขียวและสดใสเหมือนกับหยกชั้นดีในขณะเดียวกันคุณภูมิในหม้อปรุงยาก็ลดลงอย่างรวดเร็ว

หนึ่งชั่วยามต่อมาเสียงของทะเลที่โหยหวนก็ดังขึ้นอีกครั้งจากภายในหม้อยาทองแดง คราวนี้เสียงโห่ร้องดังขึ้นพร้อมกับสายฟ้าขนาดมหึมาที่ผ่าลงมายังหม้อทองแดง

ผู้อาวุโสฮั่นมีดวงตาที่เปล่งประกายพร้อมกับตะโกนออกมาว่า

“ฉากพิเศษปรากฏขึ้นอีกครั้ง เม็ดยาล้ำค่าจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน คนโบราณไม่ได้หลอกลวงจริงๆ!”

(ประมาณ 13:00 น จะลงให้อีก 2 ตอนนะครับ)