บทที่ 2: ข้า ฮั่วอวี่ฮ่าว จะขอฝืนลิขิตฟ้าพลิกชะตาชีวิตตัวเอง!

บทที่ 2: ข้า ฮั่วอวี่ฮ่าว จะขอฝืนลิขิตฟ้าพลิกชะตาชีวิตตัวเอง!

หลังจากได้รับรู้เนื้อหาที่ถูกบันทึกไว้ในสมุดบันทึกลึกลับเล่มนั้นจนจบ...

ใบหน้าของฮั่วอวี่ฮ่าวก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง!

แม้เขาจะไม่อยากเชื่อเลยว่าเนื้อหาในบันทึกลึกลับนั้นจะเป็นเรื่องจริง

แต่ใครจะไปห้ามความคิดได้ ในเมื่อเนื้อหาเหล่านี้ดันตรงกับความเป็นจริงอย่างไม่มีผิดเพี้ยน?

สมุดบันทึกได้เขียนถึงสิ่งที่ฮั่วอวี่ฮ่าวต้องเผชิญเอาไว้อย่างชัดเจน

รวมไปถึงเรื่องที่ฮั่วอวี่หลินคอยดูแลฮั่วอวี่ฮ่าวและท่านแม่มาตลอดหลายปี ซึ่งเรื่องเหล่านี้มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้!

โดยเฉพาะประโยคที่ว่า ท่านแม่ได้ฝากฝังเขาไว้ก่อนที่จะสิ้นใจ

ประโยคนี้แหละที่ทำให้ฮั่วอวี่ฮ่าวถึงกับสูญเสียการควบคุมอารมณ์ไปมากที่สุด

เพราะในวันนั้น ฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ ท่านแม่ของฮั่วอวี่ฮ่าว ได้กล่าวคำพูดนั้นออกมาจริงๆ!

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่นางพูด มีเพียงฮั่วอวี่ฮ่าว ฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ และฮั่วอวี่หลินอยู่ด้วยกันเท่านั้น! ไม่มีบุคคลที่สี่อยู่ด้วยอย่างเด็ดขาด!

ดังนั้นตอนนี้ฮั่วอวี่ฮ่าวจึงเริ่มร้อนรนขึ้นมาจริงๆ แล้ว!

จากเบาะแสต่างๆ ที่อธิบายไว้ในบันทึก ทุกอย่างล้วนพิสูจน์ว่าเนื้อหาในสมุดบันทึกเล่มนี้อาจเป็นความจริง!

แต่ถ้ามันเป็นเรื่องจริงล่ะ?

ฮั่วอวี่ฮ่าวรู้สึกเหมือนชีวิตของเขากำลังจะจบสิ้นลงแล้วจริงๆ

เพราะถ้าหากทั้งหมดนี้คือเรื่องจริง อนาคตของฮั่วอวี่ฮ่าวก็ช่างมืดมนเกินไปแล้ว!

เหมือนกับที่เพิ่งเขียนไว้ในบันทึก

ฮั่วอวี่ฮ่าวถูก "ท่านผู้นั้น" เพ่งเล็งโดยตรง

ผลลัพธ์สุดท้ายคือคนรักต้องตาย สูญเสียอิสรภาพ และกลายเป็นเพียงเครื่องมือที่มีค่าด้อยยิ่งกว่าสุนัขตัวหนึ่ง

ฮั่วอวี่ฮ่าวก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง แน่นอนว่าเขาไม่อยากให้อนาคตของตัวเองต้องกลายเป็นแบบนี้

และสิ่งที่เขารับไม่ได้มากที่สุดก็คือ เขาถึงกับสูญเสียตัวตนเดิมของตัวเองไป!

เขาถึงขั้นลืมความแค้นสีเลือด ให้อภัยดยุกพยัคฆ์ขาว และยอมกลับไปใช้แซ่ไต้

นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่อาจยอมรับได้อย่างเด็ดขาด!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ อารมณ์โกรธก็ยิ่งพลุ่งพล่านขึ้นเรื่อยๆ

เขาสาบานกับตัวเองอย่างเงียบๆ ว่าไม่ว่าอนาคตที่บันทึกไว้ในสมุดเล่มนี้จะเป็นจริงหรือไม่

เขา ฮั่วอวี่ฮ่าว จะไม่มีทางกลายเป็นคนแบบนั้นเด็ดขาด!

เขาไม่ยอมเป็นเครื่องมือของใคร และยิ่งไปกว่านั้น เขาจะไม่มีวันลืมหนี้แค้นที่มีต่อดยุกพยัคฆ์ขาว

หากมีวันใดที่เขาลืมเรื่องพวกนี้ไปจริงๆ ล่ะก็ สู้ตายไปเสียยังจะดีกว่า!

และในจังหวะนั้นเอง เนื้อหาในบันทึกก็อัปเดตขึ้นมาอีกครั้ง

【ไม่เลว ไม่เลวเลย】

【ถึงแม้การตื่นรู้ความทรงจำในชาติก่อนจะช้าไปสักหน่อย แต่ในฐานะผู้ข้ามมิติ ของวิเศษช่วยเหลือก็ไม่ได้ตกหล่นหายไปไหน】

【ข้าปลดล็อกระบบสมุดบันทึกระดับเทพเจ้าได้แล้ว】

【ระบบนี้ค่อนข้างสะดวกเลยทีเดียว มันไม่ได้มอบภารกิจที่ซับซ้อนยุ่งยาก หรือบังคับให้ข้าต้องทำตาม ที่สำคัญคือมันไม่ทำตัวน่ารำคาญจนชวนให้หงุดหงิดตาย】

【ข้าแค่ต้องเขียนบันทึกและปั่นจำนวนคำนิดหน่อย ก็สามารถรับรางวัลได้แล้ว!】

【แม้ภารกิจมือใหม่ (การเขียนบันทึกครั้งแรก) จะยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่พอนับจำนวนคำดูแล้ว ก็น่าจะใกล้ครบแล้วล่ะ】

【ในเมื่อเป็นของที่มาจากระบบ ของรางวัลที่จะได้รับก็ต้องรับประกันคุณภาพอย่างแน่นอน】

【ดังนั้นสิ่งที่ข้าต้องทำต่อไปคือการซุ่มเงียบอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว】

【ใช้ระบบสมุดบันทึกนี้เพื่ออัปเลเวลตัวเองไปเรื่อยๆ】

【รอจนถึงวันที่ข้าเติบโตแข็งแกร่งขึ้นในอนาคต—หึหึ! ถึงตอนนั้นข้าจะบุกขึ้นไปบนแดนเทพ แล้วอัดท่านผู้นั้นให้หมอบไปเลย!】

【แต่ก่อนจะถึงเวลานั้น ข้ายังคงต้องลอบพัฒนาตัวเองไปก่อน】

【โดยเฉพาะเรื่องของระบบสมุดบันทึกนี้ จะให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด เพราะท่านผู้นั้นอาจจะกำลังจับตามองพวกเราอยู่ตลอดเวลา บนแดนเทพนั้น หนึ่งวันบนสวรรค์เท่ากับหนึ่งปีบนโลกมนุษย์ แค่เวลาที่เขาดื่มน้ำ ก็เพียงพอให้เขาจ้องมองโลกเบื้องล่างได้หลายวันแล้ว】

【ดังนั้นระบบสมุดบันทึกนี้ต้องห้ามถูกเปิดโปงเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นทุกอย่างจบเห่แน่】

【แต่ถึงอย่างนั้น ข้าก็ยังพอช่วยเสี่ยวอวี่ฮ่าวได้บ้าง อย่างไรเสียข้าก็เป็นผู้ข้ามมิติ มีความรู้ประวัติศาสตร์นับหมื่นปีของทวีปโต้วหลัวอยู่ในหัว ข้ารู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป】

【เดี๋ยวพอมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น ข้าค่อยเตือนเขาให้ทันเวลา เพื่อให้เขาหลีกเลี่ยงหลุมพรางและไม่เดินผิดทาง แค่นี้ก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว】

【จากนั้นก็แค่รอจนกว่าข้าจะพัฒนาตัวเองให้แข็งแกร่งพอ แล้วค่อยไปเด็ดหัวสุนัขอย่างท่านผู้นั้นซะ!】

【เอ๊ะ? จำนวนคำเกินแล้วนี่นา!】

【เฮ้อ ประมาทไปหน่อย เขียนเกินมาแค่คำเดียวก็ขาดทุนแล้วนะเนี่ย!】

【รีบหยุดเขียนดีกว่า! ข้าจะไปเก็บผลไม้แล้วกลับไปหาน้องชายทึ่มของข้า ข้าเองก็ชักจะหิวแล้วสิ กลับไปกินปลาย่างตอนนี้คงกำลังดี】

เนื้อหาที่บันทึกไว้จบลงอย่างกะทันหันเพียงเท่านี้

และหลังจากฮั่วอวี่ฮ่าวอ่านเนื้อหาใหม่จบ มุมปากของเขาก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกยิกๆ

ถึงแม้เขาจะรู้ดีว่าฮั่วอวี่หลิน พี่ชายของเขาจะเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียวมากแค่ไหน

แต่เขาก็ไม่คาดคิดเลยว่า พี่ชายจะงกแม้กระทั่งตอนเขียนบันทึก

ถึงขนาดยอมขาดทุนไม่ได้แม้แต่การเขียนตัวอักษรเกินมาไม่กี่คำ

อย่างไรก็ตาม ผ่านทางสมุดบันทึกเล่มนี้ เขาได้รับข้อมูลใหม่ๆ มากมาย

ถึงแม้ว่าข้อมูลเหล่านี้จะยังไม่ได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นจริงหรือไม่

แต่ถ้ามันเป็นเรื่องจริง นั่นหมายความว่าฮั่วอวี่ฮ่าวในตอนนี้กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายสุดๆ และเขาก็เพิ่งจะรู้ตัว!

"คงต้องรอให้ท่านพี่กลับมาก่อน แล้วค่อยหาวิธีทดสอบเขาดู"

"แต่ข้าต้องทำตามที่ท่านพี่บอก นั่นคือห้ามเปิดโปงเรื่องระบบสมุดบันทึกนี้เด็ดขาด"

"เพราะถ้าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นความจริง ระบบสมุดบันทึกนี้จะกลายเป็นไพ่ตายให้ท่านพี่ใช้รับมือกับ 'ท่านผู้นั้น' ในอนาคต"

"ในเมื่อท่านพี่ไม่อยากให้เรื่องแบบนี้ถูกเปิดโปง แน่นอนว่าข้าก็ไม่อาจทำให้แผนการต้องพังทลาย"

"ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่า 'ท่านผู้นั้น' ที่ท่านพี่พูดถึงคือใครกันแน่..."

"พวกเราไม่เคยมีความแค้นหรือบาดหมางต่อกัน แล้วทำไมเขาต้องมาเพ่งเล็งข้าด้วย? ช่างไร้สาระสิ้นดี"

ฮั่วอวี่ฮ่าวครุ่นคิดด้วยใบหน้าเคร่งเครียด

ในตอนนี้ ท่าทีสบายๆ ที่เคยมีบนใบหน้าของเขาได้มลายหายไปจนหมดสิ้น

เพราะเขาเพิ่งได้รับรู้ความลับอันน่าตกตะลึงมากมาย และความลับเหล่านี้ก็อาจจะเป็นเรื่องจริง ซ้ำยังอาจส่งผลกระทบต่อชีวิตของเขาทั้งชีวิต

ดังนั้นเขาจึงไม่มีอารมณ์สุนทรีย์เหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป

และในอีกด้านหนึ่ง

ณ อีกมุมหนึ่งของป่าแห่งนี้

เด็กหนุ่มผู้มีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาโดดเด่นเหนือใคร—ฮั่วอวี่หลิน

หลังจากที่เขาเขียนบันทึกหน้าแรกเสร็จสิ้น

เขาก็กดส่งบันทึกทันที พร้อมกับรวบรวมสมาธิตรวจสอบความเคลื่อนไหวของระบบ

สีหน้าของเขาพลันแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจัง

เพราะฮั่วอวี่หลินรู้ดีว่า "ท่านผู้นั้น" ในตอนนี้ คือตัวตนที่พวกเขายังไม่อาจต่อกรได้เลยแม้แต่น้อย

ต่อให้เป็นในอนาคต หากไม่มีระบบคอยช่วยเหลือแล้วปล่อยให้พัฒนาไปตามปกติ ฮั่วอวี่ฮ่าวและฮั่วอวี่หลินก็ไม่มีวันตาม "ท่านผู้นั้น" ได้ทัน!

เพราะระดับขั้นของพวกเขาแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

อีกฝ่ายได้กลายเป็นเทพเจ้าไปตั้งนานแล้ว แถมยังเป็นถึงราชันเทพ ที่คอยจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา

ดังนั้นภายใต้สถานการณ์ปกติ พวกเขาจึงไม่มีทางพลิกสถานการณ์กลับมาได้เลย!

หนทางเดียวที่พวกเขาอาจจะพลิกเกมได้ ก็คือการพึ่งพาระบบสมุดบันทึกนี้เท่านั้น

มันทั้งแนบเนียนและยังรับประกันของรางวัลอีกด้วย!

ด้วยวิธีนี้เท่านั้น หลังจากที่ฮั่วอวี่หลินเติบโตแข็งแกร่งขึ้น เขาถึงจะสามารถโค่นล้มอีกฝ่ายได้โดยตรง!

ดังนั้นในตอนนี้ ฮั่วอวี่หลินจึงให้ความสำคัญกับระบบสมุดบันทึกนี้เป็นอย่างมาก ในระหว่างที่รอให้ระบบแจกจ่ายรางวัล ภายในใจของเขาก็ร้อนรนกระวนกระวายสุดๆ!

และการทำงานของระบบสมุดบันทึกก็รวดเร็วฉับไวเป็นอย่างยิ่ง!

หลังจากตรวจสอบพบว่าเนื้อหาในบันทึกถูกต้อง และไม่มีการปั่นจำนวนคำที่ไร้ความหมาย

เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง!

【ติ๊ง!】

【ตรวจพบว่าโฮสต์เขียนบันทึกครั้งแรกเสร็จสมบูรณ์แล้ว!】

【เปิดใช้งานระบบสมุดบันทึกอย่างเป็นทางการ! ผู้บันทึกแต่เพียงผู้เดียว: ฮั่วอวี่หลิน!】

【คำแนะนำการใช้งานสมุดบันทึกมีดังต่อไปนี้:】

【1. โพสต์บันทึกวันละหนึ่งครั้ง เพื่อรับรางวัลกล่องสมบัติแบบตายตัว】

【2. ระดับของกล่องสมบัติจะเป็นแบบสุ่ม แต่ยิ่งเขียนจำนวนคำมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีโอกาสได้รับกล่องสมบัติระดับสูงมากขึ้นเท่านั้น!】

【3. สามารถโพสต์บันทึกได้ไม่จำกัดจำนวนครั้งต่อวัน (ต้องมีจำนวนคำมากกว่าหนึ่งพันคำขึ้นไป) แต่ยกเว้นบันทึกครั้งแรกของวัน โอกาสในการได้รับรางวัลสำหรับการเขียนครั้งต่อๆ ไปจะเหลือเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์เท่านั้น】

【แจกจ่ายรางวัลการเปิดใช้งานสมุดบันทึก: เนื่องจากเป็นรางวัลสำหรับมือใหม่ รางวัลที่ได้รับคือ: กล่องสมบัติสมุดบันทึก (ระดับ S)!】

【กล่องสมบัติเปิดอัตโนมัติ: ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับรางวัล: วิญญาณยุทธ์วิวัฒนาการเป็นวิญญาณยุทธ์ร่างกายระดับสูงสุด — ฮั่วอวี่หลิน (ใช้ตัวเองเป็นวิญญาณยุทธ์)!】