7 แท่นบูชาห้าสี

บทที่ 7 แท่นบูชาห้าสี

มันเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน นี่มันเกินจินตนาการของผู้คน!

“นี่…” ทุกคนไม่อยากจะเชื่อ

อย่างไรก็ตาม ซากมังกรเก้าตัวและโลงศพทองแดงอยู่ตรงหน้าพวกเขา มันเป็นข้อเท็จจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้!

เมื่อความโกลาหลครั้งใหญ่เกิดขึ้นตอนนี้ เย่ฟ่านและพรรคพวกของเขาไม่ได้หลบหนีอย่างบ้าคลั่งเหมือนกับคนอื่น ทุกคนรวมตัวกันจนกระทั่งความโกลาหลบนยอดเขาจบลง

แม้ว่าทุกคนจะล้มลงกับพื้น แต่ก็ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหนัก มีเพียงรอยพกช้ำเพียงเล็กน้อย

ในขณะนี้ใบหน้าของพวกเขาซีดเผือด เหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านไปจะหลอกหลอนพวกเขาไปตลอดชีวิต!

ศพมังกรขนาดใหญ่เก้าตัวนอนอยู่ข้างหน้าอย่างเงียบๆและโลงศพทองแดงขนาดใหญ่บดบังการมองเห็นของทุกคน

ทุกคนพูดไม่ออก หัวใจเป็นคลื่น และใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก หวาดกลัว รวมไปถึงอารมณ์ที่หลากหลาย

เมื่อเวลาผ่านไปนานหลินเจี๋ยก็กระซิบ

"ลงจากภูเขากันเถอะ"

ทุกคนพยักหน้า คิดว่าควรออกจากสถานที่ทันที และไม่มีใครเต็มใจที่จะอยู่ต่อไปอีก

บรรยากาศบนยอดเขาจักรพรรดิหยกกำลังหนาวเหน็บ พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมซากมังกรขนาดใหญ่ทั้งเก้าถึงตกลงมาที่นี่? ทำไมถึงเป็นภูเขาไท่ซาน?

แม้ว่าข้อเท็จจริงจะอยู่ต่อหน้าพวกเขา แต่ก็ยากที่จะยอมรับได้ พวกเขาไม่สบายใจอย่างยิ่ง

ขณะที่ทุกคนกำลังจะจากไป หลี่เสี่ยวม่านก็ชี้ไปที่ด้านหน้าและพูดว่า

"นั่นอะไรน่ะ?"

แม้ว่าจะมีความกลัวอยู่ในใจของทุกคน แต่พวกเขาก็ยังมองไปข้างหน้าและเห็นแท่นบูชาทรรวมไปถึงตำราหยกที่วางอยู่ในบริเวณนั้น

“สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร มีอะไรซ่อนอยู่ข้างใต้”

แท่นบูชาทรงกลมไม่ใหญ่มากนัก มันมีความเรียบง่ายไม่รู้ว่าถูกสร้างขึ้นมากี่ปีแล้ว

“ดูสิ ยังมีอะไรอยู่ข้างหน้า!”

หวังจื่อเหวินที่ยืนอยู่ด้านหน้าแสดงความประหลาดใจ เขาชี้ไปที่รอยแยกที่กว้างขึ้นด้านหน้า

ภายใต้รอยแยกขนาดใหญ่กว้างเกือบสองเมตร ยังมีแผ่นหยกที่ปิดสนิทตั้งอยู่ตรงนั้น บนตัวของแผ่นหยกสลักสัญลักษณ์มากมายที่ยากจะเข้าใจไว้

ในเวลาเพียงชั่วครู่ ทุกคนประหลาดใจที่พบว่ามีแท่นบูชาห้าสีอยู่ใต้รอยแยกขนาดใหญ่รอบตัวพวกเขา

แท่นบูชาดินห้าสีแต่ละแท่นนั้นเรียบง่ายมาก แกะสลักด้วยรอยประทับแห่งกาลเวลาอันยาวนาน แท่นบูชาดินห้าสีถูกปิดผนึกด้วยหยกหรือหินชนวน และมีสัญลักษณ์โบราณแกะสลักไว้บนแท่นนั้นซึ่งยากต่อการจดจำ .

ทุกคนประหลาดใจและรู้สึกว่ามันอาจจะเกี่ยวข้องกับซากมังกรและโลงศพทองแดง

เย่ฟ่านซึ่งมีความเชี่ยวชาญในด้านนี้เป็นพิเศษ เมื่อเขามองเห็นสัญลักษณ์เหล่านี้มันทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก

ตำนานห้าจักรพรรดิมีจริงๆหรือ?

ทุกคนควรจะถอยกลับทันที แต่พวกเขาถูกดึงดูดโดยไม่รู้ตัว พวกเขาเดินไปรอบๆโ]งศพทองแดงและมังกรเหล่านั้น

“ดูเหมือนจะไม่มีอันตราย แต่ศพมังกรนี่…”

ทุกคนมองสิ่งนี้ด้วยความงุนงง ความกลัวภายในใจของพวกเขาค่อยๆลดลง แต่พวกเขายังรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยและตัดสินใจลงจากภูเขาโดยเร็วที่สุด

"พวกเรารีบไปจากที่นี่กันเถอะ" เย่ฟ่านและโจวยี่พูดพร้อมกันเพื่อกระตุ้นให้ทุกคนลงจากเขา

ทุกคนต่างพยักหน้าทีละคน มันไม่เหมาะที่จะอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน

แม้ว่าจะมีความลับไม่รู้จบ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาสามารถสำรวจได้ในตอนนี้ ซากศพของมังกรขนาดใหญ่ทำให้พวกเขารู้สึกอันตราย อีกทั้งโลงศพทองแดงนั้นยังน่ากลัวยิ่งกว่า

ขณะที่ทุกคนกำลังจะหันหลังกลับ เพื่อนนักเรียนหญิงคนหนึ่งก็อุทานออกมา และก้อนหินก้อนใหญ่ก็กลิ้งลงมาในบริเวณที่พวกเขายืนอยู่

"ระวัง!"

เพื่อนนักเรียนชายคนหนึ่งรีบผลักเธอออกไปด้านข้าง และเพื่อนคนอื่นก็รีบดึงหญิงสาวออกไปอย่างรวดเร็ว

หินก้อนใหญ่กลิ้งลงไปปะทะกับแท่นบูชาห้าสีอย่างรุนแรง

ปัง!

แท่นบูชาหินขนาดใหญ่ปลดปล่อยแสงพร่ามัวห้าสีออกมาทันที ทุกคนสัมผัสได้ว่ามีอะไรบางอย่างกำลังดึงพวกเขาเข้าไปในแท่นบูชานั้น

"บูม"

แท่นบูชาหินห้าสีปลดปล่อยแสงสว่างสดใสอย่างต่อเนื่องจนยอดเขาจักรพรรดิหยกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

"ฉันต้องการออกจากที่นี่!" บางคนเริ่มร้องไห้ออกมา

"ร่างกายฉันขยับไม่ได้..." ทุกคนขยับตัวลำบากขณะที่จิตใจก็หวาดหวั่นเป็นอย่างมาก

ในสถานการณ์เช่นนี้ ทุกคนรู้สึกหมดหนทาง และเพื่อนนักเรียนหญิงหลายคนก็เริ่มร้องไห้ออกมาแล้ว

ทันใดนั้นร่างของมังกรยักษ์เก้าศพที่แขวนอยู่บนหน้าผากำลังสั่นสะท้าน และในเวลาเดียวกัน ฝาโลงศพทองแดงโบราณก็ส่งเสียงดัง จากนั้นจึงเปิดออก

หลังจากนั้นซากสพของมังกรทั้งเก้าก็ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า พวกเย่ฟ่านทุกคนถูกดูดกลืนเข้าไปในโลงศพโดยที่ไม่อาจต่อต้าน

"บูม"

ภูเขาไท่ซานสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงแม้แต่คนที่อยู่ในระยะไกลก็ยังสามารถสัมผัสได้ถึงการสั่นสะเทือนครั้งนี้

………

โลงศพทองแดงโบราณนั้นมืดและหนาวเย็น เพื่อนร่วมชั้นหญิงบางคนเกือบล้มลง

พวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง แต่พวกเขาไม่กล้าที่จะร้องไห้ ทุกคนระงับอารมณ์และเสียงของพวกเขา ก่อนจะพูดคุยกันด้วยการกระซิบเท่านั้น

“พวกเราจะทำยังไงดีจะมีใครมาช่วยเราหรือเปล่า”

“ตอนนี้เราอยู่ในโลงศพทองแดงจริงๆเหรอ?”

“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ มีวิธีออกไปไหม”

หลายคนหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาเพื่อขอความช่วยเหลือแต่เมื่อพวกเขาอยู่ในโลงศพทองแดงนี้พวกเขาไม่สามารถติดต่อกับโลกภายนอกได้

“ทุกคนไม่ต้องกังวล แม้ว่าเราจะไม่สามารถติดต่อกับโลกภายนอกได้ชั่วขณะหนึ่ง แต่เหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวในภูเขาไท่ซานจะทำให้ผู้คนมากมายตื่นตระหนกพวกเขาต้องส่งคนมาสำรวจอย่างรวดเร็ว” โจวยี่ดูสงบมา คำพูดของเขาทำให้ความกลัวของทุกคนผ่อนคลายมากขึ้น

“โจวยี่พูดถูก อย่าตกใจ เราต้องสงบสติอารมณ์และเชื่อว่ามันจะปลอดภัย” น้ำเสียงของหวังจื่อเหวินก็สงบมากเช่นกัน และคำพูดของเขาทำให้อารมณ์ของทุกคนที่อยู่ที่นี่สงบลง

เย่ฟ่านไม่ได้พูดอะไรเขานั่งอยู่ที่นั่นอย่างเงียบๆเขาพยายามคิดวิเคราะห์แผนภาพที่เขามองเห็นบนแท่นบูชาโบราณนั้น

หลี่เสี่ยวม่านอยู่ไม่ไกล นั่งคุกเข่าอยู่ตรงนั้น แม้ว่าใบหน้าของเธอจะซีด แต่การแสดงออกก็สงบมาก

ถัดจากเธอคือชายหนุ่มชาวอเมริกันชื่อแคปปิต้าและทั้งสองก็คุยกันเป็นภาษาอังกฤษด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา

มือของหลิวหยุนจื่อกำแน่น ข้อนิ้วของเขาซีดขาวเล็กน้อย และเห็นได้ชัดว่าหัวใจของเขาประหม่ามาก แต่เขาไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก

อันที่จริง ทุกคนที่อยู่ที่นี่ไม่สบายใจมาก ท้ายที่สุดพวกเขาก็อยู่ในโลงศพทองแดงแห่งหนึ่ง

"ไม่รู้ว่าพวกเราทุกคนเข้ามาด้วยกันทั้งหมดหรือเปล่า ขอนับจำนวนหน่อย"

“หนึ่ง สอง สาม ... ยี่สิบแปด ยี่สิบเก้า สามสิบ!” เมื่อนับคนที่สามสิบแล้ว เพื่อนนักเรียนคนนั้นก็กรีดร้องออกมาด้วยเสียงสั่นสะท้าน

"จะเป็นไปได้ยังไง ... สามสิบคน!"

มีคนทั้งหมด 33 คนในชั้นเรียน เมื่อพวกเขามาถึงภูเขาไท่ซานเพื่อน 3 คนที่อยู่ต่างประเทศก็เข้าร่วมด้วย แต่เพื่อนร่วมชั้นอีกห้าคนไม่ได้มาที่นี่

ดังนั้นจึงมีคนทั้งหมด 28 คนมาที่ภูเขาไท่ซาน ถ้ารวมกับแคปิต้าเพื่อนอเมริกันของหลี่เสี่ยวม่านก็จะเป็น 29 คนพอดี

ในเวลานี้จะมี 30 คนได้อย่างไร? ในโลงศพโบราณอันมืดมิดและเย็นยะเยือกนี้ มันทำให้ทุกคนรู้สึกหนาวเหน็บเป็นอย่างมาก