บทที่ 20 การเติบโตถึงขีดสุด

###

ขณะดำดิ่งสู่การฝึกฝน เวลาก็ไหลผ่านไปไม่หยุด

เมื่อถึงวันที่ลั่วเฟิงมีความเข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับวิชาลับหลายแขนง ร่างกายอันมหึมาของเขาก็หยุดการเติบโตอย่างสมบูรณ์

“ฮึ่ม~~~”

จักรวาลขนาดเล็กที่อยู่ห่างไกลในจักรวาลดั้งเดิม จากเดิมที่ดูดซับพลังแห่งความโกลาหลด้วยอัตราสูงสุด ก็ชะลอการดูดซับลงทันที

ร่างกายของลั่วเฟิงสั่นสะท้าน เขาหยุดการฝึกฝน

“ร่างกายของข้า… หยุดการเติบโตแล้ว?” ลั่วเฟิงรู้สึกถึงพลังเทพที่สะสมอยู่ภายในหัวใจแห่งเทพแท้ แต่กลับไม่สามารถทำให้ร่างกายเติบโตต่อไปได้อีก “ในที่สุดก็ถึงขีดจำกัดของระดับเทพแท้ชั่วนิรันดร์แล้ว”

“ข้ามาถึงแผ่นดินต้นกำเนิดได้โดยไม่รู้ตัว ก็ผ่านไปแล้วกว่า 1.2 พันล้านวัน เกินหนึ่งยุคไปเล็กน้อย” ลั่วเฟิงครุ่นคิด

หนึ่งยุคของแผ่นดินต้นกำเนิดเท่ากับหนึ่งพันล้านวัน!

ลั่วเฟิงปิดด่านฝึกฝนมานานกว่าหนึ่งยุค ในขณะที่จักรวาลดั้งเดิมผ่านไปกว่า 1.2 พันล้านยุค การดูดซับพลังงานของจักรวาลขนาดเล็กตลอดช่วงเวลานี้ ทำให้ร่างกายของลั่วเฟิงเติบโตถึงขีดสุด

“ตอนนี้ความสูงของร่างกายข้า…” เพียงแค่สัมผัส ลั่วเฟิงก็ทราบได้ทันที “ถึง 18 พันล้านกิโลเมตรแล้ว! เป็นห้าเท่าของขีดจำกัดร่างเทพไร้ขีดจำกัดที่ 3.6 พันล้านกิโลเมตร”

แม้ว่าความสูงจะเป็นห้าเท่า แต่ปริมาณพลังเทพที่สะสมอยู่ภายในร่างกายนั้นกลับมากกว่าร้อยเท่า

“ข้าเติบโตจนถึง 18 พันล้านกิโลเมตรภายใต้สภาพแวดล้อมของแผ่นดินต้นกำเนิด! ตอนนี้ร่างกายของข้าสูงยิ่งกว่ากำแพงนครหู่หยางเสียอีก กำแพงเมืองนั้นสูงเพียงระดับหัวเข่าของข้าเท่านั้น” ลั่วเฟิงครุ่นคิด “ด้วยร่างกายอันมหึมาเช่นนี้ แม้แต่จ้าวแห่งความโกลาหลที่ไม่ได้ครอบครองร่างเทพไร้ขีดจำกัด ก็คงไม่มีใครสูงกว่าข้า”

จากข้อมูลที่เขาเคยได้รับ จ้าวแห่งความโกลาหลที่บรรลุผ่านการฝึกฝนพลังสายเลือด แม้ว่าสายเลือดจะพิเศษเพียงใด แม้วิชาลับจะทรงพลังเพียงใด แต่ความสูงของพวกเขาก็แทบไม่เคยเกิน 10 พันล้านกิโลเมตร

แน่นอนว่าหากเปรียบเทียบในด้านพลังเทพ ความเข้าใจในกฎแห่งความโกลาหล และอาวุธลับของพวกจ้าวแห่งความโกลาหล ลั่วเฟิงยังคงมีช่องว่างอยู่มาก

แม้แต่ศาสตร์ลับของจิตเจตจำนง!

แม้ว่าศาสตร์ลับของจิตเจตจำนงจะหายากบนแผ่นดินต้นกำเนิด แต่สำหรับจ้าวแห่งความโกลาหลแล้ว พวกเขาสามารถหาได้ง่ายอย่างน้อยสองถึงสามแขนง แม้ว่าจะด้อยกว่าศาสตร์ลี่เยวี่ยน แต่ก็ยังมีหลากหลายวิธีการใช้งาน

การจะบรรลุระดับจ้าวแห่งความโกลาหล ย่อมต้องผ่านการขัดเกลาจิตเจตจำนงอย่างแข็งแกร่ง ศาสตร์ลับเหล่านี้ช่วยเสริมความสามารถด้านจิตใจของพวกเขา ดังนั้นหากลั่วเฟิงต้องการใช้จิตเจตจำนงเพื่อโจมตีพวกเขาโดยตรง ย่อมเป็นเรื่องยาก

“เมื่อเปรียบเทียบกับจ้าวแห่งความโกลาหล ข้ายังมีช่องว่างอีกมาก” ลั่วเฟิงสัมผัสพลังเทพอันมหาศาลที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายสูง 18 พันล้านกิโลเมตรของตนเอง “แต่ในเมื่อร่างกายของข้าเติบโตถึงขีดสุดแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะเริ่มต้นฝึกฝนร่างกายอย่างเต็มรูปแบบ”

เพียงแค่คิด วัสดุจำนวนมหาศาลที่เก็บไว้ในหอคอยดาราก็พุ่งออกมา ลั่วเฟิงเริ่มต้นกระบวนการหลอมวัสดุอย่างชำนาญ ควบคุมอัตราส่วนอย่างแม่นยำ และค่อย ๆ หลอมรวมเข้ากับทุกส่วนของร่างกาย

กระบวนการ ‘การวางรากฐาน’ ซึ่งเป็นระดับแรกของ ‘มหาวิถีแห่งพลังโกลาหล’ ลั่วเฟิงได้ฝึกฝนจนชำนาญแล้ว อีกทั้งยังเคยทดลองด้วยวัสดุปริมาณเล็กน้อยมาก่อน ดังนั้นการฝึกฝนครั้งนี้จึงดำเนินไปอย่างราบรื่น

วันเวลาผ่านไป

การหลอมอาวุธขนาดมหึมา 18 พันล้านกิโลเมตร แม้จะเข้าใจทุกกระบวนการแล้ว ก็ยังคงเป็นงานที่ละเอียดอ่อนและซับซ้อน ลั่วเฟิงที่มีจิตเจตจำนงอันแข็งแกร่ง บรรจงจารึกค่ายกลแต่ละจุดอย่างระมัดระวัง จนในที่สุด หลังจากใช้เวลากว่า 300 วัน ก็สามารถฝึกฝน ‘มหาวิถีแห่งพลังโกลาหล’ ระดับแรกได้สำเร็จ

“ในที่สุดก็สำเร็จระดับแรก” ลั่วเฟิงถอนหายใจ “วัสดุที่ข้าซื้อมาในราคา 100,000 เม็ดทรายแห่งจักรวาล แทบจะหมดเกลี้ยง”

ลั่วเฟิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดาย

“แค่การวางรากฐาน ยังต้องใช้วัสดุมากมายขนาดนี้?” เขาตระหนักถึงข้อเสียของร่างกายที่ใหญ่มหึมา นั่นคือค่าใช้จ่ายในการฝึกฝนร่างกายนั้นสูงจนน่ากลัว “100,000 เม็ดทรายแห่งจักรวาลที่เตรียมไว้ คิดว่ามากพอแล้ว แต่กลับแทบไม่พอสำหรับระดับแรกเท่านั้น”

“ระดับที่สองและสาม ซึ่งซับซ้อนและใช้ทรัพยากรมากขึ้น ข้าจะต้องใช้เท่าไหร่กัน? 1 ล้านเม็ด? หรือ 2 ล้านเม็ด?” ลั่วเฟิงรู้สึกถึงแรงกดดัน

ต้องเข้าใจว่า แม้แต่เฮยตัวม่อเอง ก็มีสมบัติเพียงกว่า 10,000 เม็ดทรายแห่งจักรวาลเท่านั้น

ครั้งนี้เป็นเพราะโชคดีที่มีสมบัติล้ำค่าอย่าง ‘ดอกคริสตัลโลหิตสีน้ำเงินม่วง’ ทำให้เขามีทรัพย์สินมากพอสำหรับระดับแรก

ลั่วเฟิงสำรวจร่างกายของตนเอง

ภายในร่างกายขนาด 18 พันล้านกิโลเมตร นอกจากโครงสร้างที่ซับซ้อนแต่เดิมแล้ว ยังมีโครงสร้างของอาวุธลับแทรกซึมเข้าไป เส้นลายค่ายกลอันซับซ้อนแทรกซึมเข้าไปในทุกหยดเลือดและฝังลึกอยู่ในกระดูก

“แม้จะต้องใช้ต้นทุนมหาศาล แต่ผลลัพธ์ก็ยอดเยี่ยม” ลั่วเฟิงรู้สึกพอใจ “ได้เวลาออกจากการปิดด่านแล้ว”

เพียงแค่คิด หอคอยดาราก็ถูกเก็บกลับไป ลั่วเฟิงเปิดค่ายกลของท้องพระโรงใต้ดิน

โครม!

ประตูทางเข้าสู่ท้องพระโรงใต้ดินเปิดออก ลั่วเฟิงบินออกมา และมายังลานของที่พักของตน

ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน ลมหนาวพัดกระหน่ำ และทั้งที่พักเงียบสงัด โมหลัวซาไม่ได้อยู่ที่นี่

“การปิดด่านฝึกฝนเป็นเวลากว่าหนึ่งยุค สำหรับเทพแท้ชั่วนิรันดร์ ถือว่าไม่นานนัก” ลั่วเฟิงกล่าวเบา ๆ เขาตัดสินใจปิดด่านฝึกฝนหลังจากพ่ายแพ้ในศึกแรกที่แผ่นดินต้นกำเนิด เพื่อลดจุดอ่อนของตนเอง

เวลาหนึ่งยุคที่ผ่านไป ลั่วเฟิงได้รับการพัฒนาในหลาย ๆ ด้าน!

“กลับมาได้รวดเร็วดี” ลั่วเฟิงเงยหน้ามอง ด้วยสัมผัสแห่งจิตวิญญาณที่เชื่อมโยงกัน เมื่อเขาออกจากการปิดด่าน โมหลัวซาก็รีบกลับมาทันที

ฟู่!

เงาสีดำพุ่งเข้าสู่ที่พัก เป็นโมหลัวซาที่ถือไหสุราในมือข้างหนึ่ง และแบกเนื้อย่างชิ้นใหญ่ในอีกข้าง

“นายท่าน! นายท่าน! ท่านออกจากการปิดด่านแล้ว ข้ารอจนแทบทนไม่ไหวแล้ว!” โมหลัวซาตะโกนด้วยความตื่นเต้น