ตอนที่ 195

ตอนที่ 195

ห้าชั่วโมงผ่านไป การบรรยายสิ้นสุดลง เวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืน

“เอาล่ะ เลิกเรียน!” เสียงของหลี่เหิงดังขึ้น เหล่านักเรียนกว่าหมื่นคนได้สติ

“กราบลาอาจารย์!”

ทุกคนตะโกนพร้อมกัน

หลี่เหิงพยักหน้า เดินออกจากโรงเรียน

ระหว่างทาง เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวเขาไม่หยุด

[ติ๊ง ทักษะทำอาหารของลูกศิษย์ท่านพัฒนาขึ้น ถึงระดับ 2 แล้ว ค่าความชำนาญอาหารวิเศษเลเวล 2 +100!]

[ติ๊ง ทักษะทำอาหารของลูกศิษย์ท่านพัฒนาขึ้น ถึงระดับ 3 แล้ว ค่าความชำนาญอาหารวิเศษเลเวล 2 +500!]

[ติ๊ง ทักษะทำอาหารของลูกศิษย์ท่าน.....]

[ติ๊ง ทักษะแพทย์แผนจีนของลูกศิษย์ท่านพัฒนาขึ้น........]

[ติ๊ง .......]

พอกลับถึงบ้าน เสียงแจ้งเตือนก็ยังคงดังขึ้น

แสดงว่าช่วงที่เขาไม่อยู่โรงเรียน มีคนที่มีทักษะพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ

นักเรียนกว่าหมื่นคน ทุกครั้งที่เขาสอน ก็มีคนที่มีทักษะพัฒนาขึ้น ทำให้ค่าความชำนาญของหลี่เหิงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ทุกวันที่สอน ได้ค่าความชำนาญหลายพันคะแนน

ถึงแม้ว่าการอัพเกรดจะต้องใช้ค่าความชำนาญหลายแสน เขาก็ใช้เวลาแค่ไม่กี่เดือนก็อัพเกรดได้

จางอิงอิงหลับไปแล้ว

หลี่เหิงกลับบ้านดึกขึ้นเรื่อยๆ พรุ่งนี้จางอิงอิงต้องไปทำงาน เลยนอนเร็ว

มองดูจางอิงอิงที่กำลังหลับ หลี่เหิงก็พูดอย่างอ่อนโยน

“เธอเป็นภรรยาของฉัน ก็ควรจะให้เธอมีส่วนร่วมบ้าง”

หลี่เหิงปกป้องจางอิงอิงมาตลอด ไม่ได้บอกตัวตนที่แท้จริงของเขา

แต่เขาเชื่อว่า ด้วยสติปัญญาของจางอิงอิง เธอน่าจะสงสัย

ตอนนี้จางอิงอิงทำงานเป็นนักวาดภาพประกอบที่บริษัทเกมแห่งหนึ่ง

เพราะหลี่เหิง ตอนนี้บริษัทเกมในประเทศกำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

บริษัทที่ไม่ได้ใช้โปรแกรม “จักรวาล” กำลังจะเจ๊ง

เพื่อให้จางอิงอิงมีสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ดี หลี่เหิงก็เลยซื้อบริษัทของจางอิงอิงมานานแล้ว

แต่เขาไม่ได้ยุ่งเรื่องการบริหารของบริษัทนั้น

“ต่อไป ก็ให้เธอค่อยๆ ควบคุมบริษัทนี้ละกัน” หลี่เหิงห่มผ้าให้เธอ “นี่เป็นของขวัญที่ฉันให้เธอ”

เหมียว~

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ โบโบ้ก็มาอยู่หน้าประตู

หลี่เหิงหันไปมอง

โบโบ้รีบวิ่งเข้ามาหา หลี่เหิงยื่นมือออกไป อุ้มมัน

“เจ้าตัวเล็ก คิดถึงฉันเหรอ?”

เหมียว~

โบโบ้ร้องอย่างมีความสุข

หลี่เหิงมีพลังจิต สามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของโบโบ้

หลี่เหิงคิด พูดว่า “ถือว่าแกโชคดี จะให้โอกาสแกละกัน!”

พูดจบ หลี่เหิงก็หยิบเข็มเงินออกมา จิ้มไปที่ตัวโบโบ้ 9 ครั้ง

นี่เป็น “เข็ม 9 เทพ” ใช้กับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สามารถกระตุ้นศักยภาพได้

ผ่านไป 10 กว่านาที หลี่เหิงก็ดึงเข็มออก

“ไปนอนเถอะ”

โบโบ้หาว เดินไปที่เตียงนอน

ถูกหลี่เหิงกระตุ้นศักยภาพ ตอนนี้มันเหนื่อยมาก อยากนอน

ผ่านไป 1 คืน ก็เช้าแล้ว

บอกลาจางอิงอิง หลี่เหิงก็มาที่ภูเขาอีกครั้ง

แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ไปป่าลึก แต่มาที่แหล่งท่องเที่ยว

เป็นทะเลสาบที่เชิงเขา

บันไดหินริมทะเลสาบ ทุก 10 กว่าเมตร ก็จะมีคนตกปลา ต่อให้แดดแรง พวกเขาก็ยังตกปลาอย่างมีความสุข

มีนักท่องเที่ยวเข้ามาเรื่อยๆ บางคนก็ไปปีนเขา บางคนก็นั่งพักในศาลา ชมวิวทะเลสาบ คนไม่ได้เยอะมาก แต่ก็มีเรื่อยๆ

หลี่เหิงหาที่ที่ไม่มีคน นั่งลงบนพื้นหญ้า หยิบกระดานวาดรูปกับพู่กันออกมาจากกระเป๋า

เตรียมวาดรูป

ทักษะ “จิตวาดโลก” ที่พัฒนามาจากทักษะวาดรูป หลี่เหิงไม่ค่อยได้ฝึกฝน เขาเลยคิดจะใช้เวลา ฝึกฝนทักษะนี้

หลี่เหิงใช้ทักษะแปลงโฉม เปลี่ยนโฉมใหม่แล้ว พกกระดาษวาดรูปมา 1,000 แผ่น กว่าจะใช้หมด เขาก็คงจะไม่ออกไป

เตรียมของเสร็จ หลี่เหิงก็เตรียมวาดรูป

เขาเอาแค่พู่กันกับหมึก จะวาดภาพวาดจีน

ภาพวาดจีนดูเหมือนง่าย แต่จริงๆ แล้วยากมาก เพราะภาพวาดจีนเน้นความหมาย ไม่ใช่รูปลักษณ์

เห็นเขาถือพู่กัน จุ่มหมึก กำลังจะวาด คนเดินผ่านไปมาก็เลยมองดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“แม่ครับ มีคนวาดรูปอยู่ตรงนั้น เราไปดูกันไหม?” เด็กคนหนึ่งดึงเสื้อแม่ อ้อน

แม่ยิ้ม “โอเคๆ ไปดูกัน”

แม่ลูกเดินไปข้างหลังหลี่เหิง มองดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

หลี่เหิงสะบัดข้อมือ วาดรูปอย่างรวดเร็ว

ไม่ถึง 1 นาที หลี่เหิงก็เก็บพู่กัน

แม่ลูกมองไปที่รูป

ภาพที่เห็นทำให้ทั้งสองคนอึ้ง

พวกเขาเหม่อลอย เห็นโลกที่กว้างใหญ่ในภาพวาดจีน

พวกเขารู้สึกเหมือนกลายเป็นคนเดินถนน กำลังเดินอยู่บนถนน แม้แต่เสียงนกร้องก็ยังได้ยิน

หลี่เหิงหันไปมองพวกเขา ส่ายหัว ดีดนิ้ว

ทั้งสองคนก็ได้สติ

จิตวาดโลก มีพลังที่สามารถส่งผลต่อจิตใจ ดูดจิตสำนึกของคนเราเข้าไป ทำให้คนเรารู้สึกเหมือนเข้าไปอยู่ในรูป

ความแข็งแกร่งของ จิตวาดโลก ขึ้นอยู่กับพลังจิต

ตอนนี้จิตใจของเขามี 300 กว่าแล้ว แข็งแกร่งกว่าตอนที่พึ่งได้ทักษะ จิตวาดโลก 10 เท่า พลังของ จิตวาดโลก ก็เลยแข็งแกร่งขึ้นเป็น 10 เท่า

ถ้าเป็นเมื่อก่อน คนที่เห็นรูปของเขา อย่างมากก็แค่เหม่อลอยไป 2-3 วินาที แต่ตอนนี้สามารถส่งผลต่อคนอื่นได้ 2-3 นาที

2-3 นาทีไม่นาน แต่ถ้าทักษะ จิตวาดโลก เลเวลอัพ ก็อาจจะส่งผลนานขึ้น ทำให้จิตสำนึกของคนอื่นอยู่ในรูปได้ 10 กว่านาที

อนาคต อาจจะทำให้จิตสำนึกของคนอื่นอยู่ในรูปตลอดไป

แม่ลูกได้สติเพราะหลี่เหิงดีดนิ้ว

พวกเขามองหน้ากัน ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

มองดูรูปนั้นอีกครั้ง แต่ก็โดนหลี่เหิงเก็บไปแล้ว

ทั้งสองคนรู้สึกผิดหวัง ประสบการณ์เมื่อกี้ เหมือนความฝัน

เสียงนกร้อง ยังก้องอยู่ในหัว อากาศที่บริสุทธิ์ ภาพที่สวยงาม ทำให้พวกเขาประทับใจ

“สวัสดีค่ะ ขอโทษนะคะ ขายรูปนี้ให้เราได้ไหมคะ?”

ผู้เป็นแม่ถามอย่างร้อนใจ

หลี่เหิงยิ้ม ส่ายหัว “ผมวาดรูปเพื่อฝึกฝน มอบให้คนที่มีวาสนา ส่วนพวกคุณไม่มีวาสนา”

แม่ลูกฟังแล้วก็รู้สึกผิดหวัง

หลี่เหิงส่ายหัว ไม่พูด วางกระดาษเปล่าลงบนกระดานวาดรูป

หยิบพู่กันขึ้นมาวาดรูป

เขาวาดเร็วมาก ครั้งนี้เขาวาดมังกรสู้กับเสือ

วาดเร็วเหมือนเดิม แค่ไม่กี่สิบวินาทีก็วาดเสร็จ

จิตใจของแม่ลูกก็ถูกดึงเข้าไปในรูป

ทั้งสองคนเงยหน้าขึ้นมอง เห็นมังกรกับเสือกำลังต่อสู้กันบนฟ้า

มังกรยาวเป็นพันๆ จ้าง เสือสูงเป็นพันๆ เมตร เสียงคำรามสะเทือนฟ้าดิน ต่อสู้กันด้วยเวทมนตร์

แม่ลูกเบิกตากว้าง ตัวสั่น พวกเขากลัวมังกรกับเสือ

ทันใดนั้น!

ก็

มีเสียง ปัง ดังขึ้น

วิวัฒนาการตรงหน้าพวกเขาก็เปลี่ยนไป ลืมตาขึ้น

ก็เห็นใบหน้าที่สงบของหลี่เหิง