บทที่ 8 - พรุ่งนี้เจอกัน หมาป่านรกสามหัว

บทที่ 8 - พรุ่งนี้เจอกัน หมาป่านรกสามหัว

สวี่เหยียนเดินตรงเข้าไปในถ้ำหมาป่าอย่างไม่ลังเล ทำเอาเพื่อนร่วมทีมใจหายวาบ

แม้ว่าพวกเขาจะได้เห็นความโหดของทักษะพฤกษาจุติที่ทำให้หมาป่ายักษ์ธรรมดาไร้ทางสู้มาแล้ว แต่อสูรภัยพิบัติระดับอีลีทนั้นมันคนละชั้นกับอสูรภัยพิบัติธรรมดาโดยสิ้นเชิง

มันมีสถานะร่างกายไร้พ่ายในระดับหนึ่งเชียวนะ

แค่พริบตาเดียวที่มันหลุดจากการควบคุมได้ ทีมของพวกเขาจะต้องโดนฆ่าตายเรียบในพริบตาแน่ๆ

สมาชิกในทีมต่างไม่กล้าตามสวี่เหยียนเข้าไปข้างใน

แต่ในวินาทีนั้นเอง หมาป่ายักษ์หลายตัวที่คาบเหยื่อกลับมาจากที่ไกลๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น

พวกมันทำให้ลูกทีมตกใจจนต้องรีบวิ่งตามสวี่เหยียนเข้าไปในถ้ำทันที

ตอนนี้พวกเขาเพิ่งจะตระหนักได้ว่า ถ้าไม่มีสวี่เหยียนอยู่ข้างๆ พวกเขาต้องตายสถานเดียว

สถานที่เดียวที่ปลอดภัยที่สุดในดันเจี้ยนแห่งนี้ ก็คือการอยู่ข้างๆ สวี่เหยียนนั่นเอง

สมาชิกทุกคนในทีมเดินเข้าไปในถ้ำหมาป่าพร้อมกัน

ภายในถ้ำกว้างขวางมาก มีหินย้อยขนาดใหญ่เบ้อเริ่ม แต่ละก้อนต้องใช้คนหลายคนโอบถึงจะรอบ

และที่ส่วนลึกที่สุดของถ้ำ ดวงตาสีแดงก่ำคู่หนึ่งก็เบิกกว้างขึ้นมา ทำเอาทุกคนถึงกับสะดุ้งเฮือก

หมาป่ายักษ์ระดับอีลีทที่มีขนาดตัวใหญ่กว่าหมาป่ายักษ์ธรรมดาถึงหลายเท่า ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจนตัวมันแทบจะชนเพดานถ้ำ มันแสยะยิ้มโชว์เขี้ยวขนาดมหึมาที่แหลมคมน่าเกรงขามใส่ผู้บุกรุกทั้งหลาย เห็นได้ชัดเลยว่ารอยตัดกระดูกสัตว์นอกถ้ำก็คือผลงานของเขี้ยวยักษ์คู่นี้นี่เอง

หมาป่ายักษ์ธรรมดาอีกแปดตัวรีบเข้ามาล้อมรอบตัวมันทันที พร้อมกับคำรามใส่ผู้บุกรุกอย่างบ้าคลั่ง

จ่าฝูงหมาป่ายักษ์ระดับอีลีทจ้องมองผู้บุกรุกตัวจ้อยทั้งหลายด้วยสายตาสีแดงก่ำที่แฝงไปด้วยความหมายบางอย่าง ปกติแล้วลูกสมุนของมันจะเป็นคนล่าเหยื่อกลับมาให้

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีเหยื่อเดินมาส่งถึงที่แบบนี้

สงสัยเหยื่อพวกนี้คงจะสติไม่ค่อยดีล่ะมั้ง

ส่วนลูกทีมของสวี่เหยียน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหมาป่ายักษ์ระดับอีลีทสุดสยองตัวนั้น ขาทั้งสองข้างของพวกเขาก็สั่นพั่บๆ แค่ได้สบตากับมันแวบเดียว ขนก็ลุกซู่ไปทั้งตัวจนแทบลืมหายใจ

มันแข็งแกร่งกว่าที่คิดไว้เยอะเลย

เจ้านี่มีสถานะร่างกายไร้พ่ายซะด้วย

พวกเขาที่หลบอยู่ข้างหลังสวี่เหยียนต่างมองไปที่สวี่เหยียนด้วยความหวาดผวา

สวี่เหยียนจะไหวจริงๆ เหรอ

แต่สวี่เหยียนก็ยังคงทำตัวชิลล์เหมือนเดิม เขาหยิบก้อนหินเล็กๆ ขึ้นมา เล็งเป้า แล้วขว้างใส่หมาป่ายักษ์ตัวที่ใหญ่ที่สุดทันที

ภายในถ้ำค่อนข้างมืด สวี่เหยียนไม่รู้ว่าข้างในจะมีกับดักหรือมีพวกมันดักซุ่มโจมตีอยู่หรือเปล่า

แทนที่จะเดินเข้าไปหามัน สู้ล่อให้หมาป่าออกมาหาเองน่าจะดีกว่า

ก้อนหินวาดเส้นโค้งกลางอากาศอย่างสวยงาม ก่อนจะพุ่งชนกลางหน้าผากของหมาป่ายักษ์ตัวนั้นอย่างจัง สวี่เหยียนกระดิกนิ้วท้าทายหมาป่ายักษ์ระดับอีลีทด้วยท่าทีสบายๆ

สีหน้าที่กำลังนึกสนุกของหมาป่ายักษ์ระดับอีลีทเปลี่ยนไปทันที ในฐานะหมาป่าระดับอีลีท มันไม่เคยโดนหยามเกียรติและถูกท้าทายแบบนี้มาก่อน

มันพุ่งตัวออกไปราวกับลูกกระสุน ทำเอาถ้ำสั่นสะเทือนไปหมด

มันไม่ได้โจมตีตรงๆ ตามแบบฉบับ แต่มันไต่กำแพงถ้ำแล้วอ้อมเข้ามาโจมตีจากมุมอับที่ป้องกันได้ยากสุดๆ

หมาป่ายักษ์ระดับอีลีทพุ่งเข้ามาใกล้ ลูกทีมต่างเบิกตากว้างด้วยความตกใจ แต่ทว่าวินาทีต่อมา มันก็ถูกพฤกษาจุติจับตรึงไว้กับกำแพงถ้ำในสภาพที่ดูตลกพิลึก

หมาป่ายักษ์ระดับอีลีทถึงกับงงแดก ทักษะควบคุมอะไรกันเนี่ย โคตรโหดเลย

วินาทีต่อมา แสงสีทองจางๆ ก็สว่างวาบขึ้นรอบตัวมัน นั่นคือสกิลติดตัวสถานะร่างกายไร้พ่ายที่ถูกกระตุ้นให้ทำงาน

แม้จะเปล่งแสงแค่ชั่วพริบตา แต่มันก็เพียงพอที่จะสะบัดหลุดจากทักษะควบคุมทุกชนิดได้แล้ว

เมื่อลูกทีมเห็นแสงสีทองนั้น ต่างก็ลนลานและถอยกรูดตามสัญชาตญาณ ถ้าหมาป่ายักษ์ตัวนี้หลุดออกมาได้ ขอแค่เสี้ยววินาที มันก็สามารถฆ่าพวกเขาทั้งหมดได้สบายๆ

แต่หลังจากแสงสีทองจางหายไป สภาพของหมาป่ายักษ์ระดับอีลีทก็ยังดูตลกเหมือนเดิม มันไม่สามารถดิ้นหลุดจากพันธนาการของพฤกษาจุติได้เลยแม้แต่น้อย

คราวนี้มันถึงกับช็อกตาตั้ง ทักษะควบคุมที่สถานะร่างกายไร้พ่ายก็ล้างไม่ได้งั้นเหรอ เรื่องบ้าๆ แบบนี้มันไม่เคยเจอมาก่อนเลย

เพื่อนร่วมทีมเองก็อึ้งตาค้างไปตามๆ กัน

"ทักษะพฤกษาจุติของสวี่เหยียนมันจะโหดเกินไปแล้ว เพิกเฉยต่อสถานะร่างกายไร้พ่ายเลยเหรอ"

"ทักษะควบคุมที่เมินสถานะร่างกายไร้พ่ายเนี่ยนะ ในตำราเรียนไม่เห็นมีบอกไว้เลยสักนิด"

เมื่อลูกสมุนหมาป่าเห็นจ่าฝูงโดนจับตัวได้ในพริบตา พวกมันก็พุ่งเข้าใส่ทันที

พวกมันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมสถานะร่างกายไร้พ่ายของจ่าฝูงถึงใช้ไม่ได้ผล แต่พวกมันรู้แค่ว่าต้องกำจัดมนุษย์ที่ปล่อยสกิลนี้ให้ได้

จากนั้น หมาป่ายักษ์ทั้งแปดตัวก็กระจายกำลังเข้าจู่โจมตีจากทุกทิศทุกทาง แต่ต้นไม้ก็เติบโตอย่างบ้าคลั่ง และจับหมาป่าทุกตัวล็อคติดอยู่กับที่รอบทิศทาง

ส่วนหมาป่ายักษ์ที่เพิ่งกลับมาจากการล่าเหยื่อ พอมาถึงถ้ำ พวกมันก็พบกับภาพสุดสยอง รังของพวกมันถูกต้นไม้ยักษ์ยึดไปจนหมด ส่วนจ่าฝูงของพวกมันก็โดนจับมัดจนขยับตัวไม่ได้

พวกมันยืนงงอยู่ได้แป๊บเดียว ก็โดนต้นไม้ยักษ์เลื้อยเข้ามารัดจนดิ้นไม่หลุดเช่นกัน

เมื่อสวี่เหยียนเห็นว่าคุมสถานการณ์ได้อยู่หมัดแล้ว เขาก็หยิบจอบออกมาอย่างชิลล์ๆ

"ทุกคน"

"หยิบอาวุธขึ้นมา"

"ลุยมันเลย"

หลังจากหายอึ้ง เพื่อนร่วมทีมก็งัดอาวุธขึ้นมารุมสกรัมอย่างบ้าคลั่งด้วยความเคยชิน

-13

-13

-11

-11

-12

-12

หลายชั่วโมงต่อมา หมาป่ายักษ์ทุกตัวก็ล้มลงจมกองเลือด สมาชิกทุกคนอัปเลเวลเป็นเลเวล 5

ภายใต้การสั่งการของสวี่เหยียน ไป๋ติงช่างหินเริ่มเก็บรวบรวมวัตถุดิบ ส่วนเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ก็เริ่มจัดเตรียมสถานที่ในถ้ำหมาป่าเพื่อเตรียมตัวค้างคืน

สวี่เหยียนเปิดดูหน้าต่างสถานะ เขาได้แต้มสถานะอิสระมาอีกห้าแต้ม และตัดสินใจอัปค่าความทนทานทั้งหมดโดยไม่ลังเล

ในขณะเดียวกัน เขาก็พบเรื่องน่ายินดีว่า นอกจากค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นแล้ว ค่าความชำนาญของทักษะพฤกษาจุติก็พุ่งทะยานไปถึง 50% แล้ว

นอกจากการลดการใช้มานาและเพิ่มรัศมีของวงเวทแล้ว มันยังมีการเปลี่ยนแปลงใหม่เกิดขึ้นด้วย

ทักษะพฤกษาจุติ ความชำนาญ 50% สามารถร่ายทักษะพฤกษาจุติวงที่สองได้ รูปร่างของวงเวททั้งสองวงจะเหมือนกันทุกประการ แต่คูลดาวน์แยกจากกันอย่างอิสระ

สวี่เหยียนเพิ่งจะรู้ตัวว่า

หลังจากทักษะพฤกษาจุติมีความชำนาญถึง 50% มันก็เกิดการยกระดับขึ้นอย่างมหาศาล

พฤกษาจุติร่ายได้สองวงพร้อมกันเหรอเนี่ย

หนึ่งสกิลใช้ได้เหมือนสองสกิล นี่มันความสุขคูณสองชัดๆ

ในจังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังก้องขึ้นอีกครั้ง

ติง ภารกิจหลักปรากฏ เคลียร์ดันเจี้ยนรังหมาป่าเถื่อน ระยะเวลา ภายในพรุ่งนี้ก่อนที่ดันเจี้ยนจะปิดตัวลง

รางวัล กล่องสุ่มอาวุธระดับแรร์หนึ่งกล่อง (เฉพาะคลาสชาวนาเท่านั้น)

อาวุธระดับแรร์เหรอเนี่ย

เมื่อเห็นรางวัลจากภารกิจ พอมองกลับมาที่จอบขึ้นสนิมระดับสีขาวในมือ สวี่เหยียนก็ตาลุกวาว ระดับความหายากของอุปกรณ์สวมใส่แบ่งออกเป็นแปดระดับ ได้แก่ สีขาว ธรรมดา ดีเยี่ยม ยอดเยี่ยม แรร์ อีปิค ตำนาน และเทพ

นักเรียนยากจนทั่วไปก็ใช้ของระดับสีขาว

คนที่มีฐานะหน่อยก็ใช้ของระดับธรรมดา

คนรวยเท่านั้นถึงจะมีปัญญาใช้ของระดับดีเยี่ยมได้

ส่วนอุปกรณ์ระดับยอดเยี่ยมนั้น ทั้งโรงเรียนมัธยมหมายเลขแปด สวี่เหยียนเคยเห็นรุ่นพี่ ม.6 บ้านรวยคนหนึ่งใส่แค่ครั้งเดียวก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย

แถมตอนนั้นหมอนั่นยังใส่แค่หมวกเกราะ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ราคาถูกที่สุดด้วยซ้ำ แต่ขนาดนั้นหมวกเกราะระดับยอดเยี่ยมใบนั้นก็ยังมีคนรุมล้อมดูเต็มไปหมด

ส่วนของระดับแรร์นั้น คงมีแต่อภิมหาเศรษฐีตัวจริงเท่านั้นแหละที่กล้าใช้ สวี่เหยียนไม่เคยเห็นนักเรียนคนไหนใช้เลย

แต่คราวนี้ของรางวัลจากระบบกลับเป็นอาวุธระดับแรร์สำหรับคลาสชาวนาโดยเฉพาะ มูลค่าของมันย่อมไม่ต้องพูดถึง

รางวัลภารกิจของระบบรอบนี้มันล่อตาล่อใจจริงๆ

สวี่เหยียนอยากจะทำภารกิจระบบให้สำเร็จเพื่อคว้ารางวัลมาให้ได้ แต่เขาก็ต้องมองดูความเป็นจริงด้วย

เหลือเวลาอีกแค่วันเดียวพรุ่งนี้ เขาจะสามารถเคลียร์รังหมาป่าเถื่อนได้จริงๆ เหรอ

ถึงแม้ว่าสมาชิกทุกคนในทีมจะเลเวลอัปกันหมดแล้ว แต่จุดอ่อนของคลาสก็ยังอยู่ดี ทุกคนก็ยังไม่มีดาเมจอยู่ดี

ถ้าต้องค่อยๆ ตีไปเรื่อยๆ ตามปกติ เวลาแค่วันเดียว คงไม่ได้เห็นแม้แต่เงาของบอสด้วยซ้ำ

แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าความชำนาญของพฤกษาจุติเพิ่มขึ้นเป็น 50% จนเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ทำให้สามารถสร้างวงเวทป่าไม้ได้สองวงพร้อมกัน

ถ้าเป็นตอนนี้ล่ะก็ อาจจะทำได้จริงๆ ก็ได้

เมื่อก่อนตอนที่สร้างวงเวทได้แค่วงเดียว พอจับอสูรภัยพิบัติได้ เขาก็ต้องคอยเฝ้าไม่ให้คลาดสายตา ต้องรอให้ฆ่าพวกมันจนตายให้หมดก่อนถึงจะไปต่อได้

แต่ตอนนี้ หลังจากล็อคอสูรได้ระลอกหนึ่งแล้ว เขาสามารถปล่อยพวกมันทิ้งไว้และมุ่งหน้าต่อไปได้เลย เพราะในมือเขายังมีพฤกษาจุติวงที่สองเตรียมพร้อมไว้เสมอ ซึ่งรับประกันความปลอดภัยของเขาได้แบบร้อยเปอร์เซ็นต์

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ถ้าพรุ่งนี้เขาเมินพวกหมาป่าธรรมดากับหมาป่าระดับอีลีท แล้วบุกตรงไปที่รังบอสเลยล่ะ

แถมพอลองนึกดู บอสหมาป่านรกสามหัวถึงจะโหดแค่ไหน แต่มันก็ไม่มีสกิลโจมตีระยะไกลอยู่ดี ก็ตกเป็นเป้านิ่งให้เขาสับเหมือนกันนั่นแหละ

สวี่เหยียนตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว

พรุ่งนี้เจอกัน

บอสของดันเจี้ยน หมาป่านรกสามหัว

[จบแล้ว]