บทที่ 430 - เทมเพลตฉีเทียนต้าเซิ่ง

บทที่ 430 - เทมเพลตฉีเทียนต้าเซิ่ง

กลุ่มแชต

หวังเหล่ย: "เอ๊ะ ระบบสวมบทบาทเป็นเทพที่บรรพชนมนุษย์พูดถึง มันมีความหมายเหมือนกับระบบที่ข้าเข้าใจหรือเปล่าครับ?"

เมื่อเห็นข้อความของบรรพชนมนุษย์ หวังเหล่ยก็ใจเต้นรัว เขารีบลุกขึ้นยืนทันที

เขาเปิดคอมพิวเตอร์ในห้อง เปิดเบราว์เซอร์ แล้วค้นหาคำสำคัญ

เพียงไม่นาน บนหน้าเว็บก็มีตัวเลือกเด้งขึ้นมามากมาย

ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นนิยายบนเว็บที่เคยโด่งดังเมื่อหลายปีก่อน อย่างเช่น 《ระบบสวมบทบาทเป็นเทพในเมืองกรุง》, 《ข้ามีระบบสวมบทบาทตัวละคร》, 《เกิดใหม่ในโลกนินจา สวมบทบาทเป็นเทพ》... เป็นต้น

หวังเหล่ยก็บังเอิญเคยอ่านนิยายพวกนี้ผ่านตามาบ้างเหมือนกัน

ตอนนี้ พอได้ยินบรรพชนมนุษย์พูดถึง เขาก็นึกขึ้นมาได้ทันที

ต้องยอมรับเลยว่า นิยายบนเว็บที่เคยโด่งดังและได้รับความนิยมมาหลายสิบปี มันต้องมีดีในตัวของมันจริงๆ

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่จินตนาการอันล้ำเลิศของนักเขียนนิยายพวกนี้ ก็หาใครเทียบได้ยากแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นไอเดียแปลกประหลาดพิสดารแค่ไหน พวกเขาก็สามารถคิดออกมาได้

และสามารถตอบสนองความต้องการในใจของผู้อ่านได้อย่างตรงจุด

แม้ว่าในเรื่องของตรรกะ สำนวนภาษา และพล็อตเรื่องจะมีช่องโหว่มากมาย แต่ถ้าไม่อ่านแบบคิดมาก มันก็อ่านได้เพลินและสะใจจริงๆ

การอ่านนิยายบนเว็บ ก็คือการใช้เวลาว่างเพื่อสนองความต้องการลึกๆ ในใจ (มโน) ไม่ใช่หรือไง?

สิ่งที่ข้าหาไม่ได้ในโลกแห่งความเป็นจริง ข้าจะมโนเอาหน่อยไม่ได้เชียวหรือ?

ตอนที่อ่านนิยาย หากเอาตัวเองไปสวมบทบาทเป็นตัวเอก จะพบว่าสิ่งที่ตัวเอกได้รับนั้นมันสุดยอดไปเลย!

และในตอนนี้ คำพูดของบรรพชนมนุษย์ ก็ไม่ต่างอะไรกับการทำให้ความฝันกลายเป็นจริง

"เชี่ยเอ๊ย... ถ้าระบบสวมบทบาทเป็นเทพที่บรรพชนมนุษย์พูดถึง มันเป็นแบบนี้จริงๆ ล่ะก็..."

หวังเหล่ยอึ้งไปเลย

【หัวหน้ากลุ่ม】 บรรพชนมนุษย์: "ใช่แล้ว มันก็คือระบบที่เจ้ากำลังดูอยู่นั่นแหละ เป็นยังไง พอใจไหมล่ะ?"

หลี่ลั่วชำเลืองมองภาพบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของหวังเหล่ย แล้วพยักหน้าตอบ

แม้จะอยู่คนละโลก แต่จินตนาการของนักเขียนนิยายบนเว็บก็คล้ายๆ กัน ความหมายของการสวมบทบาทเป็นเทพก็เหมือนกันนั่นแหละ

หวังเหล่ย: "ถ้าเป็นระบบแบบนี้ ขอความกรุณาบรรพชนมนุษย์มอบให้ข้าสักระบบหนึ่งด้วยเถิดครับ!"

"เป็นระบบสวมบทบาทเป็นเทพจริงๆ ด้วย? โคตรเทพเลย!"

เมื่อเห็นคำตอบของบรรพชนมนุษย์ หวังเหล่ยก็แทบจะกระโดดตัวลอย

ในที่สุด สิ่งที่ข้าเดาก็เป็นความจริง

มันคือระบบนี้จริงๆ ด้วย

จูหยวนจาง: "@หวังเหล่ย พวกเจ้ากำลังคุยเรื่องอะไรกันน่ะ ข้าไม่เห็นจะฟังรู้เรื่องเลยสักประโยค?"

เหออวี่จู้: "อ้าว ข้าก็นึกว่าข้าฟังไม่รู้เรื่องอยู่คนเดียวซะอีก ที่แท้เจ้าก็ฟังไม่รู้เรื่องเหมือนกัน ค่อยยังชั่วหน่อย!"

หลิวไห่จู้: "พวกชอบพูดเป็นปริศนานี่ ไม่น่ารักเลยนะ!"

เมื่อเห็นบทสนทนาของทั้งสองคน สมาชิกใหม่อีกสามคนต่างก็มืดแปดด้าน

เหมือนกำลังใบ้คำกันอยู่ ฟังไม่รู้เรื่องเลยสักประโยค

หวังเหล่ย: "อธิบายสั้นๆ คงไม่กระจ่าง เดี๋ยวข้าอัปโหลดนิยายสักสองสามเรื่องให้พวกท่านลองอ่านดู แล้วจะเข้าใจเองครับ!"

เมื่อเห็นความงุนงงของเพื่อนใหม่ทั้งสามคน หวังเหล่ยก็ใจกว้างอาสาไขข้อสงสัยให้

"ติ๊ง! สมาชิกกลุ่ม หวังเหล่ย อัปโหลด 《รวมฮิตนิยายระบบสวมบทบาทเป็นเทพ》 คลิกเพื่อดาวน์โหลด!"

เขาดาวน์โหลดนิยายแนวสวมบทบาทจากอินเทอร์เน็ตมาสองสามเรื่อง แล้วมัดรวมกันอัปโหลดลงในไฟล์กลุ่มแชต

"ติ๊ง! จูหยวนจาง ดาวน์โหลดไฟล์กลุ่ม 《รวมฮิตนิยายระบบสวมบทบาทเป็นเทพ》!"

"ติ๊ง! หลิวไห่จู้ ดาวน์โหลดไฟล์กลุ่ม..."

"ติ๊ง! เหออวี่จู้ ดาวน์โหลด..."

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาในกลุ่มแชต สมาชิกใหม่ทั้งสามคนก็กดดาวน์โหลด

แม้ว่าไฟล์นี้จะมีจำนวนคำมหาศาลถึงสิบล้านคำ

เพราะนิยายเรื่องหนึ่งก็มีจำนวนคำเป็นล้านคำแล้ว บางเรื่องก็มีหลายล้านคำด้วยซ้ำ

นิยายหลายเรื่องรวมกัน ก็ต้องเกินสิบล้านคำอยู่แล้ว

แต่ด้วยความที่เป็นการอ่านแบบซึมซับเข้าสู่จิตวิญญาณ และถูกประทับเข้าไปในสมองโดยตรง จึงต้องการเพียงแค่การย่อยสลายข้อมูลเท่านั้น

เพียงไม่นาน

สมาชิกใหม่ทั้งสามคนก็เข้าใจความหมายของระบบ 'สวมบทบาทเป็นเทพ' ในทันที

การสวมบทบาทเป็นตัวละครสมมติ หากสวมบทบาทได้เหมือนมากแค่ไหน และคนอื่นเชื่อมากแค่ไหน ก็จะได้รับค่าความสมจริงมากขึ้นเท่านั้น

เมื่อค่าความสมจริงถึงระดับหนึ่ง ตัวเอกก็จะได้รับพลังความสามารถของตัวละครนั้นมาโดยอัตโนมัติ

ตัวอย่างเช่น หากสวมบทบาทเป็นเทพเอ้อร์หลางเสิน หยางเจี่ยน หากมีคนร้อยคนยอมรับในการแสดงของเขา เขาก็จะได้รับความสามารถเริ่มต้นของหยางเจี่ยน

หากมีคนพันคนหรือหมื่นคนยอมรับ เขาก็จะได้รับความสามารถทั้งหมดของหยางเจี่ยน

เมื่อได้รู้ว่า ระบบ 'สวมบทบาทเป็นเทพ' มีความสามารถสุดแสนวิเศษขนาดนี้ จูหยวนจางและสมาชิกใหม่อีกสองคนก็ถึงกับอ้าปากค้าง

จูหยวนจาง: "ระบบที่วิเศษขนาดนี้ มีอยู่จริงบนโลกงั้นหรือ? นี่มันนอนรอรับโชคชัดๆ!"

วินาทีนี้ จูหยวนจางรู้สึกอิจฉาหวังเหล่ยมาก ที่ได้รับระบบสุดเจ๋งแบบนี้

ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกตั้งตารอคอย

ในเมื่อบรรพชนมนุษย์เปิดปากพูดแล้ว สมาชิกใหม่ทั้งสี่คนก็คงจะได้รับความช่วยเหลือจากบรรพชนมนุษย์เหมือนกัน

ในเมื่อหวังเหล่ยได้ระบบแบบนี้มา ตัวเขาเองก็น่าจะได้รับของล้ำค่าที่เทียบเท่ากันใช่ไหมล่ะ?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จิตใจของจูหยวนจางก็เต็มไปด้วยความคาดหวังและกระวนกระวายใจ

เหออวี่จู้: "อิจฉาจังเลย..."

หลิวไห่จู้: "ถ้าสวมบทบาทเป็นเง็กเซียนฮ่องเต้ได้สำเร็จ ก็หมายความว่าจะได้เป็นเทพเป็นเซียนเลยน่ะสิ?"

ไม่ใช่แค่จูหยวนจางเท่านั้น สองจู้ (เหออวี่จู้และหลิวไห่จู้) ก็อิจฉาตาร้อนไม่แพ้กัน

【ผู้ดูแลระบบ】 ฟางหาน: "เอ๊ะ ระบบนี้น่าสนใจดีแฮะ!"

สายตาของฟางหานทอดมองไปยังโลกที่หวังเหล่ยอยู่ และมองเห็นหน้าจอคอมพิวเตอร์ของอีกฝ่ายด้วย

《ระบบสวมบทบาทเป็นเทพในเมืองกรุง》, 《ข้ามีระบบสวมบทบาทตัวละคร》, 《เกิดใหม่ในโลกนินจา สวมบทบาทเป็นเทพ》...

เขากวาดสายตาอ่านนิยายเหล่านี้อย่างคร่าวๆ และพบว่านิยายพวกนี้น่าสนใจมาก

มันไม่มีตรรกะใดๆ ทั้งสิ้น และไม่มีหลักฐานทางความเป็นจริงใดๆ มาสนับสนุนเลย

ขอแค่ตัวเอกสวมบทบาทเป็นตัวละคร แล้วได้รับการยอมรับจากผู้คน ก็จะได้รับความสามารถของตัวละครนั้นมา

ในโลกนี้ยังมีวิธีบำเพ็ญเพียรที่ง่ายกว่านี้อยู่อีกงั้นหรือ?

นี่มันคือสุดยอดผู้ชนะในชีวิตที่นอนรอรับผลประโยชน์ชัดๆ!

【มาร์ควิส】 ฉินอวี่: "ระบบแบบนี้ ในช่วงแรกขอแค่ใช้งานให้เป็น ก็สามารถผงาดขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว แต่ในช่วงหลังๆ อาจจะยากหน่อยนะ!"

ฉินอวี่ก็มองเห็นหน้าจอคอมพิวเตอร์ของหวังเหล่ยเช่นกัน แต่ความเห็นของเขาต่างออกไป

ในโลกนี้ ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ หรอกนะ

แม้เขาจะไม่เคยได้รับไอเทมโกงทำนองนี้มาก่อน และไม่ค่อยเข้าใจโครงสร้างของมันนัก

แต่ก็อย่างที่บอกแหละ ท้องฟ้าไม่มีทางดรอปขนมเปี๊ยะลงมาฟรีๆ และบรรพชนมนุษย์ก็ไม่ได้เป็นองค์กรการกุศล

เมื่อได้อะไรมาง่ายๆ ก็ต้องสูญเสียอะไรบางอย่างไปเป็นธรรมดา

แน่นอนว่า สำหรับเด็กใหม่อย่างหวังเหล่ย นี่ถือเป็นตัวเลือกที่ยอดเยี่ยมมากทีเดียว

เพราะสภาพแวดล้อมในโลกที่อีกฝ่ายอยู่นั้นไม่ธรรมดา ไม่มีเวลามากพอให้เขาค่อยๆ เติบโต

ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ก็ต้องใช้วิธีที่เด็ดขาด

【หัวหน้ากลุ่ม】 บรรพชนมนุษย์: "ในเมื่อเจ้าพอใจ ก็ดีแล้ว! เดี๋ยวข้าจะแพ็คเกจและติดตั้งให้เจ้าเดี๋ยวนี้แหละ!"

เมื่อเห็นสีหน้าดีใจของหวังเหล่ย หลี่ลั่วก็พลอยดีใจไปด้วย

ระบบพวกนี้ที่เก็บไว้ในพื้นที่ไร้ขีดจำกัด ในที่สุดก็ได้ใช้ประโยชน์เสียที ไม่ต้องปล่อยให้มันขึ้นราอีกต่อไป

หลี่ลั่วขยับความคิด หยิบเอาแสงสว่างที่เจิดจรัสออกมากลุ่มหนึ่ง แล้วใช้นิ้วจิ้มเพื่อดัดแปลงมัน

เพียงไม่นาน ระบบ 'สวมบทบาทเป็นเทพ' อันใหม่เอี่ยมก็เสร็จสมบูรณ์

เขาดีดนิ้ว ระบบ 'สวมบทบาทเป็นเทพ' ก็กลายเป็นลำแสง พุ่งตกลงไปยังโลกที่หวังเหล่ยอาศัยอยู่

หวังเหล่ย: "ได้เลยครับ ขอบพระคุณบรรพชนมนุษย์มากครับ!"

เมื่อเห็นข้อความของบรรพชนมนุษย์ หวังเหล่ยก็ถูมือไปมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง

โลกปฏิบัติการฝ่าสุริยะ

"ฟิ้ว!"

ลำแสงสายหนึ่งพุ่งลงมาจากฟากฟ้า ตกลงมายังบ้านของหวังเหล่ย ในเมืองหลินอัน

หวังเหล่ยรู้สึกเหมือนมีแสงวาบผ่านเข้ามาในหัว ราวกับถูกไฟช็อต

"ระบบสวมบทบาทเป็นเทพกำลังเปิดใช้งาน กรุณารอสักครู่..."

วินาทีต่อมา เสียงหวานใสของหญิงสาวก็ดังก้องขึ้นในหัวของหวังเหล่ย

"ระบบสวมบทบาทเป็นเทพกำลังเปิดใช้งาน 10%... 20%... 50%... 70%..."

เสียงนั้นดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ราวกับกำลังอ่านแถบดาวน์โหลดอยู่

"ฮ่าๆ มาจริงๆ ด้วย!"

หวังเหล่ยชะงักไปครู่หนึ่ง รูม่านตาหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว หัวใจเริ่มเต้นแรง

มาแล้วๆ มันมาจริงๆ ด้วย!

"ระบบสวมบทบาทเป็นเทพเปิดใช้งานเสร็จสมบูรณ์ กำลังผูกมัดกับโฮสต์..."

"ผูกมัดระบบเสร็จสมบูรณ์!"

"โฮสต์โปรดตรวจสอบ!"

หวังเหล่ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ บังคับตัวเองให้ใจเย็นลง

ขนาดกลุ่มแชตก็เคยเห็นมาแล้ว กะอีแค่ระบบอันเดียว จะไปตื่นเต้นอะไรนักหนา... ซะที่ไหนล่ะ

แม้กลุ่มแชตจะมหัศจรรย์ แต่ในระยะสั้นๆ ก็ยังไม่สามารถกอบโกยผลประโยชน์อะไรได้มากนัก และไม่ได้ช่วยอะไรมากกับวิกฤตวันสิ้นโลกที่กำลังจะมาถึง

แต่ระบบสวมบทบาทเป็นเทพนี่สิ แตกต่างออกไป

ถ้าใช้ให้ดี มันคือของวิเศษที่สามารถทำให้กลายเป็นเทพได้ในพริบตาเลยนะ

"เจ้ามีฟังก์ชันอะไรบ้าง?"

หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ หวังเหล่ยก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ทฤษฎีก็คือทฤษฎี แต่พอได้ระบบมาจริงๆ หวังเหล่ยก็รู้สึกว่าควรถามให้แน่ใจก่อนจะดีกว่า

"ระบบนี้ได้รวบรวมเทมเพลตตัวละครนับไม่ถ้วนจากหมื่นโลกธาตุ โฮสต์สามารถสุ่มเลือกเทมเพลตตัวละคร หรือจะเก็บเทมเพลตตัวละคร และอัปเกรดเทมเพลตตัวละครก็ได้!"

"โฮสต์สามารถสวมบทบาทเป็นเทมเพลตตัวละครที่ได้รับ เพื่อให้ได้รับการยอมรับจากผู้อื่น จากนั้นก็จะได้รับพลังความสามารถทั้งหมดของเทมเพลตตัวละครนั้น"

เสียงหวานใสของภูตระบบ ดังก้องขึ้นในหัวของหวังเหล่ยทันที

"สวมบทบาทเป็นเทมเพลตตัวละคร เมื่อได้รับการยอมรับแล้ว ก็จะได้รับพลังความสามารถทั้งหมด..."

เมื่อได้ยินดังนั้น หวังเหล่ยก็กะพริบตาปริบๆ

คำอธิบายของระบบ ก็ดูจะคล้ายๆ กับที่เขาคิดไว้ไม่ผิดเพี้ยน

สิ่งที่เหมือนกันก็คือ เหมือนกับที่บรรยายไว้ในนิยาย นั่นคือสามารถได้รับความสามารถของตัวละครได้

แต่สิ่งที่ต่างออกไปก็คือ ระบบมีเทมเพลตตัวละครมาให้มากมาย และเขาต้องสุ่มเลือกมาหนึ่งตัวเพื่อสวมบทบาท

ไม่ใช่ว่าอยากจะสวมบทบาทเป็นตัวละครไหนก็สวมบทบาทได้ตามใจชอบอย่างที่เขาคิดไว้

"แต่ว่านะ แบบนี้ก็ดูมีเหตุผลมากกว่า!"

เพียงไม่นาน หวังเหล่ยก็เข้าใจความสามารถของระบบ และยอมรับมันได้

"แต่ว่า ยังสามารถเก็บเทมเพลตตัวละครได้ด้วยเหรอ? แล้วอัปเกรดเทมเพลตตัวละครมันหมายความว่าไงล่ะ?"

จากนั้น หวังเหล่ยก็รีบถามต่อ

"ใช่แล้ว โฮสต์สามารถสุ่มได้รับผ่านการใช้แต้มต้นกำเนิด หรือสามารถเก็บเทมเพลตของคู่ต่อสู้ได้จากการเอาชนะหรือสังหารคู่ต่อสู้"

ระบบตอบกลับว่า "เทมเพลตตัวละครที่สุ่มได้นั้น จะอยู่ในระดับต่ำสุดคือ 1 ดาว โฮสต์จำเป็นต้องได้รับค่าประสบการณ์จากการฝึกฝนและการต่อสู้ เพื่อนำมาเพิ่มดาวให้กับเทมเพลต"

"อ้อ เป็นแบบนี้นี่เอง ข้าเข้าใจแล้ว! แล้วตอนนี้ข้ามีสิทธิ์สุ่มจับรางวัลไหม?"

หวังเหล่ยพยักหน้าอย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แล้วถามขึ้น

เขาพอจะเข้าใจความหมายของระบบแล้ว การจะได้รับเทมเพลต ไม่ใช่แค่สุ่มจากระบบได้เพียงอย่างเดียว

แม้แต่การเอาชนะคู่ต่อสู้ หรือแม้แต่สังหารคู่ต่อสู้ ก็สามารถได้รับเทมเพลตของอีกฝ่ายมาได้

แบบนี้นี่สิ น่าสนุกขึ้นมาแล้ว

หากวันไหนบังเอิญไปเจอคู่ต่อสู้ที่เก่งกาจมากๆ ไม่เพียงแต่จะฆ่าอีกฝ่ายได้ แต่ยังได้รับเทมเพลตของอีกฝ่ายมาด้วย

แล้วก็สวมบทบาทเป็นอีกฝ่าย เพื่อรับพลังความสามารถทั้งหมดของอีกฝ่ายมา

แบบนี้มันทั้งน่ากลัวและน่าสนุกเลยล่ะ

แต่ว่านะ ตามตำนานแล้ว ระบบมักจะแจกแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ในตอนเริ่มต้นเสมอ ไม่รู้ว่าระบบนี้จะมีหรือเปล่า

หวังเหล่ยก็แค่ลองถามดู ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก

"โฮสต์มีสิทธิ์สุ่มฟรี 1 ครั้ง โฮสต์ต้องการจะสุ่มเลยหรือไม่?"

ใครจะไปคิดว่า ระบบจะมีสิทธิ์สุ่มฟรีมาให้จริงๆ

"แน่นอนว่าต้องสุ่มสิ ใครไม่สุ่มก็โง่แล้ว"

เมื่อได้ยินดังนั้น หวังเหล่ยก็รีบตอบกลับด้วยความตื่นเต้นแทบรอไม่ไหว

วินาทีต่อมา หน้าจอเสมือนจริงที่ดูคล้ายกับกลุ่มแชตก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา

จากนั้น การ์ดเทมเพลตตัวละครแต่ละใบก็ปรากฏขึ้นมา

มหาเทพผานกู่ ผู้ถือขวานเบิกฟ้าในมือ...

เทพมารทั้งสามพันตนในความโกลาหล...

บรรพบุรุษหงจวิน, บรรพบุรุษมารหลัวโหว, บรรพบุรุษเฉียนคุน, บรรพบุรุษอินหยาง...

ซานชิง (เทพสูงสุดสามองค์แห่งเต๋า), เจียอิ่น, จุ่นถี, หนี่ว์วา...

ฝูซี, หงอวิ๋น, บรรพบุรุษแห่งมังกร หงส์ และกิเลนทั้งสาม, สิบสองบรรพบุรุษแม่มด, เทพแห่งเผ่าอสูรตี้จวิ้น, ตงหวงไท่อี, จอมยุทธ์อสูรคุนเผิง...

เง็กเซียนฮ่องเต้, พระยูไล, ท่านเซียนเจิ้นหยวนจื่อ...

เทพเอ้อร์หลางเสิน หยางเจี่ยน, ฉีเทียนต้าเซิ่ง ซุนหงอคง, เทพซานถานไห่ฮุ่ย น่าจา...

ทัวถ่าเทียนหวัง หลี่จิ้ง, สี่ขุนพลมาร...

ชิงเฟิง, หมิงเยวี่ย, จินเจา (เขาเงิน), อิ่นเจา (เขาทอง), ฉู่ซานฉางเหมย...

เป็นต้น

บนหน้าจอ การ์ดเทมเพลตตัวละครที่ดูมีชีวิตชีวาแต่ละใบปรากฏขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้หวังเหล่ยรู้สึกตื่นเต้นจนหนังตาพากันกระตุก

เชี่ยเอ๊ย ตัวละครพวกนี้มันเทพสุดๆ ไปเลยไม่ใช่หรือไง?

แม้แต่ตัวละครที่อยู่ล่างสุด ก็ยังเป็นตัวตนที่อยู่เหนือระดับเซียนทั้งนั้น

"ที่แท้ บทบาทที่บรรพชนมนุษย์พูดถึง ก็คือการนำตัวละครในตำนานมาเป็นเทมเพลตนี่เอง โคตรเทพเลยว่ะ!"

หลังจากดูเทมเพลตตัวละครเหล่านี้จบ หวังเหล่ยก็รู้สึกเลือดลมสูบฉีด แทบอยากจะร้องตะโกนออกมาดังๆ

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์! ได้รับเทมเพลตตัวละคร: ฉีเทียนต้าเซิ่ง ซุนหงอคง โฮสต์สามารถตรวจสอบรายละเอียดได้ที่หน้าจอคุณสมบัติส่วนตัว!"

ในขณะที่หวังเหล่ยกำลังตื่นเต้นอยู่นั้น บนหน้าจอเสมือนจริงตรงหน้าก็มีแสงสว่างวาบขึ้นมาจนตาลาย

การ์ดที่ส่องประกายสีทองเจิดจรัสใบหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากฟ้า และบดบังทัศนวิสัยทั้งหมดของหวังเหล่ย

บนการ์ดใบนั้น สลักรูปสลักนูนต่ำเป็นรูปลิงตัวหนึ่ง 'สวมเกราะทองคำส่องประกายวาววับ สวมมงกุฎทองคำสะท้อนแสงแวววาว ในมือถือกระบองสมปรารถนาจินกูเปั้งหนึ่งอัน ที่เท้าสวมรองเท้าเหยียบเมฆาเข้าชุดกัน ดวงตาประหลาดคู่หนึ่งส่องประกายดั่งดวงดาว หูทั้งสองข้างกางออกไปถึงไหล่ รูปร่างสามารถเปลี่ยนแปลงได้หลากหลาย น้ำเสียงดังกังวานดั่งระฆังหิน'

และนั่นก็คือลิงที่โด่งดังกระฉ่อนโลก ฉีเทียนต้าเซิ่ง ซุนหงอคง!

"เชี่ยเอ๊ย เป็นพี่ลิงจริงๆ ด้วย บรรพชนมนุษย์สุดยอด!"

เมื่อเห็นภาพ 3 มิติของตัวละครที่ปรากฏอยู่ด้านหน้าของการ์ด หวังเหล่ยก็ถึงกับอ้าปากค้าง

วินาทีต่อมา การ์ดใบนั้นก็กลายเป็นลำแสง พุ่งเข้าสู่สมองของหวังเหล่ย

ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขา

【ชื่อตัวละคร】: ฉีเทียนต้าเซิ่ง ซุนหงอคง

【เพศตัวละคร】: ชาย

【ขอบเขตตัวละคร】: ขั้น 14 จินเซียนผู้เป็นอมตะ

【ความสามารถตัวละคร】: เคล็ดวิชาเทียนเซียนมหาบรรพ, เมฆสีทอง, 72 จำแลง, กายาเวทจำแลงฟ้าดิน, วิชาร่างแยก, เนตรทองคำเพลิง, สามหัวหกแขน, แสงพุทธะอนันต์, ฝ่ามือยูไล...

【ไอเทมตัวละคร】: กระบองสมปรารถนาจินกูเปั้ง (สมบัติวิเศษระดับสูงขั้นโฮ่วเทียน), กวานม่วงทองปีกหงส์ (อาวุธเซียนระดับสูง), เกราะทองคำเกล็ดห่วง (อาวุธเซียนระดับสูง), รองเท้าเหยียบเมฆาใยบัว (อาวุธเซียนระดับสูง)

【คำอธิบายตัวละคร】: หน้าตาตาโตกลม หูกาง มีขนเต็มหน้า ปากแหลมเหมือนเทพสายฟ้า ใบหน้าผอมแห้ง ปากแหลมคางบุ๋ม รูปร่างสูงไม่ถึงสี่ฟุต เหมือนลิงค่างที่ชอบกินลูกสน แม้จะดูเหมือนคน แต่ก็มีคางน้อยกว่าคน

สวมเสื้อคลุมสั้นสีขาว เอาหนังเสือมาเย็บต่อกันเป็นจีบๆ เหมือนกระโปรงม้า พันรอบเอว และคาดด้วยเถาวัลย์ การแต่งตัวแบบนี้ถึงจะดูเหมือนผู้ฝึกตน

ผมสีเหลืองสวมมงกุฎทองคำ มีเนตรทองคำเพลิง สวมเสื้อคลุมผ้าไหม เอวคาดกระโปรงหนังเสือ ในมือถือกระบองเหล็กจินกูเปั้ง ที่เท้าสวมรองเท้าหนังเก้ง หน้าตาเหมือนเทพสายฟ้า คางแหลม หูกาง หน้าผากกว้าง มีเขี้ยวงอกออกมาข้างนอก

【หมายเหตุ】: เทมเพลตนี้ต้องมีความเหมือนในการสวมบทบาท 80% และได้รับการยอมรับจากคนหนึ่งหมื่นคน จึงจะได้รับความสามารถ 1% ของตัวละคร ระดับ 1 ดาว (พญาวานรศิลาถือกำเนิด);

ความเหมือนในการสวมบทบาท 85% และได้รับการยอมรับจากคนหนึ่งแสนคน จะได้รับความสามารถ 10% ระดับ 2 ดาว (กราบอาจารย์ผูถี);

ความเหมือนในการสวมบทบาท 90% และได้รับการยอมรับจากคนหนึ่งล้านคน จะได้รับความสามารถ 30% ระดับ 3 ดาว (ฉีเทียนต้าเซิ่ง);

ความเหมือนในการสวมบทบาท 95% และได้รับการยอมรับจากคนสิบล้านคน จะได้รับความสามารถ 50% ระดับ 4 ดาว (อาละวาดแดนสวรรค์);

ความเหมือนในการสวมบทบาท 100% และได้รับการยอมรับจากคนหนึ่งร้อยล้านคน จะได้รับความสามารถทั้งหมดในช่วงที่แข็งแกร่งที่สุดของซุนหงอคง ระดับ 5 ดาว (โต่วจ้านเซิ่งฝอ - พระพุทธเจ้าผู้มีชัยชนะในสงคราม);

"เทพโคตรๆ เลยเว้ย!"

หลังจากได้รับข้อมูลรายละเอียดของการ์ดตัวละคร หวังเหล่ยก็ถึงกับกระโดดโลดเต้น

นี่มันอะไรกันเนี่ย นี่มันเท่ากับเอาความสามารถของพี่ลิงมาประเคนให้ตรงหน้าเลยนี่นา

ขอแค่สวมบทบาทเป็นพี่ลิง และได้รับการยอมรับจากผู้คน ก็จะได้รับพลังความสามารถทั้งหมดของพี่ลิงมา

ในโลกนี้จะมีอะไรที่ง่ายไปกว่านี้อีกไหม?

เมื่อเทียบกับโหมดสุดหินที่ต้องมานั่งฝึกฝนเป็นเซียนอย่างงมงายแล้ว นี่มันเหมือนเปิดโปรแกรมโกง แล้วกวาดล้างศัตรูราบคาบเลยไม่ใช่หรือไง?

กลุ่มแชต

หลิวไห่จู้: "@หวังเหล่ย สหาย ยังอยู่ไหม? รู้สึกเป็นยังไงบ้างล่ะ?"

จูหยวนจาง: "ใช่ เล่าให้ฟังหน่อยสิ จะได้ให้ข้าอิจฉาเล่นบ้าง!"

เหออวี่จู้: "ข้าโยนงานให้ลูกศิษย์ทำหมดแล้ว นั่งรอฟังสหายมาแจ้งข่าวดีอยู่นะเนี่ย!"

เมื่อเห็นบทสนทนาระหว่างหวังเหล่ยกับบรรพชนมนุษย์ผ่านไปครึ่งค่อนวันแล้ว แต่เจ้านั่นยังไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอบกลับมาเลย สมาชิกใหม่ทั้งสามคนก็ทนไม่ไหว รีบถามขึ้น

ระบบที่บรรพชนมนุษย์พูดถึง สรุปแล้วมันส่งมาถึงหรือยัง?

และฟังก์ชันของมัน มันเทพอย่างที่คุยไว้จริงหรือเปล่า?

ถ้ารวยแล้วอย่าลืมเพื่อนนะเว้ย!

อย่างน้อยก็มาบอกกันสักคำสิ!

รบกวนเล่าให้ฟังหน่อยเถอะ จะได้เปิดหูเปิดตาพวกเราบ้าง!

หวังเหล่ย: "ความรู้สึกเหรอ? ก็ดีสุดๆ ไปเลยน่ะสิ! เดี๋ยวข้าจะอัปโหลดให้ทุกคนเปิดหูเปิดตาดูนะ!"

ในตอนนี้ หวังเหล่ยดึงสายตากลับมาจากระบบสวมบทบาทเป็นเทพอย่างเสียดาย เขามองไปที่กลุ่มแชต และพูดโอ้อวดอย่างภูมิใจ

"ติ๊ง! สมาชิกกลุ่ม หวังเหล่ย อัปโหลดไฟล์กลุ่ม 《คำอธิบายระบบสวมบทบาทเป็นเทพ》 คลิกเพื่อดาวน์โหลด!"

จากนั้น เขาก็มัดรวมข้อมูลเกี่ยวกับเทมเพลตตัวละครที่เพิ่งสุ่มได้ และคำอธิบายของ 'ระบบสวมบทบาทเป็นเทพ' อัปโหลดลงในกลุ่มแชต

"ติ๊ง! จูหยวนจาง ดาวน์โหลดไฟล์กลุ่ม 《คำอธิบายระบบสวมบทบาทเป็นเทพ》!"

"ติ๊ง! หลิวไห่จู้ ดาวน์โหลดไฟล์กลุ่ม..."

"ติ๊ง! เหออวี่จู้ ดาวน์โหลด..."

"ติ๊ง! เมิ่งฉี ดาวน์โหลด..."

"ติ๊ง! โจวชิง ดาวน์โหลด..."

"ติ๊ง! เสวียนจั้ง ดาวน์โหลด..."

เพียงไม่นาน ไม่ใช่แค่สมาชิกใหม่ทั้งสามคนเท่านั้น แม้แต่สมาชิกเก่าทุกคนก็ดาวน์โหลดไฟล์นี้ไปจนครบ

"เชี่ยเอ๊ย!"

วินาทีต่อมา ทุกคนในกลุ่มก็อดไม่ได้ที่จะสบถคำด่าสุดคลาสสิกของชาวเน็ตออกมาพร้อมกัน

สุ่มครั้งแรก ก็ได้ฉีเทียนต้าเซิ่ง ซุนหงอคงมาเลย

สำหรับเจ้าลิงจ๋อนี่ พวกเขารู้จักมักคุ้นกันเป็นอย่างดีเลยล่ะ!

ขอแค่ทำตามขั้นตอน สวมบทบาทเป็นซุนหงอคง ก็มีโอกาสสูงมากที่จะได้รับพลังความสามารถทั้งหมดของซุนหงอคงมาครอง

ยิ่งไปกว่านั้น โลกที่หวังเหล่ยอยู่นั้นก็มีประชากรมากมายมหาศาล แถมยังประจวบเหมาะกับที่วันสิ้นโลกกำลังจะมาถึงพอดี โอกาสสำเร็จยิ่งสูงปรี๊ดเลยทีเดียว

พูดอีกอย่างก็คือ อีกไม่นาน หวังเหล่ยก็อาจจะพลิกโฉมจากคนธรรมดา กลายเป็นซุนหงอคงจำแลงเลยก็เป็นได้งั้นสิ?

[จบแล้ว]