บทที่ 450 - 199: ย้อนบรรพชนครั้งที่สี่!! (ตอนที่ 4)

บทที่ 450 - 199: ย้อนบรรพชนครั้งที่สี่!! (ตอนที่ 4)

แสงสว่างเจิดจ้าบาดตา และแขนทั้งแขนก็กลายเป็นสีทองในพริบตา แฝงไว้ด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่อาจจินตนาการได้ รวบรวมพลังเกือบทั้งหมดทั่วทั้งร่างกายมาไว้ที่ปลายนิ้วนั้น!

【ดรรชนีสลายวิญญาณ】!!

สายตาของนักพรตเสวียนตึงเครียด และเขาก็แผดเสียงร้อง ทันใดนั้น แสงสีขาวก็ลุกโชนไปทั่วร่างกายเมื่อเขาตัดสินใจเผาผลาญส่วนหนึ่งของวิญญาณตนเอง ร่างของเขาปะทุไปด้วยไฟวิญญาณอันดุเดือดและน่าสะพรึงกลัว สองมือประสานอินอย่างรวดเร็ว

"ฝ่ามือมหากรุณา!"

รอยประทับฝ่ามือสีซีดขนาดยักษ์ใหญ่อย่างหาที่เปรียบไม่ได้ลอยพุ่งออกจากร่างของเขาในพริบตา ด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว ราวกับฝ่ามือของเทพยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่า เข้าปะทะกับดรรชนีของอีกฝ่ายอย่างดุดัน

ตู้ม!

เสียงดังกึกก้องกังวาน ทำให้ป่าทั้งป่าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

รัศมีแสงนับไม่ถ้วนสาดส่องไปทั่วบริเวณ

หลังจากโจมตีไปหนึ่งครั้ง ผู้อาวุโสคุมกฎก็ตะโกนอย่างดุดัน ร่างกายเคลื่อนไหวราวกับสายฟ้า พุ่งพลังดรรชนีแทงเข้าใส่ร่างของนักพรตเสวียนอย่างเต็มกำลัง

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

ในพริบตาเดียว ก็ไม่รู้ว่ามีการแทงออกไปกี่ครั้งกันแน่

ร่างกายของนักพรตเสวียนลุกไหม้อย่างรุนแรง สีหน้าของเขาล้ำลึก กลิ่นอายของเขากลายเป็นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แม้จะรู้ว่าตนเองตกเป็นรอง เขาก็ยังคงต่อสู้อย่างไม่ลดละ ใช้วิชาขั้นสูงสุดโจมตีผู้อาวุโสคุมกฎอย่างดุเดือดอย่างต่อเนื่อง

"พวกเจ้าทุกคนเข้าไปในถ้ำเดี๋ยวนี้ ข้าจะทำลายเศษเสี้ยววิญญาณดวงนี้เอง!"

ผู้อาวุโสคุมกฎตะโกนอย่างเด็ดขาด

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

ผู้อาวุโสคนอื่นๆ มีสีหน้าเย็นชา พุ่งตัวออกจากข้างกายผู้อาวุโสคุมกฎ มุ่งตรงไปยังถ้ำอันมืดมิดอย่างรวดเร็ว

แต่ละคนระเบิดกลิ่นอายออกมา ร่างกายใหญ่โตมโหฬาร ราวกับว่าเป็นเทวะมารผู้ทรงพลัง แต่ทันทีที่พวกเขาไปถึงถ้ำ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไป และพวกเขาก็หยุดชะงักอย่างกะทันหัน

ภายในถ้ำ แสงสีแดงก้อนใหญ่สว่างวูบวาบ

ก้อนเนื้อขนาดมหึมากองอยู่ที่นี่ ผิวหนังของมันปล่อยควันออกมา ร้อนระอุราวกับเตาหลอมขนาดยักษ์อันน่าสะพรึงกลัว

มัดกล้ามเนื้ออันน่าสยดสยอง เส้นเลือดปูดโปน ผมยาวสีเข้ม และกลิ่นอายพลังงานอันแข็งแกร่ง ดูราวกับสัตว์ร้ายดึกดำบรรพ์

"นี่มัน..."

ผู้อาวุโสคนหนึ่งแสดงสีหน้าประหลาดใจ "ตัวประหลาดอะไรกันเนี่ย!"

ฟุ่บ!

ดวงตาของเจียงสือเบิกกว้างขึ้นอย่างกะทันหัน สั่นสะเทือนวิญญาณและน่าสะพรึงกลัว และเพียงแค่การจ้องมองเพียงครั้งเดียวก็แทบจะทำให้วิญญาณของผู้อาวุโสคนหนึ่งแตกซ่าน ทำให้จิตใจของเขาราวกับถูกฟ้าผ่า มีเสียงหึ่งๆ ดังขึ้นในพริบตา

จากนั้น ร่างอันใหญ่โตของเจียงสือก็พุ่งทะยานออกไป นำพาพลังที่ไม่อาจจินตนาการได้ โฉบลงมาหากลุ่มผู้อาวุโส

"แย่แล้ว!"

"เร็วเข้า โจมตีมัน!"

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

เสียงคำรามกึกก้อง ซากศพปลิวว่อน

ราวกับนกกระจอกที่ตายแล้ว เหล่าผู้อาวุโสไม่ได้ส่งเสียงใดๆ เลยขณะที่เจียงสือตบฟาดพวกเขาแต่ละคน บดขยี้กะโหลกศีรษะของพวกเขา ละอองเลือดสาดกระเซ็น ซากศพปลิวกระเด็นออกไปนอกถ้ำ

ผู้อาวุโสคุมกฎสำนักชิงเฉิงที่กำลังค่อยๆ บั่นทอนพลังของนักพรตเสวียน พยายามจะลบล้างเขา สีหน้าเปลี่ยนไป และรีบหันหน้าไปทางถ้ำอย่างรวดเร็ว

เพียงเพื่อจะสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังอันร้อนระอุและน่าสะพรึงกลัวที่ทะลักออกมาจากถ้ำอย่างควบคุมไม่ได้ ราวกับภูเขาไฟอันน่าเกรงขามที่ปะทุอยู่ข้างใน

กลิ่นอายอันทรงพลังทำให้เขาหยุดการกระทำ ตั้งการ์ดระมัดระวังตัวเต็มที่

ตู้ม!

ทันใดนั้น ถ้ำก็ระเบิดออก ก้อนหินขนาดใหญ่ปลิวว่อนอย่างวุ่นวาย

เจียงสือ ผู้มีความสูงกว่าสี่เมตร เดินตรงออกมาจากถ้ำ รูปลักษณ์น่าเกรงขามอย่างน่าสะพรึงกลัว ร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยเส้นเลือดหนาเตอะ กล้ามเนื้อปูดโปน และมีลายเส้นกล้ามเนื้อที่ชัดเจน ราวกับร่างกายของเทวะมาร แผ่ซ่านพละกำลังอันป่าเถื่อน ผมยาวสีดำสยายยาวจรดแผ่นหลังส่วนล่าง

ดวงตาของเขาราวกับมังกรมาร จ้องมองไปที่ผู้อาวุโสคุมกฎ

"เจ้า!"

ผู้อาวุโสคุมกฎตกตะลึง รู้สึกราวกับหัวใจแทบจะหยุดเต้น

เพียงแค่การจ้องมองของเจียงสือ เขาก็รู้สึกหนาวเหน็บตั้งแต่หัวจรดเท้า ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"นี่มันเป็นไปไม่ได้ เจ้าคือเจียงสือ นี่มันเป็นไปไม่ได้!"

ผู้อาวุโสคุมกฎแสดงสีหน้าตกตะลึง ถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเผชิญหน้ากับเจียงสือในเวลานี้ ทันใดนั้นเขาก็หมดความปรารถนาที่จะต่อต้าน เขาเพียงแค่อยากจะถอยหนีอย่างสุดชีวิตและหลบหนีไป

มันช่างไร้สาระสิ้นดี

นักพรตเสวียนหอบหายใจอย่างหนัก ร่างกายของเขาพร่ามัว หยุดการเผาผลาญพลังวิญญาณอย่างรวดเร็ว กลายเป็นไม่มั่นคง ราวกับสายลมจะพัดพาเขาให้แตกซ่านไปได้

"เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?"

เจียงสือปรายตามองนักพรตเสวียนอย่างเย็นชา

"ยัง ยังรอดอยู่"

นักพรตเสวียนเอ่ยอย่างยากลำบาก

"ทำร้ายคนของข้าแล้วคิดจะจากไปง่ายๆ งั้นรึ ฝันไปเถอะ"

น้ำเสียงของเจียงสือเย็นเยียบ มองไปที่ผู้อาวุโสคุมกฎอีกครั้ง

ผู้อาวุโสคุมกฎสำนักชิงเฉิงตกตะลึง หันหลังกลับและจากไป เร่งเร้าพลังจนถึงขีดสุด ร่างกายพร่ามัว ราวกับเทเลพอร์ตในพริบตา พุ่งหลบหนีไปยังแดนไกลอย่างรวดเร็ว

มาเร็วแค่ไหน ก็ไปเร็วแค่นั้น

อยากจะงอกขาสักแปดขาเพื่อหนีเอาตัวรอดอย่างสุดชีวิต

ทว่า ร่างของเจียงสือก็หายวับไปในชั่วพริบตา

วินาทีต่อมา ก็เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นจากด้านหลัง

ด้วยเสียงตู้มสนั่นหวั่นไหว ราวกับภูเขาไฟยักษ์ปะทุ ทำให้มิติพร่ามัวและบิดเบี้ยว พื้นดินระเบิดออก ป่าครึ่งหนึ่งหายไปในชั่วพริบตา

มือยักษ์ของเจียงสือทะลวงผ่าน แทงทะลุจากแผ่นหลังของผู้อาวุโสคุมกฎและโผล่ออกมาจากหน้าอกด้านหน้าของเขาในพริบตา

ร่างของผู้อาวุโสคุมกฎห้อยต่องแต่งอยู่บนแขนอันล่ำสันของเจียงสือ กรีดร้องอย่างสิ้นหวัง เป็นตายเท่ากัน เสียงของเขาดังก้องไปไกลหลายลี้

"ข้าถามเจ้า ท่านหัวหน้าพรรคหยวนอยู่ที่ไหน? เขาเป็นตายร้ายดีอย่างไร?"

น้ำเสียงของเจียงสือเย็นชา ใช้มือข้างเดียวกุมร่างของผู้อาวุโสคุมกฎเอาไว้ เค้นถาม

"ข้าไม่รู้ ข้าไม่รู้ อ๊าก..."

ผู้อาวุโสคุมกฎกรีดร้องอย่างน่าเวทนา เลือดในร่างกายแทบจะเหือดแห้ง วิญญาณของเขาเจ็บปวดทรมาน รู้สึกราวกับร่างกายกำลังแตกสลายในทุกๆ วินาที

"หลังจากการต่อสู้ หยวนฝูไห่ หยางเทียนเต้า และคนอื่นๆ ตีฝ่าวงล้อมออกจากสำนักวิญญาณทองคำไป ข้าไม่เห็นเขาอีกเลยและไม่ได้ยินข่าวคราวใดๆ อีก โปรดปล่อยข้าไปเถอะ อ๊าก..."

"ไม่รู้งั้นรึ?"

สายตาของเจียงสือเย็นชาและเอ่ยอย่างเย็นเยียบ "สรุปว่าท่านหัวหน้าพรรคหยวนยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม?"

"น่าจะ... น่าจะมีชีวิตอยู่ ข้าทนไม่ไหวแล้ว!"

ผู้อาวุโสคุมกฎยังคงกรีดร้องอย่างน่าเวทนาต่อไป

"น่าจะหมายความว่ายังไง? ท่านหัวหน้าพรรคหยวนหนีไปทางทิศไหนก่อนหน้านี้?"

เจียงสือเค้นถามอย่างเย็นชา

"ไปทางทิศตะวันออก แต่ข้าไม่ได้สะกดรอยตามพวกเขาในหลายวันนี้ ข้าไม่รู้สถานการณ์ปัจจุบัน โปรดปล่อยข้าไปเถอะ!"

ผู้อาวุโสคุมกฎร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด

"ก็ได้ ข้าจะปล่อยเจ้าไป!"

เจียงสือแสดงสีหน้าโหดเหี้ยม ทันใดนั้นก็ฉีกร่างของเขาออก

ด้วยเสียงฉีกขาด ฝนเลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นลงมา

ชิ้นส่วนอวัยวะภายในกระจัดกระจายอย่างยุ่งเหยิง

ร่างกายอันสง่างามถูกเขาฉีกกระชากทั้งเป็น

ภายใต้ห่าฝนเลือด ร่างกายของเขายิ่งดูน่าสะพรึงกลัว ดุร้ายยิ่งขึ้น ราวกับอสุราที่โชกเลือด ไร้เทียมทาน

กลิ่นอายและพลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้นักพรตเสวียนต้องแสดงความตกตะลึงเล็กน้อยอีกครั้ง เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

จนถึงบัดนี้ เขาก็ยังไม่รู้ถึงที่มาของพลังที่ท้าทายสวรรค์ของเจียงสือ

สำหรับเขาแล้ว นี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ!

สีหน้าของเจียงสือเรียบเฉย ฉีกร่างผู้อาวุโสคุมกฎออกเป็นชิ้นๆ จากนั้นเขาก็กระทืบหัวของอีกฝ่าย สายตาเย็นชา และมองไปที่แผงสถานะอีกครั้ง

หลังจากทะลวงผ่านการย้อนบรรพชนครั้งที่สี่ไปได้ ทั้ง 【กายามารเก้ามังกรสยบ】 และพลังของเขาเองก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลจากพื้นฐานเดิม

【กายามารเก้ามังกรสยบ】 บรรลุถึงขั้นที่สาม!

ครอบครองพลังของมังกรมารเก้าหัว!

พละกำลังทางกายภาพ สิบหกล้านหกแสนสองหมื่นจิน!!

···

(จบแล้ว)