ระบบพลิกชีวิต 150 12 ปี

ระบบพลิกชีวิต 150 12 ปี

“ชิงเหอ เพื่อนร่วมชั้นของนายที่ชื่อจ้าวหมิงอวี่ถูกตัดสินแล้วนะ ข้อหาหมิ่นประมาทและข้อหาทะเลาะวิวาทและก่อความวุ่นวายถูกลงโทษเรียงกระทง เป็นการพิพากษาในอัตราสูงสุด 12 ปี!”

ตอนที่เยี่ยชิงเหอรับโทรศัพท์จากฉินซือหมิง เขากำลังกินซาลาเปาซุปไก่อยู่ที่ประตูทิศตะวันออกกับโจวหว่านเอ๋อร์ จ่างเยี่ยน และเยี่ยต้าลี่ รวมเป็นสี่คน

“12 ปี?”

ผลลัพธ์นี้เป็นสิ่งที่เยี่ยชิงเหอคิดไม่ถึง เขาคิดว่าแค่ไม่กี่ปีก็ถึงขีดสุดแล้ว

“อืม เขามันไม่มีสมอง เรื่องแบบนี้ไม่รู้จักปกปิดเลยสักนิด ห่วงโซ่พยานหลักฐานทั้งหมดครบถ้วน แถมยังไม่มีท่าทีสำนึกผิดยอมรับโทษให้พอมีช่องว่างในการพิจารณาลดหย่อนได้เลย จะไม่ให้โดน 12 ปีได้ยังไงล่ะ นี่ขนาดเขาเพิ่งจะก่อเรื่องก็ถูกพวกเราจับได้แล้วนะ ถ้าปล่อยให้เขาสร้างความวุ่นวายบนอินเทอร์เน็ตต่อไปอีกสักสองสามวัน ต่อให้เขาได้ผลประโยชน์จากเรื่องนี้เพียงเล็กน้อย ก็ยังสามารถตั้งข้อหาดำเนินธุรกิจผิดกฎหมายให้เขาได้อีก โทษจำคุกพุ่งไปถึง 20 ปีได้เลย!”

เถาจื้อเฉียงพูดกลั้วหัวเราะ ผลลัพธ์นี้ไม่น่าแปลกใจเลย ท้ายที่สุดแล้วศาสตราจารย์คณะนิติศาสตร์พวกนั้นก็ไม่ได้กินข้าวสุกไปวัน ๆ

มีหลายคนที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการร่างกฎหมาย คดีแบบนี้ แถมยังไม่มีจุดไหนที่ยุ่งยากเลย ถ้าพวกเขาออกโรงไม่ใช่เพื่อข่มขวัญล่ะก็ มันก็ไม่จำเป็นต้องใช้พวกเขาเลยจริง ๆ

“อ้อ!”

เยี่ยชิงเหอพยักหน้า เขาไม่รู้จะพูดอะไรดี

เรื่องนี้เขาเองก็ไม่คิดว่าจะบานปลายมาถึงขั้นนี้ ยิ่งไปกว่านั้นตั้งแต่ต้นจนจบเขาก็ไม่ได้ทำอะไรจ้าวหมิงอวี่เลย เป็นจ้าวหมิงอวี่เองที่เต้นแร้งเต้นกา ไม่รู้จักหนักเบา พุ่งเป้าไปที่สถาบันการศึกษาระดับท็อปอย่างมหาวิทยาลัยชิงมู่โดยตรง

มีจุดจบแบบนี้ ก็เป็นสิ่งที่จ้าวหมิงอวี่สมควรได้รับแล้ว

เพียงแต่ ท้ายที่สุดก็เคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันมาหลายปี พอเห็นเขาต้องเข้าคุกไปแบบนี้ เยี่ยชิงเหอก็ยังรู้สึกสลดใจอยู่บ้าง

“เป็นอะไรไป? เห็นนายรับโทรศัพท์แล้วก็ดูผิดปกติไปเลย?”

เมื่อเห็นว่าหลังจากรับโทรศัพท์แล้วสภาพของเยี่ยชิงเหอดูไม่ค่อยดีนัก ของกินที่ส่งถึงปากตัวเองก็ไม่ยอมกิน โจวหว่านเอ๋อร์จึงรู้สึกสงสัยเล็กน้อย

“จ้าวหมิงอวี่ถูกตัดสินจำคุก 12 ปี!”

“12 ปี? สมควร!!! ก็ท่าทางไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำของเขา วัน ๆ เอาแต่ก่อเรื่องวุ่นวายไปทั่ว ไม่ช้าก็เร็วต้องมีวันนี้อยู่แล้ว!”

เมื่อเทียบกับเยี่ยชิงเหอแล้ว โจวหว่านเอ๋อร์ที่ได้ยินข่าวนี้กลับมีสีหน้าดีใจอย่างเห็นได้ชัด

จ้าวหมิงอวี่คนนี้ก่อนหน้านี้เคยตามรังควานเธอมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง เธอเคยด่าทอ กระทั่งเคยใช้ลูกเตะตัดทายาทมาแล้ว แต่หมอนี่ก็ไม่รู้จักจำเลยสักนิด ดีขึ้นได้ไม่กี่วันก็โผล่มาหาอีก

“ตระกูลจ้าวมีวันนี้ก็ไม่แปลกเลย พวกเขาได้ใจจนลืมตัวเกินไป คิดว่ามีเงินแล้วจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ แต่โลกใบนี้มันไม่ได้เป็นแบบนั้น ต่อให้มีเงิน ก็ต้องเคารพกฎระเบียบและข้อบังคับบ้าง คนที่ไม่เคารพกฎไม่ช้าก็เร็วก็ต้องเกิดเรื่อง”

เยี่ยต้าลี่เคี้ยวซาลาเปาซุปในปากสองคำแล้วกลืนลงไป ก่อนจะพูดอย่างไม่ใส่ใจ

“จริงสิ พ่อ เรื่องของตระกูลจ้าวพ่อได้ลงมือทำอะไรหรือเปล่า เมื่อวานแม่ของจ้าวหมิงอวี่มาหาผม บอกว่าช่วงนี้บริษัทของครอบครัวพวกเขาก็เกิดปัญหาใหญ่เหมือนกัน”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เยี่ยชิงเหอก็นึกถึงเรื่องที่หม่าจวนพูดขึ้นมาตอนที่มาหาเมื่อวาน

“ก็ไม่เชิงว่าลงมือหรอก เดิมทีก็มีคนอยากจะร้องเรียนพวกเขาอยู่แล้ว เพียงแต่พ่อบอกให้พวกเขาอย่าเพิ่งใจร้อน ให้พวกเขารวบรวมหลักฐานไปก่อน รอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมค่อยว่ากัน พอดีกับที่อาหวงของลูกยกเลิกสัญญากับบริษัทจ้าว พ่อก็เลยบอกพวกเขาว่าได้เวลาพอดี

แต่ว่า ดูจากข่าวที่คนพวกนั้นส่งกลับมาให้พ่อ อาหวงของลูกคงไม่ได้แค่ทำตามที่พ่อบอกให้คู่ค้าไปหาบริษัทจ้าวเท่านั้น น่าจะลงแรงอย่างอื่นด้วย ไม่อย่างนั้นคงไม่เร็วและเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนี้

ตระกูลจ้าวครั้งนี้ถือว่าจบเห่แล้วจริง ๆ”

เยี่ยต้าลี่ไม่ได้ปิดบังสิ่งที่ตัวเองทำ เรื่องแบบนี้ เขาไม่คิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นมีปัญหา

“แล้วหลังจากที่ครอบครัวพวกเขาล้มละลาย คนงานในโรงงานเก่าของพวกเรา...”

“เฮ้อ นี่เป็นปัญหาจริง ๆ นั่นแหละ อำเภอเล็ก ๆ ของพวกเรา โรงงานใหญ่ขนาดนี้เกิดปัญหา ทางอำเภอก็ไม่รู้ว่าจะรับมือได้ดีหรือเปล่า”

คำพูดของเยี่ยชิงเหอ ก็เป็นสิ่งที่เยี่ยต้าลี่กำลังกลุ้มใจอยู่พอดี

ก็ไม่รู้ว่าถึงตอนนั้นทางอำเภอจะหาคนมารวบรวมโรงงานเหล่านี้ของบริษัทจ้าวเข้าด้วยกันได้หรือเปล่า

ถ้าปล่อยปละละเลย ครอบครัวที่ต้องตกงานก็มีไม่น้อยเลย

“น่าเสียดายที่ตอนนี้พวกเราอยากช่วยก็ช่วยไม่ได้”

บริษัทจ้าวเป็นองค์กรเอกชน ต่อให้ทางอำเภออยากจะจัดการ ก็ไม่สามารถเข้ามาเทกโอเวอร์หรือแต่งตั้งผู้บริหารได้โดยตรง ทำได้เพียงดึงผู้บริหารคนใหม่เข้ามาผ่านสามช่องทาง คือ การเข้าซื้อกิจการโดยทุนของรัฐ การผลักดันให้เกิดการควบรวมกิจการ และการชี้นำให้เกิดการล้มละลายเพื่อปรับโครงสร้างหนี้ เพื่อให้การปรับโครงสร้างสินทรัพย์เสร็จสมบูรณ์

แต่นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เรื่องนี้เยี่ยชิงเหอเองก็ไม่มีวิธีแก้ ทำได้เพียงถอนหายใจออกมา

แม่น้ำฉินหวยแห่งจินหลิงมีชื่อเสียงมาก แต่สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น นี่คือความรู้สึกโดยตรงที่เยี่ยชิงเหอมีต่อสถานที่แห่งนี้

ความจริงแล้วก็ไม่ได้แตกต่างจากสถานที่ท่องเที่ยวในที่อื่น ๆ เลย และไม่มีเอกลักษณ์อะไรที่ทำให้คนจดจำได้เป็นพิเศษ เดินเล่นไปรอบหนึ่งเขาก็แทบไม่มีความประทับใจอะไรเป็นพิเศษกับที่นี่เลย จำได้แค่ร้านอาหารรสชาติดีหนึ่งหรือสองร้านเท่านั้น

“แม่น้ำฉินหวยฉันไม่ไปแล้วนะ พวกเธอไปเถอะ!”

พอมาถึงฝั่งเหล่าตงเหมิน ก็กินมาตลอดทางอีก พวกเยี่ยชิงเหอกินจนไม่ต้องกินมื้อเย็นอีกแล้ว เมื่อเห็นว่าจ่างเยี่ยนยังอยากไปล่องเรือชมแม่น้ำฉินหวยยามค่ำคืน เยี่ยชิงเหอก็ไม่อยากไปเท่าไหร่นัก

“พ่อจะกลับไปกับชิงเหอ หว่านเอ๋อร์ ลูกไปเที่ยวกับพี่เยี่ยนจื่อสองคนเถอะ! อุตส่าห์มาทั้งที ไม่ไปเที่ยวกลางคืนสักหน่อยก็น่าเสียดายแย่!”

เยี่ยต้าลี่ยิ้มและพูดกับโจวหว่านเอ๋อร์ที่กำลังจะอ้าปากพูด เขาไม่มีความสนใจในเรื่องพวกนี้ แต่เด็กสาวอย่างโจวหว่านเอ๋อร์เห็นได้ชัดว่าเที่ยวอย่างมีความสุขมาก ชิงเหอมีเขาดูแลก็พอแล้ว ไม่ต้องให้โจวหว่านเอ๋อร์ตามกลับไปด้วย

“ใช่ หว่านเอ๋อร์ เธอเที่ยวให้สบายใจเถอะ พวกเธอมาที่นี่ก็เพื่อมาเที่ยวนี่นา”

“ก็ได้! งั้นพวกคุณกลับกันดี ๆ นะ ถึงโรงแรมแล้วส่งข้อความมาบอกฉันด้วย”

โจวหว่านเอ๋อร์ยังอยากเที่ยวต่ออีกหน่อยจริง ๆ เมื่อเห็นเยี่ยต้าลี่และเยี่ยชิงเหอพูดแบบนี้ ก็พยักหน้ารับคำ

โบกมือลาทั้งสองคน เยี่ยต้าลี่ก็เข็นเยี่ยชิงเหอออกจากที่นี่ กลับไปที่โรงแรม

ห้องสวีตผู้บริหารเป็นห้องที่ทีมงานรายการจองไว้ให้ ทั้งสองคนนอนคนละห้อง แต่ว่า เตียงสำหรับเยี่ยชิงเหอนั้นนุ่มเกินไปหน่อย เยี่ยต้าลี่จึงโทรศัพท์ให้ทางโรงแรมเปลี่ยนเป็นเบาะใยมะพร้าวที่แข็งขึ้นมาหน่อย

“พ่อ พ่อไปพักผ่อนเถอะ ไม่ต้องห่วงผมแล้ว ถ้ามีเรื่องอะไร ผมจะส่งข้อความหาพ่อทางมือถือเอง”

“ได้!”

หลังจากเยี่ยต้าลี่ออกไป เยี่ยชิงเหอก็เปิดวงล้อสุ่มรางวัลขึ้นมาก่อน

การสุ่มรางวัลของวันนี้ยังไม่ได้สุ่มเลย

ฟื้นฟูนิ้วกลางมือซ้าย ฟื้นฟูต้นแขนขวา ฟื้นฟูกระดูกสันหลังข้อที่สาม

นี่คือตัวเลือกฟื้นฟูร่างกายของวันนี้

เสน่ห์·บุรุษจับจ้อง ยอดฝีมือพับกระดาษ (พับด้วยลิ้น) ผู้เชี่ยวชาญการจัดระเบียบ....

นอกเหนือจากตัวเลือกฟื้นฟูร่างกายแล้ว ทักษะที่เหลือเหล่านี้ไม่มีอันไหนที่เยี่ยชิงเหอถูกใจเลยสักนิด

สิ่งที่ทำให้เขารับไม่ได้มากที่สุดก็คือเสน่ห์·บุรุษจับจ้องอันนี้ ดูจากคำอธิบายแล้ว หลังจากได้รับทักษะนี้ จะทำให้เขาสามารถดึงดูดสายตาของผู้ชายได้เป็นอันดับแรกในทุกสถานการณ์

เขาไม่ใช่เกย์สักหน่อย จะเอาไอ้นี่ไปทำซากอะไร?

“ต่อให้สุ่มได้ขอบคุณที่ร่วมสนุกก็อย่าสุ่มได้บุรุษจับจ้องอันนี้เลย!!!”

ก่อนสุ่มรางวัล เยี่ยชิงเหอหลับตาอธิษฐานอยู่ครู่หนึ่ง

“สุ่มรางวัล!”

เข็มหมุนไป ทุกครั้งที่เลื่อนผ่านเสน่ห์·บุรุษจับจ้อง หัวใจของเยี่ยชิงเหอก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกวูบ

อย่าเชียวนะ!

ฉันไม่ใช่คนเฉิงตู ฉันไม่อยากได้ไอ้นี่!

[จบตอน]