บทที่ 16: ไฟร์บอลระเบิดยาฆ่ามด กวาดล้างถ้ำนางพญามดในคราวเดียว

บทที่ 16: ไฟร์บอลระเบิดยาฆ่ามด กวาดล้างถ้ำนางพญามดในคราวเดียว

หลู่หยางยืนอยู่ด้านนอก เริ่มครุ่นคิดว่าจะสังหารนางพญามดและพวกมอนสเตอร์มดรอบๆ ตัวนางได้ยังไง?

ใช้ยาฆ่ามด ย่อมไม่ได้ผล พื้นที่ด้านในมีจำกัด เข้าไปแล้วขยับตัวลำบากแน่ จะล่อมอนสเตอร์ออกมา ยิ่งเป็นไปไม่ได้ เพราะนางพญามดสามารถควบคุมพวกมดได้ นางพญามดที่เป็นถึงระดับบอสไอคิวย่อมไม่ต่ำอยู่แล้ว มันจะยอมปล่อยให้พวกมดไล่ตามออกมาโดยไม่เหลือไว้คุ้มกันตัวเองได้ยังไง ถูกต้องไหม?

ถือกระบี่เสวียนกู่เข้าไปสู้ระยะประชิด นั่นก็ไม่ได้ผลแน่นอน

แม้ว่าค่าสถานะของหลู่หยางจะเพิ่มขึ้นมหาศาล แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะบุกตะลุยไปได้ทุกที่โดยไร้ผู้ต้าน

ใช้สกิลไฟร์บอลตอดเลือด? นี่เป็นไอเดียที่ดี ไฟร์บอลสามารถรักษาระยะห่างเพื่อตอดเลือดพวกมดได้ ตัวเขาเองจะไม่ตกอยู่ในอันตราย

หากมีมานาเพียงพอ และเพิ่มเลเวลสกิลไฟร์บอลให้สูงขึ้น ย่อมสามารถสังหารนางพญามดได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บแน่นอน

แต่น่าเสียดายที่มานาของหลู่หยางมีน้อยเกินไป ยาเพิ่มมานาพื้นฐานแล้วไม่เพียงพอที่จะทำให้หลู่หยางสังหารนางพญามดที่มีพลังชีวิตหนึ่งแสนแต้มได้ ยิ่งไปกว่านั้นนางพญามดยังสามารถสูบพลังชีวิตจากพวกมดรอบๆ มาฟื้นฟูตัวเองได้อีก

“ยาฆ่ามดก็ไม่ได้ สู้ระยะประชิดก็ไม่ได้ ใช้ไฟร์บอลตอดเลือด มานาฉันก็ไม่พอ หรือว่าฉันจะต้องมาติดแหง็กอยู่ที่นี่?” ในใจของหลู่หยางเริ่มมีความกังวลผุดขึ้นมาเล็กน้อย

“เดี๋ยวก่อนนะ เหมือฉันจะลืมอะไรไปบางอย่าง ยาฆ่ามด ไฟร์บอล ลูกไฟ... นึกออกแล้ว!” เมื่อหลู่หยางเห็นสกิลไฟร์บอลและยาฆ่ามดในกระเป๋าไอเทม ในหัวของเขาก็พลันมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา

เขาเคยดูข่าวเมื่อก่อน ยาฆ่ามดเมื่อเจอเปลวไฟจะระเบิด และอานุภาพการระเบิดก็ไม่น้อยเลยทีเดียว

ในกระเป๋าไอเทมของเขายังมียาฆ่ามดอยู่อีก 582 ขวด หากโยนเข้าไปในถ้ำของนางพญามดทั้งหมด แล้วใช้สกิลไฟร์บอลจากระยะไกลเพื่อจุดระเบิดยาฆ่ามด อานุภาพการระเบิดที่เกิดขึ้นย่อมต้องมหาศาลอย่างแน่นอน ต่อให้เป็นนางพญามดที่มีพลังชีวิตหนึ่งแสนแต้ม มันก็เกรงว่าจะต้านทานไม่ไหวเหมือนกัน

“ยังดีที่สกิลที่เปิดได้ครั้งนี้คือไฟร์บอล ไม่อย่างนั้นต่อให้รู้วิธี ฉันก็คงจุดระเบิดยาฆ่ามดไม่ได้ ต้องใช้ไฟร์บอลกระแทกใส่ยาฆ่ามดเท่านั้น ถึงจะจุดระเบิดยาฆ่ามดได้ในพริบตา แล้วทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ จุดระเบิดยาฆ่ามดทั้งหมด สร้างแรงระเบิดที่มหาศาลออกมา” หลู่หยางคิดด้วยความรู้สึกโชคดีเล็กน้อยในใจ

หลังจากวางแผนเสร็จ หลู่หยางก็ตั้งใจจะลงมือทันที

เห็นเพียงหลู่หยางเดินออกมา ปรากฏตัวในสายตาของพวกมด

พวกมดในถ้ำเมื่อเห็นหลู่หยาง ต่างหันมามอง บางตัวเริ่มอยู่ไม่สุข อยากจะพุ่งเข้ามาสังหารหลู่หยางที่เป็นสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์

แต่ดูเหมือนเป็นเพราะมีนางพญามดอยู่ด้านหลัง พวกมันจึงไม่กล้าลงมือโดยพลการ

นางพญามดในตอนนี้ก็พบหลู่หยางแล้วเช่นกัน เห็นเพียงนางพญามดส่งเสียงออกมาอย่างหนึ่ง

ทันทีที่เสียงนี้ปรากฏขึ้น ก็มีมอนสเตอร์มดเลเวลสี่หลายสิบตัวพุ่งเข้าหาหลู่หยางทันที

“รอช่องว่างนี้อยู่พอดีเลย”

หลู่หยางเห็นฉากนี้ เขาก็รีบถือกระบี่เสวียนกู่พุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว

พวกมอนสเตอร์มดล้อมนางพญามดไว้จนมิด หลู่หยางไม่มีทางเอายาฆ่ามดไปวางไว้ใกล้ตัวนางพญามดได้เลย

ของในกระเป๋าไอเทมสามารถหยิบออกมาทั้งหมดได้ในพริบตา แต่มันจะปรากฏขึ้นรอบๆ ตัวหลู่หยางเท่านั้น หากอยู่ด้านนอก แม้หลู่หยางจะโยนยาฆ่ามดเข้าไปได้ แต่นั่นจะทำให้เกิดเสียงดังเกินไป และยาฆ่ามดที่โยนเข้าไปก็จะกลิ้งไปมา แบบนั้นมันจะไม่รวมกลุ่มกันอยู่ที่เดียว อานุภาพการระเบิดที่เกิดขึ้นจะมีจำกัด

ดังนั้นหลู่หยางจึงตั้งใจจะเสี่ยงอันตรายเข้าไปใกล้ๆ รอบตัวนางพญามด แล้วหยิบยาฆ่ามดทั้งหมดออกมา จากนั้นค่อยหนีออกมาแล้วใช้สกิลไฟร์บอลจุดระเบิดยาฆ่ามด

ตอนนี้ช่องว่างปรากฏขึ้นแล้ว หลู่หยางย่อมต้องใช้ประโยชน์จากมัน

พละกำลังที่สูงลิบประกอบกับกระบี่เสวียนกู่และความเร็วที่เหนือชั้นของหลู่หยาง ทำให้หลู่หยางมีความรู้สึกเหมือนหนึ่งบุรุษต้านหมื่นทัพจริงๆ

เห็นเพียงหลู่หยางฟันมดกระเด็นไปหลายตัวอย่างรวดเร็ว แล้วเขาก็เข้าไปในช่องว่างนั้นได้สำเร็จ

วินาทีที่หลู่หยางเข้าไปในช่องว่าง มดรอบๆ ทั้งหมดก็กรูเข้ามาล้อมหลู่หยางไว้ พวกมันคิดว่าหลู่หยางจะทำอันตรายนางพญามด

แม้จุดประสงค์ของหลู่หยางคือการสังหารนางพญามด แต่ย่อมไม่ใช่ตอนนี้ ต่อให้ตอนนี้เขาฟันนางพญามดได้ไม่กี่ทีก็ไม่มีความหมาย ความเสียหายของเขาสำหรับนางพญามดที่มีพลังชีวิตหนึ่งแสนแต้มก็แค่คันๆ เท่านั้น

วินาทีที่หลู่หยางเข้าไปในช่องว่าง เขาก็รีบหยิบยาฆ่ามดทั้งหมดในกระเป๋าไอเทมออกมาทันที

“ติ๊งๆๆๆ”

ยาฆ่ามดทั้งหมดร่วงหล่นลงมาจากกระเป๋าไอเทมของหลู่หยางในพริบตา

เมื่อยาฆ่ามดร่วงลงมา หลู่หยางก็รีบวิ่งออกไปด้านนอกทันที

ในตอนนี้มดรอบๆ ได้กรูเข้ามาล้อมสังหารแล้ว ช่องว่างก่อนหน้านี้กำลังจะหายไป

หลู่หยางย่อมไม่ยอมให้ช่องว่างหาย เขาถือกระบี่เสวียนกู่พุ่งชนฝ่าออกไปโดยตรง

ในที่สุดหลู่หยางก็พุ่งออกมาได้สำเร็จ

แต่หลู่หยางก็เจ็บตัวไม่น้อย แผ่นหลังของเขาถูกผู้บัญชาการมดในถ้ำนางพญามดโจมตีเข้าหนึ่งที

เนื้อหนังที่แผ่นหลังถูกกระชากหายไปชิ้นใหญ่ แถบพลังชีวิตลดฮวบลงไปกว่าสามร้อยแต้ม

หากใครมาเห็นบาดแผลที่หลังของหลู่หยางเข้า รับรองว่าต้องรู้สึกสยดสยองอย่างแน่นอน กระดูกโผล่ออกมาให้เห็นเลยทีเดียว แต่เขากลับยังทำสีหน้าเรียบเฉยได้

หากเป็นหลู่หยางคนเมื่อก่อน ได้รับบาดเจ็บขนาดนี้คงเจ็บจนสลบไปนานแล้ว แต่เขาได้ปรับความเจ็บปวดไว้ เหลือเพียงความเจ็บปวดจริงแค่ 30 เปอร์เซ็นต์ ประกอบกับค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นมากของเขา จึงช่วยลดความเจ็บปวดลงไปได้อีกหลายส่วน

แม้ตอนนี้เขาจะรู้สึกเจ็บปวด แต่ก็ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงนัก

หลังจากหลู่หยางวิ่งออกมาจากถ้ำนางพญามดแล้ว พวกมดในถ้ำนางพญามดก็ไม่ไล่ตามต่อ

เมื่อเห็นมดข้างหลังไม่ไล่ตามแล้ว หลู่หยางก็หมุนตัวกลับมา มองดูพวกมดในถ้ำนางพญามดพลางแสยะยิ้มเย็นชาพูดว่า “พวกแกไปตายให้หมดซะเถอะ”

“ไฟร์บอล”

หลู่หยางใช้สกิลไฟร์บอลพุ่งเข้าไปในถ้ำนางพญามดทันที

เพื่อให้สามารถจุดระเบิดยาฆ่ามดทั้งหมดได้ในพริบตา หลู่หยางทุ่มมานาไปสองร้อยแต้ม ใช้สกิลไฟร์บอลไปสี่ครั้งรวด

เมื่อเห็นไฟร์บอลเข้าไปในถ้ำนางพญามดและตกลงบนยาฆ่ามด หลู่หยางก็รีบหมุนตัววิ่งหนี!

อานุภาพการระเบิดของยาฆ่ามดมากมายขนาดนี้ หากเขาอยู่ใกล้เกินไป ก็จะพลอยโดนหางเลขไปด้วย การโจมตีของตัวเองกลับมาทำร้ายตัวเอง นั่นมันคงตลกเกินไปแล้ว

ด้วยความเร็วของหลู่หยาง เพียงสองถึงสามวินาทีเขาก็วิ่งไปไกลหลายร้อยเมตร

“ตู้มมมมม!”

หลังจากหลู่หยางวิ่งไปไกล เขาก็ได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่นมาจากข้างหลัง ในขณะเดียวกันก็มีคลื่นความร้อนพุ่งตามมา ต่อให้เป็นหลู่หยางที่อยู่ห่างไปหลายร้อยเมตรก็ยังสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุ

“สนุกให้เต็มที่นะ” หลู่หยางมองดูเปลวไฟข้างหน้าพลางแสยะยิ้มเย็นชาพูด

ต่อไปสิ่งที่หลู่หยางต้องทำคือการรอ ในระหว่างที่รอ หลู่หยางก็หยิบยาเพิ่มพลังชีวิตในกระเป๋าออกมาดื่ม

หลังจากใช้ยาเพิ่มพลังชีวิต พลังชีวิตของหลู่หยางก็เริ่มฟื้นฟูอย่างต่อเนื่อง เมื่อฟื้นฟูจนเกือบเต็ม หลู่หยางรู้สึกคันยิบๆ ที่แผล เขาเอื้อมมือไปลูบดู แผ่นหลังที่เคยมีกระดูกโผล่ออกมาตอนนี้ได้รับการฟื้นฟูแล้ว นอกจากคราบเลือดที่ยังติดอยู่ที่หลัง ที่เหลือก็ไม่มีบาดแผลอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว

“ผลการรักษาเนี่ย มันรุนแรงจริงๆ แฮะ” หลู่หยางเห็นตัวเองหายเป็นปกติ จึงร้องอุทานออกมาด้วยความแปลกใจ