บทที่ 14: ดรอปกระจาย ดรอปคัมภีร์สกิลออกมาแล้ว?

บทที่ 14: ดรอปกระจาย ดรอปคัมภีร์สกิลออกมาแล้ว?

ผู้บัญชาการมดเมื่อเห็นซากศพของมดงานและมดทหารบนพื้น มันก็ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น

จากนั้นมันก็จ้องมองมาที่หลู่หยาง ดวงตาทั้งสองข้างฉายแสงสีแดงกระหายเลือดแล้วพุ่งชาร์จเข้าใส่หลู่หยางทันที

“ความเร็วเคลื่อนที่เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?” หลู่หยางเห็นความเร็วของผู้บัญชาการมดก็ตกใจทันที

“เอลฟ์นำทาง เพิ่มแต้มสถานะห้าแต้มของฉันไปที่ความเร็วทั้งหมด” หลู่หยางรีบสั่งเอลฟ์นำทางทันที

ความเร็วของผู้บัญชาการมดเร็วเกินไป มันเหนือกว่าความเร็วของเขาไปแล้ว อย่างน้อยที่สุดก็น่าจะสิบสี่หรือสิบห้าแต้ม

หลู่หยางสามารถสังหารมดได้มากมายขนาดนั้น สิ่งที่เขาพึ่งพาก็คือความเร็วของตัวเอง หากไม่มีความเร็วที่เพียงพอ กลยุทธ์การเล่นแบบรักษาระยะห่าง (Kiting) ของเขาก็จะใช้ไม่ได้ผล

วินาทีที่หลู่หยางพูดจบ ความเร็วเดิมสิบสามแต้มของเขาก็พุ่งพรวดไปถึงสิบแปดแต้ม

เมื่อค่าความเร็วเพิ่มขึ้น หลู่หยางก็รีบถอยหลังทันที ในขณะเดียวกันก็ฉีดยาฆ่ามดออกไปอย่างต่อเนื่อง

เมื่อก๊าซพิษยาฆ่ามดเข้าสู่ร่างกายของผู้บัญชาการมด พลังชีวิตของผู้บัญชาการมดก็เริ่มลดลง

แต่มันลดลงช้าๆ มาก ลดลงเพียงวินาทีละประมาณแปดถึงสิบแต้มเท่านั้น พลังชีวิตที่ลดลงเพียงเท่านี้สำหรับผู้บัญชาการมดที่มีพลังชีวิตสูงถึงแปดพันแต้มนั้นเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กน้อย

โชคดีที่หลู่หยางทุ่มแต้มสถานะไปที่ความเร็ว ไม่อย่างนั้น เขาคงต้องตกที่นั่งลำบากแน่ๆ

เพราะก๊าซพิษยาฆ่ามดนอกจากจะสร้างความเสียหายแล้ว ผลด้านลบอื่นๆ อย่างการลดความเร็วล้วนหายไปหมด

หรือจะบอกว่าผู้บัญชาการมดมีภูมิคุ้มกันต่อผลเหล่านั้นก็ได้

แต่ก็ไม่แปลก ผู้บัญชาการมดเป็นถึงมอนสเตอร์อันดับสองของดันเจี้ยนรังมด ก๊าซพิษยาฆ่ามดสามารถลดความเร็วของมอนสเตอร์มดทั่วไปได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว มอนสเตอร์ระดับผู้บัญชาการมดนั้นยากที่จะสร้างผลด้านลบ การที่ยังลดพลังชีวิตได้ย่อมนับว่าโชคดีมากแล้ว

หากหลู่หยางไม่ได้ทุ่มแต้มสถานะทั้งหมดไปที่ความเร็ว มันคงไม่ใช่เขาที่รักษาระยะห่างเพื่อต้อนผู้บัญชาการมด แต่จะเป็นผู้บัญชาการมดที่ใช้ความเร็วมาจัดการเขาแทน

แต่ตอนนี้หลู่หยางเร็วกว่าผู้บัญชาการมด นั่นหมายความว่าเขาเป็นฝ่ายจัดการมัน ผู้บัญชาการมดเลเวลสูง ค่าสถานะแข็งแกร่ง แล้วจะยังไง?

ขอแค่ให้เวลาเขา เขาก็สามารถค่อยๆ ตอดจนผู้บัญชาการมดตายได้

...

เป็นแบบนี้อยู่ หลู่หยางกับผู้บัญชาการมดเปิดศึกยืดเยื้อกันอยู่พักหนึ่ง

แต่ผ่านไปไม่กี่นาที ศึกยืดเยื้อก็จบลง

ไม่ใช่ว่าผู้บัญชาการมดถูกหลู่หยางต้อนจนตาย

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความเสียหายจากก๊าซพิษยาฆ่ามดที่มีต่อผู้บัญชาการมดก็น้อยลงเรื่อยๆ ในตอนแรกยังหักพลังชีวิตได้ประมาณสิบแต้มต่อวินาที

แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันเริ่มน้อยลงๆ จนสุดท้ายเหลือเพียงหนึ่งหรือสองแต้ม หรือบางครั้งก็ขึ้นว่า Miss (พลาด)

ความเสียหายลดลงเรื่อยๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผู้บัญชาการมดเริ่มสร้างภูมิต้านทานต่อก๊าซพิษยาฆ่ามดแล้ว

เมื่อความเสียหายต่ำลงเรื่อยๆ หลู่หยางย่อมไม่คิดจะใช้ก๊าซพิษยาฆ่ามดต่อไป

หากหักพลังชีวิตได้ประมาณสิบแต้มต่อวินาที หลู่หยางยังพอมีความอดทนที่จะต้อนผู้บัญชาการมดจนตาย แต่ตอนนี้ผู้บัญชาการมดแทบจะมีภูมิคุ้มกันต่อก๊าซพิษยาฆ่ามดแล้ว การดันทุรังต้อนต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร

เผลอๆ สุดท้ายแล้ว จะไม่ใช่เขาที่ต้อนผู้บัญชาการมดจนตาย แต่จะเป็นผู้บัญชาการมดที่ผลาญแรงกายของเขาจนหมดแทน

หลังจากโยนยาฆ่ามดทิ้งไป หลู่หยางก็หยิบกระบี่เสวียนกู่ออกมาจากกระเป๋าไอเทม

วินาทีที่กระบี่เสวียนกู่อยู่ในมือ พละกำลังของหลู่หยางก็พุ่งพรวดจากสิบสองแต้มไปถึงสิบเจ็ดแต้ม

“ยังดีที่ก่อนหน้านี้ได้อาวุธสีเขียวอย่างกระบี่เสวียนกู่มา ไม่อย่างนั้น ฉันคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้บัญชาการมดแน่ๆ เพราะถ้าไม่มีอาวุธที่ถนัดมือ เกรงว่าแม้แต่พลังป้องกันของผู้บัญชาการมดก็คงเจาะไม่เข้า” หลู่หยางกำกระบี่เสวียนกู่พลางมองผู้บัญชาการมดแล้วคิดในใจเงียบๆ

“ตึง ตึง ตึง”

ผู้บัญชาการมดเมื่อเห็นหลู่หยางโยนไอ้ของที่พ่นก๊าซที่มันเกลียดทิ้งไป มันก็พุ่งชาร์จเข้าใส่หลู่หยางด้วยความตื่นเต้นทันที

“เข้ามาเลย” หลู่หยางถือกระบี่เสวียนกู่มองดูผู้บัญชาการมดที่พุ่งชาร์จเข้ามาพลางยิ้มพูด

“ปัง”

“-238”

ผู้บัญชาการมดมาถึงตรงหน้าหลู่หยางอย่างรวดเร็ว หลู่หยางใช้ความเร็วของตัวเอง เคลื่อนที่หลบสกิลเหยียบย่ำของผู้บัญชาการมดได้ ในขณะเดียวกันก็ใช้กระบี่เสวียนกู่ฟันสวนไปหนึ่งที

เมื่อเห็นความเสียหายที่ปรากฏบนหัวของผู้บัญชาการมดและแถบพลังชีวิตที่ลดลง หลู่หยางก็สีหน้าเคร่งขรึม จากนั้นก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ฉันยังดูถูกความร้ายกาจของอุปกรณ์สีเขียวเกินไปนะเนี่ย ค่าความคมของกระบี่เสวียนกู่สูงถึง 40 พลังโจมตีก็บวกเพิ่ม 188~256 พลังป้องกันของผู้บัญชาการมดในสายตาของฉันที่ถือกระบี่เสวียนกู่อยู่ตอนนี้ พื้นฐานแล้วก็เหมือนไม่มีพลังป้องกันเลยแฮะ”

“นี่มันฉลาดเกินไปจนกลายเป็นโง่ชัดๆ ผู้บัญชาการมดมีแค่ตัวเดียว ไม่ได้อยู่เป็นฝูง ความเร็วของฉันก็เร็วกว่ามัน ค่าสถานะก็เพิ่มขึ้นมหาศาล แถมยังมีกระบี่เสวียนกู่อยู่ในมือ จะไปใช้ก๊าซพิษยาฆ่ามดตอดพลังชีวิตมันทำไมกัน ใช้ความเร็วของตัวเอง หาจังหวะฟันสักทีสองที ไม่ใช่ว่าจะฟันมันตายได้เร็วกว่าเหรอ?”

ความจริงการกระทำของหลู่หยางคือสิ่งที่คนปกติทั่วไปจะเลือก เพราะอย่างหนึ่งคือการใช้ก๊าซพิษรักษาระยะห่างเพื่อตอดเลือด อีกอย่างคือการเข้าไปสู้ระยะประชิด ใครๆ ก็ต้องเลือกวิธีที่ปลอดภัยที่สุดอยู่แล้ว

แต่ตอนนี้หลู่หยางรู้แล้วว่าตัวเองแข็งแกร่งแค่ไหน ย่อมเปลี่ยนกลยุทธ์การต่อสู้ของตัวเองทันที

เห็นเพียงหลู่หยางถือกระบี่เสวียนกู่ เป็นฝ่ายพุ่งเข้าหาผู้บัญชาการมดก่อน

ด้วยการใช้ความเร็วที่เหนือกว่าผู้บัญชาการมดมาก หลู่หยางใช้กระบี่เสวียนกู่ฟันใส่ร่างกายของผู้บัญชาการมดอย่างต่อเนื่อง

ในไม่ช้า พลังชีวิตของผู้บัญชาการมดก็น้อยลงเรื่อยๆ

จนสุดท้ายเมื่อเหลือพลังชีวิตเพียงห้าร้อยกว่าแต้ม ผู้บัญชาการมดกลับไม่ยอมสู้กับหลู่หยางต่อ แต่มันหมุนตัววิ่งหนีเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำแทน

“หนี? คิดว่าหนีพ้นเหรอไง?” หลู่หยางเห็นผู้บัญชาการมดหมุนตัววิ่งหนี เขาก็แสยะยิ้มเย็นชาพูด

หลู่หยางใช้ความเร็วที่เหนือกว่าผู้บัญชาการมดมาก ตามทันผู้บัญชาการมดได้อย่างรวดเร็ว และในตอนที่ผู้บัญชาการมดเกือบจะถึงส่วนลึกของปากถ้ำ เขาก็ฟันสังหารผู้บัญชาการมดได้สำเร็จ

“ติ๊ง... ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่สังหารข้ามเลเวลผู้บัญชาการมด ได้รับค่าประสบการณ์แปดร้อยแต้ม ได้รับยาเพิ่มพละกำลังระดับต้นสามขวด ได้รับยาเพิ่มพลังชีวิตขนาดกลางหนึ่งขวด (ฟื้นฟูพลังชีวิตได้สามร้อยแต้ม) ได้รับยาเพิ่มมานาขนาดกลางหนึ่งขวด (ฟื้นฟูมานาได้สามร้อยแต้ม) ได้รับคัมภีร์สกิลแบบสุ่มสีขาวหนึ่งเล่ม (ใช้แล้วจะได้รับสกิลสีขาวแบบสุ่มหนึ่งอย่าง) ได้รับเข็มขัดมด (สีขาว ใช้แล้วเพิ่มพละกำลังสามแต้ม)”

เมื่อผู้บัญชาการมดสิ้นใจ เสียงแจ้งเตือนของเอลฟ์นำทางก็ดังขึ้นในหัวของหลู่หยาง

แบบนี้สิถึงจะเรียกว่าดรอปกระจาย! มอนสเตอร์ระดับบอสนี่มันเจ๋งจริงๆ!

หลู่หยางที่ได้ยินเสียงในหัว พลางคิดด้วยความตื่นเต้นสุดขีด