บทที่ 125 บันทึกสายเลือด!

บทที่ 125 บันทึกสายเลือด!

สองวันต่อมา!

ฉุยจื้อสวินเดินเข้าสู่หอคัมภีร์ตามเวลาที่กำหนด พร้อมรับเอกสารที่เขาได้จองไว้อย่างครบถ้วน

เว่ยอันมิได้ลังเลแม้เพียงน้อยนิด ใช้หินต้นกำเนิดระดับต่ำถึงหนึ่งแสนก้อนในการจำลองวิชา "เพลิงบัวมายา" ขั้นที่เจ็ดโดยพลัน

ผลลัพธ์เป็นไปตามที่คาดหวัง ไม่มีสิ่งใดผิดแปลก

ฉุยจื้อสวินแม้ล้มเหลวในการบรรลุระดับ 3 ในครั้งแรก แต่ภายหลังได้รับความช่วยเหลือจากหลิวฉางอี้ จึงบรรลุเป้าหมายได้สำเร็จ

แม้จะมีอุปสรรคในกระบวนการ แต่เขาก็ทะลวงขีดจำกัดและกลายเป็นผู้บรรลุระดับ 3 อย่างแท้จริง

ดังนั้น!

เว่ยอันจึงได้รับรางวัลวิชา "เพลิงบัวมายา" ระดับ 3 อย่างง่ายดายในวันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง

วรยุทธ์ระดับ 3 ที่เขาครอบครองเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งวิชา รวมเป็นห้าวิชาแล้ว!

"หลิวฉางอี้ช่างยอดเยี่ยมยิ่ง เปลี่ยนชะตาชีวิตของฉุยจื้อสวินได้"

"และข้า ด้วยเหตุบางประการ ได้เปลี่ยนชะตาชีวิตของหลิวฉางอี้!"

เว่ยอันอดไม่ได้ที่จะทึ่งในความมหัศจรรย์ของเหตุการณ์ เขาทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมาเป็นสามรอบ

แต่ผลคือ เขาไม่พบเหตุการณ์ใดเลยที่เชื่อมโยงกับหลิวฉางอี้ได้

หลิวฉางอี้ ผู้อาวุโสโรงครัว ด้วยประสบการณ์ในฐานะสายลับ เขาวางตัวต่ำและระมัดระวัง ทำทุกสิ่งโดยไม่ทิ้งร่องรอย ในชีวิตประจำวันเป็นเสมือนคนไร้ตัวตน

"ดูเหมือนข้าไม่ได้เปลี่ยนชะตาชีวิตของหลิวฉางอี้โดยตรง"

"บางทีอาจเป็นเพราะข้าเปลี่ยนชะตาของคนอื่น ซึ่งส่งผลให้ชะตาชีวิตของหลิวฉางอี้เปลี่ยนไปโดยอ้อม"

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เว่ยอันก็สะดุ้งโหยง!

"หรือว่าคนผู้นั้นคือ หลิวเพียวเพียว?!"

หากกล่าวถึงผู้ที่เว่ยอันเปลี่ยนชะตาชีวิต "โดยไม่ตั้งใจ" มีเพียงคนเดียว!

นั่นคือหลิวเพียวเพียวนั่นเอง!

ในคืนนั้น เว่ยอันได้ลงมือช่วยหลิวเพียวเพียวอย่างกะทันหัน แต่ถ้าเขาไม่ช่วยล่ะ

ผลลัพธ์ย่อมชัดเจนโดยไม่ต้องพูด หลิวเพียวเพียวจะถูกคนร้ายชุดดำลักพาตัวไป แต่นั่นคือชะตากรรมดั้งเดิมของนาง ไม่ใช่หรือ?

หลังจากนั้น หลิวเพียวเพียวอาจเสียชีวิต หรืออาจเดินบนเส้นทางชีวิตที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

แต่ชะตากรรมของนาง ถูกเว่ยอันเปลี่ยนแปลงเสียแล้ว!

"จากหลิวเพียวเพียวถึงหลิวฉางอี้ ดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องกันเลย..."

"ดูเหมือนนี่คือผีเสื้อขยับปีกที่เล่าขานกันนั่นเอง!"

การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยสามารถก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่อันยิ่งใหญ่ในระยะยาวต่อทั้งระบบ

นี่คือผลผีเสื้อขยับปีก!

เว่ยอันไม่คาดคิดว่าการช่วยหลิวเพียวเพียวจะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงยิ่งใหญ่เช่นนี้

"ฮึ ข้อมูลที่มีอยู่น้อยเกินไป"

เว่ยอันรู้สึกว่าจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องจำลองป้ายประจำตัวของหลิวฉางอี้อีกครั้ง

แต่ปัญหาคือ เขารู้จักหลิวฉางอี้แล้ว จึงไม่ค่อยสะดวกที่จะได้ป้ายประจำตัวของเขามา

"จริงสิ ป้าเฉินกำลังถักผ้าคาดเอวอยู่..."

เว่ยอันสะดุ้งขึ้นมาทันใด ในใจเริ่มมีแผนการ

เขารู้ว่าป้าเฉินถักผ้าคาดเอวเพื่อจะมอบให้หลิวฉางอี้ แต่ป้าเฉินเป็นคนเก็บตัว คงไม่กล้ามอบให้ด้วยตัวเอง

......

......

วันที่สองเดือนแปด!

ยามเที่ยง เว่ยอันมาถึงโรงครัว

"ท่านผู้ดูแลจาง ท่านเรียกหาข้าหรือ?" หลิวฉางอี้เดินออกมา ประสานมือคำนับเว่ยอันพร้อมรอยยิ้ม

เว่ยอันอุ้มผ้าคาดเอวสีม่วงทอง ปักลายเปลวไฟสีทองและเตาไฟรูปทรงพิเศษ

"ป้าเฉินถักให้ท่านด้วยตัวเอง"

เว่ยอันกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

สีหน้าหลิวฉางอี้เปลี่ยนไป รับผ้าคาดเอวมาคาดที่เอวแล้วมอง ชมว่า "อืม อืม ผ้าคาดเอวสวยจริง ๆ!"

เว่ยอันรีบพูด "ดีแล้วที่ท่านชอบ มา ข้าช่วยท่านคาด"

"ดี ดี ดี!"

หลิวฉางอี้ไม่ปฏิเสธ เปลี่ยนมาใส่ผ้าคาดเอวใหม่ทันที แล้วหมุนตัวด้วยความพึงพอใจหลายรอบ

ครู่ต่อมา เว่ยอันก็ออกจากโรงครัว

[เริ่มการจำลอง]

[ปีที่หนึ่ง: หลิวฉางอี้เตรียมการทุกอย่างพร้อมแล้ว วางแผนจะลงมือในคืนฝนตกหนักครั้งต่อไป เขาจะแอบเข้าหอคัมภีร์เพื่อขโมยม้วนคัมภีร์สำคัญ แล้วหนีออกจากสำนักฟ้าบรรพกาล]

[ภารกิจถูกยกเลิกกะทันหัน!]

[สำนักฟ้าบรรพกาลได้มอบม้วนคัมภีร์สำคัญนั้นให้กับนายของหลิวฉางอี้!]

[หลิวฉางอี้รู้สึกอึดอัดใจ เขาพยายามเกี้ยวป้าเฉินอย่างยากลำบาก ไม่คิดว่าจะต้องทำให้เป็นจริง]

[ภารกิจใหม่มาถึง นายสั่งให้หลิวฉางอี้โน้มน้าวศิษย์สำนักฟ้าบรรพกาลระดับ 4 ที่ฝึกวิชาต่างกัน 10 คนให้เข้าร่วมการทดลองลับโดยเร็ว]

[หลิวฉางอี้ทำภารกิจสำเร็จอย่างยอดเยี่ยม]

[ปีที่สอง: หลิวฉางอี้ได้รับผ้าคาดเอวเส้นใหม่ และมอบของข้าให้ผู้อื่น]

[จบการจำลอง]

"โอ้ ข้อมูลมากมายจริง ๆ..."

เว่ยอันดีใจมาก อ่านอย่างละเอียดสามรอบ แล้วจึงเงยหน้าขึ้นด้วยท่าทางครุ่นคิด

เขาได้ข้อมูลสำคัญสองอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต:

หนึ่ง สำนักฟ้าบรรพกาลจะมอบม้วนคัมภีร์สำคัญให้กับนายของหลิวฉางอี้!

สอง หลิวฉางอี้จะโน้มน้าวคนระดับ 4 10 คนให้เข้าร่วมการทดลอง ฉุยจื้อสวินน่าจะเป็นหนึ่งในนั้น

"ม้วนคัมภีร์สำคัญนั้น คืออะไรกันแน่?"

เว่ยอันรู้สึกว่าเขาจะได้รู้คำตอบในเร็ว ๆ นี้

เพราะเขาเป็นผู้ดูแลหอคัมภีร์ เอกสารทุกชิ้นที่เข้าออกหอคัมภีร์ต้องผ่านมือเขา

......

......

วันที่สิบเอ็ดเดือนแปด!

ยามบ่าย!

เจ้าสำนักหลิวเสินเฟิงมาถึงหอคัมภีร์อย่างกะทันหัน เว่ยอันและป้าเฉินรีบลุกขึ้นต้อนรับ

"ป้าเฉิน ช่วงนี้สบายดีหรือ?" หลิวเสินเฟิงเดินอย่างสบาย ๆ ไม่เร่งรีบ ถามพร้อมรอยยิ้ม

"ดี ดีมาก"

ป้าเฉินดูตื่นเต้นกับการได้รับเกียรติ พูดติดอ่าง "ขอบพระคุณเจ้าสำนักที่เป็นห่วง"

ในตอนนั้น หลิวเสินเฟิงมองเว่ยอันอย่างลึกซึ้ง ราวกับนึกถึงบางสิ่ง

จากนั้น เขาเดินตรงเข้าไปด้านใน

เว่ยอันเดิมจะตามไป แต่ถูกป้าเฉินห้ามไว้

"ป้าเฉิน เจ้าสำนักจะไปที่ใด?" เว่ยอันถามเสียงเบา

ป้าเฉินตอบ "น่าจะไปคลังลับ สถานที่ที่มียอดฝีมือระดับ 2 คอยเฝ้าตลอดปี"

เว่ยอันพยักหน้าเข้าใจ

เขาเคยได้ยินว่าในหอคัมภีร์มีคลังลับ แต่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ใดแน่

ครู่ต่อมา หลิวเสินเฟิงเดินออกมา ในมือถือม้วนคัมภีร์สีเหล็ก ดูมีน้ำหนักมาก

สายตาเว่ยอันจับจ้อง มองเห็นตัวอักษรสามตัวบนม้วนคัมภีร์อย่างราง ๆ —— 《บันทึกสายเลือด》!

"เอ๊ะ เป็น 《บันทึกสายเลือด》 หรือ?"

เว่ยอันหายใจสะดุด เมื่อไม่นานมานี้เขารวบรวมข้อมูลมากมาย พอดีได้เห็นข้อมูลเกี่ยวกับ 《บันทึกสายเลือด》

ผู้เขียน 《บันทึกสายเลือด》 คือราชันย์หมื่นงู ภายในบันทึกผลการวิจัยมากมายของเขา

ตามตำนาน 《บันทึกสายเลือด》 ถูกราชสำนักเผาทำลายไปนานแล้ว เพราะบันทึกวิชาต้องห้ามที่โหดร้ายทารุณมากมาย

"ไม่คิดเลยว่า ในคลังลับของสำนักฟ้าบรรพกาลจะมี 《บันทึกสายเลือด》 หลงเหลืออยู่!"

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เว่ยอันรู้สึกใจหายวาบ อดร้องอุทานในใจไม่ได้

ม้วนคัมภีร์ลึกลับที่สำนักฟ้าบรรพกาลมอบให้นายของหลิวฉางอี้ คงไม่ใช่ 《บันทึกสายเลือด》 นี้กระมัง?!

นั่นหมายความว่า หลิวเสินเฟิงรู้จักนายของหลิวฉางอี้ ทั้งสองฝ่ายได้บรรลุข้อตกลงบางอย่าง

เห็นได้ชัดว่า หลังจากนายของหลิวฉางอี้ได้รับ 《บันทึกสายเลือด》 ก็เริ่มวิจัยและนำไปใช้ จึงมีการทดลองในภายหลัง

สาเหตุที่ฉุยจื้อสวินกลายเป็นปีศาจ ก็เพราะเขาเข้าร่วมการทดลอง ใช้วิชาต้องห้ามได้รับสายเลือด!

"โอ้พระเจ้า หลิวเสินเฟิงกำลังจะทำอะไร จะก่อกบฏหรือ?" เว่ยอันสูดหายใจลึก