บทที่ 101 อันดับหนึ่งในบัญชีมังกรซ่อนเร้น ยังคงเป็นของข้า!

บทที่ 101 อันดับหนึ่งในบัญชีมังกรซ่อนเร้น ยังคงเป็นของข้า!

"ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน กลับไปพิจารณาอย่างถี่ถ้วน"

เว่ยอันเก็บคัมภีร์พลังเทพแห่งสรรพสิ่งไว้กับตน จากนั้นหยิบม้วนหนังสัตว์อีกม้วนออกมา

"โอ้ ราชันย์น้ำแข็ง!"

เว่ยอันคลี่ม้วนหนังออก สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาไม่ใช่เนื้อหาวิชา แต่กลับเป็นชีวประวัติที่เขียนอย่างพิสดาร

ผู้เขียนมีนามว่าฮาซีกงลู่เย เป็นเชื้อพระวงศ์แห่งแคว้นปิงฟางในดินแดนตะวันตก ยอดฝีมือในยุทธภพได้รับการขนานนามว่า ราชันย์น้ำแข็ง

"ไม่คาดคิดว่าผู้ยิ่งใหญ่จะเป็นเขา..."

เว่ยอันเคยได้ยินชื่อราชันย์น้ำแข็งผู้นี้

ในช่วงก่อนหน้านี้ เขาได้สืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับบัญชีโฉมงามและร่างอสูรหยินสุดขั้ว และได้พบตำนานเล่มหนึ่งโดยบังเอิญ

ตามบันทึก ราชันย์น้ำแข็งเป็นบุคคลในตำนานที่มีชื่อเสียงขจรไกล รูปโฉมงดงามดั่งชายชาวตะวันตก มีภาพลักษณ์ชวนหลงใหลเช่น "ยิ้มเจ้าเสน่ห์"

ด้วยบุคลิกสง่างามเป็นที่หลงใหล ราวกับฉู่หลิวเซียงกลับชาติมาเกิด หรือหยางกั๋วฟื้นคืนชีพ อีกทั้งยังเป็นจักรพรรดิ ถึงกับมีหญิงงามสามนางจากบัญชีโฉมงามหลงรักและมอบกายถวายใจ

จากตำนานนี้ คนรุ่นหลังได้แต่งเรื่องราวชวนติดตามมากมาย เช่น 'บันทึกรักราชันย์น้ำแข็ง' 'ราชันย์น้ำแข็งกับหญิงม่ายสามนาง' 'น้ำแข็งบุปผา' เป็นต้น

ในอัตชีวประวัติของราชันย์น้ำแข็ง ไม่ได้เขียนไว้อย่างโจ่งแจ้ง เขายอมรับว่าตนเองเป็นฝ่ายตามจีบหญิงงามทั้งสาม ผ่านความยากลำบากนานัปการ ฝ่าฟันการทดสอบมากมาย จึงได้ครองรักกับนางเหล่านั้น

ไม่มีเรื่องน่าเบื่อที่หญิงงามหลงรักราชันย์น้ำแข็งตั้งแต่แรกพบ

ราชันย์น้ำแข็งก็ไม่ใช่พระเอกนิยายแนวอภินิหาร

แผ่นดินกลางเต็มไปด้วยยอดฝีมือซ่อนเร้น เขาเป็นเพียงชาวตะวันตกที่เดินทางมาไกล จะกล้าอวดดีในแผ่นดินกลางได้อย่างไร อยากจะโอหังก็ทำไม่ได้ เพราะไม่มีความสามารถพอ

ชีวิตของราชันย์น้ำแข็งในแผ่นดินกลาง ระมัดระวังทุกย่างก้าว มีไมตรีกับทุกคน ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ

จนหลายคนเข้าใจผิดว่าเขาเป็นคนสุภาพอ่อนโยน ชอบผูกมิตร ไม่ชอบการฆ่าฟัน

ราชันย์น้ำแข็งยอมรับว่า ในหมู่ยอดฝีมือระดับ 1

หากต่อสู้ตัวต่อตัว วิชาที่เขาร่ำเรียนมา ไม่กล้าพูดว่าจะเอาชนะได้ทุกคน แต่คนที่จะเอาชนะเขาได้ คงมีไม่กี่คน

แต่หากต้องการสังหารใครสักคน ใครเล่าจะมาต่อสู้ตัวต่อตัว?

ยอดฝีมือระดับ 1 หลายคนไม่มีจรรยาในการต่อสู้ มักลอบทำร้าย ซุ่มโจมตี รุมกัน...

ราชันย์น้ำแข็งไม่มีอิทธิพลในแผ่นดินกลาง คนนี้ก็สู้ไม่ได้ คนนั้นก็ต้องหลีกเลี่ยง ได้แต่หดหัวอยู่เงียบ ๆ

สิ่งที่ราชันย์น้ำแข็งภาคภูมิใจที่สุดในชีวิต คือการได้แต่งงานกับหญิงงามทั้งสาม พวกนางยินดีออกจากยุทธภพไปกับเขา ใช้ชีวิตธรรมดาสามัญ

อัตชีวประวัติจบเพียงเท่านี้ ต่อไปคือผลงานชิ้นเอกแห่งชีวิต หกกระบวนท่าของราชันย์น้ำแข็ง!

"โอ้ หกกระบวนท่าของราชันย์น้ำแข็งกลับเป็นวิชากระบี่..."

เว่ยอันอุทานด้วยความประหลาดใจ คงไม่มีใครคาดคิดว่า ราชันย์น้ำแข็งผู้สุภาพอ่อนโยนผู้นี้ จะชื่นชอบการใช้กระบี่ใหญ่

เขาผสานวิชากำลังภายใน 'ตำรับน้ำแข็ง' กับวิชากระบี่หลายสำนัก สร้างเป็น "หกกระบวนท่า" แต่ละท่าผ่านการทดสอบในสนามรบนับครั้งไม่ถ้วน พลังอานุภาพไม่ต้องสงสัย

หกกระบวนท่านี้ได้แก่:

คิ้วขมวดเผชิญพันธนู, ทิวทัศน์งามล้ำฝั่งนี้, วันวานหิมะดั่งบุปผา, วันนี้บุปผาดั่งหิมะ, เดียวดายตกปลาในแม่น้ำหนาว, คืนพายุหิมะกลับบ้าน

"สมแล้วที่เป็นราชันย์น้ำแข็งผู้สุภาพ ชื่อกระบวนท่ากระบี่ช่างงดงามยิ่งนัก"

เว่ยอันเริ่มอ่านกระบวนท่ากระบี่แรก

คิ้วขมวดเผชิญพันธนู: สะท้อนจิตใจในวัยเยาว์ของราชันย์น้ำแข็ง หนุ่มแน่นทะนง ไม่ยอมใคร ไม่ยอมก็สู้!

กระบี่นี้ เย็นเยียบไร้ความปรานี ไม่มีลวดลายใด ๆ เป็นการฟันตรง ๆ อย่างเดียว

ไม่ฆ่าศัตรูก็ถูกศัตรูฆ่า

ขอเพียงความรวดเร็ว!

ราชันย์น้ำแข็งผสานความทะนง ความเดือดดาล และความมุ่งมั่นของวัยหนุ่มเข้าไว้ในกระบี่เดียวอย่างสมบูรณ์

ฝึกกระบวนท่ากระบี่แรกสำเร็จ จะก้าวสู่ระดับ 6!

กระบวนท่ากระบี่ที่สอง ทิวทัศน์งามล้ำฝั่งนี้:

สะท้อนช่วงหนุ่มของราชันย์น้ำแข็ง มีทั้งอำนาจ ฐานะ บ้าน สตรี ชีวิตรุ่งโรจน์ ปล่อยตัวตามสบาย

กระบี่นี้ พลังกระบี่กลายเป็นน้ำแข็ง เปลี่ยนแปลงได้ตามใจปรารถนา

ฝึกกระบวนท่ากระบี่ที่สองสำเร็จ จะก้าวสู่ระดับ 5 และมีพลังภายในแกร่งกล้า เหนือกว่านักยุทธ์ระดับ 5 ส่วนใหญ่

กระบวนท่ากระบี่ที่สาม วันวานหิมะดั่งบุปผา:

เมื่อราชันย์น้ำแข็งอายุสามสิบ ความเดือดดาลในวัยหนุ่มค่อย ๆ จางหาย แม้จะมีความมั่นคงผ่านประสบการณ์ แต่สูญเสียความคมกล้า รู้สึกถึงความหนุ่มที่จากไป

กระบี่นี้ เป็นการรำลึกและพยายามรั้งวัยหนุ่มที่จากไป เมื่อฟันออกไป หิมะโปรยปราย น้ำแข็งจับสามชั้น

ฝึกกระบวนท่ากระบี่ที่สามสำเร็จ จะก้าวสู่ระดับ 4 ขอให้ออกเดินทางครึ่งชีวิต กลับมายังคงเป็นวัยหนุ่ม!

แต่วัยหนุ่มต้องจากไป น้ำแข็งไม่อาจกักเก็บไว้ได้

จึงมีกระบวนท่ากระบี่ที่สี่ วันนี้บุปผาดั่งหิมะ: หลังผ่านความเร่าร้อนของวัยหนุ่ม ความลังเลของวัยกลางคน ราชันย์น้ำแข็งก้าวเข้าสู่วัยสี่สิบ วัยไร้สงสัย

เมื่อถึงวัยไร้สงสัย ผ่านประสบการณ์มามาก มีวิจารณญาณของตนเอง สามารถแยกแยะถูกผิดดำขาว มองทะลุภาพลวงตา เข้าใจความจริงของสรรพสิ่ง

ฝึกกระบวนท่ากระบี่ที่สี่สำเร็จ จะก้าวสู่ระดับ 3 เป็นปรมาจารย์แห่งกระบี่

ในช่วงนี้ จิตใจราชันย์น้ำแข็งใสกระจ่างดั่งกระจกเงา มองเห็นจุดอ่อนในกระบวนท่าของศัตรูในพริบตา ฟันทำลายด้วยกระบี่เดียว

"เฟิงอวี่ซิว ออกมาเถิด!"

ทันใดนั้น เสียงเย็นชาดังขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้สีหน้าเว่ยอันเปลี่ยนไป

"โอวหยางฉือกู?"

เว่ยอันขมวดคิ้ว รู้สึกประหลาดใจ นางตามหาข้าเจอได้อย่างไร?

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาคิดเรื่องนี้!

"โอวหยางฉือกูอยู่ในระดับ 4 ขั้นสูงสุด..."

เว่ยอันสูดหายใจลึก ต้องเตรียมพร้อมรับมือศึกใหญ่แล้ว

ก่อนมาที่นี่ เขาคิดถึงสถานการณ์เลวร้ายที่อาจเกิดขึ้น และนี่คือหนึ่งในนั้น

"ไม่มีทางเลือก ต้องก้าวสู่ระดับ 4 แล้ว"

เว่ยอันสูดหายใจลึก เรียกหน้าต่างระบบ มองไปที่ผลการจำลองครั้งสุดท้าย

เยี่ยเติ้งเค่อ: คัมภีร์ฟ้าบรรพกาล ระดับ 4 ขั้นสูง!

เนื่องจากความสนใจมหาศาลที่เกิดจาก "อันดับหนึ่งบัญชีมังกรซ่อนเร้น" เว่ยอันจึงอดทนไม่รับรางวัลระดับ 4 ขั้นสูงของเยี่ยเติ้งเค่อ

แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาคำนึงถึงเรื่องนั้นแล้ว

"รับรางวัลที่สอง!"

ทันใดนั้น ความทรงจำและความเข้าใจมากมายเกี่ยวกับการฝึกคัมภีร์ฟ้าบรรพกาลหลั่งไหลเข้าสู่จิตใจ พลังมหาศาลไหลเข้าสู่ร่างกาย

พลังภายในของเว่ยอันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อพลังภายในเพิ่มขึ้น ถึงจุดหนึ่งปริมาณก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ!

พลังภายในยกระดับ!

พลังภายในแปรเปลี่ยนเป็นพลังแก่นแท้!

พลังแก่นแท้แผ่จากภายในสู่ภายนอก ก่อเกิดพลังปกป้องสองชั้น

ระดับ 4: ไม่กลัวน้ำไม่กลัวไฟ!

นักยุทธ์ระดับ 5 เพียงเริ่มมีพลังภายใน แต่นักยุทธ์ระดับ 4 มีพลังแก่นแท้

พลังแก่นแท้ภายในร่างกายปกป้องอวัยวะภายใน เรียกว่า "แก่นแท้ภายใน"!

ขณะเดียวกัน พลังแก่นแท้ยังปล่อยออกมาภายนอก สร้างเกราะบาง ๆ หุ้มร่าง เรียกว่า "แก่นแท้ภายนอก"!

ด้วยการปกป้องสองชั้นจากแก่นแท้ภายในและภายนอก นักยุทธ์ระดับ 4 จึงไม่กลัวน้ำไม่กลัวไฟ!

ระดับ 6 หนังทองแดงกระดูกเหล็ก แต่ป้องกันพลังภายในไม่ได้ ต้องยอมให้ระดับ 5 ทำร้าย

แม้ระดับ 5 จะมีพลังภายใน แต่พลังมีจำกัด ป้องกันได้ไม่ทั่วถึง ยังถูกทำลายการป้องกันและบาดเจ็บได้ง่าย

เมื่อก้าวสู่ระดับ 4 มีทั้งแก่นแท้ภายในและภายนอกคุ้มครอง เหมือนแปลงร่างกายให้มีพลังเทพแห่งแอสการ์ดเหมือนธอร์ แถมยังสวมชุดเกราะพลังงานอีกชั้น

[ระดับ: 4 ขั้นสูง]

[คุณสมบัติ: ความเยาว์วัยนิรันดร์·หนังทองแดงกระดูกเหล็ก (ระดับ 2)·ไม่กลัวน้ำไม่กลัวไฟ]

[วิชาที่ชำนาญ: คัมภีร์ฟ้าบรรพกาล (ชั้นที่ 6)...]

[ทักษะที่ชำนาญ: ขวานศึกฟ้าบรรพกาล (6 ท่า), ย่างเงา...]

เว่ยอันถอนหายใจยาว ไม่มีความยินดีบนใบหน้า ทุกครั้งที่เลื่อนขั้นเขามักจะดีใจ แต่ครั้งนี้ต่างออกไป

โอวหยางฉือกูแข็งแกร่งเกินไป วรยุทธ์อยู่ในระดับ 4 ขั้นสูงสุด อีกทั้งกลิ่นกายของนางลึกลับเหนือการคาดเดา

"คัมภีร์ฟ้าบรรพกาลระดับ 4 ขั้นสูง พลังแค่นี้ยังไม่พอ" เว่ยอันดวงตาวาววับ ความคิดมากมายผุดขึ้นในสมอง

"เฟิงอวี่ซิว หากเจ้าไม่ยอมออกมา ข้าก็ต้องเชิญเจ้าออกมาเอง"

ด้านนอก โอวหยางฉือกูเห็นได้ชัดว่าเริ่มหมดความอดทน

...

...

หน้าทางเข้าที่หนึ่งของเขางูพิษ มีหินมังกรสีขาวตั้งตระหง่าน

ขณะนี้ องค์รัชทายาทกำลังยืนอยู่หน้าหินมังกรสีขาว มองดูชื่อที่อยู่อันดับหนึ่ง ซึ่งก็คือชื่อของเขาเอง!

"ตงซวีคุน อายุสิบเก้าปี ระดับ 4!"

อันดับสองคือเว่ยอัน อายุสิบเจ็ดปี ระดับ 5 นักปรุงยาระดับ 5

"เว่ยอันตอนนี้อายุสิบเจ็ด เขายังมีเวลาอีกสองปีที่จะไล่ตามข้า แต่การก้าวจากระดับ 5 สู่ระดับ 4 ไม่ใช่เรื่องง่าย"

ตงซวีคุนยิ้มอย่างมีความสุข สีหน้าเปี่ยมด้วยความภาคภูมิใจ "ความได้เปรียบยังอยู่ที่ข้า!"

ผ่านการล่าที่เขางูพิษครั้งนี้ เขาจะได้ฝึกฝนวรยุทธ์ระดับ 4 ในการต่อสู้ วางรากฐานให้แน่นหนา พยายามทะลวงสู่ระดับ 3 โดยเร็ว ทิ้งอัจฉริยะทั้งหลายไว้เบื้องหลัง

ในตอนนั้น ทหารสวมเกราะนายหนึ่งวิ่งมา คุกเข่าข้างหนึ่ง รายงานว่า "องค์รัชทายาท รายงานการรบล่าสุดดังนี้

ภิกษุหยูฮวาแห่งสำนักเซียนคงและอีกสองรูปเผชิญหน้ากับเยี่ยนเหรินซงและเยี่ยนเหวินเซียง ทั้งสองฝ่ายต่อสู้ดุเดือด ภิกษุหยูฮวาและคณะถอยทัพทันเวลา ไม่มีผู้แพ้ผู้ชนะ

คณะสำนักฟ้าบรรพกาลเข้าสู่พื้นที่หลัก แต่เยี่ยเติ้งเค่อยังคงหายตัวไป ไม่ทราบที่อยู่

สตรีศักดิ์สิทธิ์บัวขาวคนเดียวท้าชิงกับเจ็ดบุตรแห่งเทียนเจิน ได้ชัยชนะอย่างท่วมท้น เจ็ดบุตรแห่งเทียนเจินถอนตัวทั้งหมด"

ตงซวีคุนฟังอย่างไม่ใส่ใจนัก ในเหลียงโจวอันกว้างใหญ่ คนรุ่นใหม่ที่สร้างแรงกดดันให้เขาได้มาจากสามที่ คือสำนักเซียนคง หอเทียนเจิน และสำนักฟ้าบรรพกาล

สำนักใหญ่น้อยอื่น ๆ ประกาศจงรักภักดีต่ออ๋องเหลียงไปแล้ว ต่อไปก็จะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา ไม่ต้องใส่ใจ

"เจ็ดบุตรแห่งเทียนเจิน ช่างไร้ประโยชน์"

ตงซวีคุนยิ้มเยาะ สายตาดูแคลน "แม้แต่องค์รัชทายาทอย่างข้ายังไม่กล้าดูแคลนโอวหยางฉือกู พวกเขาคงคิดว่าค่ายกลดาวเหนือเทียนกังของตนไร้เทียมทาน จึงประมาทเกินไป"

"เยี่ยนเหรินซงกับเยี่ยนเหวินเซียง พวกเขาคงแค่ทดสอบฝีมือภิกษุหยูฮวา ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ตั้งใจสู้ถึงตาย คงไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ ไม้ตายยังไม่เปิดเผย"

"เยี่ยเติ้งเค่อนี่น่าสนใจ หายหลบซ่อนตัวไปเลย หวังว่าเขาจะมอบความสนุกให้องค์รัชทายาทได้บ้าง"

พูดถึงตรงนี้ ตงซวีคุนถอนหายใจ มีความรู้สึกเหงา ๆ พูดช้า ๆ ว่า: "ไม่รู้ว่าเว่ยอันมาที่เขางูพิษหรือไม่ จุดประสงค์หนึ่งของการจัดการล่าครั้งนี้ก็เพื่อหาตัวเขาด้วย"

ทหารในชุดเกราะถาม "องค์รัชทายาท ตอนนี้ผู้เข้าร่วมการล่าที่มีฝีมือระดับ 4 เกือบทั้งหมดเข้าใกล้หรือเข้าสู่เขตหลักแล้ว ไม่ทราบว่าท่านจะออกโรงเมื่อใด?"

ตงซวีคุนแสดงสีหน้าดุดันเต็มไปด้วยไอสังหาร ยิ้มพลางกล่าว "อืม พวกขยะถูกคัดออกไปเกือบหมดแล้ว ที่เหลือคือคนที่มีคุณสมบัติประลองกับข้า ไปกันเถอะ ข้าจะไปทำลายพวกเขาทั้งหมดในเขตหลัก"

ในที่สุด!

องค์รัชทายาทตงซวีคุนเตรียมเข้าสู่เขางูพิษ เริ่มการเดินทางล่าของเขาอย่างเป็นทางการ

ขณะที่เขาก้าวย่างก้าวแรก หินมังกรสีขาวพลันเปล่งแสงวูบหนึ่ง

"เอ๊ะ?"

ตงซวีคุนหยุดชะงัก หันไปมองหินมังกรสีขาว ดวงตาเบิกกว้างขึ้นทันที

"เว่ยอัน อายุสิบเจ็ด ระดับ 4 นักปรุงยาระดับ 5"

บัญชีมังกรซ่อนเร้นในขณะนี้มีการเปลี่ยนแปลง อันดับเปลี่ยนไป อันดับหนึ่งเปลี่ยนเจ้าของอีกครั้ง!

เว่ยอัน กลับมาครองอันดับหนึ่งอีกครั้ง!