บทที่ 201 - ความสุขของมนุษย์ช่างเรียบง่ายเพียงนี้

บทที่ 201 - ความสุขของมนุษย์ช่างเรียบง่ายเพียงนี้

เที่ยงวันที่สอง อันดับเพลงใหม่ของศึกสะท้านโลกในวันที่สองถูกรีเฟรชขึ้นมาอีกครั้ง สิบอันดับแรกยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

อันดับหนึ่งยังคงเป็นเพลง 'ย้อนกลับไปวันวาน' ที่มียอดดาวน์โหลดพุ่งทะลุเก้าล้านครั้งไปแล้ว

แม้อันดับสองถึงห้าจะมีการขยับปรับเปลี่ยนบ้างเล็กน้อย แต่ก็ยังคงถูกยึดครองโดยเหล่าราชาและราชินีเพลง ยอดดาวน์โหลดก็ใกล้เคียงกันอยู่ที่ประมาณแปดล้านสองแสนครั้ง และเริ่มถูกเพลง 'ย้อนกลับไปวันวาน' ทิ้งห่างออกไปเรื่อยๆ

ส่วนเพลง 'ขอพรจากดวงดาว' ขยับขึ้นมาหนึ่งอันดับ พุ่งทะยานสู่อันดับหกด้วยยอดดาวน์โหลดหกล้านสามแสนครั้ง ดูเหมือนว่าระยะห่างจากเพลงอันดับต้นๆ จะยิ่งห่างออกไปทุกที ทว่าหากพิจารณาจากอัตราการเติบโตแล้ว อัตราการเติบโตของ 'ขอพรจากดวงดาว' นั้นสูงกว่าเพลงในอันดับก่อนหน้าเสียอีก

เพลงในกลุ่มผู้นำ นอกจาก 'ย้อนกลับไปวันวาน' ที่ยังคงรักษายอดการเติบโตเอาไว้ได้ เพลงอย่าง 'เมฆารู้ใจ' และเพลงอื่นๆ กลับทำได้เพียงย่ำอยู่กับที่ เมื่อเวลาผ่านไปยอดดาวน์โหลดก็ย่อมต้องลดลงอย่างแน่นอน ในขณะที่ 'ขอพรจากดวงดาว' กลับยังคงรักษายอดการเติบโตเอาไว้ได้ เมื่อฝ่ายหนึ่งลดลงแต่อีกฝ่ายกลับเพิ่มขึ้น วินาทีที่ยอดดาวน์โหลดรายวันของ 'ขอพรจากดวงดาว' แซงหน้ายอดดาวน์โหลดรายวันของ 'เมฆารู้ใจ' และเพลงอื่นๆ นั่นก็คือจุดเริ่มต้นของการพลิกกลับมาชนะของ 'ขอพรจากดวงดาว'

ส่วน 'สถานีแห่งการจากลา' ถูก 'ขอพรจากดวงดาว' เบียดตกลงไปอยู่อันดับเจ็ดด้วยยอดดาวน์โหลดหกล้านครั้ง

อันดับแปด เก้า และสิบ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ยอดดาวน์โหลดลดหลั่นกันลงมาเป็นขั้นบันได

'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับสิบเอ็ดด้วยยอดดาวน์โหลดสี่ล้านหนึ่งแสนครั้ง

ทว่านอกจากผู้ที่คอยจับตามองแล้ว เพลงนี้ก็ยังไม่ได้รับความสนใจจากพวกเซี่ยหลิงเซียวอยู่ดี ท้ายที่สุดแล้วใครจะไปใส่ใจกับเพลงที่ผ่านไปสองวันแล้วยังไม่สามารถเบียดเข้าสู่สิบอันดับแรกของชาร์ตเพลงใหม่ได้กันล่ะ คิดว่าทุกคนจะเป็นเหมือนเพลง 'สายลมตะวันออกพัดทำลาย' หรืออย่างไร

แม้แต่ 'สายลมตะวันออกพัดทำลาย' ในช่วงแรกก็ยังติดหนึ่งในสิบอันดับแรกเลยไม่ใช่หรือ ดังนั้นการที่พวกเซี่ยหลิงเซียวไม่ได้สังเกตเห็น 'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' จึงถือเป็นเรื่องปกติ

แต่ในเมื่อเพลง 'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว ก็ถูกกำหนดมาแล้วว่าจะต้องปั่นป่วนศึกสะท้านโลกครั้งนี้ให้พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินอย่างแน่นอน

เที่ยงวันที่สาม 'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' เบียดเข้าสู่สิบอันดับแรกได้เป็นครั้งแรก ทว่าด้วยยอดดาวน์โหลดเพียงหกล้านเก้าแสนครั้ง ภายใต้เงื่อนไขที่ห้าอันดับแรกมียอดดาวน์โหลดทะลุสิบสองล้านครั้งไปแล้ว เพลงนี้จึงยังไม่ได้รับความสนใจมากนัก

แต่แท้จริงแล้วเพลงนี้โด่งดังในหมู่แฟนเพลงไปเรียบร้อยแล้ว เสียงตอบรับดีเยี่ยม ได้รับทั้งคำชมและยอดขาย แฟนเพลงจำนวนมากต่างพากันแนะนำเพลงนี้ให้กับญาติสนิทมิตรสหาย ดังนั้นในเที่ยงวันที่สี่ ยอดดาวน์โหลดรายวันของ 'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' จึงทะลุสี่ล้านครั้ง และพุ่งพรวดเข้าสู่อันดับแปดด้วยยอดดาวน์โหลดรวมสิบเอ็ดล้านครั้ง

จนกระทั่งถึงตอนนั้น เพลงที่ไร้เทียมทานในระดับหนึ่งเพลงนี้จึงเพิ่งได้รับความสนใจเป็นวงกว้าง

เมื่อคนในวงการได้เห็นชื่อผู้แต่งเนื้อร้องและทำนองของเพลงนี้ ทุกคนต่างก็พากันตกตะลึง

"บ้าไปแล้ว! อาจารย์หวงจ้านแต่งเนื้อร้อง อาจารย์จวงเหยี่ยแต่งทำนอง สถานการณ์มันเป็นยังไงกันแน่ ใครก็ได้ช่วยบอกฉันทีว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น"

"จะให้บอกบ้าอะไรล่ะ ตอนนี้ฉันเองก็งงเป็นไก่ตาแตกเหมือนกัน ปรมาจารย์นักแต่งเพลงอันดับหนึ่งแต่งเนื้อร้อง ปรมาจารย์นักแต่งเพลงอันดับสองแต่งทำนอง บ้าเอ๊ย จะไม่ให้คนอื่นได้ผุดได้เกิดกันเลยใช่ไหม"

"เสียแรงที่พวกเรายกย่องตัวเองว่าเป็นมืออาชีพ ดันมองข้ามเพลงนี้ไปได้ หน้าแตกยับเยินเลยงานนี้"

"แต่ใครจะไปคาดคิดล่ะ เช้าวันที่หนึ่งฉันก็เห็นเพลงนี้นะ ตอนนั้นมันยังอยู่อันดับสิบห้าอยู่เลย ใครจะไปคิดว่าเพลงนี้จะเป็นผลงานของสองปรมาจารย์นักแต่งเพลงระดับเทพ"

"จงเทาคือใครกัน ทำไมถึงได้มีบารมีหน้าตาใหญ่โตขนาดนี้"

"นักร้องจากฝั่งเซียงเจียง สายฝีมือ สังกัดค่ายอิงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์"

"เด็กค่ายอิงหวงงั้นเหรอ มิน่าล่ะ นั่นมันค่ายยักษ์ใหญ่เลยนะ แค่หลายปีมานี้วงการบันเทิงเซียงเจียงซบเซาลงไปเท่านั้น ไม่อย่างนั้นด้วยศักยภาพของอิงหวงก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าซิงคงเลย"

"ตอนนี้ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก อิงหวงในปัจจุบันยังมีราชาเพลงนั่งแท่นอยู่หนึ่งคน ส่วนจงเทาก็นับว่าเป็นผู้นำของนักร้องรุ่นใหม่ในค่าย ถูกปลุกปั้นมาเพื่อเป็นหน้าเป็นตาในอนาคต"

ก่อนหน้านี้ที่บอกว่าวงการบันเทิงมีเก้าอี้ราชาเพลงเพียงเจ็ดตัว นั่นหมายถึงแค่ในแผ่นดินใหญ่ หากนับรวมเซียงเจียงและไถเต่าเข้าไปด้วย พูดให้ถูกก็คือวงการบันเทิงของประเทศหัวกั๋วสามารถผลิตเก้าอี้ราชาเพลงได้ถึงสิบเอ็ดตัวต่างหาก ในจำนวนนั้นเป็นของแผ่นดินใหญ่เจ็ดตัว เซียงเจียงสองตัว และไถเต่าอีกสองตัว

"ถ้าอย่างนั้นจงเทาก็ถือเป็นการข่มขวัญที่อิงหวงส่งมาเตือนวงการบันเทิงแผ่นดินใหญ่ของพวกเราหรือเปล่า"

"ไม่น่าจะใช่นะ สาเหตุหลักก็คือวงการบันเทิงฝั่งเซียงเจียงซบเซาลง เลี้ยงปลาใหญ่ตั้งมากมายไม่ไหว จงเทาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเบียดเสียดเข้ามาหาความก้าวหน้าในแผ่นดินใหญ่"

"ปัญหาคือเขาข้ามมาแบบเงียบๆ เลยน่ะสิ ก่อนหน้านี้พวกนายเคยเห็นโปรโมตเพลง 'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' บ้างไหมล่ะ"

"อันนี้ก็ไม่เคยเห็นจริงๆ นั่นแหละ ปัญหาคือเพลงที่หวงจ้านแต่งเนื้อร้องและจวงเหยี่ยแต่งทำนองยังต้องพึ่งการโปรโมตอะไรอีก แค่ปล่อยเพลงออกมาก็จบแล้ว"

"...ก็จริง" เพลงที่สองปรมาจารย์นักแต่งเพลงร่วมมือกันสร้างสรรค์ ย่อมไม่ต้องพึ่งพาการโปรโมตใดๆ จริงๆ หวงจ้านและจวงเหยี่ยสองปรมาจารย์นักแต่งเพลงที่ครองอันดับหนึ่งและอันดับสองไม่ได้มีชื่อเสียงมาเพราะโชคช่วยหรอกนะ

"ถ้าพวกนายยังไม่เคยฟังเพลงนี้ ฉันขอแนะนำให้ไปลองฟังดู ฉันเพิ่งฟังจบ ไร้เทียมทานสุดๆ ท่อนอินโทรก็ไร้เทียมทาน เนื้อเพลงก็ไร้เทียมทาน บัลลังก์อันดับหนึ่งของราชาเพลงโจวซวินสั่นคลอนแน่"

"ฉันก็เพิ่งฟังจบ สุดยอด!"

"ไร้เทียมทาน สองปรมาจารย์นักแต่งเพลงระดับเทพร่วมมือกัน ไร้เทียมทานจริงๆ"

อันดับในชาร์ตมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขนาดนี้ พวกเซี่ยหลิงเซียวย่อมไม่มีทางที่จะไม่สังเกตเห็นเพลง 'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' ในตอนแรกพวกเขาต่างก็ทำหน้างงงวย มีเครื่องหมายคำถามลอยอยู่บนหัวว่า ทำไมจู่ๆ ถึงมีเพลง 'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' โผล่ขึ้นมาอยู่ในแปดอันดับแรกได้

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกเขาจึงคลิกเข้าไปดูเพลง 'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' และเมื่อได้เห็นชื่อผู้แต่งเนื้อร้องและทำนอง พวกเขาก็ต้องตกตะลึง ในใจมีประโยคหนึ่งที่อยากจะสบถออกมาแต่ก็ไม่รู้ว่าควรพูดดีหรือไม่

หวงจ้านแต่งเนื้อร้อง จวงเหยี่ยแต่งทำนอง บ้าเอ๊ย ทำไมไม่ติดปีกบินขึ้นสวรรค์ไปเลยล่ะ

พวกเขากดดาวน์โหลดด้วยความกระวนกระวายใจ และหลังจากที่ได้ลองฟังจบ เอาล่ะ ก่อนหน้านี้ยังเถียงกันคอเป็นเอ็นว่าใครจะติดสามอันดับแรก ตอนนี้ดีเลย เปลี่ยนมาแย่งกันติดสี่อันดับแรกแทนก็แล้วกัน

แต่คนที่ทรมานใจที่สุดไม่ใช่พวกเขา ทว่าเป็นโจวซวินต่างหาก ท้ายที่สุดแล้วสำหรับพวกเขาจะติดสามอันดับแรกหรือสี่อันดับแรกก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก แต่โจวซวินนั้นไม่เหมือนกัน หากบัลลังก์อันดับหนึ่งของเขาถูกเบียดตกลงมา เขาคงจะทรมานใจน่าดู

เมื่อคิดได้เช่นนี้ พวกเซี่ยหลิงเซียวก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง เพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นไปอีก เซี่ยหลิงเซียวและหวังเฉวียนจึงแชร์เพลง 'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' ลงในแชตกลุ่มอย่างพร้อมเพรียงกัน พร้อมกับแท็กหาโจวซวิน "เหล่าโจวๆ ตื่นหรือยัง ขอแนะนำเพลงเพราะๆ ให้ฟังหน่อย"

"ไสหัวไปไกลๆ เลยไป กำลังหงุดหงิดอยู่" โจวซวินด่ากราด แท้จริงแล้วเขาสังเกตเห็นเพลง 'ปล่อยให้ทุกสิ่งปลิวไปตามสายลม' ก่อนพวกเซี่ยหลิงเซียวเสียอีก หลังจากฟังจบเขาก็ได้แต่นั่งร้องไห้เงียบๆ อยู่คนเดียว

"โอ๊ะโอ ดูเหมือนเหล่าโจวจะเคยฟังเพลงนี้มาแล้วล่ะสิ หึๆ"

"บัลลังก์ของเหล่าโจว สั่นคลอนซะแล้ว"

"กำลังหงุดหงิดอยู่จริงๆ นะ พวกนายเลิกสมน้ำหน้าฉันได้แล้ว" โจวซวินเอ่ย

"ปัญหาคือพวกเราเองก็หงุดหงิดเหมือนกันนี่นา เพราะงั้นเพื่อให้พวกเราหงุดหงิดน้อยลง เหล่าโจว ก็คงต้องขอเสียสละนายแล้วล่ะ นายจงจากไปอย่างสงบเถอะนะ" เซี่ยหลิงเซียวว่า

ดูสิ ความสุขของมนุษย์ช่างเรียบง่ายเพียงนี้ ฉันกำลังทุกข์ใจอยู่ก็จริง แต่ตราบใดที่มีคนทุกข์ใจยิ่งกว่าฉัน ฉันก็รู้สึกได้รับการปลอบประโลมใจแล้ว สิ่งที่เรียกว่าถ้าไม่มีการเปรียบเทียบก็ไม่มีการทำร้าย คงหมายถึงเรื่องนี้นี่แหละ

"ถุย อั่งเปาของฉันมอบให้ผิดคนไปแล้วสินะ รีบเอาอั่งเปาของฉันคืนมาเลย" โจวซวินด่า

"จุ๊ๆ อั่งเปาที่เข้ากระเป๋าฉันมาแล้วยังคิดจะเอาคืนอีกเหรอ ฝันไปเถอะ" เซี่ยหลิงเซียวตอบกลับ

"อั่งเปาน่ะไม่มีหรอก มีแต่ชีวิตนี่แหละจะเอาไหม" หวังเฉวียนเองก็เล่นบทหน้าด้าน

"...พวกหน้าหนาเอ๊ย"

[จบแล้ว]