บทที่ 16 - ขอโทษเผยเยว่

บทที่ 16 - ขอโทษเผยเยว่

เย่เซี่ยวไม่ได้อยากจะสนใจเย่ปิงถง จึงเดินไปหาที่นั่งให้ห่างจากเย่ปิงถง

ทว่าตอนที่เธอเพิ่งจะนั่งลง

เย่ปิงถงก็ลุกพรวดขึ้นมาทันที

เธอทำหน้าตาเหมือนคนกล้าหาญไม่เกรงกลัวสิ่งใด "เซี่ยวเซี่ยว เธอไม่คิดหรือว่าเธอติดค้างคำขอโทษเพื่อนนักศึกษาเผยเยว่อยู่"

เย่เซี่ยวถึงกับงง

อะไรนะ

เธอไม่อยากจะสนใจคนโง่เง่า แต่ทำไมคนโง่เง่าถึงได้แส่หาเรื่องมาถึงที่ได้ล่ะ

เย่เซี่ยวชี้หน้าตัวเอง แล้วก็ชี้ไปที่เผยเยว่ "ฉันเนี่ยนะ ติดค้างคำขอโทษเขา เธอละเมอพูดอะไรออกมาเนี่ย"

แต่เย่ปิงถงกลับไม่คิดแบบนั้น เธอพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "เมื่อวานฉันล้มหัวแตกเอง เพื่อนนักศึกษาเผยเยว่เห็นคนเดือดร้อนก็เลยยื่นมือเข้ามาช่วยพาฉันไปส่งห้องพยาบาล แต่เธอกลับเอาอคติส่วนตัวมาปรักปรำเพื่อนนักศึกษาเผยเยว่ จนทำให้เขาถูกตำรวจจับตัวไป เย่เซี่ยว หรือว่าเธอไม่สมควรขอโทษเขาอย่างนั้นหรือ"

เย่ปิงถงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง

เพื่อนร่วมชั้นทุกคนต่างก็ชะงักไปเล็กน้อย

เอ๊ะ

หรือว่าเผยเยว่ไม่ได้เป็นคนทำร้ายเย่ปิงถง แต่เป็นคนช่วยเย่ปิงถงเอาไว้ต่างหาก

ถ้าเป็นแบบนั้นเย่เซี่ยวกับตระกูลเย่ก็ทำเกินไปหน่อยแล้วนะ

เผยเยว่เชิดคางขึ้นเล็กน้อย ทำท่าทางเหมือนไม่อยากจะอธิบาย

ท่าทางแบบนั้นทำให้ทุกคนเริ่มรู้สึกผิดขึ้นมา ความจริงเป็นแบบนี้เองหรือเนี่ย ถ้างั้นเมื่อวานพวกเขาก็ปรักปรำเผยเยว่ไปน่ะสิ

เย่เซี่ยวโมโหจนหัวเราะออกมา

เธอโกรธจัดจนต้องตบโต๊ะดังปัง แล้วลุกพรวดขึ้นมาทันที

"เย่ปิงถง เธอจะบาดเจ็บหรือไม่บาดเจ็บ แล้วมันจะเกี่ยวอะไรกับเผยเยว่หรือไม่ มันไปหนักหัวอะไรฉันด้วย" เย่เซี่ยวพูดเสียงเย็นชา "เมื่อวานตลอดทั้งเหตุการณ์ฉันพูดอะไรไปบ้าง ถ้าจะบอกว่าส่งตำรวจ คนที่ส่งเขาไปให้ตำรวจก็คือกู้เฉิง แล้วเธอจะมาโวยวายใส่ฉันทำไม"

เย่ปิงถงเชิดคอขึ้นเถียง "กู้เฉิงทำไม่ถูกไงล่ะ ดังนั้นฉันถึงได้ยกเลิกสัญญาหมั้นกับเขาไปแล้ว ฉันทนไม่ได้หรอกที่คู่หมั้นของฉันเป็นคนไร้เหตุผลแบบนี้ แต่ว่าเธอล่ะ เธอคงไม่ได้จะบอกหรอกนะว่าตัวเองไม่ได้คอยยุยงส่งเสริมอยู่ข้างๆ น่ะ"

เย่เซี่ยวแค่นเสียงเย็นชา "คนอย่างเธอมีค่าพอให้ฉันต้องไปคอยยุยงส่งเสริมด้วยหรือ ถ้าเธออยากจะปกป้องไอ้อันธพาลนั่น เธอก็ปกป้องไปคนเดียวสิ อย่าลากคนอื่นไปทำตัวไร้ค่าพร้อมกับเธอเลย"

"เย่เซี่ยว" เย่ปิงถงทำหน้าตกตะลึง "ทำไมเธอถึงพูดจาแบบนี้ออกมาได้ ฉันผิดหวัง ฉันผิดหวังในตัวเธอมากจริงๆ เพื่อนนักศึกษาเผยเยว่ต้องไปนอนในคุกโดยที่เขาไม่ผิด ขอแค่เธอเอ่ยปากขอโทษสักคำ มันยากนักหรือไง"

เย่เซี่ยวพูดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ "ข้อแรก การที่ตำรวจจะจับกุมตัวเขาได้ พวกเขาต้องมีหลักฐานอะไรบางอย่างอยู่ในมือแน่นอน ข้อสอง เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันเลยสักนิด ข้อสาม เธอจะทำตัวไร้ค่าคอยประจบเอาใจเผยเยว่ขนาดนี้ก็เรื่องของเธอ แต่ฉันไม่ได้ไร้ค่าแบบเธอนะ"

เย่ปิงถงโกรธจนหน้าแดงก่ำ "การที่ตำรวจจับตัวเผยเยว่ไป ไม่ใช่เพราะเธอไปพูดจาเหลวไหลต่อหน้าคุณพ่อคุณแม่ จนคุณพ่อคุณแม่ต้องไปกดดันทางตำรวจหรอกหรือ เธอคอยยุยงให้คุณพ่อคุณแม่ใช้อำนาจในทางที่ผิดแบบนี้ ฉัน... ไม่ว่ายังไงฉันก็รับไม่ได้จริงๆ"

เย่เซี่ยวถึงกับอึ้งไปเลย

เย่ปิงถงคนนี้ สมองมีปัญหาหรือไง

เธอจะบังคับให้ฉันขอโทษเผยเยว่ก็แล้วไปเถอะ

แต่ตอนนี้กลับมากล่าวหาต่อหน้าทุกคนว่าตระกูลเย่ใช้วิธีการสกปรกจับเผยเยว่ขังคุกเนี่ยนะ

นี่กะจะไม่ยอมหยุดจนกว่าตระกูลเย่จะพังพินาศเลยใช่ไหม

เย่ปิงถงไม่รู้สึกเลยว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นผิดตรงไหน เธอพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ตอนนี้เพื่อนนักศึกษาเผยเยว่เขาใจกว้างมาก ขอแค่เธอขอโทษเขาสักคำ เขาก็ยินดีจะให้อภัยพวกเธอแล้ว นี่มันน้ำใจอันประเสริฐขนาดไหนกัน"

ทุกคนพากันหันไปมองเผยเยว่

ที่แท้ความจริงมันก็เป็นแบบนี้นี่เอง

ตระกูลเย่ใช้อำนาจมืดกดดันตำรวจให้จับขังเผยเยว่ ทำแบบนี้มันก็เกินไปหน่อยจริงๆ นั่นแหละ

เผยเยว่ก็น่าสงสารเหมือนกันนะ

สีหน้าของเย่เซี่ยวเย็นชาลงอย่างถึงที่สุด

เธอกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง

ทันใดนั้น

โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังติ๊งขึ้นมา

มีคนส่งอีเมลเข้ามา

เย่เซี่ยวกดเข้าไปดู ในอีเมลมีไฟล์วิดีโอแนบมาด้วย

เอ๊ะ

วิดีโอนี้...

เย่เซี่ยวรีบกดเข้าไปดู ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะชอบใจ

เธอพอจะเดาออกว่าวิดีโอนี้มาจากไหน

ท่าทีของกู้เฉิงที่เปลี่ยนไปกะทันหัน รวมถึงการทำงานอย่างรวดเร็วของตำรวจ ล้วนเป็นข้อพิสูจน์แล้วว่าเรื่องนี้น่าจะมีหลักฐานชิ้นโบแดงอยู่แน่ๆ

และตอนนี้

หลักฐานชิ้นโบแดงที่ว่าก็มาถึงแล้ว

เย่เซี่ยวมองเย่ปิงถงด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก "ปิงถง เธอแน่ใจนะ ว่าเธอล้มบาดเจ็บเอง แน่ใจนะว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวกับเผยเยว่เลย"

เย่ปิงถงตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "แน่นอนสิ"

"ดี" เย่เซี่ยวหัวเราะออกมา เธอเลิกคิ้วขึ้น "ในเมื่อเป็นแบบนั้น ก็คงต้องรบกวนทุกคน มาร่วมทนดูภาพอุจาดตากับฉันหน่อยแล้วล่ะ"

หืม

หมายความว่ายังไง

เย่ปิงถงยังไม่ทันได้สติ

ทันใดนั้น

โทรศัพท์มือถือของทุกคนก็ดังติ๊งขึ้นมาแทบจะพร้อมกัน

เย่เซี่ยวส่งวิดีโอคลิปหนึ่งลงในแชตกลุ่มของห้องเรียนโดยตรง

เมื่อมองดูสีหน้าของเย่เซี่ยว จู่ๆ เย่ปิงถงก็รู้สึกถึงลางสังหรณ์ใจคอไม่ดีขึ้นมา

เธอรีบกดเข้าไปดูในแชตกลุ่ม

วินาทีที่เห็นวิดีโอนั้น ม่านตาของเธอก็หดเกร็ง สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

สถานที่แบบนี้...

หรือว่า...

ไม่ ไม่มีทางหรอก

ตอนนั้นมีแค่เธอกับเผยเยว่อยู่ด้วยกัน ไม่มีคนอื่นอยู่ด้วยเลยนะ

"โอ้โห"

มีคนมือไวกดเปิดดูวิดีโอแล้ว

ชั่วพริบตาเดียว ภายในห้องเรียนก็เต็มไปด้วยเสียงอุทานด้วยความตกตะลึงดังระงม

เย่ปิงถงไม่กล้าดู แต่ก็กัดฟันกดเปิดวิดีโอด้วยมือที่สั่นเทา

"...ต่อหน้าคนอื่นทำเป็นเย็นชาใส่ฉัน พอลับหลังกลับเร่าร้อนขนาดนี้เลยหรือ หืม ยัยตัวแสบ"

คำว่ายัยตัวแสบอันแสนเร้าใจนั้น ประกอบกับรอยยิ้มร้ายกาจของเผยเยว่

เย่ปิงถงแทบจะสลบเหมือดไปเลยทีเดียว

ตอนอยู่กันลับหลัง เรื่องแบบนี้มันคือความโรแมนติก

แต่พอถูกนำมาเปิดเผยต่อสาธารณชนให้คนมากมายวิพากษ์วิจารณ์ แบบนี้มันกะจะเอาชีวิตเธอชัดๆ

ภาพในวิดีโอคือเย่ปิงถงกับเผยเยว่กำลังนัวเนียพลอดรักกันอย่างแนบชิดแทบจะกลืนกิน

สีหน้าที่ทุกคนใช้มองเย่ปิงถงเปลี่ยนไปทันที

จิ๊

ถ้าเป็นไปตามที่เย่ปิงถงบอก เธอเพิ่งจะยกเลิกสัญญาหมั้นกับคู่หมั้นไปไม่ใช่หรือ

แล้วนี่มันคืออะไร

คบซ้อน

สวมเขา

ช่างเป็นเทพธิดาผู้บริสุทธิ์ผุดผ่องเสียเหลือเกิน

เย่ปิงถงแทบจะบ้าตาย ยืนนิ่งอยู่กับที่ ไหล่สั่นเทิ้มเล็กน้อย รู้สึกราวกับว่าร่างกายของตัวเองกำลังจะแตกสลายไปหมดแล้ว

เมื่อเผยเยว่เห็นเธอเป็นแบบนี้ ก็รู้สึกปวดใจขึ้นมาเป็นระลอก

เขาลุกพรวดขึ้นมาด้วยความเกรี้ยวกราด ปัดโทรศัพท์มือถือของเพื่อนนักศึกษาที่อยู่ตรงหน้าทิ้งทันที

เขาแผดเสียงคำราม "ดูอะไรกัน มีอะไรน่าดูนักหนา ทุกคน หลับตาลงเดี๋ยวนี้เลยนะ"

เผยเยว่ทำตัวเหมือนคนบ้า พุ่งเข้าไปกะจะปัดโทรศัพท์มือถือของทุกคนทิ้งให้หมด

เย่ปิงถงมองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตา

อย่างที่คิดไว้เลย มีแค่เผยเยว่เท่านั้นที่คอยปกป้องเธอแบบนี้

"นายบอกไม่ให้ดู ก็จะไม่ดูอย่างนั้นหรือ ฉากเด็ดมันยังมาไม่ถึงเลยนะ" เย่เซี่ยวแค่นเสียงเย็นชา "ถ้าไม่ให้ทุกคนดูให้เห็นกับตา ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะล้างมลทินให้ตระกูลเย่ของฉันได้ยังไง"

"มาเลยๆ เพื่อนนักศึกษาเผยเยว่ นายจะปาโทรศัพท์ทิ้งต่อก็ได้นะ ถ้าโทรศัพท์พัง ทุกคนก็จะได้เปลี่ยนเครื่องใหม่พอดี แต่วิดีโอนี้ มันจะยังคงอยู่ในแชตกลุ่มตลอดไปแหละ"

เพื่อนร่วมชั้นที่โดนเผยเยว่ปัดโทรศัพท์ทิ้งได้ยินแบบนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา "ใช่ ฉันกำลังอยากได้เครื่องใหม่อยู่พอดี งั้นก็ต้องขอบคุณเพื่อนนักศึกษาเผยเยว่ล่วงหน้าแล้วนะ"

"กลัวก็แต่เพื่อนนักศึกษาเผยเยว่จะไม่มีปัญญาจ่ายน่ะสิ"

"จะกลัวอะไรล่ะ เขากับเทพธิดาปิงถงของเรา มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันขนาดนั้นไม่ใช่หรือ ถ้าเขาไม่มีเงินจ่าย ก็ไปเก็บที่เย่ปิงถงแทนสิ"

สายตาของทุกคนเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

ภาพลักษณ์เทพธิดาที่เย่ปิงถงอุตส่าห์สร้างสมมาอย่างยากลำบาก พังทลายลงในพริบตาเดียว

แต่ทว่าฉากที่เร้าใจที่สุด เพิ่งจะมาถึงต่างหาก

ในวิดีโอ เผยเยว่อุ้มเย่ปิงถงขึ้นมา ทันใดนั้นก็ออกแรงโยนเธออัดเข้ากับกำแพง

ตามมาด้วยเสียงร้องด้วยความตื่นตระหนกตกใจของเผยเยว่

เรื่องราวหลังจากนั้น ทุกคนต่างก็รู้ดีอยู่แล้ว

"เย่ปิงถง นี่ต่างหากคือสาเหตุที่ตำรวจมาจับตัวเผยเยว่ไป ตอนนี้เธอรู้หรือยังล่ะ" เย่เซี่ยวมองเย่ปิงถงด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก

[จบแล้ว]