บทที่ 355: ลาน่า: คลาร์ก เราต้องคุยกัน! ร็อดดี้: ก็แค่สนุก ๆ เอง! (ฟรี)

"ไง!"

โคลอี้ยิ้มทักร็อดดี้ ส่วนพีทมองวิทนีย์อย่างเป็นห่วง

"เพื่อน หมอนั่นโอเคไหม?"

พีทพูดถาม

"น่าจะโอเคนะ ตัวเขาแข็งแรงจะตาย"

ร็อดดี้ยักไหล่

ตอนนั้นเอง

คลาร์กที่อยู่ข้าง ๆ พูดขึ้นอย่างไม่พอใจเล็กน้อยว่า "ร็อดดี้ นายไม่ควรทำแบบนั้นเลย"

"ใช่ ๆ นายควรเป็นคนลงมือเองสิ ยังไงคนที่คิดจะแอบชอบแฟนคนอื่นก็คือนายนี่"

ร็อดดี้พยักหน้า

"ไม่ใช่ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น... ฉันหมายถึง นายไม่ควรทำร้ายคน!"

คลาร์กรีบอธิบาย

ดูเหมือนกลัวว่าลาน่าที่อยู่อีกฝั่งจะได้ยินแล้วเข้าใจผิด

"ไม่ต้องห่วง ทุกคนเข้าใจ!"

ร็อดดี้ตบไหล่คลาร์ก

ตอนนี้สีหน้าของคลาร์กแทบจะดูแย่กว่าร้องไห้อีก

อีกด้านหนึ่ง

ลาน่าพยุงวิทนีย์กลับไปที่นั่ง แล้วมองร็อดดี้ด้วยสายตาโกรธ ๆ

"ไง! ฉันไม่ชอบเธอหรอก คนที่ชอบเธออยู่นี่ต่างหาก!"

ร็อดดี้ยกมือชี้ไปทางคลาร์ก

คลาร์กรีบเอามือปิดปากเขาอย่างลนลาน แต่ก็ไม่ทัน

ตอนนี้ลาน่าไม่ได้สนใจคำพูดของร็อดดี้เลย

เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่แฟนหนุ่มของเธอดึงแขนไว้

"ลาน่า"

วิทนีย์กุมท้องตัวเอง มืออีกข้างดึงเธอไว้ สีหน้าเจ็บปวดเหมือนไส้จะขาด

เขากลัว

กลัวว่าคำพูดของลาน่าจะทำให้ร็อดดี้เกลียดเขาหนักกว่าเดิม

ถ้าเป็นแบบนั้น

ถ้าร็อดดี้จัดหนักให้อีกสักสองที

วิทนีย์รู้สึกว่าตัวเองอาจจะพิการจริง ๆ

เพราะงั้น..

อย่าไปยุ่งกับหมอนี่เลยดีกว่า!

ยิ่งมีเรื่องน้อยยิ่งดี

วิทนีย์คิดแบบนั้น แล้วดึงลาน่ากลับไปที่นั่ง

ลาน่ายังดูไม่พอใจอยู่

เหมือนอยากจะไปพูดเหตุผลกับร็อดดี้ให้รู้เรื่อง

แต่ร็อดดี้ไม่สนใจเลยว่าลาน่ากับวิทนีย์จะคิดยังไง พวกเขาก็แค่คนธรรมดา ถึงหนึ่งในนั้นจะเป็นรักแรกของซูเปอร์แมน แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขา?

หลังจากนั้นรถโรงเรียนก็มาถึงโรงเรียนอย่างราบรื่น ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก

ทันทีที่รถจอด คลาร์กก็ดึงพีทแล้วรีบลงจากรถก่อนใคร

เหมือนกลัวต้องเผชิญหน้ากับลาน่า

ยังไงซะ

ร็อดดี้ก็พูดออกมาตรง ๆ บนรถวันนั้นว่าเขาชอบลาน่า

มันทำให้คลาร์กอายจนแทบมุดดินหนี

ไม่รู้จะเผชิญหน้ากับลาน่ายังไงต่อไป

ร็อดดี้ที่เหลืออยู่ด้านหลังลงจากรถช้า ๆ ตอนนั้นเอง โมร่าที่เดินผ่านมามองเขาแวบหนึ่ง

"อย่าเล่นใหญ่เกินไป เดี๋ยวพล็อตมันพัง"

โมร่าพูดเสียงเบา

"พล็อตอะไร ฉันไม่เข้าใจที่เธอพูดเลย"

ร็อดดี้ทำหน้าใสซื่อ

โมร่ากลอกตาใส่แบบสุดจะทน

"ช่างเถอะ นายอยากทำอะไรก็ทำไป!"

พูดจบเธอก็เดินจากไปตรง ๆ

ร็อดดี้มองแผ่นหลังเธอแล้วอมยิ้ม

พล็อต?

ของแบบนั้น เขาไม่สนหรอก

สองสามวันถัดมา

คลาร์กตั้งใจหลบหน้าทั้งลาน่าและร็อดดี้

เขาหลบลาน่าเพราะเรื่องบนรถวันนั้นทำให้เขาไม่กล้าเผชิญหน้า

ส่วนการหลบร็อดดี้ ก็เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรแรง ๆ จนตัวเองเดือดร้อน

และคลาร์กสังเกตว่าร็อดดี้เหมือนจะสนุกกับการแกล้งเขา

เขาเลยคิดว่าเป็นเพราะคำพยากรณ์ ร็อดดี้คงมีความเป็นศัตรูกับเขาอยู่บ้าง เลยทำแบบนั้น

เห็นไหม แค่เขาไม่อยู่ใกล้ ร็อดดี้ก็ไม่ทำอะไรช็อก ๆ

นั่นทำให้คลาร์กยิ่งหลบร็อดดี้หนักขึ้น

แทบจะเห็นร็อดดี้โผล่ที่ไหน เขาก็เลี่ยงทันที

แม้แต่ในห้องเรียน

เขาก็พยายามเลือกที่นั่งให้ห่างจากร็อดดี้ แล้วพอเลิกคาบก็รีบออกก่อน

ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้คุยกับตัวเองเลย!

ผ่านไปสองสามวัน คลาร์กก็รู้สึกว่าผลลัพธ์ดี

อย่างน้อยเรื่องแบบวันนั้นบนรถก็ไม่เกิดขึ้นอีก

ทำให้เขาแอบโล่งใจ

รู้สึกเหมือนชีวิตกำลังจะกลับสู่ปกติ

แต่ตอนนั้นเอง!

ลาน่ามายืนดักเขาที่หน้าประตู!!

"คลาร์ก ช่วงนี้นายตั้งใจหลบหน้าฉันใช่ไหม?"

ลาน่ามาหาเขาตอนพัก

เธอยืนขวางประตูห้องเรียนไว้ จนคลาร์กเลี่ยงไม่ได้

ตอนนี้คลาร์กไม่กล้ามองตาเธอ อึกอักพูดไม่ออก

ถึงขั้น

ร่างกายอ่อนแรง ไม่มีเรี่ยวแรงเลย

มันยิ่งทำให้คลาร์กมั่นใจว่าลาน่าพิเศษสำหรับเขาจริง ๆ

ไม่งั้น

ทำไมเขาถึงไม่เคยรู้สึกแบบนี้เวลาอยู่ใกล้ผู้หญิงคนอื่น?

แต่ความจริงคือ

สาเหตุที่คลาร์กรู้สึกอ่อนแรงทุกครั้งที่เข้าใกล้ลาน่า ก็เพราะสร้อยคอที่เธอสวมอยู่ต่างหาก

สร้อยคอนั้นไม่ใช่เครื่องประดับแพงอะไร

เป็นแค่เชือกสีดำธรรมดา ห้อยหินสีเขียวก้อนหนึ่ง

หินก้อนนั้นไม่ใช่มรกตหรืออัญมณีอะไร

แค่หินที่ดูสวยก้อนหนึ่งเท่านั้น!

แต่ความจริงแล้ว

หินสีเขียวก้อนเล็กที่ขนาดไม่ถึงนิ้วก้อยนั้น คืออุกกาบาตจากดาวอีกฟากหนึ่งของจักรวาล คริปโตเนียน!

และหินสีเขียวก้อนนี้ก็มีชื่อว่า คริปโตไนต์!

คริปโตไนต์สีเขียวทำให้ชาวคริปโตเนียนอ่อนแอ

ถ้าโดนนาน ๆ อาจถึงตายได้!

มันเป็นของอันตรายมากสำหรับชาวคริปโตเนียน!

ตราบใดที่ไม่ได้รับแสงจากดวงอาทิตย์สีเหลือง พวกเขาจะไม่เกิดอาการแบบนี้

แต่คลาร์กที่โดนแสงอาทิตย์สีเหลืองมาสิบเจ็ดปี...

คริปโตไนต์แบบนี้จึงเป็นศัตรูตัวฉกาจของเขา!

จริง ๆ แล้ว

ถ้าคริปโตไนต์บนคอลาน่าไม่ได้เล็กเกินไป และเธอสัมผัสตัวคลาร์กโดยตรง

สภาพตอนนี้ของคลาร์กคงไม่ใช่แค่อ่อนแรง

แต่อาจสลบคาที่ไปแล้ว!

และเรื่องทั้งหมดนี้ ทั้งคลาร์กและลาน่าต่างก็ไม่รู้

คลาร์กเข้าใจผิดคิดว่าเป็นปฏิกิริยาทางกายพิเศษเวลาเห็นคนที่ชอบ

ส่วนลาน่าก็ไม่รู้อะไรเลย

"มากับฉัน ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย"

ลาน่าขวางคลาร์กไว้ แล้วดึงเขาเดินไปอีกฝั่งของระเบียงอย่างรวดเร็ว

คลาร์กที่สูงเกือบหนึ่งเมตรเก้าสิบ กลับไม่มีแรงต่อต้านผู้หญิงตัวบางอย่างลาน่าเลย

ถูกลากไปทั้งแบบนั้น

เห็นภาพนั้น

ร็อดดี้ก็ยิ้มออกมา

"มีอะไรน่าสนใจเหรอ?"

ลิซ่าถามเขาอย่างสงสัย

"ฉันเพิ่งเห็นคลาร์กโดนลาน่าลากไป เธอว่าเขาจะคุยอะไรกัน?"

"ลาน่า? ลาน่า บลู?" ดวงตาลิซ่าเป็นประกาย "เธอเป็นแฟนวิทนีย์ไม่ใช่เหรอ ระหว่างเธอกับคลาร์กมีอะไรเหรอ?"

พูดไป ใจสายเผือกของลิซ่าก็เริ่มเดือดพล่าน

"ไปสิ ไปดูหน่อย"

ร็อดดี้ก็อยากรู้อยู่เหมือนกัน เลยดึงลิซ่าออกจากห้อง

ลิซ่าเป็นแฟนใหม่ของร็อดดี้ในช่วงนี้

เรียกว่าแฟนก็จริง แต่ความจริงก็แค่คบเล่น ๆ

ลิซ่าเป็นสาวบ้านนอกสวย ๆ ผมทอง ตาสีฟ้า หุ่นดี

อายุแค่สิบเจ็ด แต่ดูโตเหมือนยี่สิบเจ็ดแปด

เธอชอบผู้ชายกล้ามโต และหลงใหลพวกตัวท็อปในโรงเรียน

แฟนเก่าของเธอก็แนวนี้หมด

ส่วนเหตุผลที่เธอมาสนิทกับร็อดดี้ ก็เพราะแฟนเก่าของเธอเพิ่งโดนร็อดดี้ซัดไปเมื่อไม่กี่วันก่อน

แล้วเธอก็เข้าหาเอง

ร็อดดี้ไม่มีทางปฏิเสธของที่ส่งมาถึงมือแบบนี้

ยังไงซะ

ลิซ่าก็สวยจริง ๆ สวยกว่าลาน่า บลู คนในฝันของคลาร์กด้วยซ้ำ

ยังไงก็แค่คบเล่น ๆ

ไม่ได้จริงจังเรื่องความรู้สึก

ร็อดดี้เปิดกว้างเสมอ!

ส่วนลิซ่า?

เธอก็แค่ชอบอยู่กับผู้ชายที่แข็งแกร่ง

วันนี้เป็นร็อดดี้ ถ้าพรุ่งนี้มีคนที่เก่งกว่าร็อดดี้ เธอก็ทิ้งเขาทันที

เรื่องนี้:

ทุกคนรู้ดี

ร็อดดี้ไม่สนอยู่แล้ว เขามั่นใจว่าเขาจะเป็นฝ่ายบอกเลิกก่อนลิซ่าแน่นอน!

…

ผ่านไปประมาณสองสามเดือน

พูดตรง ๆ

เมืองเล็ก ๆ อย่างสมอลวิลล์อาจไม่ใหญ่

แต่ในโรงเรียนกลับมีสาวสวยวัยรุ่นไม่น้อยเลย

ร็อดดี้เล็งไว้หลายคนแล้ว

ถึงเวลาเมื่อไหร่ ก็คงได้สะสมแสตมป์ครบทีละคน ๆ แน่ ๆ

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ]

……….