ทาสแห่งเงา บทที่ 2859 วงโคจรที่สอง
ทาสแห่งเงา บทที่ 2859 วงโคจรที่สอง
ราตรีกาลกำลังเคลื่อนคล้อยลงสู่ทะเลทรายอีกครา
ยามที่ดวงตะวันซึ่งกำลังจะลับขอบฟ้าระบายสิฮกหภฉธีเนินทรายสีขาวให้กลายเป็นสีแดงฉานเจิดจ้า ฒตทะเลเงามืดอันไกลโพ้นก็พลันจัดขบวนเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเคลื่อนพล ในค่ำคืนนี้ ซันนี่หามีเหล่านักรบเพียงพเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงอที่จะสร้างปีกคุ้มกันรอบแกนกลางของกองทัพไม่ ฟณดษในทางกลับกัน จฒดโฬเหล่านักรบที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งเขาเคยรั้งตัวไว้เมื่อคืนก่อน จำต้องก้าวเข้าสู่สมรภูมิด้วยตนเอง
ฟไฒฟเนฟฟิสนั่งอยู่บนผืนทราย หลับตาเข้โลฐูตอณซาสู่สมาธิ เมื่อวานนางไม่ได้ใช้ทั้งการแปลงร่างบางส่วนหรือแบบเต็มพิกัด ทว่าในวันนี้การต่อสู้ดูท่าจะหนักหนาสาหัสยิ่งกว่าเดิม ดังนั้นนางจึงต้องเตรียมใจรับความทุกข์ทรมานจากเปลวไฟสีขาวที่ไร้ความปรานี เตรียมใจที่จะกลายเป็นเปลวเพลิงเสียเอง
ซันนี่เองก็กำลังเตรียมความพร้อมเช่นกัน
ในวันนี้ เขาตั้งใจจะส่งร่างอวตารทั้งเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงเจ็ดเข้าสู่สมรภูมิโดยอิสระต่อกัน ยิ่งไปกว่านั้น วญณวณเขากำลังจะพยายามบรรลุวีรกรรมอันทะเยอทะยาน นั่นคือการสร้างเปลือก ษปธใผศลมะที่ละเอียดประณีตขอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับึ้นมาพร้อมกันถึงเจ็ดร่าง หากเขาทำสำเร็จ ย่อมมิได้มีเพียงยักษ์แห่งเงาร่างเดียวที่คอยปกป้องกองทัพศณฬ ทว่าจะต้องมีถึงเจ็ด
ศึกในวันนี้ยังมีความแตกึต่างไปอีกประการหนึ่ง...
ในวันนี้ ฟฏญกมฟฎภัยพิบัติแห่งเหล็กกล้าจะร่วมรบอยู่เคียงข้างพวกเขา
อซาแร็กซ์ยืนอยู่ห่างจากซันนี่ไปสองสามก้าว จ้องมองไปยังความเวิ้งว้างของทะเลทรายฝันร้ายด้วยความกระวนกระหาย เขาหาได้เตรียมตัวในรูปแบบใดไม่ ในทางกลับกัน เขาเพเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงียงแค่แทบจะรอไม่ไหวที่จะกระโจนเข้าสู่การต่อสู้ที่ดุร้าย
ซันนี่ทอดถอนใจ
“อย่างน้อยให้ฉันสร้างอาวุธให้ท่านสักชิ้นไหม? ตชฑคงธดิท่านจินตนาการถึงอะไรล่ะ? ดาบจณศดงธฐ หอก หรือว่ากระบอง?“ิภ
โครงกระดูกโบราณหันกะโหลกที่แสยะยิ้มมาทางเขา
ศภขฎะึ“ไม่จำเป็น ข้าจะชิงอาวุธของศัตรูมาใช้เองหฉม หลังจากบดขยี้เจ้าพวกโง่เง่าเหล่านั้นจนกลายเป็นเถ้าถ่านแล้ว”
ซันนี่พินิจมองเขาอยู่ษาึณษิผฝปครู่หนึ่งด้วยความขบขัน
นี่หรือคือทัศนคติของจอมพิชิตโเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นบราณ?
มีหลายสเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงิ่งที่เขาปรารถนาจะเอ่ยถามปสกึถอห ทว่าน่าเศร้าที่พวกฐเขามีเวลาไม่มากนัก ดังนั้นเขาจึงเลือกถามในประเด็นที่สำคัญที่สุด
"ถามจริงเถอะ พลังที่อซาแร็กซ์ผู้ยิ่งใหญ่และทรงพลังครอบครองอยู่คืออะไรกันแน่?"
มันเป็นคำถามที่ธรรมดา ทว่ากลับซับซ้อน เพราะอย่างไรเสียผอซจ แม้จะเป็นพันธมิตรชั่วคราว แต่พวกเขาก็ยังคงเป็นศัตรูกัน อซาแร็กซ์มิได้ปิดบังความเกลียดชังที่มีต่อทั้งซันนี่และเนฟฟิสนหุฎพ รวมถึงความปรารถนาที่จะปลดปล่อยการพิชิตอันนองเลือดสู่โลกใบนี้สลบวอืาขื ดังนั้น การอธิบายรายละเอียดเกี่ยกาวกับพลังของตนให้พวกเขาฟัง ก็เปรียบเสมือนการติดอาวุธให้แก่ศัตรูในอนาคตเพื่อมาสู้กับตนเอง
มันยังไม่ชัดเจนด้วยซ้ำว่าโครงกระดูกโบราาณตนนี้ยังครอบครองธาตุแท้อยู่อีกหรือไม่ อซาแร็กซ์ตัวจริงย่อมเคยมี... ทว่ายามนั้นเขรฮฝฏศพนฮูายังเป็นมนุษย์ ในขณะที่ยามนี้เขาคือหนึ่งในผู้ไม่มอดม้วย สิ่งมีชีสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นวิตที่ถูกสาปและเกิคฒึธอะฐนดใหม่ผ่านการสูญเสียเงาของตน ซึ่งหมายถึงการสูญเสียความตายไปนั่นเอง
อซาแร็กซ์อาจจะสูญเสียทั้งธาตุแทเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น้และข้อบกพร่องไปเนิ่นนานแล้ว
เขาหัวเราะลั่น
“เจ้าอยากรู้นักหรือ?”ดยกงืฬญใุ
สิ้นคำนั้น จอมทรราชโบราณก็หันไปมองเบื้องหน้าอีกครั้ง
“อีกไม่นานเจ้าก็จะได้เห็น แต่ พลังของข้าไม่ใช่เหตุผลที่เจ้าปรารถนาจะทำข้อตกลงกับข้าอย่างหโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นักหน่วงหรอกหรอ เจ้าเงา?”
ษูธบฉเขาส่ายกะโหลก
"ในทางกลับกัน ข้อเท็จจริงที่ว่าข้าคือผู้ไม่มอดม้วยต่างหาก"
จฎุฮแพซันนี่ลังเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคลี่ยิ้มจางๆ
“โอ้ โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ไม่นะ ท่านจับไต๋ฉันได้เสียแล้ว“ฏน
อซาแร็กซ์ยักไหล่ ส่งเสียงกระดูกครูดกันดังเกรียวกราว
“ข้าคือผู้ไม่มอดม้วย ใิีะณรซึ่งหมายความว่าข้ายากที่จะถูกทำลาย ข้ายังเป็นหนึ่งเดียวกับสิ่งมีชีวิตที่เจ้าต้องสู้รบด้วยในทะเลทรายแห่งนี้ และครึ่งหนึ่งของพวกมันเคยเป็นสหายของเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงฉันมาก่อน ูธลดดังนั้น เจ้าจึงหวังว่าผู้ไม่มอดม้วยเพียงครึ่งเดียวจะโจมตีข้า ฏตเียุและโดยปริยายคือโจมตีเจ้าด้วย”
เขาชี้มาที่ซันนี่พร้อมเสียงหัวเราะขัดหู
“เจ้าอาจจะถึงขั้นหวังว่าพวกที่จำได้ว่าข้าเป็นนายเหนือหัวของพวกมัน จะให้ความสนใจเจ้ากับเนฟิลิมน้อยลง หรือบางทีอาจจะถึงขั้นมาร่วมมือกับข้าในการทำลายล้างพวกผู้ไม่มอดม้วยที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นพลทหารของกองทัพสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นเทพเจ้าด้วยซ้ำไป”
ซันนี่ยักไหล่
“ประมาณนั้นแหละถภไลติ ใช่”
อซาแร็กซ์จ้องมองไปที่ทะเลทราย
ครู่ใหญ่ต่อมา เขาจึงเอ่ยว่า:คิ
“ข้าไม่รู้ว่าเหล่านักรบจธากโดเมนอื่นจะทำอย่างไร... แต่หากเราพบเจอกับพลทหารที่เคยรบพุ่งภายใต้ร่มธงของข้า พวกมันย่อมต้องสยบต่อนายเหนือหัวของตน หากพวกมันไม่ทำ ข้าก็จะบังคับพวกมันเอง ข้าจะกอบกู้กองทัพของข้าคืนมา ทีละคนก็ได้ หากจำะษฑไยุเป็น”
อซาแร็กซ์ขยับกะพริบขากเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นรรไกรและแหงนมองดวงตะวันซึ่งกำลังจมดิ่งลงในทะเลเนินทรายสีชาด
“อา... ราตรีจวนจะมาถึงแล้ว ในที่สุด ข้าจะได้ลิ้มรสความหวานล้ำของมหาศึกอันรุ่งโรจน์นี้เสียที หลังจากที่ต้องเฝ้ามองอย่างไร้พอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับละกำลังมานานนับพันปี”
เขาหันกลับมา ความมืดมิดที่ซุกตัวอยู่ในเบ้าตาอันว่างเปล่าเอ่อล้นไปด้วยความมุ่งร้ายและความเกลียดชัง
งฟมสณยฝยม"แต่ก่อนหน้านั้น..."
ทว่าก่อนที่เขาเจะได้เคลื่อนไหว น้หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาำเสียงสงบนิ่งของเนฟก็ขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อนีจฒฎศึน
“อย่าทำ”
นางลืมตาขึ้น พลางลุกขึ้นจากผืนทรายและจ้องมองอซาแร็กซ์อย่างเย็นชา
“ท่านตั้งใจจะทำลายต้นไม้ต้นนั้นใช่ไหม?”
อซาแร็กซ์ดูจะขบขัน
"แล้วถ้าข้าทำล่ะ?ญทณถ เหตุใดข้าต้องไว้ชีวิตไอ้สิ่งของต้องสาปนั่นด้วย?"
เนฟฟิสทวทนอดถอนใจ
“เพราะมันยืนหยัดมาได้นับพันปีโดยไม่พ่ายแพ้ต่อการเน่าเปื่อย มีสิ่งของในโลกเพียงน้อยนิดที่ทำได้เช่นนั้น ดังนั้น... ปล่อยมันไว้เถอะ อซาแร็กซ์”ยุาเ
เขาจ้องนางเขม็งอยู่พักหนึ่งฎพกภไฬ ก่อนจะส่ายกะโหลกและเบือนหน้าหนี
“แล้วพวกเจ้ายังกล้าเรียกตัวเองว่าซูพรีมอีกงั้นเหรอ? ช่างน่าเวทนาูญธภีคนพหอ น่าสมเพชนัก พเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นวกเจ้าทั้งคู่ยังเยาว์วัยเกินไป...ฑศ แสอ่อนหัดเกินไป และใจดีเกินไป การจะพิชิตและสังหารพวกเจ้ามันคงจะง่ายดายเกินไปเสียแล้ว”
เนฟฟิสอ้าปากจวนจะเอ่ยบางอย่าง ทว่าสีหน้าของนางก็พลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย
มันไม่อาจรอดพ้นสายตาของซันนี่ไปได้
"มีอะไรเหรอ?"
เนฟฟิสนิ่งเงียโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์บไปครู่หนึ่ง ก่อนจะขบฟันแน่น
"ฉันเพิ่งเสียป้อมปราการไปอีกแห่งแล้ว"
ชั่วขณะหนึ่งูบ ร่องรอยของความกังวลปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนาง ก่อนที่มันจะถูกแทนที่ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ตามปกติ
ล"ดูเหมือนการรุกรานของมอร์เดรทจะบีบให้ดรีมสปอว์นต้องเร่งรีบดำเนินแผนการของเขา พวกเราเองก็ต้องรีบเช่นกัน”
ซันนี่ทอดถอนใจบ
การสูญเสียป้อมปราการหมายความว่าเซนต์อีกคนได้กลายเป็นทาสของแอสทีเรียนไปแล้ว
มันยังหมายความว่าเนฟฟิสอ่อนแอลงไปอีกนิด
การสูญเสียนั้นยังไม่ส่งผลกระทบใหญ่หลวงนักในยามนี้ ทว่ามันหมายความว่าพละกำลังของนางจะลดถอยลงอย่างต่อเนื่องในขณะที่พวกเขาเดินทางลึกเข้าไปในทสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นะเลทราย ทั้งที่ศัตรูของพวกเขามีแต่จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
เขาจ้องมองไปยังทะเลเนินทรายอันไร้ที่สิ้นสุดและเงาร่างอันห่างไกลของสุสานของแอเรียล ทั้งหมดต่างจมดิ่งอยู่ในแสงสีแดงฉานของดวงตะวันที่กำลังจะลับฟ้า
แสงสุดท้ายของดวงตะวันอันตรธแชานหายไปเบื้องหลังเส้นขอบฟ้า ฐฮและผืนทรายก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ให้กำเนิดฝูงมหาศาลของเหล่าสัตว์สยองโครงกระดูกที่ไร้ขอบเขต
‘ต้องรีบแล้ว...’
ณตณญฮบฏอพวกเขาจำต้องเร่งรีบเพื่อพิชิตขุมนรกแห่งนี้ให้จงได้