บทที่ 109 - จับกุมสำเร็จ! "กล่องสุ่มของขวัญ" ชุดใหญ่จากห้วงลึก

สิ้นเสียงคำรามด้วยความตกใจและโกรธเกรี้ยวของแม่ทัพมังกรในเครื่องสื่อสาร บริเวณชั้นใต้ดินนอกวิลล่า...

เสียงระเบิดที่ดังทึบยิ่งกว่า ก็ดังตามมาติดๆ

เสียงนั้นทั้งทึบและหนักแน่น แฝงไปด้วยความรู้สึกของการปิดฉาก...

ราวกับตั้งใจจะส่งวิญญาณผู้เก็บเกี่ยวที่หลอมรวมกันแล้วไปลงนรก

แทบจะในเวลาเดียวกัน เถาวัลย์สีดำสนิทสองเส้นที่รัดขาของร่างหลอมรวมเอาไว้แน่น...

ก็หมดแรงลงในพริบตา ร่วงหล่นลงพื้นอย่างอ่อนระทวย และกลายเป็นเถ้าถ่านสีดำ

นั่นหมายความว่า ร่างแยกของผู้เก็บเกี่ยวอีกสองตัว ถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว

ดวงตาประกอบสีเลือดของร่างหลอมรวมฉายแววชะงักงัน แกนประมวลผลตรรกะง่ายๆ ของมันในที่สุดก็ประมวลผลข้อมูลทั้งหมดเสร็จสิ้น~ มันถูกหลอกแล้ว

ล่อเสือออกจากถ้ำ

มนุษย์ที่แสนต่ำต้อยคนนี้ ใช้แหล่งพลังงานที่เต็มไปด้วยความเย้ายวนใจอีกแหล่งหนึ่ง...

หลอกล่อเอาพลังครึ่งหนึ่งของมันไป จากนั้นก็ถูกศัตรูที่ซุ่มโจมตีอยู่ก่อนแล้วรวบหัวรวบหางจัดการจนหมด

"โฮก~!"

พายุพลังจิตที่ผสมผสานระหว่างความโกรธเกรี้ยวและเจตจำนงแห่งการทำลายล้าง ระเบิดออกจากร่างหลอมรวม

มันละทิ้งหลินม่อที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมตรงหน้า แล้วหันไปทุ่มความโกรธทั้งหมดไปที่นอกวิลล่า

มันต้องพุ่งออกไป ฉีกกระชากพวกขี้ขลาดที่ลอบกัดพวกนั้นให้ขาดเป็นชิ้นๆ!

ทว่า ร่างกายของมันเพิ่งจะขยับ การโจมตีของเซี่ยอวี่เวยและเงาผีก็มาถึงแล้ว

เซี่ยอวี่เวยไม่ปะทะตรงๆ อีกต่อไป ร่างของเธอรวดเร็วดุจสายฟ้า เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงไปรอบๆ ร่างหลอมรวม

สันมือสายฟ้าที่ควบแน่นจนถึงขีดสุด ฟันฉับเข้าที่ข้อต่อและจุดไหลเวียนพลังงานของร่างหลอมรวมอย่างแม่นยำ

ส่วนเงาผีก็กลายเป็นเงาที่จับต้องไม่ได้โดยสมบูรณ์ กริชสั้นในมือของเขาทุกครั้งที่ปรากฏขึ้น จะพุ่งแทงเข้าที่จุดเดิมบริเวณหัวใจด้านหลังของร่างหลอมรวมอย่างแยบยล

ความชะงักงันเพียงชั่วครู่จากการถูกรัดขา ทำให้มันสูญเสียความได้เปรียบไปโดยสิ้นเชิง

ในตอนนั้นเอง เสียงที่ทั้งชราและน่าเกรงขาม ก็ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ผ่านเครื่องขยายเสียงกำลังสูงภายนอกวิลล่า

"ผู้เก็บเกี่ยว แกถูกเทพสงครามแห่งดินแดนมังกรทั้งหกสิบเอ็ดคนล้อมไว้หมดแล้ว ยอมจำนนซะดีๆ!"

สิ้นเสียง ภายนอกวิลล่า กลิ่นอายอันยิ่งใหญ่และทรงพลังสายแล้วสายเล่า... หนึ่งสาย สองสาย สิบสาย... กว่าหกสิบสาย...

พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างไม่มีกั๊ก!

กลิ่นอายเหล่านี้ถักทอเข้าด้วยกัน ก่อให้เกิดแรงกดดันมหาศาล

ล็อกพื้นที่ทั้งหมดเอาไว้อย่างแน่นหนา กลายเป็นตาข่ายฟ้าดินที่ไม่อาจหลบหนีไปได้

ร่างอันใหญ่โตของร่างหลอมรวมแข็งทื่อไป มันสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวจากทุกทิศทุกทาง ที่มากพอจะบดขยี้มันให้แหลกละเอียดได้นับครั้งไม่ถ้วน

นี่คือทางตัน

คำสั่งหลักของมันสลับทันที ภารกิจจับกุมล้มเหลว เปลี่ยนเป็นแผนสุดท้าย~ ทำลายตัวเอง

พลังงานแห่งการทำลายล้างที่บ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิมถึงสิบเท่า เริ่มรวบรวมอย่างบ้าคลั่งภายในตัวมัน

ร่างกายที่เกิดจากของเหลวสีดำของมัน ปูดโปนขึ้นมาอย่างรุนแรงราวกับถูกต้มจนเดือด

"มันจะระเบิดตัวเอง!" น้ำเสียงของเงาผีแฝงความร้อนรน

การระเบิดตัวเองของสัตว์ประหลาดระดับครึ่งก้าวสู่พิทักษ์ชาติ มีอานุภาพมากพอที่จะลบเมืองหลวงไปครึ่งเมืองจากแผนที่!

"สายไปแล้ว"

เสียงของเซี่ยอวี่เวยยังคงเย็นชา เธอหยุดการโจมตีไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ สองมือประสานอินอันซับซ้อนอยู่ที่หน้าอก

เมื่อเธอประสานอินเสร็จสิ้น พลังสายฟ้าในพื้นที่วิลล่าทั้งหมดก็ถูกสูบออกไปในพริบตา...

มันไปรวมตัวกันเหนือหัวของเธอ กลายเป็นกรงขังสีทองที่ประกอบขึ้นจากอักขระสายฟ้าขนาดเล็กนับไม่ถ้วน

ครอบทับลงมาดังกึกก้อง ขังร่างหลอมรวมที่กำลังจะระเบิดตัวเองเอาไว้แน่น

อาณาเขตสายฟ้า ตาข่ายฟ้าดิน!

พลังทำลายล้างอันบ้าคลั่งพุ่งชนซ้ายขวาอยู่ภายในกรงสายฟ้า แต่ก็ถูกอักขระสายฟ้าที่เกิดขึ้นและดับสูญอย่างต่อเนื่องเหล่านั้นหักล้างและสลายไปครั้งแล้วครั้งเล่า

พลังงานของร่างหลอมรวม กำลังถูกผลาญไปอย่างรวดเร็ว

และในตอนนั้นเอง ร่างหลายร่างก็พังกำแพงพุ่งเข้ามา

ผู้นำคือชายชราหลายคนที่มีกลิ่นอายระดับเทพสงครามขั้นสูงสุดเช่นกัน พวกเขาแบกหมุดโลหะขนาดยักษ์ที่สลักอักขระซับซ้อนเอาไว้ในมือ

"สะกด!"

สิ้นเสียงตะโกนพร้อมกัน เทพสงครามหลายคนก็ร่วมมือกันตอกอาวุธพิเศษที่เรียกว่า 'หมุดสะกดวิญญาณ' เข้าที่แขนขาและลำตัวของร่างหลอมรวมอย่างแรง

"อู้ว..."

ร่างหลอมรวมส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างไม่ยินยอม พลังงานอันบ้าคลั่งภายในตัวรั่วไหลออกไปอย่างรวดเร็ว

ร่างอันใหญ่โตก็หดตัวตามไปด้วย และในที่สุดก็ถูกตอกตรึงอยู่กับที่ ขยับเขยื้อนไม่ได้อีกเลย

จับเป็นสำเร็จ การต่อสู้สิ้นสุดลง

เส้นประสาทที่ตึงเครียดของหลินม่อผ่อนคลายลงอย่างสมบูรณ์ ผลข้างเคียงจากการถูกเซี่ยอวี่เวยบังคับชาร์จพลังงานกำเริบขึ้นมาอย่างเต็มที่

ความเจ็บปวดราวกับถูกฉีกขาดแล่นปลาบมาจากเส้นชีพจร ภาพตรงหน้ามืดดับลง ร่างของเขาก็ล้มพับลงไปกองกับพื้นอย่างอ่อนแรง

ในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนที่สติจะดำดิ่งสู่ความมืดมิด เสียงแจ้งเตือนสีทองจากระบบก็ดังขึ้นรัวๆ ในหัวของเขา

[ติ๊ง! เหตุการณ์วิกฤตระดับ S: การไล่ล่าจากห้วงลึก เสร็จสิ้นแล้ว!]

[การประเมินเหตุการณ์โดยรวม: ผ่านด่านระดับ SSS สมบูรณ์แบบ!

(บัญชาการการต่อสู้ด้วยตนเองเป็นครั้งแรก, ขั้นทะลวงชีพจรต่อกรกับระดับครึ่งก้าวสู่พิทักษ์ชาติ, ปกป้องเป้าหมายผูกพันหลักได้อย่างสมบูรณ์แบบ, จับกุมหน่วยศัตรูทั้งหมดได้สำเร็จ...)]

[กำลังดำเนินการสรุปผลงานระดับมหากาพย์...]

[รางวัลที่ 1: แต้มความสะดวกสบาย +800 แต้ม!]

[รางวัลที่ 2: เปิดใช้งานโมดูลฟังก์ชันใหม่ของระบบ~ ความผูกพัน·แชร์มุมมอง!]

[ความผูกพัน·แชร์มุมมอง: คุณสามารถสร้างการเชื่อมต่อทางจิตวิญญาณกับเป้าหมายความผูกพัน (ไป๋เวย, เซี่ยอวี่เวย) เพื่อแชร์มุมมองการต่อสู้และการรับรู้พลังงานของกันและกันได้ชั่วคราวภายในระยะที่กำหนด

หมายเหตุ: ฟังก์ชันนี้จำเป็นต้องใช้แต้มความสะดวกสบายเล็กน้อย และฝ่ายตรงข้ามต้องไม่ตั้งตัวป้องกันทางจิต]

[รางวัลที่ 3: ได้รับไอเท็มพิเศษ~ ใบอนุญาตเสริมความแข็งแกร่งต้นกำเนิด x1!]

[ใบอนุญาตเสริมความแข็งแกร่งต้นกำเนิด: รางวัลจากระบบที่หายากสุดๆ สามารถใช้เสริมความแข็งแกร่งขั้นพื้นฐานในทิศทางที่กำหนดให้กับต้นกำเนิด 'ขั้นทะลวงชีพจร' ของโฮสต์ได้หนึ่งครั้ง

ทิศทางที่สามารถเลือกได้: อานุภาพ, ขอบเขต, การฟื้นฟู, การรับรู้, ความเหนียวแน่นทนทาน...]

รางวัลที่หลั่งไหลลงมา ทำเอาหลินม่อแทบจะสลบไปเพราะความสุข

แชร์มุมมองงั้นเหรอ?

นี่ไม่ได้หมายความว่า ต่อไปเวลาเซี่ยอวี่เวยต่อสู้ เขาจะสามารถดูการต่อสู้แบบมุมมองบุคคลที่หนึ่ง และวิเคราะห์สถานการณ์รบแบบเรียลไทม์ได้เหมือนเปิดโปรแกรมโกงเลยหรอกเหรอ?

แถมยังมีการเสริมความแข็งแกร่งต้นกำเนิดอีก! นี่มันของดีที่สามารถยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองจากรากฐานได้เลยนะ!

ขณะที่หลินม่อกำลังคิดอย่างอารมณ์ดีว่าจะใช้รางวัลเหล่านี้ยังไง สองมือที่เรียวยาวและแข็งแรงก็พยุงเขาขึ้นมาจากพื้น

ใบหน้าที่งดงามไร้ที่ติของเซี่ยอวี่เวยเข้ามาใกล้มาก หลินม่อถึงกับได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่สดชื่นและน่าดมจากตัวเธอ

เขาพยายามจะหลบตามสัญชาตญาณ เพราะเพิ่งจะถูกผู้หญิงคนนี้ดันติดกำแพงแล้วบังคับชาร์จพลังงาน ความรู้สึกที่ทั้งน่าอายและตื่นเต้นยังคงหลงเหลืออยู่ที่ริมฝีปาก

แต่เซี่ยอวี่เวยกลับไม่สนใจการหลบหลีกของเขา เธอเพียงแค่ยื่นนิ้วออกมา

ช่วยเช็ดคราบเลือดที่มุมปากให้เขาอย่างแผ่วเบา แล้วยื่นขวดน้ำยาโภชนาการพลังงานสูงสีน้ำเงินมาให้

ในนัยน์ตาสีทองของเธอ ไม่มีความรู้สึกของการวิเคราะห์ข้อมูลล้วนๆ เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

แต่กลับมีความรู้สึกที่หลินม่ออ่านไม่ออกเพิ่มเข้ามา... การยอมรับงั้นเหรอ?

"การสั่งการของคุณมีประโยชน์มาก"

เธอใช้ระดับเสียงที่มีแค่สองคนเท่านั้นที่ได้ยิน เอ่ยถึงความจริงอย่างสงบนิ่ง

"การชาร์จพลังงานเมื่อครู่นี้ เป็นทางเลือกทางยุทธวิธีที่มีโอกาสสำเร็จสูงสุดและมีประสิทธิภาพสูงสุดในบรรดาตัวเลือกทั้งหมดตอนนั้น"

หน้าของหลินม่อแดงเถือกขึ้นมาทันที อ้าปากค้าง แต่กลับพูดไม่ออกสักคำ

เซี่ยอวี่เวยหยุดไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาสีทองคู่นั้นมองมาที่หลินม่อ ก่อนจะพูดเสริมอย่างจริงจังสุดๆ

"คราวหน้าถ้าจำเป็นต้องใช้ ให้ยื่นเรื่องขออนุมัติล่วงหน้าด้วย"

"พรวด~"

หลินม่อแทบสำลักน้ำลายตัวเอง ไอค่อกแค่กอย่างรุนแรง

ขออนุมัติ? ไอ้เรื่องแบบนี้ยังมีขั้นตอนการขออนุมัติอีกเหรอเนี่ย?!

เมื่อเห็นใบหน้าที่แดงก่ำของหลินม่อ เซี่ยอวี่เวยดูเหมือนจะงงๆ นิดหน่อย แต่เธอก็ไม่ถามอะไรต่อ หันหลังเดินไปรายงานสถานการณ์กับแม่ทัพมังกรที่เพิ่งเดินเข้ามา

ภายในวิลล่าที่พังยับเยิน เจ้าหน้าที่กำลังจัดการกับตัวอย่างผู้เก็บเกี่ยวทั้งสี่ตัวที่ถูกหมุดสะกดวิญญาณตอกเอาไว้อย่างระมัดระวัง

แม่ทัพมังกรก้าวยาวๆ มาหยุดตรงหน้าหลินม่อ มองดูชายหนุ่มที่แม้สภาพจะดูไม่ได้...

แต่แววตายังคงสว่างไสว บนใบหน้าที่มักจะเต็มไปด้วยความน่าเกรงขามของเขา บัดนี้เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความชื่นชมที่ปิดไม่มิด

เขาคว้ามือหลินม่อไปจับ เขย่าแรงๆ เสียงดังกังวาน

"ไอ้หนู! เธอเอาของขวัญชิ้นใหญ่เบ้อเริ่มมาให้ดินแดนมังกรอีกแล้วนะ!"

หลินม่ออึ้งไป

ของขวัญ?

เขามองดูผู้เก็บเกี่ยวทั้งสี่ตัวที่ถูกบรรจุลงในกล่องโลหะผสมชนิดพิเศษและกำลังจะถูกขนย้ายออกไป ในหัวก็เกิดความคิดหนึ่งวาบขึ้นมา

เดี๋ยวก่อน สัตว์ประหลาดจากห้วงลึก สามารถถูกจับเป็นได้...

นั่นไม่ได้หมายความว่า ของบางอย่างบนตัวพวกมัน สามารถถูก... นำมาใช้ประโยชน์ได้งั้นเหรอ?