บทที่ 14: ฟ่านเหม่ยเจีย หญิงแกร่งอันดับหนึ่ง

บทที่ 14: ฟ่านเหม่ยเจีย หญิงแกร่งอันดับหนึ่ง

"หมายความว่าอย่างไร? แกกำลังจะบอกว่าพวกเราที่รักษาคนไข้มาหลายสิบปี สู้ไอ้เด็กเมื่อวานซืนอย่างแกไม่ได้อย่างนั้นหรือ?!"

ชายชราผมขาวที่เอ่ยปากก่อนหน้านี้ถลึงตาใส่ฟางเฉิน พร้อมกับตวาดลั่นราวกับได้รับความอัปยศอดสูอย่างใหญ่หลวง!

"ไอ้หนู ที่นี่ไม่ใช่ที่ให้แกมาพูดจาเหลวไหล รู้ไหมว่าพวกเราเป็นใคร?"

"เหลวไหลสิ้นดี! อวดเก่งนักนะ! เสี่ยวอี้ตายไปแล้ว แกจะทำให้เธอฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้จริงๆ หรือไง?"

"ไอ้หนู ถอยไป! อย่ามาก่อกวนที่นี่!"

หมอเทวดาคนอื่นๆ ก็กำลังเดือดดาลเช่นกัน

พวกเขาพากันตะคอกใส่ฟางเฉิน

"สำหรับพวกคุณ เธออาจจะตายไปแล้ว แต่สำหรับผม เธอยังไม่ตาย!"

ขณะเดียวกัน ฟางเฉินก็ปรายตามองเด็กหญิงตัวน้อยที่นอนอยู่บนเปลหาม แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"แกว่ายังไงนะ?!"

"ตาบอดหรือไง? เสี่ยวอี้ไม่มีแม้แต่ชีพจรแล้วด้วยซ้ำ!"

"ไอ้หนู แพทย์ระดับประเทศอย่างพวกเราหลายคนลงความเห็นตรงกันว่าเธอเสียชีวิตแล้ว มันจะผิดพลาดไปได้อย่างไร?"

คำพูดของฟางเฉินยั่วยุเหล่าปรมาจารย์แพทย์ระดับประเทศเหล่านี้อย่างเห็นได้ชัด

พวกเขารีบถลึงตาใส่ฟางเฉินทันที

"น้องชาย เมื่อครู่เธอว่าอย่างไรนะ? เธอพูดว่าเสี่ยวอี้ยังไม่ตายอย่างนั้นหรือ? จริงหรือเปล่า? ฉันเองก็รู้สึกว่าเธอยังไม่ตาย ได้โปรดช่วยเธอด้วยเถอะ!"

ฟ่านเหม่ยเจียราวกับพบแสงสว่างแห่งความหวังในความมืดมิด

เธอรีบเอ่ยกับฟางเฉินด้วยความร้อนรนและกระตือรือร้น

"แน่นอน ไม่มีปัญหา!"

ฟางเฉินตอบอย่างเยือกเย็น

"ดี! ถ้าเธอสามารถทำให้เสี่ยวอี้ฟื้นกลับมาได้ ฉันจะให้เงินหนึ่งร้อยล้าน แต่ถ้าเธอรักษาอาการป่วยจากความเย็นของเสี่ยวอี้ได้จนหายขาด ฉันจะให้หนึ่งพันล้าน!"

ฟ่านเหม่ยเจียจ้องมองฟางเฉินอย่างลึกซึ้งพลางกล่าวขึ้น

คำพูดของเธอทำเอาทุกคนในที่นั้นถึงกับสูดลมหายใจเฮือก

แต่วินาทีต่อมา น้ำเสียงของเธอก็เปลี่ยนไป แววตาคมกริบดุจใบมีด "ทว่า... หากเธอหลอกลวงฉัน ฉันจะทำให้เธอได้รู้จักวิธีการของฉัน... วิธีการของฟ่านเหม่ยเจียคนนี้!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฟางเฉินก็เข้าใจทันทีว่าผู้หญิงคนนี้คือฟ่านเหม่ยเจียผู้โด่งดัง

ผู้หญิงตัวคนเดียวแต่กลับกุมบังเหียนกลุ่มธุรกิจต้าฟ่านระดับแสนล้าน!

หญิงแกร่งผู้ทรงอิทธิพลอันดับหนึ่งแห่งเมืองอี้โจวที่สามารถควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างได้!

มิน่าล่ะ เธอถึงสามารถรวบรวมหมอเทวดามาไว้ที่นี่ได้มากมายขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจนัก ชายหนุ่มเพียงยิ้มบางๆ อย่างสงบ "ตกลง!"

ขณะเดียวกัน ชายชราที่เอ่ยปากก่อนหน้านี้ก็รีบพูดกับฟ่านเหม่ยเจียว่า "ประธานฟ่าน อย่าไปเชื่อมันนะ มันเป็นสิบแปดมงกุฎ!"

"หมอเทวดาถัง ถ้าคุณทำไม่ได้ ก็อย่าขวางคนอื่น!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฟ่านเหม่ยเจียก็เลิกคิ้วขึ้นทันทีและกล่าวกับหมอเทวดาถังด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด สายตาจ้องเขม็งไปที่เขา

"เข้าใจแล้ว..."

หัวใจของหมอเทวดาถังกระตุกวูบ

แม้ในใจจะไม่ยอมรับ แต่เขาก็ไม่กล้าปริปากพูดอะไรต่อ

ในระหว่างที่พวกเขากำลังโต้เถียงกัน ฟางเฉินก็เดินไปที่เปลหามแล้ว เขาก้มมองเด็กหญิงตัวน้อยที่หน้าตาน่ารักทว่าไร้ซึ่งลมหายใจ

เขาวางมือข้างหนึ่งลงบนศีรษะของเสี่ยวอี้ ส่วนมืออีกข้างก็ผสานอินและร่ายมนตร์ "ฟ้าดินไร้ขอบเขต พลิกหยินเป็นหยาง ดวงวิญญาณจงหวนคืน!"

วูบ—

สิ้นคำร่าย รอยประทับก็ส่องแสงวาบขึ้น จากนั้นเขาก็ดึงร่างเงาของเด็กหญิงตัวน้อยออกมาจากความว่างเปล่า

แล้วจึงกดมันลงไปบนศีรษะของเสี่ยวอี้

ทันใดนั้น สายลมกระโชกแรงก็พัดก่อตัวขึ้นรอบกาย

ร่างของเสี่ยวอี้สั่นสะท้านไปทั้งตัว

ตามมาด้วยใบหน้าที่ซีดเผือดค่อยๆ กลับมามีสีเลือดฝาดอย่างคนสุขภาพดี

"อ๊า— หม่ามี้ หนูกลัว!"

วินาทีต่อมา เสี่ยวอี้ก็ผุดลุกขึ้นนั่งราวกับเพิ่งตื่นจากฝันร้าย

"อะไรนะ?! เธอฟื้นแล้วจริงๆ เหรอ?"

"นี่มัน... เป็นไปได้อย่างไร?"

"หรือว่าเสี่ยวอี้ยังไม่ได้ตายตั้งแต่แรก?"

แพทย์ระดับประเทศที่อยู่ที่นั่นต่างเบิกตากว้าง จ้องมองภาพตรงหน้าอย่างตกตะลึง

พวกเขาเห็นเพียงฟางเฉินขยับมือทำท่าประหลาดสองสามที

ดูเหมือนเขาจะพึมพำอะไรบางอย่าง

จากนั้นก็กดมือลงบนหัวของเสี่ยวอี้

เสี่ยวอี้ที่ถูกประกาศว่าตายไปแล้ว กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาง่ายๆ อย่างนั้นเลยหรือ?

มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

"เสี่ยวอี้!"

ฟ่านเหม่ยเจียพุ่งตัวเข้าไปกอดเสี่ยวอี้ด้วยความตื่นเต้นดีใจ ร้องไห้สลับกับหัวเราะออกมา

เธอราวกับไม่เคยกล้าฝันเลยว่า เสี่ยวอี้ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ จะสามารถฟื้นกลับคืนมาได้!

"เป็นอย่างไรล่ะ?"

ฟางเฉินปัดมือเข้าด้วยกัน พลางมองไปยังเหล่าหมอเทวดาที่กำลังยืนอึ้ง

เขาเผยรอยยิ้มเย็นชา

"ไร้สาระ! แกก็แค่ฟลุกเท่านั้นแหละ! มันเป็นแค่ความบังเอิญ! ฉันไม่เคยเห็นใครรักษาโรคด้วยวิธีแบบนี้มาก่อนเลย!"

"ใช่ มันเป็นพวกหมอเถื่อน เป็นสิบแปดมงกุฎ! ก็แค่ประจวบเหมาะกับที่เสี่ยวอี้ยั้งไม่ได้ตายก็เท่านั้น!"

"ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ!"

แพทย์ระดับประเทศเหล่านั้นไม่เชื่อสายตาตัวเองเลยแม้แต่น้อย และเริ่มตะโกนอย่างเดือดดาลทันที

"ถ้าอย่างนั้น หมายความว่าพวกคุณทั้งหมดวินิจฉัยความตายของเสี่ยวอี้ผิดพลาดอย่างนั้นสินะ?!"

ในเวลานี้ ฟ่านเหม่ยเจียกลับมามีรัศมีของหญิงแกร่งอันดับหนึ่งอีกครั้ง เธอปรายตาจ้องมองทุกคนอย่างเย็นชาและเอ่ยถาม "ฉันทุ่มเงินมหาศาลเพื่อเชิญพวกคุณมาที่นี่ แต่พวกคุณกลับวินิจฉัยความเป็นความตายของลูกสาวฉันผิดพลาดงั้นหรือ?"

คำพูดของเธอทำให้เหล่าปรมาจารย์แพทย์ระดับประเทศในที่นั้นรู้สึกราวกับร่วงหล่นลงไปในบ่อน้ำแข็งที่หนาวเหน็บจนถึงกระดูกในชั่วพริบตา

"ประธานฟ่าน คุณ... คุณเข้าใจผิดแล้ว พวกเราไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น"

"เอาล่ะ... ยอมรับก็ได้ว่าไอ้หนูนี่มันพอจะมีลูกไม้ก้นหีบอยู่บ้าง..."

แพทย์ระดับประเทศเหล่านี้ตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง

พวกเขารู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากทำให้ฟ่านเหม่ยเจียโกรธเคือง!

แต่หมอเทวดาถังก็ยังคงเอ่ยออกมาอย่างไม่ยอมรับนักว่า "ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เขาไม่มีทางรักษาอาการป่วยจากความเย็นขั้นรุนแรงของเสี่ยวอี้ได้หรอก"

ในขณะนั้น ฟ่านเหม่ยเจียมองไปที่ฟางเฉินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

ฟางเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ผมสามารถสะกดพลังความเย็นของเสี่ยวอี้เอาไว้ได้ เพื่อรับประกันว่าอาการของเธอจะไม่กำเริบไปอีกกว่าสิบปี เธอจะใช้ชีวิตได้เหมือนกับคนปกติทั่วไป อย่างไรก็ตาม หากคุณต้องการให้เธอหายขาด จำเป็นต้องมีการรักษาอย่างต่อเนื่องหลังจากนี้"

"อาการจะไม่กำเริบไปอีกกว่าสิบปีเลยหรือ? จริงหรือเปล่า?!" ฟ่านเหม่ยเจียมีสีหน้าตื่นเต้นดีใจ

"แน่นอนว่าเป็นความจริง" ฟางเฉินพยักหน้าอย่างเยือกเย็น

"นี่มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!" ชายชรามองเขาด้วยความคลางแคลงใจ

"จะเป็นไปได้หรือไม่ เบิกตาดูด้วยตัวเองเถอะ!"

ฟางเฉินแค่นเสียงหยัน พลางทอดสายตามองไปยังเสี่ยวอี้...