บทที่ 26 วิญญาณยุทธ์ที่สองปรากฏ ระเบิดภูเขาพังทลายตั้งแต่เริ่ม!

บทที่ 26 วิญญาณยุทธ์ที่สองปรากฏ ระเบิดภูเขาพังทลายตั้งแต่เริ่ม!

ในยามนี้ จ้าวอู๋จี๋หวาดกลัวจนจับขั้วหัวใจ!

เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

"เจ้ารู้ความผิดของตัวเองหรือไม่?!"

เสียงทุ้มต่ำนั้นดังก้องขึ้นอีกครั้ง

"ฮ่าว ใต้เท้าฮ่าวเทียน อู๋จี๋รู้ว่าตัวเองผิดไปแล้ว"

จ้าวอู๋จี๋ตอบ

เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ พอตัวเล็กบาดเจ็บ ตัวแก่ก็มาเคาะประตูหาถึงที่ทันที

คราวที่แล้วก็เป็นแบบนี้

ทำไมเขา จ้าวอู๋จี๋ ถึงได้โชคร้ายไปรับเอาสัตว์ประหลาดน้อยจอมสร้างปัญหาแบบนี้มานะ!

"คลุมหัวเจ้าซะ"

ชายชุดดำยืนอยู่บนต้นไม้ พร้อมกับโยนกระสอบหนาเตอะลงมา

"ฮ่าว ใต้เท้าฮ่าวเทียน ท่าน ท่านจะทำอะไร??"

จ้าวอู๋จี๋ตื่นตระหนก

เขาถึงกับตะลึงงัน!!

กระสอบทั้งใบนี้หมายความว่าอย่างไร?

หรือว่า... ไม่จริงน่า!

ใต้เท้าฮ่าวเทียนคราวที่แล้วยังดูใจดีอยู่เลย ไม่น่าจะโหดร้ายไร้มนุษยธรรมขนาดนี้

"จากเรื่องราวในวันนี้ ข้าคิดว่าเจ้าคงจะรู้ตัวดีนะว่าข้ากำลังจะทำอะไร?"

เสียงทุ้มต่ำกล่าว

"เอ่อ... ตกลง ตกลง"

จ้าวอู๋จี๋หยิบกระสอบที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาด้วยสีหน้ากล้ำกลืนฝืนทน

จากนั้นเขาก็ดึงมันมาคลุมหัวตัวเอง

เขาได้แต่หวังว่าใต้เท้าฮ่าวเทียนจะปรานีเขาบ้าง

จ้าวอู๋จี๋ภาวนาอยู่ในใจ

"ตู้ม--"

"ปัง ปัง ปัง!!"

ภายในกระสอบ จ้าวอู๋จี๋รู้สึกหน้ามืดตาลาย ก่อนจะถูกเหวี่ยงไปกระแทกกับกองหินที่แตกหัก

ทว่าการโจมตีอย่างรุนแรงก็ยังไม่หยุดลง มันยังคงดำเนินต่อไป!

"ติง! โฮสต์มีข้อความใหม่"

จู่ๆ ชายชุดดำก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

"ไม่คิดเลยว่าจะจัดการได้เร็วขนาดนี้ งั้นก็มอบแพ็กเกจของขวัญชิ้นใหญ่ให้เฒ่าจ้าวอีกสักชุดก็แล้วกัน!"

วงแหวนวิญญาณสีดำพวยพุ่งขึ้น

"พลังวัชระไททัน!"

หมัดที่อัดแน่นไปด้วยพลังวิญญาณอันเกรี้ยวกราด พุ่งแหวกอากาศเกิดเสียงเสียดสีดังกึกก้อง พุ่งตรงเข้าใส่จ้าวอู๋จี๋

นี่คือทักษะวิญญาณที่สาม ไททันหมื่นปี ซึ่งเป็นรางวัลจากระบบ!

มันเป็นทักษะวิญญาณสายพลังบริสุทธิ์เพียงหนึ่งเดียวของเขา

วันนี้เขาใช้พลังไปเพียงแค่หนึ่งในสาม ก็แทบจะปลิดชีพถังซานได้แล้ว

และมันก็เป็นหนึ่งในไพ่ตายของเขาในตอนนี้เช่นกัน

กระดูกวิญญาณสายความเร็วที่ได้รับเป็นรางวัลในวันนี้ บวกกับหมัดวัชระสายพลังนี้ ทำให้เขามีโอกาสสวมรอยเป็นถังเฮ่าได้อย่างแนบเนียน

และในคืนนี้ เขาก็ทำภารกิจที่ระบบมอบหมายให้สำเร็จได้อย่างง่ายดาย!

มิฉะนั้น การจะโจมตีจ้าวอู๋จี๋ให้บาดเจ็บสาหัส ต่อให้มีกระดูกวิญญาณสายความเร็วระดับหมื่นปีที่ได้มาวันนี้ มันก็คงเป็นเรื่องยากมากอยู่ดี

หากทำให้จ้าวอู๋จี๋โกรธ เขาอาจจะได้รับบาดเจ็บและต้องหลบหนีไปเองเสียด้วยซ้ำ!

ท้ายที่สุดแล้ว จ้าวอู๋จี๋ก็คือมหาปราชญ์วิญญาณระดับเจ็ดสิบหก

ส่วนตัวเขาเป็นเพียงอัคราจารย์วิญญาณระดับสามสิบเก้า

ความแตกต่างระหว่างพวกเขาถือว่าห่างชั้นกันมากจริงๆ

อย่างไรก็ตาม บางสิ่งบางอย่างไม่ได้ขึ้นอยู่กับพละกำลังเพียงอย่างเดียว การรู้จักใช้สมองในบางครั้งก็อาจนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงได้เช่นกัน

เหมือนอย่างวันนี้

ในฐานะผู้ที่ล่วงรู้เนื้อเรื่อง เย่เฟิงรู้ดีว่าจ้าวอู๋จี๋เคยถูกถังเฮ่าทุบตีมาแล้วเมื่อคราวก่อน และตอนนี้เขาก็มีบาดแผลในใจอย่างใหญ่หลวง ดังนั้น เขาจึงเลียนแบบวิธีการของถังเฮ่าจากคราวก่อนอีกครั้ง และแน่นอนว่าจ้าวอู๋จี๋ก็ติดกับดักเข้าอย่างจัง!

ในที่สุด เขาก็ทำภารกิจของระบบสำเร็จโดยไม่ต้องออกแรงให้เหนื่อยเลย!

ในเวลานี้ เย่เฟิงเดินทางกลับไปที่โรงเตี๊ยมด้วยอารมณ์เบิกบานใจ

ก็แน่ล่ะ จะมีอะไรน่าพึงพอใจไปกว่าการทำภารกิจสำเร็จล่ะ?

จะมีอะไรน่าตื่นเต้นไปกว่าการกำลังจะได้อัญเชิญวิญญาณยุทธ์ที่สองอีกล่ะ?

ไม่มีอีกแล้ว!!

"อ๊าก--"

อีกด้านหนึ่ง จ้าวอู๋จี๋กำลังโบยบินอย่างอิสระอยู่ภายในกระสอบ

"โครม!!"

เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าปลิวไปกระแทกเข้ากับภูเขาลูกไหน

เขากลิ้งหลุนๆ ไปหลายตลบ

จากนั้น ตัวเขากับกระสอบก็หลุดออกจากกัน และเขากลิ้งกระเด็นออกมา

ส่วนสภาพของเขานั้น ฟกช้ำดำเขียวและบวมเป่งไปทั้งตัวจนแม้แต่ฝูหลันเต๋อก็คงจำไม่ได้

"แม่เจ้าโว้ย นี่มันที่ไหนกันเนี่ย? ใต้เท้าฮ่าวเทียนลงมือหนักเกินไปแล้ว!"

จ้าวอู๋จี๋ปาดเลือดที่จมูก พลางมองไปรอบๆ ด้วยความสับสน

ตั้งแต่เกิดมา จ้าวอู๋จี๋ผู้นี้เคยต้องมาเจอเรื่องอยุติธรรมขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

ผลก็คือ ปีนี้ ไม่สิ! เดือนนี้ เขาโดนเข้าไปถึงสองครั้งสองครา!!

เวรกรรมอะไรเช่นนี้!

มันคือเวรกรรมชัดๆ!

ปีนี้ฝูหลันเต๋อไปรับสัตว์ประหลาดน้อยแบบไหนมากันเนี่ย!

คนหนึ่งก็เป็นถึงองค์หญิงน้อยแห่งสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ส่วนอีกคนก็เป็นลูกชายของใต้เท้าฮ่าวเทียน

มู่ไป๋นั่นแหละดีที่สุดแล้ว

อย่างน้อยครอบครัวของเขาก็คงไม่มาหาเรื่องถึงที่

จ้าวอู๋จี๋บ่นอุบอิบพลางกุมบาดแผลตามร่างกาย

พริบตาเดียว เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง

"หืม? ทำไมที่นี่มันดูคุ้นๆ ตาจัง??"

จ้าวอู๋จี๋มองไปที่กระสอบบนพื้น

จู่ๆ เขาก็เต็มไปด้วยข้อสงสัย

ไม่นาน เขาก็ตระหนักได้ว่าตัวเองหลงทางเข้าให้แล้ว!!

ใช่แล้ว เขาหลงทางอยู่ในป่าอันมืดมิดและกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้!!

และการหลงทางครั้งนี้ก็เกือบจะคร่าชีวิตเขาไป

แต่แน่นอนว่า นั่นเป็นเรื่องราวในภายหลัง

ในตอนนี้ เย่เฟิงอยู่ที่โรงเตี๊ยม อาบน้ำชำระร่างกายเรียบร้อยและกำลังนอนพักผ่อนอยู่บนเตียงอย่างเงียบๆ

"ติง! โฮสต์มีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านสองข้อความ"

เย่เฟิงเปิดระบบขึ้นมาและเห็นการแจ้งเตือนข้อความที่ยังไม่ได้อ่านสองข้อความทันที

"โฮสต์ทำภารกิจโจมตีจ้าวอู๋จี๋สำเร็จ ได้รับการประเมินระดับ SSS ได้รับรางวัล: เหรียญทอง 10 ล้านเหรียญ, เศษชิ้นส่วนวิญญาณยุทธ์ที่สองระดับไร้เทียมทาน * 1, แพ็กเกจของขวัญปริศนา"

"สรุปแต้มความเคลื่อนไหวประจำวัน: โฮสต์ได้รับแต้มความเคลื่อนไหว 18,000 แต้ม ซึ่งได้ถูกแปลงเป็นค่าประสบการณ์สำหรับเลื่อนระดับเรียบร้อยแล้ว"

ข้อความที่ยังไม่ได้อ่านทั้งสองข้อความถูกเปิดขึ้น

ข้อความแรกคือรางวัลจากดันเจี้ยนของระบบ

ส่วนข้อความที่สองคือสรุปแต้มความเคลื่อนไหวในวันนี้

ระบบจะมอบแต้มความเคลื่อนไหวให้เขาทุกวันโดยพิจารณาจากการกระทำของเขา ก่อนหน้านี้ แต้มความเคลื่อนไหวรายวันของเขามักจะอยู่ที่หลักสิบหรือหลักร้อยเท่านั้น เต็มที่ก็แค่พันกว่าแต้ม

เขาไม่คิดเลยว่าวันนี้มันจะพุ่งพรวดขึ้นมาถึง 18,000 แต้ม

เป็นเพราะเขาต่อสู้กับบุตรแห่งโชคชะตาและจ้าวอู๋จี๋หรือเปล่านะ?

เมื่อเห็นแต้มความเคลื่อนไหวที่สูงขนาดนี้ เย่เฟิงก็ถึงกับตกตะลึง

เดิมที พลังวิญญาณของเขาอยู่ที่ระดับสามสิบเก้า และค่าประสบการณ์ในระบบคือ 【391,000 / 400,000】

ตอนนี้มันเปลี่ยนไปอีกแล้ว

โฮสต์: เย่เฟิง

โลก: ทวีปโต้วหลัว

เพศ: ชาย

อายุ: 13 ปี

วิญญาณยุทธ์: เคียวปีศาจกระหายเลือด, เศษชิ้นส่วนวิญญาณยุทธ์ที่สอง * 5 (สามารถอัญเชิญวิญญาณยุทธ์ระดับไร้เทียมทานได้)

พลังวิญญาณ: ระดับ 40

ค่าประสบการณ์: 9,000 / 1,000,000

เหรียญทอง: 15,000,000

ของที่ยังไม่ได้ใช้: แพ็กเกจของขวัญปริศนา

แถบสถานะของระบบปรากฏขึ้นตรงหน้าเย่เฟิง

เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ หลังจากเลื่อนระดับ ค่าประสบการณ์ที่เหลืออีก 9,000 แต้มก็จะถูกนำไปทบในระดับต่อไป

และดูเหมือนว่าการเลื่อนระดับจะยากขึ้นเรื่อยๆ

ก่อนหน้านี้ ระดับ 10-20 ต้องการค่าประสบการณ์ 200,000 แต้ม ระดับ 20-30 ต้องการ 300,000 แต้ม และระดับ 30-40 ต้องการ 400,000 แต้ม

แต่ตอนนี้ ระดับ 40-50 กลับต้องการค่าประสบการณ์สูงถึง 1,000,000 แต้ม

ดูเหมือนว่าจะต้องเจอกับความยุ่งยากอีกมากทีเดียว กว่าจะเลื่อนระดับได้แต่ละครั้งต้องใช้ค่าประสบการณ์ถึง 100,000 แต้ม

เขาสงสัยจริงๆ ว่าแพ็กเกจของขวัญปริศนานี้คืออะไร

จะเป็นวงแหวนวิญญาณหรือเปล่านะ?

เย่เฟิงนอนพึมพำอยู่บนเตียงพลางจ้องมองแถบสถานะที่มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่มองเห็น

"ติง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เปิดแพ็กเกจของขวัญปริศนา: เศษชิ้นส่วนวิญญาณยุทธ์ที่สาม * 1, เศษชิ้นส่วนสัตว์เลี้ยงระดับพระเจ้า * 1, ยาอึดหนึ่งนาที * 1"

"???"

เย่เฟิงเปิดแพ็กเกจของขวัญปริศนาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เดิมทีเขาคิดว่าจะได้วงแหวนวิญญาณเสียอีก

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ก้าวเข้าสู่ระดับปรมาจารย์วิญญาณแล้ว

ถ้าได้รับพรจากวงแหวนวิญญาณ เขาก็จะได้เป็นปรมาจารย์วิญญาณอย่างเต็มตัว

แต่พับผ่าสิ นี่มันเหมือนตุ๊กตารัสเซียที่ซ้อนกันไม่รู้จบหรือไง?

เศษชิ้นส่วนวิญญาณยุทธ์ที่สาม??

เขาเพิ่งจะรวบรวมเศษชิ้นส่วนวิญญาณยุทธ์ที่สองครบ แล้วตอนนี้ระบบยังจะมอบวิญญาณยุทธ์ที่สามให้อีกงั้นเหรอ?

แบบนี้มันเหมาะสมแล้วจริงๆ น่ะหรือ??

แล้วไอ้เศษชิ้นส่วนสัตว์เลี้ยงระดับพระเจ้านี่มันคืออะไรกัน?

ตัวเขา เย่เฟิง แค่เอาตัวเองให้รอดไปวันๆ ก็แทบแย่แล้ว ทำไมเขาถึงต้องมีสัตว์เลี้ยงด้วย?

แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เขาอยากจะบ่นที่สุด ชนิดที่ทนไม่ไหวจริงๆ ก็คือไอเทมชิ้นสุดท้าย

ตอนที่เห็นมันครั้งแรก เขาแทบจะคิดว่าตัวเองตาฝาดไป

'ยาอึดหนึ่งนาที' บ้าบออะไรเนี่ย??

เขาเพิ่งจะอายุสิบสามเองนะ เขาไม่จำเป็นต้องพึ่งของพรรค์นี้หรอกมั้ง?

อีกอย่าง เขายังไม่มีแฟนด้วยซ้ำ!!

ระบบนี้มันบ้าไปแล้วเหรอ!

"หืม? มีคำอธิบายสรรพคุณด้วยแฮะ?"

ในฐานะสุภาพบุรุษ เดิมทีเย่เฟิงไม่ได้อยากจะกดดูของแปลกๆ แบบนี้เลย

แต่ในเมื่อมันมีเครื่องหมายอัศเจรีย์สีแดงอันเบ้อเริ่มลอยเด่นอยู่แบบนั้น จะไม่กดดูก็รู้สึกแปลกๆ เขาจึงตัดสินใจกดเข้าไปดู

มาดูกันซิว่าไอ้ยาลามกจกเปรต ถุย! ยาครอบจักรวาลนี่มันคืออะไรกันแน่!!

"ยาอึดหนึ่งนาที คือยาชนิดหนึ่งที่ช่วยเพิ่มพลังการต่อสู้ ช่วยให้โฮสต์สามารถยืนหยัดต่อสู้ได้อย่างแข็งแกร่งเป็นเวลาหนึ่งนาที"

มีเพียงข้อความสั้นๆ บรรทัดเดียวปรากฏขึ้น

ไม่น่าเปิดดูเลย ดูแล้วก็ยิ่งทำให้เย่เฟิงสับสนหนักกว่าเดิมเข้าไปอีก!!

คำอธิบายนี้มันกำกวมไปหรือเปล่าเนี่ย?

อย่างไรก็ตาม เขาเชื่อว่าระบบนี้ไม่น่าจะใช่ระบบธรรมดาทั่วไป

เอาเป็นว่า ตอนนี้เขาจะจัดให้มันอยู่ในหมวดยาเพิ่มพลังการต่อสู้ไปก่อนก็แล้วกัน

แต่แค่หนึ่งนาทีนี่มันสั้นไปหน่อยไหม

เขาสงสัยเหลือเกินว่าวิญญาณยุทธ์ที่สองที่จะอัญเชิญออกมาจะเป็นอะไร

เย่เฟิงคลิกไปที่หมวดวิญญาณยุทธ์ด้วยความคาดหวังเล็กน้อย

"คำเตือน! วิญญาณยุทธ์ที่สองมีพลังมหาศาล โปรดหาสถานที่ปลอดภัยเพื่อทำการปลุกพลัง"

เขาเพิ่งจะกดอัญเชิญวิญญาณยุทธ์ระดับไร้เทียมทานไปหมาดๆ

แต่ทันใดนั้น ข้อความสีแดงบรรทัดหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

"ล้อเล่นกันหรือเปล่า? ของแบบนี้ต้องใช้สถานที่ปลอดภัยในการปลุกพลังด้วยงั้นเหรอ? ระบบนี้มันจะระแวดระวังเกินไปหน่อยไหม? วิญญาณยุทธ์อะไรมันจะทรงพลังขนาดนั้น?!"

ดูเหมือนว่าเขาจะต้องออกไปข้างนอกอีกแล้ว

เย่เฟิงเป็นคนประเภทนี้แหละ

เขาไม่สามารถทนรอให้ถึงวันพรุ่งนี้ได้หรอก

เขารีบเปลี่ยนเสื้อผ้าและวิ่งออกจากโรงเตี๊ยมทันที

"คำเตือน! วิญญาณยุทธ์ที่สองมีพลังมหาศาล สถานที่แห่งนี้ยังไม่เหมาะสมที่จะทำการปลุกพลัง โปรดหาสถานที่ที่ปลอดภัย"

ระบบแจ้งเตือนขึ้นอีกครั้ง

"บัดซบ วิญญาณยุทธ์อะไรวะเนี่ย เรื่องมากชะมัด! เดี๋ยวข้าจะขึ้นไปปลุกพลังบนยอดเขาเลยคอยดู แค่นี้คงพอแล้วมั้ง!!"

เย่เฟิงสบถด้วยความหงุดหงิด!!

และแล้ว เย่เฟิงที่กำลังหัวเสียก็วิ่งขึ้นไปบนยอดเขาที่อยู่ห่างไกลจากตัวเมือง

ยามค่ำคืน ทั่วทั้งเมืองต่างเงียบสงัด

ผู้คนต่างจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทราอันแสนหวาน

ทันใดนั้นเอง เสียงระเบิดดังกึกก้องก็ดังสนั่นหวั่นไหว

กลุ่มควันรูปดอกเห็ดพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าจากยอดเขาอันห่างไกล!!

ยอดเขาทั้งลูกถูกระเบิดจนราบเป็นหน้ากลอง!!