- หน้าแรก
- ข้าคือผู้ไร้เทียมทานในใต้หล้า
- บทที่ 22 ค่ำคืนที่ไม่อาจข่มตาหลับ!
บทที่ 22 ค่ำคืนที่ไม่อาจข่มตาหลับ!
บทที่ 22 ค่ำคืนที่ไม่อาจข่มตาหลับ!
บทที่ 22 ค่ำคืนที่ไม่อาจข่มตาหลับ!
ระบบนี้ถึงกับสร้างดันเจี้ยนได้เลยอย่างนั้นหรือ??
"ทางเลือกที่ 1: ปิดบังความแข็งแกร่งต่อไปและยอมถูกบุตรแห่งโชคชะตาทุบตี รางวัล: 1,000,000 เหรียญทอง และแพ็กเกจของขวัญแบบสุ่มหนึ่งกล่อง"
"ทางเลือกที่ 2: เลิกซ่อนความแข็งแกร่งแล้วซัดบุตรแห่งโชคชะตาให้หมอบ รางวัล: กระดูกวิญญาณแบบสุ่มหนึ่งชิ้น"
หน้าต่างสถานะโปร่งใสที่มองเห็นได้เพียงเย่เฟิงผู้เดียวปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
ให้ตายสิ นี่มันฟังก์ชันใหม่ของระบบงั้นหรือ??
เย่เฟิงถึงกับตกตะลึงไปอีกครา
แต่นี่มันจำเป็นต้องเลือกด้วยหรือไง??
จะยอมให้ถังซานอัดเนี่ยนะ?
อย่าว่าแต่หนึ่งล้านเหรียญทองเลย ต่อให้เป็นสิบล้านเหรียญ เย่เฟิงก็ไม่มีวันยอมเด็ดขาด!!!
แถมยังเป็นแพ็กเกจของขวัญแบบสุ่มอีกต่างหาก!
ใครจะไปรู้ล่ะว่ามันจะสุ่มได้ของอะไรออกมา
สมมติว่ามันดันสุ่มได้ 'คู่มือทำอาหาร' ขึ้นมา เขาจะไม่ขาดทุนย่อยยับหรอกหรือ?
นี่ไม่ใช่เพียงแค่จินตนาการเพ้อเจ้อของเย่เฟิงไปเอง
แต่มันคือเรื่องที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วจริงๆ
ก่อนหน้านี้ เขาเคยสุ่มได้คัมภีร์ลับไร้ประโยชน์มาแล้วสารพัดรูปแบบ!
ไม่ว่าจะเป็นคู่มือทำอาหาร ตำราโน้ตเพลง คัมภีร์หลอมโอสถ...
ดังนั้นในตอนนี้ เขาจึงไม่ค่อยคาดหวังกับรางวัลแบบสุ่มประเภทนี้สักเท่าไรนัก
แต่สำหรับกระดูกวิญญาณแบบสุ่มนี่สิ!
มันช่างล่อตาล่อใจเหลือเกิน!
ตอนนี้เขายังไม่มีกระดูกวิญญาณเลยแม้แต่ชิ้นเดียว!
ไอเทมชิ้นนี้ถือเป็นสุดยอดตัวช่วยเสริมพลังระดับพระกาฬชัดๆ!!
"เคลื่อนไหวดุจเงาพราย!"
ความเร็วของถังซานเพิ่มสูงขึ้นทะลุขีดจำกัด!!
ค้อนสีดำขนาดเล็กในมือของเขาปรากฏให้เห็นเด่นชัดมากยิ่งขึ้น
"ทักษะวิญญาณ เคียวปีศาจกระหายเลือด ฉีกทึ้ง!!"
เย่เฟิงไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
เขาปลดปล่อยทักษะวิญญาณออกมาในทันที!
พลังวิญญาณสีม่วงสว่างวาบ!!
คลื่นพลังอันแหลมคมที่ถูกปลดปล่อยจากการตวัดเคียวปีศาจกระหายเลือดในมือ ก่อให้เกิดม่านฝุ่นหนาทึบตลบอบอวล!
ผืนดินปริแตกแยกออกราวกับถูกมังกรปฐพีโผล่ขึ้นมาฉีกทึ้ง!!
"หัตถ์หยกเร้นลับ!"
"คล้อยกระเรียนจับมังกร!!"
ถังซานเร่งเร้าพลังหัตถ์หยกเร้นลับ
เขาต้านรับคมเคียวมารของเย่เฟิงเอาไว้เป็นอันดับแรก
จากนั้นจึงใช้วิชาคล้อยกระเรียนจับมังกรเพื่อปัดเป่าและสลายแรงปะทะ
มันคือหลักการของการใช้ความนุ่มนวลสยบความแข็งแกร่ง ยืมพลังต้านพลัง
แต่น่าเสียดายที่เขาลืมไปว่า เย่เฟิงในตอนนี้ ไม่ใช่เย่เฟิงคนเดิมในอดีตอีกต่อไปแล้ว
เส้นเลือดดำปูดโปนขึ้นบนท่อนแขนของเย่เฟิง!
ในพริบตานั้น มวลฝุ่นคละคลุ้งระเบิดออกรอบทิศทาง กลืนกินร่างของพวกเขาทั้งสองไปในทันที!!
ถังซานตระหนักได้ในทันทีว่าค้อนเฮ่าเทียนของเขานั้นช่างอ่อนหัดและไร้เรี่ยวแรงถึงเพียงนี้!!
เพียงชั่วอึดใจเดียว
เขาก็ถูกบดขยี้และต้อนให้จนมุมอย่างหมดสภาพ!!
"ตูม—"
เสียงปะทะดังกึกก้องกัมปนาท!!
ร่างของถังซานปลิวละลิ่วกระเด็นออกไปในทันที!!
แรงกระแทกอันมหาศาลส่งผลให้บ้านเรือนทุกหลังที่ร่างของเขาพุ่งชนพังทลายลงมาเป็นแถบ
"เคียวปีศาจกระหายเลือด!"
เย่เฟิงในมือกระชับเคียวมารพุ่งตามไปติดๆ
แม้ว่าในใจจะยังคงหวาดระแวงถังเฮ่าและไม่กล้าลงมือสังหารถังซานก็ตามที
แต่ถ้าแค่ซ้อมอีกฝ่ายให้ปางตาย เย่เฟิงก็ยังพอมีใจกล้าอยู่บ้าง
ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ยังมีทั้งจักรวรรดิและเงาของสำนักวิญญาณยุทธ์คอยหนุนหลังอยู่ดี
"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จ รางวัล: กระดูกวิญญาณส่วนขาซ้ายสายความเร็ววิหคเผิงปีกทองหมื่นปี ทำการหลอมรวมเข้ากับร่างกายโดยอัตโนมัติ"
หลังจากได้อัดถังซานจนหนำใจ
เย่เฟิงก็ได้ลิ้มรสความหอมหวานของผลลัพธ์
ระบบถึงกับมอบรางวัลเป็นกระดูกวิญญาณระดับหมื่นปีให้เขาโดยตรง
เขารู้สึกปลื้มปิติกับโชคหล่นทับนี้จนแทบตั้งตัวไม่ติด!
มิหนำซ้ำ ระบบยังใจดีหลอมรวมมันเข้ากับขาของเขาให้อย่างเสร็จสรรพ
เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนเลยว่าความเร็วของตนเองนั้นเพิ่มสูงขึ้นเป็นทวีคูณ
และนี่ขนาดว่ายังไม่ได้เปิดใช้งานทักษะวิญญาณเลยด้วยซ้ำ!
"ไอ้หนู พอแค่นี้แหละ!!"
จู่ๆ ในชั่วจังหวะนั้นเอง ก็มีเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังกึกก้องขึ้น
เป็นเสียงของชายร่างใหญ่กำยำผู้หนึ่ง
รูปร่างของเขาดูราวกับหมีป่าที่ยืนสองขาอย่างไรอย่างนั้น
"ติ๊ง! โฮสต์ได้พบกับมหาปราชญ์วิญญาณ จ้าวอู๋จี๋ ระดับ 76 โปรดเลือกทางเลือกใดทางเลือกหนึ่งต่อไปนี้เพื่อรับรางวัล"
"ทางเลือกที่ 1: ท้าประลองข้ามระดับ แล้วอัดเขาให้หมอบไปด้วยอีกคน รางวัล: 10,000,000 เหรียญทอง, ชิ้นส่วนวิญญาณยุทธ์ที่สอง * 1 และแพ็กเกจของขวัญสุดลี้ลับ!"
"ทางเลือกที่ 2: ยอมถอยแต่โดยดี รางวัล: 10,000,000 เหรียญทอง และเคล็ดวิชาบ่มเพาะกายา"
ทันทีที่จ้าวอู๋จี๋ปรากฏตัวขึ้น
เย่เฟิงก็พบว่าระบบได้เด้งการแจ้งเตือนขึ้นมาอีกแล้ว
หรือว่าระบบจะอัปเกรดตัวเองแล้วงั้นหรือ?
หรือระบบเกิดการกลายพันธุ์เพราะเขาได้มาปะทะกับบุตรแห่งโชคชะตา?
หรือเป็นเพราะบุตรแห่งโชคชะตา ที่ทำให้ฟังก์ชันใหม่ของระบบถูกปลดล็อกออกมา?
เย่เฟิงจมดิ่งอยู่ในห้วงความคิด
"อสังหาราชาหมิง จ้าวอู๋จี๋? ข้าไม่นึกเลยว่าเด็กพวกนี้จะเป็นลูกศิษย์ของเจ้า!"
จังหวะนั้นเอง เย่จือชิวก็เดินเข้ามาสมทบ
วิญญาณยุทธ์หมีวัชระนั่นช่างมีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นสะดุดตาเสียเหลือเกิน
อดีตตัวอันตรายชื่อกระฉ่อนแห่งโลกวิญญาณจารย์ จ้าวอู๋จี๋!
"ไอ้เต่าสวมเขา ดูแลคนของแกให้ดีก็แล้วกัน ไม่อย่างนั้นถ้าข้าเผลอพลั้งมือฆ่าใครตายขึ้นมา จะมาหาว่าข้าไม่เตือนไม่ได้นะ!!"
จ้าวอู๋จี๋ปรายตามองเย่จือชิวพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"นี่แก!!"
"ปัง—"
สิ้นประโยคนั้น แว่นตาของเย่จือชิวก็ถึงกับปริแตกเพราะแรงอารมณ์!!
คำว่า "เต่าสวมเขา" คือคำด่าที่เขาเกลียดชังมากที่สุดในชีวิต!!
นั่นก็เป็นเพราะภรรยาของเขาแอบหนีตามชู้ไปจริงๆ
เขาโดนสวมเขาเข้าอย่างจัง
ประกอบกับวิญญาณยุทธ์ของเขาที่เป็นเต่าด้วยแล้ว
คำว่า "เต่าสวมเขา" จึงเปรียบเสมือนปมด้อยและเป็นคำต้องห้ามสำหรับเขาโดยเด็ดขาด!!
"ทำไม ขัดใจงั้นสิ? ถ้าไม่สบอารมณ์ล่ะก็ มาซัดกันสักตั้งเป็นไง! วิญญาณยุทธ์สถิตร่าง หมีวัชระ!!"
ก่อนหน้านี้มีเพียงแค่เงาร่างของหมีวัชระปรากฏขึ้นเบื้องหลังของจ้าวอู๋จี๋เท่านั้น
เขายังไม่ได้ใช้วิชาวิญญาณยุทธ์สถิตร่าง!
ทว่าในตอนนี้ พลังวิญญาณของเขาได้พวยพุ่งขึ้นถึงขีดสุด
วิญญาณยุทธ์สถิตร่าง!
ในชั่วพริบตานั้น คลื่นพายุอันดุดันก็โหมกระหน่ำกวาดผ่านพื้นที่!
แรงลมนั้นมหาศาลเสียจนบีบให้เย่เฟิงต้องก้าวถอยหลังไปหลายก้าว!
สมแล้วที่เป็นถึงมหาปราชญ์วิญญาณระดับ 76
พลังของเขานั้นช่างแข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง
"หึ! ลูกศิษย์ที่ได้รับการสั่งสอนจากอสังหาราชาหมิงนี่ช่างกร่างกันเสียจริง แต่น่าเสียดาย ที่นอกจากความกร่างแล้วกลับไร้น้ำยาโดยสิ้นเชิง ไม่ใช่ว่าเมื่อกี้เพิ่งจะโดนนักเรียนจากโรงเรียนชางฮุยของเราอัดจนน่วมไปหรอกหรือ? พอเด็กสู้ไม่ได้ คนแก่ก็โผล่หัวออกมาปกป้องลูกเจี๊ยบของตัวเอง น่าขันสิ้นดี เย่เฟิง แล้วก็นักเรียนโรงเรียนชางฮุยทุกคน พวกเราไปกันเถอะ!"
ในฐานะที่เป็นถึงหัวหน้าฝ่ายกิจการภายนอกของโรงเรียนชางฮุย เย่จือชิว ไอ้เต่าพันปีสวมเขาผู้นี้ ไม่เพียงแต่จะมีระดับความอดทนที่สูงส่ง ทว่าฝีปากของเขาก็ยังเป็นเลิศไม่แพ้กัน!!
อย่างน้อยมันก็เกินพอที่จะใช้รับมือกับคนป่าเถื่อนอย่างจ้าวอู๋จี๋!
ไม่อย่างนั้น เขาจะก้าวขึ้นมาเป็นหัวหน้าฝ่ายกิจการภายนอกได้อย่างไรกัน?
ภายในโรงเรียนชางฮุย ฝ่ายกิจการภายนอกก็เปรียบเสมือนกับฝ่ายประสานงานและฝ่ายการทูต
การจะเลือกคนที่เงียบขรึมและไร้ทักษะในการเจรจามารับตำแหน่งนี้ ย่อมเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน
"อืม"
เย่เฟิงพยักหน้ารับเบาๆ
เขาเก็บวิญญาณยุทธ์ของตนกลับคืน
ทว่า เขาจะยอมถอยแต่โดยดีอย่างนั้นหรือ?
เปล่าเลย เย่เฟิงตัดสินใจเลือกทางเลือกที่ 1
เพราะเขากำลังต้องการชิ้นส่วนสุดท้ายของวิญญาณยุทธ์ที่สองอย่างสุดหัวใจ!!
หากรวบรวมได้ครบเมื่อใด เขาก็จะสามารถปลุกวิญญาณยุทธ์อันไร้เทียมทานขึ้นมาได้
หากพลาดโอกาสงามๆ แบบนี้ไป ก็ไม่รู้ว่าจะต้องรอไปอีกนานแค่ไหน!
คืนนี้ เขาจะทำให้จ้าวอู๋จี๋ต้องเผชิญกับค่ำคืนที่ไม่อาจข่มตาหลับลงได้อย่างแน่นอน!
...