บทที่ 17 มดปลวกแห่งโรงเรียนชางฮุย บทเรียนสีเลือด!

บทที่ 17 มดปลวกแห่งโรงเรียนชางฮุย บทเรียนสีเลือด!

นี่คือชีวิตของเย่เฟิง!

การกลับมาอย่างยิ่งใหญ่!

เหยียบย่ำทุกคนที่ขวางหน้า!

"ในเมื่อจะสู้กันแล้ว ก็เข้ามาเลย! ไต้มู่ไป๋ วิญญาณยุทธ์พยัคฆ์ขาว อัครจารย์วิญญาณศึกระดับ 37!!!"

ไต้มู่ไป๋คำรามอย่างดุดัน วินาทีต่อมา เสียงพยัคฆ์ร้ายก็แผดร้องกึกก้อง

กระแสลมกรรโชกแรงกวาดพัดไปทั่วทั้งร้านอาหารในทันที!

ช่างดูน่าเกรงขามยิ่งนัก!

"ลูกพี่ไต้ อัดไอ้เด็กนี่ให้ร่วงไปคลานหาฟันบนพื้นเลย!!!"

เดิมทีหม่าหงจวิ้นก็อยากจะเข้าร่วมวงด้วย

ทว่าวินาทีที่เขาสัมผัสได้ถึงความโกรธเกรี้ยวราวกับภูเขาไฟระเบิดของไต้มู่ไป๋ เขาก็รีบหลบไปอยู่ด้านข้างและส่งเสียงเชียร์แทนทันที

ไร้สาระน่า ลูกพี่ไต้เป็นถึงอัครจารย์วิญญาณระดับ 37 จากโรงเรียนสื่อไหลเค่อนะ!

เรียกได้ว่าเขาคือนักเรียนที่แข็งแกร่งที่สุดในที่แห่งนั้น

ตอนนี้เขาต้องการจะสั่งสอนไอ้เด็กจากโรงเรียนชางฮุยที่ไม่รู้จักเจียมตัว การเข้าไปสอดแทรกก็มีแต่จะทำให้เสียบรรยากาศเปล่าๆ ไม่ใช่หรือไง?

ต่อจากนี้ เขาเพียงแค่รอชมภาพอันน่าเวทนาของคนที่ถูกเรียกว่าศิษย์พี่จากโรงเรียนชางฮุย ต้องไปหมอบคลานหาฟันของตัวเองบนพื้นก็พอ!

แค่คิดก็รู้สึกสะใจแล้ว!

ทำไมจะต้องมาทำเป็นพูดมากแค่เพราะเรื่องมองผู้หญิงด้วย?

คิดว่าพวกนางเป็นของตัวเองหมดหรือไง?

"เอ๊ะ? มีบางอย่างไม่ถูกต้อง? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย???"

จู่ๆ เจ้าอ้วนก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติ

ทุกคนจากโรงเรียนชางฮุยพากันหนีออกไปหมดแล้ว!

ซ้ำยังมีท่าทีตื่นตระหนกกันสุดขีด

ดูราวกับ... ราวกับผู้ลี้ภัยที่กำลังหนีตายอย่างไรอย่างนั้น!

หรือว่าตำแหน่งอัครจารย์วิญญาณศึกระดับ 37 ของลูกพี่ไต้จะทำให้พวกมันกลัวจนหนีเตลิดไปหมด?

อืม ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ!

ไอ้พวกขี้ขลาดแห่งโรงเรียนชางฮุยเอ๊ย!

ความคิดนับพันแล่นผ่านเข้ามาในหัวของเจ้าอ้วนในขณะนี้ ท้ายที่สุดเขาก็แค่นเสียงเย้ยหยันโรงเรียนชางฮุย

แล้วยังมีหน้ามาเรียกตัวเองว่าเป็นโรงเรียนระดับสูงอีกนะ

ขยะซะไม่มี

ลำดับต่อไป หากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาคงจะได้เห็นไอ้คนที่ถูกเรียกว่าศิษย์พี่คุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตาใช่ไหมล่ะ?

ขณะนี้ หม่าหงจวิ้นมองไปทางเย่เฟิง ชายหนุ่มผู้มีใบหน้างดงามจนแทบจะเรียกได้ว่าหล่อเหลาปานปีศาจ

ตอนนี้เขากำลังยืนนิ่งงันอยู่เบื้องหน้าของลูกพี่ไต้

"ว่าไง ที่ไม่พูดนี่เพราะไม่กล้าล่ะสิ?!"

ไต้มู่ไป๋จ้องมองไปยังเย่เฟิง

ในการต่อสู้ระหว่างวิญญาณจารย์ เพื่อเป็นการให้เกียรติ โดยปกติแล้วจะมีการแนะนำตัวก่อนที่จะเริ่มการปะทะกันอย่างเป็นทางการ

ตอนนี้ ไต้มู่ไป๋กำลังรอให้เย่เฟิงเอ่ยปาก

"ไม่กล้า? ก็แค่แกระดับไม่ถึงต่างหาก แกเริ่มก่อนเลย"

มุมปากของเย่เฟิงยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

"อวดดีนักนะ! ฉันจะทำให้แกต้องตายอย่างอนาถ!!!"

เมื่อไต้มู่ไป๋ได้ยินดังนั้น โทสะของเขาก็ระเบิดออกในทันที!

ในแวดวงวิญญาณจารย์ นี่ถือเป็นการยั่วยุที่ไม่เคยมีมาก่อน

คนผู้นี้กำลังดูถูกไต้มู่ไป๋อย่างโจ่งแจ้ง

พลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ

ทุกคนจากสื่อไหลเค่อที่อยู่ด้านข้างต่างสูดหายใจเข้าลึก

ให้ตายเถอะ มันกล้าดูถูกลูกพี่ไต้ขนาดนั้นเชียว

คราวนี้มันตายแน่

ต่อให้เป็นเทพเจ้าก็ช่วยมันไม่ได้!

"ทักษะวิญญาณที่สาม พยัคฆ์ขาวเกราะวัชระ!"

ไต้มู่ไป๋ที่กำลังเกรี้ยวกราดกระทืบเท้าพยัคฆ์ลงกับพื้น วงแหวนวิญญาณสามวง สีเหลือง สีเหลือง และสีม่วง ค่อยๆ ลอยปรากฏขึ้น

พวกมันโคจรวนรอบกายของเขา

ทันใดนั้น วงแหวนวิญญาณสีม่วงวงที่สามก็ผสานเข้าสู่ร่างของเขา!

สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่ากล้ามเนื้อของเขาปูดโปนขยายใหญ่ขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับมีลวดลายเส้นสีดำปรากฏขึ้นบนผิวหนัง!

พยัคฆ์ขาวเกราะวัชระสามารถคงสภาพอยู่ได้นานถึงครึ่งชั่วโมง ในระหว่างนี้ ความต้านทาน พลังโจมตี พลังป้องกัน และพละกำลังของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!

อีกทั้งทักษะวิญญาณของเขาก็จะได้รับการเสริมพลังให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น!

"สีม่วงงั้นเหรอ? ถ้างั้นฉันก็จะใช้สีม่วงด้วยก็แล้วกัน!"

คลื่นพลังวิญญาณสายหนึ่งแผ่ออกจากร่างของเย่เฟิง วินาทีต่อมา วงแหวนวิญญาณสีม่วงก็ลอยขึ้นมาข้างกายเขา

และเบื้องหน้าของเขาก็คือวิญญาณยุทธ์รูปเคียวสีดำสนิทที่สลักลวดลายอักขระสีทองอันแปลกประหลาดเอาไว้!

หลังจากที่วิญญาณยุทธ์นี้ปรากฏขึ้น

ความผันผวนของพลังวิญญาณอันเฉียบคมก็พุ่งปะทุออกมาโดยมีมันเป็นศูนย์กลาง

ดูราวกับระลอกคลื่นที่เกิดจากการโยนก้อนหินลงไปในผิวน้ำ

แผ่ขยายออกไปอย่างไม่สิ้นสุด!

"วงแหวนวิญญาณแค่วงเดียวงั้นเหรอ??"

ทางฝั่งของสื่อไหลเค่อ ทุกคนต่างเต็มไปด้วยความสงสัย

คนๆ นี้มีวงแหวนวิญญาณแค่วงเดียวได้ยังไงกัน?

"นี่อาจจะเป็นวิชาลับในการซ่อนวงแหวนวิญญาณ ทำให้แสดงออกมาแค่วงเดียวก็ได้"

หนิงหรงหรงกล่าวขึ้นจากอีกด้าน

ในฐานะที่มาจากสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติอันสูงส่ง นางย่อมรู้จักวิชาลับนอกรีตเหล่านี้อยู่บ้าง

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ดูเหมือนว่าหมอนี่ก็เป็นอัครจารย์วิญญาณเหมือนกัน"

เจ้าอ้วนดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

"ใช้สีม่วงเหมือนกันงั้นเหรอ? เหอะ แกคงมีสีม่วงแค่วงเดียวนั่นแหละ! รับไปซะ คลื่นแสงพยัคฆ์ขาว!!!"

ไต้มู่ไป๋แค่นเสียงเย็นชา ก่อนจะกระโจนตัวขึ้นไปในวินาทีถัดมา!

คลื่นแสงสีขาวถูกพ่นออกมาจากปากของเขา

เขาใช้พละกำลังถึงเก้าส่วนในการโจมตีครั้งนี้!

ครั้งนี้ เขาจะต้องสั่งสอนมดปลวกจากโรงเรียนชางฮุยตัวนี้ ให้หลาบจำด้วยบทเรียนสีเลือดอย่างแน่นอน!

...