บทที่ 107: วันสิ้นโลกสุดประหลาด

บทที่ 107: วันสิ้นโลกสุดประหลาด

ในจอทีวี ศาสตราจารย์เย่โมผู้อิดโรยกำลังให้สัมภาษณ์และก่นด่าการปฏิบัติที่ย่ำแย่ของประเทศมหาอำนาจ ฉีอี้ ดูอยู่พักหนึ่งก็เปลี่ยนช่อง "เฮ้อ ศาสตราจารย์เย่ดูไม่รีบร้อนเลยนะ ทั้งที่รู้ว่าไวรัสซอมบี้กำลังจะระบาดแท้ๆ แต่ยังมีกะใจมาเรียกร้องค่าชดเชย สงสัยกะจะใช้เงินหาความสุขให้เต็มคราบก่อนโลกแตกมั้ง" เขาหัวเราะเบาๆ แต่ลึกๆ ก็เดาว่าศาสตราจารย์คงเอาเงินไปสร้างหลุมหลบภัยมากกว่า

ตัดกลับมาที่ห้องฝึกซ้อม เสียงกรีดร้องของ เย่ชิงชิง ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ร่างกูลของเธอเริ่มละลายกลายเป็นของเหลวสีม่วงเหม็นเน่าเหมือนน้ำมันพราย ไม่ใช่เพราะโดนโจมตี แต่เป็นเพราะเธอหวาดกลัว "อาจารย์หลิน" (ร่างจำแลงของไนท์แมร์) จนขวัญกระเจิง "พยายามเข้าล่ะ ดูทรงแล้วคงทนได้อีกวันสองวัน" ฉีอี้บอกกับไนท์แมร์ก่อนจะเดินออกไปนอนอาบแดด (จากต้นทานตะวัน PvZ) อย่างสบายอารมณ์

จนกระทั่งเสียงประกาศจากรถไฟดังขึ้น:

【ติ๊ง! สถานีต่อไปของคุณคือ: หมู่บ้านภัยวันสิ้นโลก (ระดับ: อันตราย)】

【ในหมู่บ้านแห่งนี้มีผู้อยู่อาศัยที่ทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอดจนละทิ้งศีลธรรม โดยเฉพาะตัวเอก 'หลินเฟิง' ที่กักตุนเสบียงและครอบครองหญิงสาวไว้มากมาย...】

ภารกิจระบบ:

ปราบตัวเอก 'หลินเฟิง' และแจกจ่ายเสบียงให้คนในหมู่บ้าน: รางวัล 5 เหรียญเงิน

กำจัดสัตว์ร้ายในหมู่บ้านและช่วยให้ตัวเอกกลายเป็นเทพสงคราม: รางวัล 5 เหรียญเงิน

ฉีอี้ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง "พล็อตแบบนี้มันนิยายแนว 'เทพสงครามหมู่บ้าน' ในเว็บนิยายชัดๆ!" พล็อตประเภทที่ตัวเอกรู้ล่วงหน้าว่าโลกจะแตก เลยตุนของไว้เต็มบ้าน พอเพื่อนบ้านมาขอกินก็ไล่ฆ่าทิ้งอย่างโหดเหี้ยม

ระดับความยากแค่ "อันตราย" สำหรับฉีอี้ในตอนนี้ถือว่าขนมมาก เขาเลือกข้อ 1 ทันที เพราะการปราบคนคนเดียวมันง่ายกว่าการไล่ฆ่าสัตว์ประหลาดทั้งหมู่บ้านตั้งเยอะ "เหรียญเงิน 5 เหรียญก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไร มาสนุกกันหน่อยดีกว่า!"

เขาก้าวออกจากรถไฟเข้าสู่หมอกสีเลือดที่มีเสียงหนูแทะศพดังแว่วมา ฉีอี้จัดการหนูยักษ์พลังรบ 200 แต้มด้วยลูกสายฟ้าอย่างง่ายดาย ก่อนจะเข้าไปในห้องหนึ่งแล้วหยิบโทรศัพท์ที่ไม่มีรหัสผ่านขึ้นมาเช็กกลุ่มวีแชทของหมู่บ้าน

【กลุ่มลูกบ้านสวนซินซิน: ข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน +999】

ในกลุ่มมีแต่คนทะเลาะกันและขอแลกของ แต่คนที่เด่นที่สุดคือไอดีที่ชื่อ "ฝึกหัดมาสองปีครึ่ง" หมอนี่เที่ยวระรานคนไปทั่ว แถมยังประกาศกร้าวว่าจะเก็บ "นางฟ้า" ในหมู่บ้านมาเป็นของตัวเองให้หมดจนพวกผู้ชายคนอื่นโกรธแค้น

"ไอ้หมอนี่แหละตัวเอกชัวร์!" ฉีอี้เบะปาก

"ฉายาเทพสงครามประจำหมู่บ้านอะไรนั่น... ให้ฉันเป็นคนปิดฉากมันเองเถอะ!"