บทที่ 30: หวนคืนสู่ซากอารยธรรมจันทรา

บทที่ 30: หวนคืนสู่ซากอารยธรรมจันทรา

เมื่อเปิดกระเป๋าเป้สีดำออก ภายในคือชุดอุปกรณ์การรบสีดำครบชุด ประกอบด้วยเสื้อตัวในพร้อมเสื้อคลุมกันลม กางเกงยีนส์สีดำ รองเท้าบูทหนังสีดำ และหน้ากากไนท์วิชั่น

"ไม่เลวเลย ต่อไปถ้าต้องเจอสถานีที่เป็นตอนกลางคืนก็สบายแล้ว"

【ภารกิจเสร็จสิ้น! รางวัลภารกิจ: ความชำนาญอาวุธปืนระดับ 'มหาปรมาจารย์' ถูกจัดส่งแล้ว!】

ในพริบตาเดียว จิตใต้สำนึกของเขาพุ่งพล่าน ข้อมูลและความรู้มหาศาลเกี่ยวกับอาวุธปืนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาในหัวโดยอัตโนมัติ

"นี่น่ะเหรอ... ความชำนาญระดับมหาปรมาจารย์"

ฉีอี้ พึมพำกับตัวเอง เขารู้สึกได้ทันทีว่าตอนนี้เขาสามารถยิงเข้าเป้าได้ทุกนัดอย่างแม่นยำจับวาง และความเข้าใจในอาวุธปืนประเภทต่างๆ ในหัวก็กว้างขวางขึ้นอย่างมหาศาล

"ฟู่ว... รู้สึกดีชะมัด!"

เขาสูดหายใจลึก กวาดสายตามองไปรอบตู้รถไฟเพื่อสำรวจเสบียงปัจจุบัน น้ำไม่ใช่ปัญหาเพราะมีสระน้ำไร้ขอบ ส่วนอาหารเหลืออยู่ประมาณ 30 จิน ซึ่งไม่มากนัก เขาหวังว่าจะหาเพิ่มได้ในสถานีหน้า

ส่วนอุปกรณ์ทางยุทธศาสตร์: เตาแม่เหล็กไฟฟ้า, คทาวชิระ, ยาเพิ่มพลังงาน 2 หลอด และปืนสไนเปอร์แสงรุ่งอรุณ รวมถึงเหยือกแตงโมน้ำแข็ง, ดวงอาทิตย์จิ๋ว และเจ้า เสี่ยวเลีย

【คลังแสงขนาดย่อม: ระเบิดแรงสูง 5 ลูก, กระสุนสไนเปอร์เจาะเกราะ 100 นัด, ชุดเกราะรบ 1 เซ็ต, ระเบิดแสง 3 ลูก, กระสุนปืนพก 50 นัด, เครื่องยิงลูกระเบิด 1 กระบอก พร้อมกระสุน 20 นัด, ปืน AK47 มังกรฟ้า และกระสุนไรเฟิล 200 นัด】

รวมถึงชุดรบค่ำคืน และปืน M4A1 ที่เพิ่งได้มา อุปกรณ์เหล่านี้ถือว่าหรูหรามากแล้ว สุดท้ายคือเหรียญทองแดง 33 เหรียญสำหรับอัปเกรดรถไฟ

อย่างไรก็ตาม เขายังไม่มีร่องรอยของ "เหล็กทังสเตน" ที่จำเป็นต้องใช้ในการอัปเกรดเลย เขาหวังว่าจะพบมันในโลกอนาคตหรือโลกอื่นๆ ในครั้งหน้า

หลังจากตรวจสอบของเสร็จ ฉีอี้ ก็เริ่มพักผ่อน เหตุการณ์วันนี้มันช่างตึงเครียดและน่าตื่นเต้น โดยเฉพาะ "ฟาร์มซัคคิวบัส" ที่เติมเต็มความปรารถนาตลอด 18 ปีของเขา เมื่อนึกถึงพี่สาวซัคคิวบัสที่งดงามเหล่านั้น มุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้นโดยไม่รู้ตัวก่อนจะจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอันแสนหวาน

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่ทราบ เสียงแจ้งเตือนของรถไฟดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงของระบบ:

【ติ๊ง! สถานีถัดไปของคุณคือ: ฐานจันทราร้าง (ระดับยาก)】

【ในฐานร้างมีวัสดุเศษเหล็กจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมี 'สุนัขสวรรค์' อาศัยอยู่มากมายในสถานีนี้ แต่พวกมันแทบไม่เป็นอันตรายต่อโฮสต์ในปัจจุบัน พยายามเข้า!】

【ภารกิจล่ารางวัลถูกส่งมอบ!】

【รับ 1 เหรียญทองแดงสำหรับการฆ่าสุนัขสวรรค์ทุกๆ 1 ตัว และรับ 1 เหรียญเงินสำหรับการฆ่าจ่าฝูงสุนัขสวรรค์!】

"จัดไป!"

ดวงตาของ ฉีอี้ เป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ฐานจันทรามีวัสดุมากมายและเป็นส่วนหนึ่งของโลกอนาคต ซึ่งเขารู้สึกคุ้นเคยกับมันดี เขาหยิบสไนเปอร์แสงรุ่งอรุณ, เครื่องยิงลูกระเบิด, ระเบิดแสง 3 ลูก และปืน AK47 มังกรฟ้าใส่กระเป๋า

ก่อนจะออกไป เขาเช็คค่าพลังต่อสู้ของตัวเองอีกครั้ง

【ชื่อ: ฉีอี้】

【เลเวล: 5】

【อาชีพ: จอมเวทย์อัสนีบาต】

【ทักษะ: ลมหายใจอัสนี, กายาอัสนีพิโรธ】

【อุปกรณ์: AK47 มังกรฟ้า】

【พลังต่อสู้: 45 (+25 โบนัสอาวุธปืน)】

"พลังต่อสู้ 70 เหลือเฟือ... เปิดประตู!"

เมื่อประตูเปิดออก ภาพของฐานจันทราร้างก็ปรากฏแก่สายตา จากมุมนี้เขาสามารถมองเห็น "บลูสตาร์" ที่ดูแตกร้าวอยู่ไกลๆ

"เฮ้อ... ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้โลกต้องพินาศแบบนั้น!"

เขากระชับปืนในมือแล้วก้าวออกจากตู้รถ ทันทีที่เขาก้าวเท้าออกไป สุนัขสวรรค์หลายสิบตัวก็เงยหน้าจ้องมองมาทันที! พวกมันดูบึกบึนกว่าเจ้า เสี่ยวเลีย ของเขา และลวดลายสีฟ้าบนหน้าผากก็เด่นชัดกว่า

"โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง!"

พวกมันเห่าคำรามและพุ่งเข้าใส่ ฉีอี้ ยกปืนขึ้นและกดยิงทีละนัดอย่างแม่นยำ!

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง...

เขาเลือกยิงแบบ Single Shot เพราะพลังของปืนมังกรฟ้านั้นแรงพอๆ กับปืนสไนเปอร์ทั่วไป นัดเดียวสามารถส่งสุนัขพวกนี้ไปลงนรกได้ทันที ยิ่งเขาเหนี่ยวไก สุนัขสวรรค์ก็ยิ่งร่วงลงราวกับใบไม้ร่วง จนพวกที่เหลือเริ่มลังเลที่จะก้าวเข้ามา... ทันใดนั้น เจ้า เสี่ยวเลีย ก็วิ่งพรวดออกมาจากรถไฟ

มันรีบพุ่งไปที่ศพสุนัขตัวหนึ่ง กัดกะโหลกจนแตกแล้วควัก "ลูกปัดสีฟ้า" ออกมากิน!

"เชี้ย ทำอะไรของแกเนี่ย!?"

ฉีอี้ ถึงกับเหวอ ตามหลักแล้วพวกมันสายพันธุ์เดียวกันไม่ใช่เหรอ ทำไมมันถึงกินกันเองล่ะ? แต่เจ้า เสี่ยวเลีย ไม่สนใจมันพุ่งไปหาศพต่อไปเพื่อควักลูกปัดสีฟ้ามากินอีก... "เออ... ตามใจแกละกัน"

เขาเลิกสนใจมันแล้วบรรจุกระสุนใหม่ กวาดล้างสุนัขสวรรค์ที่อยู่ข้างหน้าต่อ ยิ่งเดินไปสุนัขก็ยิ่งร่วงหล่น เขาคาดว่าฆ่าไปแล้วมากกว่า 50 ตัว ถ้าเป็นเมื่อก่อนที่มีพลังแค่ 15 เขาคงทำไม่ได้คล่องแคล่วขนาดนี้ แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนอาชีพแล้ว ทั้งประสาทสัมผัสและความคล่องตัวเพิ่มขึ้นอย่างมาก

เขาฆ่าอยู่ข้างหน้า ส่วนเจ้า เสี่ยวเลีย ก็กินตามหลัง เขาชำเลืองมองกลับไปและพบว่าร่างกายของมันกำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ... "ดูเหมือนแกนสมองของพวกนี้จะช่วยให้แกโตไวสินะ... งั้นเดี๋ยวฉันจะเอาแกนสมองของราชาสุนัขสวรรค์มาให้แกกินเอง!"

ตอนนี้สุนัขรอบๆ ถูกกำจัดจนเกลี้ยง เหลือเพียงสุนัขยักษ์ตัวหนึ่งที่นอนนิ่งอยู่ในหลุมลึกข้างหน้า

"นั่นคือราชาสุนัขสวรรค์เหรอ? ทำไมมันไม่หนีล่ะ?" เขาชำเลืองมองลงไปและเห็นลูกสุนัขสวรรค์หลายตัวถูกขังอยู่ในโหลแก้วข้างๆ เท้าของมัน

"หึ ปกป้องลูกงั้นเหรอ? โทษทีละกันนะ" เขาพูดพลางยิ้มขื่นๆ ก่อนจะยกเครื่องยิงลูกระเบิดขึ้นแล้วยิงออกไปสองนัดซ้อน!

ตูมมม!

ระเบิดสองลูกลงกลางเป้าอย่างแม่นยำฉีกร่างราชาสุนัขสวรรค์จนกระจุย รวมถึงลูกๆ ในโหลแก้วก็ไม่รอด กลายเป็นเศษเนื้อไปพร้อมกัน

"เดี๋ยวนะ มีบางอย่างผิดปกติ!"

ทันใดนั้น! ขนลุกซู่ไปทั้งตัว! เขารีบใช้แขนซ้ายกันกลิ่นคาวเลือดที่พุ่งเข้ามา!

"โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง!"

ไม่คาดคิด ผู้ลอบโจมตีถูกสกัดไว้โดยเจ้า เสี่ยวเลีย สุนัขทั้งสองตัวเริ่มกัดกันนัวเนีย ฉีอี้ มองดูชัดๆ... สุนัขที่มาลอบกัดเขานั้นตัวใหญ่กว่าตัวที่เขาเพิ่งระเบิดไปเสียอีก!

"เชี้ย! ที่แท้แกต่างหากที่เป็นราชาตัวจริง ไอ้ตัวเมื่อกี้คือตัวล่อสิวนะ!?"

ฉีอี้ แค่นเสียงเย็นชา เขารวบรวมบอลอัสนีไว้ในมือขวา แล้วเตะราชาสุนัขสวรรค์ที่กำลังกัดขาขวาของเจ้า เสี่ยวเลีย จนกระเด็นออกไป!

ปึก!

แม้จะถูกเตะออกไป แต่มันก็ยังไม่ยอมแพ้ ทว่า ฉีอี้ ไม่เปิดโอกาสให้ เขาสาดบอลอัสนีอัดใส่ปากมันทันที!

ตูม!

บอลอัสนีระเบิดในปากของมัน กระแสไฟฟ้าช็อตจนเลือดสาดกระจาย

"เอาล่ะ ไปตายได้แล้ว!"

เขาปิดฉากด้วยเครื่องยิงลูกระเบิดอีกนัด ส่งราชาสุนัขสวรรค์ไปเกิดใหม่เป็นเศษเนื้อ... และในตอนนั้นเอง เจ้า เสี่ยวเลีย ก็รีบพุ่งเข้าไปหาซากนั้นอย่างหิวกระหายทันที