บทที่ 23: สถานีระดับนรกโลกันตร์!

บทที่ 23: สถานีระดับนรกโลกันตร์!

"ในอนาคต ถ้ามีสถานีที่ปฏิเสธไม่ได้ปรากฏขึ้น ฉันต้องเข้าไปข้างในอย่างเดียว ถ้าขัดคำสั่ง ใครจะไปต้านทานพนักงานตรวจรถไฟคนนั้นได้?"

ฉีอี้ เตือนตัวเองพลางส่งข้อความหา เหยาชิง:

"นายเห็นประกาศเมื่อกี้ไหม? ถ้าวันข้างหน้ามีสถานีบังคับโผล่มา นายต้องเข้าไปนะ เพราะพนักงานตรวจรถไฟคนนั้นแข็งแกร่งสุดๆ!"

หลังจากตอบข้อความเสร็จ ฉีอี้ ก็เดินตรงไปที่ตู้ 4 แล้วล้มตัวลงนอน ชายหาดจำลองที่เขาสร้างขึ้นมันดีมากจริงๆ มีทั้งทราย แสงแดด และน้ำ สบายกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

"เสี่ยวเลีย! ห้ามฉี่ใส่ทรายนะเฟ้ย ไปฉี่ในห้องน้ำนู่น!"

ฉีอี้ ดุเจ้าตัวเล็กที่กำลังจะยกขา จากนั้นก็นอนแผ่หลากลางหาดทรายต่อ เอาชีวิตรอดในรถไฟใต้ดินพร้อมกับอาบแดดบนชายหาด! สุโค่ย!

...เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก 5 ชั่วโมงผ่านไปพริบตาเดียว แม้จะยังไม่ถึงเวลาเที่ยงคืน แต่เสียงประกาศในรถไฟก็ดังก้องขึ้น:

"รถไฟถึงสถานีแล้ว ผู้โดยสารโปรดลงจากรถ!"

ฉีอี้: "?"

"เดี๋ยวดิ นี่คือสถานีบังคับเหรอ? ไม่พูดคำว่า 'เตรียมตัว' แล้วด้วย สั่งให้ลงลูกเดียวเลยเรอะ?"

【ติ๊ง! สถานีถัดไปของคุณคือ: ไซเลนต์ฮิลล์ (นรกโลกันตร์)】

【ไซเลนต์ฮิลล์เต็มไปด้วยเหล่านางพยาบาลสยองขวัญและสุดยอดมอนสเตอร์ 'พีระมิดเฮด' สำหรับคนธรรมดา การเข้าไปหมายถึงความตายเท่านั้น】

【อย่างไรก็ตาม มีกล่องสมบัติเงินอยู่ในห้องหมายเลข 3 คุณเพียงแค่ต้องเตะประตูเข้าไปเพื่อรับมัน】

【หมายเหตุ! นี่คือสถานีระดับนรกโลกันตร์ มอนสเตอร์ทุกตัวจะแข็งแกร่งกว่าที่คุณเคยเจอมาหลายเท่า】

【หมายเหตุ! เมื่อคุณอยู่นิ่งๆ อย่างสมบูรณ์เหล่านางพยาบาลจะไม่สามารถตรวจพบคุณได้!】

【หมายเหตุ! โปรดพกเครื่องยิงจรวดไปด้วย มิฉะนั้นคุณจะไม่สามารถสังหารพีระมิดเฮดได้!】

【หมายเหตุ! อาวุธสายเวทมนตร์หรือของขลังจะใช้ไม่ได้ผลกับมอนสเตอร์ที่นี่ แนะนำให้ใช้กำลังกายภาพเข้าสู้!】

【ภารกิจระบบถูกส่งมอบ!】

【รางวัล: 1 เหรียญทองแดงต่อการฆ่านางพยาบาล 1 ตน; รางวัลพิเศษ: ขวานยักษ์สยองขวัญ เมื่อสังหารพีระมิดเฮดได้!】

"เหอะ... สถานีระดับนรก แถมยังปฏิเสธไม่ได้ด้วย!"

ฉีอี้ มุมปากกระตุก แต่ไม่มีทางเลือกอื่น เขาต้องรีบเตรียมตัว!

เขาสวมหน้ากากตัวตลกทันที!

ถือปืนสไนเปอร์แสงรุ่งอรุณไว้ในมือ!

เครื่องยิงจรวดและลูกจรวด 3 ลูกยัดใส่เป้สะพายหลัง!

ดาบพิฆาตอาชาสำหรับการต่อสู้ระยะประชิด!

และยาเพิ่มพลังงานระดับสุดยอดที่เขาได้มาคราวก่อน!

เมื่อเตรียมอาวุธครบมือ ฉีอี้ เช็คพลังต่อสู้ของตัวเองอีกครั้ง:

【พลังต่อสู้: 45 (+5 สถานะคลั่ง) (+30 โบนัสอาวุธปืน) (+100 อาวุธสังหาร)】

"ไม่เลว! แค่เครื่องยิงจรวดอย่างเดียวก็เพิ่มพลังตั้ง 100 ฉันน่าจะผ่านสถานีนี้ไปได้!"

เขาสูดหายใจลึกแล้วเปิดประตูรถไฟออกทันที! สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือความมืดหม่นสีเทา พื้นดินสีน้ำเงินปนเทามีรอยคราบเลือด และมีเสียงฝูงอีกาแผดร้องอยู่ไกลๆ เมื่อมองไปรอบๆ เขาเห็นกำแพงโปร่งใสกั้นพื้นที่ไว้ พื้นที่ของสถานีนี้ไม่กว้างนัก ประมาณ 1,000 ตารางเมตรเท่านั้น

ฉีอี้ เงยหน้ามอง ภายในระยะพันเมตรนี้ มีเพียงปราสาทโบราณขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ แม้จะยังไม่เข้าใกล้ เขาก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นเยือกที่แผ่ออกมาจากปราสาท ไม่สิ... มันไม่ใช่แค่ความเย็น แต่มันคือกลิ่นอายแห่งความตาย!

ปกติเขาควรจะรู้สึกกลัวบ้าง แต่เพราะสวมหน้ากากตัวตลกอยู่ ทำให้เขายู่ในสภาวะ "คลั่ง" ความกลัวจึงจางหายไป เขาผลักประตูเข้าไปข้างในทันที!

วูบ—

ทางเดินกว้างขวาง... พื้นพรมชุ่มไปด้วยเลือด ในขณะเดียวกัน ห่างจากประตูไปประมาณ 50 เมตร มีนางพยาบาลสยองขวัญรูปร่างเซ็กซี่หลายสิบตนยืนนิ่งสนิทในท่าทางแปลกประหลาด... ขาของพวกเธอเปลือยเปล่า สวมเพียงชุดพยาบาลขาดรุ่งริ่ง หัวถูกพันด้วยผ้าที่มีเลือดซึมออกมาอย่างหนัก

ฉีอี้ ขมวดคิ้ว ทันทีที่เขาก้าวเท้าเหล่านางพยาบาลก็เคลื่อนไหวทันที! แต่พอเขาหยุดนิ่ง พวกมันก็หยุดตาม!

"เป็นอย่างที่คิดจริงๆ..."

เขากระชับปืนสไนเปอร์ในมือ เนื่องจากคราวก่อนเขาใช้กระสุนเจาะเกราะไปบ้าง ตอนนี้ปืนจึงเต็มไปด้วยพลังทำลายล้าง เขาไม่ต้องกังวลว่าจะฆ่าพวกมันไม่ได้... คิดได้ดังนั้น เขารีบยกปืนเล็งไปที่นางพยาบาลตนหนึ่งแล้วลั่นไก "ปัง!"

นัดเดียวหัวระเบิดกระจาย ร่างนั้นล้มตึงสิ้นใจทันที แต่เพราะการเคลื่อนไหวของเขาทำให้นางพยาบาลที่เหลือเริ่มขยับเข้าหา แต่ก่อนที่พวกมันจะก้าวได้เกินสองก้าว ฉีอี้ ก็กลับมานิ่งสนิท พวกมันจึงหยุดนิ่งอีกครั้ง

แต่สิ่งที่น่ากลัวคือพยาบาลพวกนี้ไวมาก! ในเวลาไม่ถึง 2 วินาที พวกมันขยับเข้ามาได้เกือบ 5 เมตร! ฉีอี้ คำนวณในใจ กระบวนการเล็งและยิงของเขาใช้เวลาประมาณ 2 วินาที ด้วยโบนัสความชำนาญอาวุธปืน ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงใช้เวลาเกิน 4 วินาทีแน่ๆ!

"ท่าไม่ดีแฮะ ถ้ายิงต่ออีกแค่ 7-8 นัด พวกมันคงถึงตัวฉันพอดี"

"ช่างเถอะ ยิงไปก่อน!"

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

ฉีอี้ รัวยิง 7 นัดซ้อน นางพยาบาลร่วงไป 7 ตน แต่ยังเหลืออีกสิบกว่าตน! ที่สำคัญคือตอนนี้พวกมันอยู่ห่างจากเขาไม่ถึง 5 เมตรแล้ว...

"ตึงมือแฮะ... หรือจะต้องใช้วิชาของราชันย์สวรรค์จัดการ?"

เขาสูบลมหายใจ แม้จะมีบัฟจากหน้ากากตัวตลก แต่ความรู้สึกกดดันจากสถานีนี้มันของจริง ทั้งสภาพแวดล้อมที่ชวนขนหัวลุกและมอนสเตอร์ที่ไม่เหลือความเป็นมนุษย์... หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ปิ๊งไอเดีย!

เขาสะบัดมือขวายัดปืนสไนเปอร์กลับเข้าเป้าในเวลาไม่ถึงครึ่งวินาที! และนางพยาบาลใช้จังหวะนั้นขยับเข้ามาอีกหนึ่งเมตร!

"เชี้ย จะไวไปไหนวะ!" เขาบ่นอุบ

ตอนนี้เขาไม่มีอาวุธในมือ ยืนนิ่งสนิท แต่เริ่มมีกระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินแลบแปลบปลาบออกมาจากฝ่ามือ สายฟ้าเริ่มควบแน่นและถักทอเข้าด้วยกัน กลายเป็นลูกบอลสายฟ้าสองลูกในมือ... แต่มันยังเล็กไป เขาไม่พอใจจึงยืนนิ่งต่อเพื่อควบแน่นพลังให้มหาศาลขึ้น!

เวลาผ่านไปวินาทีต่อวินาที... ลูกบอลสายฟ้าใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จากขนาดลูกปิงปอง กลายเป็นผลแอปเปิ้ล เป็นลูกบาสเกตบอล และในที่สุดก็ใหญ่เท่ากะละมัง! ลูกบอลอัสนีทั้งสองส่องแสงเจิดจ้า แผ่ความร้อนและพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัวออกมา!

ฉีอี้ กลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขารู้สึกได้ว่าพลังกายลดฮวบจากการรีดพลังสายฟ้าออกมาขนาดนี้! แต่มันคุ้มค่า

"เอาล่ะ... พวกแกไปลงนรกซะ!"

เขาผลักฝ่ามือออกไปข้างหน้า ลูกบอลสายฟ้ายักษ์ทั้งสองพุ่งทะยานออกไปชนกันกลางอากาศ เกิดการระเบิดของประกายไฟสีน้ำเงินครามสนั่นหวั่นไหว!

ตูมมมม!!!

แรงระเบิดทำเอาปราสาททั้งหลังสั่นสะเทือน ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน แสดงให้เห็นถึงพลังอำนาจทำลายล้างของราชันย์สวรรค์อัสนีบาตอย่างชัดเจน!