บทที่ 41 พลังจิตระเบิด! พลังน่าสะพรึงกลัวที่เหนือกว่าอย่างยิ่ง!
บทที่ 41 พลังจิตระเบิด! พลังน่าสะพรึงกลัวที่เหนือกว่าอย่างยิ่ง!
ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เมื่อเริ่มลงมือก็ปลดปล่อยสภาวะปลดผนึกทันที
บนคมดาบสีขาวดุจหิมะ เปลวไฟราวมังกรพันวนอยู่รอบๆ ความร้อนอันน่าสะพรึงค่อยๆ แผ่กระจายออกมา!
พลังจิตอันร้อนระอุถูกปลดปล่อยราวกับการระเบิดนิวเคลียร์ เพียงชั่วพริบตาก็กวาดออกไปทุกทิศทุกทาง แทบจะควบแน่นเป็นทะเลเพลิงที่มีอยู่จริงลอยอยู่เหนือฟ้า!
ในขณะนี้
ศูนย์กลางอยู่ที่หนิงอวิ๋น
เปลวเพลิงสีแดงฉานพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
รอบด้านราวกับตกอยู่ในโลกสีแดง
อุณหภูมิเริ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
พื้นดินแตกเป็นรอยแยก เปลวไฟพวยพุ่งขึ้นมาจากภายใน
ความชื้นในอากาศถูกระเหยจนหมดสิ้นในพริบตา!
พื้นดินใต้เท้าเริ่มปรากฏสีไหม้เกรียมอย่างเลือนราง
หอกเพลิงที่ถูกขว้างมาหาเขา แม้แต่จะเข้าใกล้ในระยะหนึ่งเมตรรอบตัวเขาก็ยังทำไม่ได้
ฉากกำแพงเพลิงสายหนึ่งพวยพุ่งขึ้น กลิ้งวนคำราม เพียงชั่วพริบตาก็กลืนหอกเพลิงลูกนั้นจนมอดไหม้หมดสิ้น!
ภายใต้การเผาไหม้ของความร้อนสูงอันน่าสะพรึงนี้... แทบจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แม้แต่ห้วงอากาศก็ยังบิดเบี้ยวผิดรูป!
ความรู้สึกกดดันอึดอัดจนหายใจไม่ออก บัดนี้... ได้มาถึงแล้ว!
………………
นักเรียนไม่กี่คนที่หลบอยู่ด้านหลังหนิงอวิ๋นม่านตาหดวูบไป ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
พวกเขารู้สึกได้อย่างชัดเจน ว่ามีคลื่นความร้อนพุ่งปะทะหน้าเข้ามา!
พอเงยหน้ามองขึ้นไป ก็เห็นภาพอันน่าหวาดผวานั้น!
เปลวไฟสีแดงหมุนวนอยู่เหนือท้องฟ้า คมดาบลุกไหม้โหมกระหน่ำ พื้นดินราวกับถูกไฟไถผ่านไปหนึ่งรอบ กลายเป็นผืนดินไหม้เกรียมสีน้ำตาลดำ
ในพริบตา ใบหน้าของทั้งหลายก็แข็งค้าง ตะลึงอยู่กับที่
คนหนึ่งมีเหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผาก ค่อยๆ ไหลลงมา
แต่ยังไม่ทันได้ตกถึงพื้น
ก็ถูกระเหยหายไปจนหมดสิ้นแล้ว
“น...นี่มันอะไรกัน... ทำไมคนถึงควบคุมเปลวไฟได้...?!”
“ฉันยังอยู่ในโลกมนุษย์อยู่ไหม? ตอนนี้มันเป็นสถานการณ์อะไรกัน!!!”
“ความร้อนนี่น่ากลัวเกินไปแล้ว แม้แต่พื้นดินก็เหมือนจะละลายเลยนะเว้ย!”
………………
ในเวลาเดียวกัน
เมื่อเห็นภาพนี้
ชื่อเสวี่ยสีหน้าพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เขารับรู้ได้อย่างชัดเจน... ว่าความร้อนที่อีกฝ่ายปลดปล่อยออกมานั้นน่ากลัวเพียงใด!
แค่สะบัดอาวุธในมือ ก็ทำให้เกิดปรากฏการณ์เช่นนี้ได้?
สัญชาตญาณบอกเขา
พรสวรรค์ของอีกฝ่ายน่ากลัวมาก น่ากลัวจนเกินกว่าจะจินตนาการได้
เจ้าหน้าที่สืบสวนจากสำนักงาน 749 เมืองอวี่โจว... มีผู้ตื่นพลังพรสวรรค์สายเปลวเพลิงระดับนี้อยู่ด้วย?
เป็นพลังสายร้อนเหมือนกัน
เขายิ่งสัมผัสได้ว่า...
พลังที่ซ่อนอยู่ในเปลวไฟสายนี้มีมากมายมหาศาลเพียงใด
ต้องรู้ไว้ว่า
ตอนที่เขายังเป็นมนุษย์
พรสวรรค์ที่ตื่นขึ้นมานั้นนับว่าหายากอย่างยิ่งแล้ว
อันดับที่ 30 ของสายเปลวเพลิง, พรสวรรค์ระดับ A — 【มือเพลิงเผาไหม้】
ในบรรดาพรสวรรค์สายเปลวเพลิง นับว่าเป็นตัวตนระดับแนวหน้าทีเดียว
ในขณะนี้ เขาเก็บความประมาทเดิมลงไป ชุดคลุมสีขาวปลิวไหวตามลม สีหน้ากลายเป็นเคร่งขรึมจริงจังยิ่งขึ้น
“คุณ... ไม่ใช่เจ้าหน้าที่สืบสวนท้องถิ่นของเมืองอวี่โจว?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หนิงอวิ๋นก็ยกมุมปากขึ้น น้ำเสียงแฝงความขบขัน “งั้นคุณเดาเอาสิ?”
ชื่อเสวี่ยหรี่ตาลง “ไม่ว่าคุณจะเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนมาจากที่ไหน ตอนนี้ผมมีสองทางเลือกให้คุณ”
“อย่างแรก เข้าร่วมโบสถ์ของเทพเจ้า เทพเจ้าจะประทานพลังอันไร้เทียมทานให้แก่คุณ!”
“อย่างที่สอง...”
หนิงอวิ๋นตัดบททันที “พลังของเทพเจ้า? อย่ามาทำให้คนขำตายเลย”
“ก็แค่พวกสวะที่เพื่อพลัง ยอมทิ้งสถานะของการเป็นมนุษย์ แล้วไปสุมหัวกับภัยพิบัติเท่านั้นเอง”
จากนั้น หนิงอวิ๋นก็ยกมุมปากขึ้นช้าๆ แล้วยกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว เผยรอยยิ้มตามใจตัวเอง
“งั้น ผมเลือกทางที่สาม”
“พวกคุณ... ใครก็หนีไม่รอด!”
ทันทีที่สิ้นเสียง
เขากำหมัดทั้งสองแน่น
เปลวไฟค่อยๆ ควบแน่นก่อตัว กลายเป็นเกราะสีแดงดุจเหล็กกล้าปกคลุมอยู่บนหมัด
นี่คือสภาพที่แท้จริงของพรสวรรค์เขา 【มือเพลิงเผาไหม้】
วิธีที่ก่อนหน้านี้ใช้ควบแน่นเปลวไฟให้เป็นหอก ไม่ว่าผู้ตื่นพลังสายเปลวเพลิงคนใดก็ทำได้อย่างง่ายดาย
แต่ในขณะนี้
สภาพที่ควบแน่นเปลวไฟให้กลายเป็นเกราะเหล็กกล้า
มีเพียงเขาเท่านั้นที่ทำได้
พลังนี้รวมความร้อนระอุของเปลวไฟกับความดุดันแข็งแกร่งของเกราะเข้าไว้ด้วยกัน และนี่ก็คือเหตุผลรากฐานที่ทำให้เขากลายเป็นผู้รับใช้แห่งอวี่หมิงลำดับเก้า
หนิงอวิ๋นแข็งแกร่งมาก
แต่จะแข็งแกร่งแค่ไหนกันเชียว?
เวลา คือปัจจัยที่จำกัดการเติบโตของเจ้าหน้าที่สืบสวนมากที่สุด
ดูจากภายนอก อายุของหนิงอวิ๋นไม่ได้มากนัก นับตั้งแต่ตื่นพลังมาจนถึงตอนนี้ ต่อให้คิดรวมกันเต็มที่จะมีเวลามากแค่ไหนกัน?
เขาไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของตัวเองได้
คิดได้ดังนี้
ชื่อเสวี่ยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เปิดฉากโจมตีก่อนทันที
เขาออกแรงที่เท้า!
ในพริบตา ร่างกายพุ่งออกไปข้างหน้าเหมือนกระสุนปืน!
บนหมัดทั้งสองมีเปลวไฟพันเกี่ยว
เปลวไฟถูกบีบอัดจนกลายเป็นลาวา ไหลเวียนไปตามสันหมัด ประกายไฟแตกกระจายตามช่องนิ้ว จนหมัดทั้งสองกลายเป็นก้อนอุกกาบาตเหล็กหลอมที่ลุกไหม้!
จากนั้นก็พุ่งกระแทกใส่หนิงอวิ๋น!
ในเวลาเดียวกัน
หนิงอวิ๋นก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
จากคมดาบ
เปลวไฟพุ่งออกมา ควบแน่นเป็นฝ่ามือขนาดยักษ์ แผ่ความร้อนอันน่าสะพรึงสุดขีด พุ่งกดทับไปทางชื่อเสวี่ยด้วยอานุภาพกวาดฟ้าแผ่นดิน!
หนิงอวิ๋นชอบใช้ท่านี้มาก
แก่นแท้ของเพลิงเผานคร คือการเปลี่ยนเปลวไฟให้เป็นฝ่ามือยักษ์ กักขังอีกฝ่ายไว้ภายในอย่างสิ้นเชิง จนกระทั่งถูกเผาไหม้หมดสิ้น
เป็นสัญลักษณ์ของการควบคุมอย่างสมบูรณ์!
สัมผัสได้ถึงคลื่นความร้อนที่พุ่งเข้ามาประชิดหน้า
ชื่อเสวี่ยหรี่ตาลง หมัดทั้งสองพุ่งไปข้างหน้า “ระเบิดให้ฉันดู!”
ทว่า
ทันทีที่หมัดเพลิงทั้งสองของเขาปะทะกับคลื่นความร้อนอันโหมกระหน่ำนี้
สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน!
แววตาแสดงความตกตะลึงอย่างเหลือเชื่อ!
เขา... ถูกกดทับอยู่เหรอ?!
เป็นไปได้ยังไงกัน!?
อีกฝ่ายก็เป็นแค่มนุษย์ธรรมดาแท้ๆ จะมีกำลังกดทับตัวเขาได้ยังไง!?
แต่ข้อเท็จจริงก็เป็นเช่นนั้น
เมื่อต้องเผชิญกับฝ่ามือเพลิงอันกดทับเข้ามา เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนยิ่งว่า เปลวไฟที่ตัวเองปลดปล่อยกำลังหดตัวอ่อนแรงลงอย่างต่อเนื่อง!
พรสวรรค์ของตัวเอง... กำลังหวาดกลัวและครั่นคร้ามอยู่เหรอ!?
ยังไม่ทันให้เขาคิดต่อไป
วินาทีต่อมา
กร๊อบ——
เกราะเพลิงที่หุ้มอยู่บนหมัดส่งเสียงครวญเหมือนกำลังจะแตกสลาย
จากนั้นก็แตกออกทีละส่วน ภายใต้เปลวไฟอันน่าสะพรึงที่ปลดปล่อยออกมาจากริวจินจักระ ก็ถูกกลืนกินจนหมดสิ้น!
“จ...เป็นไปได้ยังไง?!”
ชื่อเสวี่ยม่านตาหดวูบ
เปลวไฟของตัวเอง... ถูกเปลวไฟของอีกฝ่ายกลืนกินไปแล้ว?!
นั่นก็แปลว่า...
เป็นพรสวรรค์สายเปลวเพลิงเหมือนกัน...
ระดับของอีกฝ่าย สูงกว่าตัวเขาไกลมาก!
【มือเพลิงเผาไหม้】ที่เขาครอบครองอยู่ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหนิงอวิ๋นเลย!
คิดได้ดังนี้ เมื่อมองไปยังฝ่ามือเพลิงขนาดยักษ์ที่ยังคงถาโถมเข้าหาตัวเองอย่างรุนแรง
เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ถอยหลังออกไปหลายก้าวในทันที เว้นระยะห่างระหว่างตัวเองกับหนิงอวิ๋นออกไปโดยตรง
(จบตอน)