บทที่ 15 จักรพรรดิวัยชรากลับไปเรียนอนุบาลงั้นหรือ?

บทที่ 15 จักรพรรดิวัยชรากลับไปเรียนอนุบาลงั้นหรือ?

ในเวลานี้ กู้ซิงชะงักไป นี่แสดงว่าเสือขาวตัวน้อยกลายเป็นอสูรกลืนสวรรค์ก็มีความเกี่ยวข้องกันกับเขางั้นหรือ?

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมมันถึงเปลี่ยนร่างหลังจากถูกตัวเขาในอนาคตทอดทิ้งไปแล้วเท่านั้น มันเป็นเพราะตอนนั้นเขายังไม่ได้ปลุกกระดูกเซียนจักรพรรดินี่เอง!

แต่ตอนนี้ เขาปลุกกระดูกเซียนจักรพรรดิก่อนเวลาอันควร เสือขาวตัวน้อยก็เลยวิวัฒนาการก่อนเวลาด้วยสินะ?

หลังจากนั้นทันที ร่างกายของเสือขาวตัวน้อยก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนยิ่งขึ้น บนหน้าผากของมัน รอยแยกปรากฏขึ้นและมีดวงตาแนวตั้งโผล่ออกมา!

จากด้านข้างลำตัวทั้งสองข้าง ปีกสี่สี่ปีกที่ขาวราวหิมะก็สยายออก!

ทุกคนต่างตกตะลึง!

บ้าอะไรวะเนี่ย! มันวิวัฒนาการแล้วจริงๆ!

หลิงซินพูดด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!"

นี่มันจะบ้าเกินไปแล้ว!

เมื่อกี้เขายังแอบเยาะเย้ยไอ้เด็กตระกูลกู้ในใจอยู่เลยว่าโง่เง่าแค่ไหนที่ไปเลือกสัตว์อสูรวิญญาณระดับราชันที่อ่อนแอที่สุด ทว่า สัตว์อสูรวิญญาณระดับราชันที่เด็กคนนั้นเลือกกลับวิวัฒนาการขึ้นมากะทันหัน!

มันวิวัฒนาการ! ต่อหน้าต่อตาเขาเลย! มันกระโดดข้ามจากระดับราชันไปสู่ระดับจักรพรรดิโดยตรง!

ต้องรู้ไว้ก่อนว่าการวิวัฒนาการของสายพันธุ์นั้นหาได้ยากยิ่ง ทว่าเขากลับบังเอิญได้มาเป็นประจักษ์พยาน!

เป็นไปได้อย่างไร! เด็กคนนี้จะโชคดีขนาดนี้ได้ยังไง!

หลิงเทียนจวินเองก็ช็อกไปเหมือนกัน เขาเห็นกับตาตัวเองว่าเสือขาวตัวน้อยหน้าตาตลกๆ ตรงหน้ากู้ซิง จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นหล่อเหลา สง่างาม และน่าเกรงขามขนาดนี้!

สามตา! สี่ปีก!

มันทำให้มังกรทมิฬของเขาดูจืดชืดไปเลยในพริบตา!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลิงเทียนจวินก็เริ่มร้อนรน เขาหันไปหาลูกมังกรฟ้าทมิฬแล้วตะโกน "เจ้าเปลี่ยนร่างบ้างสิ! เปลี่ยนสิ!"

ลูกมังกรฟ้าทมิฬ "..."

คนที่ตกใจที่สุดก็คือลูกมังกรฟ้าทมิฬตัวนั้น ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เพราะในสัมผัสของมัน เสือขาวตัวน้อยที่มันเพิ่งจะมองว่าเป็น "ขยะ" กลับมีคุณภาพสายเลือดที่พุ่งสูงปรี๊ด!

ระดับราชันขั้นต้น... ระดับราชันขั้นสูง... ระดับราชันขั้นพีก... ระดับจักรพรรดิ!

ในชั่วพริบตา คุณภาพสายเลือดของเสือขาวตัวน้อยตัวนั้นก็กลายเป็นระดับเดียวกับมัน! แม้กระทั่ง... บางสิ่งบางอย่างที่แฝงอยู่ในกลิ่นอายนั้นก็ทำให้มันรู้สึกหวาดกลัว

ลูกมังกรฟ้าทมิฬตกตะลึงงัน

ในขณะเดียวกัน ความไม่เชื่อก็ฉายชัดในดวงตาของกู้จิงหง "นี่... มันกลายเป็นระดับจักรพรรดิ และคุณภาพนี้..."

เขาสัมผัสได้ว่าสายพันธุ์ของเสือขาวตัวน้อยตรงหน้านั้นไม่ได้อ่อนแอกว่ามังกรฟ้าทมิฬเลยแม้แต่น้อยแถมยังแข็งแกร่งกว่าขั้นหนึ่งด้วยซ้ำ!

ยิ่งไปกว่านั้น กู้จิงหงไม่เคยเห็นสายพันธุ์นี้มาก่อนเลย?

สายพันธุ์ใหม่งั้นหรือ?!

จู่ๆ เขาก็หันไปมองลูกชาย ทำไมต้องเป็นตัวนี้พอดี? ท่ามกลางลูกสัตว์อสูรวิญญาณมากมาย ลูกชายของเขากลับเลือกเสือขาวตัวน้อยที่ไม่สะดุดตาที่สุดตัวนี้

และหลังจากที่เลือกมันปุ๊บ มันก็วิวัฒนาการเป็นระดับจักรพรรดิ แถมยังเปลี่ยนร่างเป็นสายพันธุ์ใหม่เอี่ยม! นี่จะเป็นแค่เรื่องบังเอิญไปได้อย่างไร?

หรือว่า... ลูกชายเขามองทะลุปรุโปร่งมาตั้งแต่แรกแล้ว!!!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ กู้จิงหงก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เขารู้สึกว่ามันเป็นไปได้มากทีเดียว!

ลูกชายของเขาคือจักรพรรดิโดยกำเนิด เป็นอัจฉริยะ บางทีเขาอาจจะสามารถรับรู้ในสิ่งที่คนธรรมดามองไม่เห็นจริงๆ บางทีเขาอาจจะสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของสัตว์อสูรวิญญาณตัวนี้!

กู้จิงหงยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ!

และหลังจากนั้น คนที่งุนงงที่สุดก็ยังคงเป็นกู้ซิงอยู่ดี

ตามที่ระบบบอก เสี่ยวเทียนควรจะวิวัฒนาการเป็นระดับจักรพรรดิเสียก่อน แล้วจากนั้นด้วยเหตุผลบางประการ มันถึงจะกลายเป็นอสูรกลืนสวรรค์!

นี่หมายความว่าศักยภาพของเสี่ยวเทียนนั้นมหาศาลมาก! มันยังสามารถวิวัฒนาการได้อีก!!!

ใครจะไปคิดล่ะว่าเสือขาวตัวน้อยตัวนี้ ซึ่งเมื่อกี้ยังเป็นแค่ลูกสัตว์ระดับราชัน จะสามารถกลายเป็นอสูรกลืนสวรรค์ที่สร้างความหวาดกลัวไปทั่วทะเลดวงดาวในอนาคตได้!!!

ในเวลานี้ เสี่ยวเทียนก็เลียมือของกู้ซิงเบาๆ มันไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง มันแค่ชอบกู้ซิงมากๆ เท่านั้นเอง

กู้ซิงรู้สึกจักจี้จากการโดนเลียและอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา "เสี่ยวเทียนนี่สุดยอดจริงๆ เล้ย"

"..."

ในขณะเดียวกัน หลิงเทียนจวินมองดูภาพความน่ารักน่าชังระหว่างกู้ซิงกับเสือขาวตัวน้อย สลับกับลูกมังกรฟ้าทมิฬสายตาเย็นชาที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงข้างๆ เขา ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งโกรธ

"ท่านพ่อ ทำไมของข้าไม่ยอมเปลี่ยนร่างล่ะ! ทำไมเขาไม่ยอมเปลี่ยน!"

ลูกมังกรฟ้าทมิฬ "..."

หลิงเทียนจวินยิ่งโกรธเข้าไปใหญ่ เขามองไปที่มังกรฟ้าทมิฬตัวนั้น รู้สึกขัดหูขัดตามากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อกี้เขายังคิดว่ามันดูสง่างามและน่าเกรงขามอยู่เลย แต่ตอนนี้เมื่อเอาไปเทียบกับของกู้ซิงแล้ว มันก็กลายเป็นไอ้บ้านนอกดีๆ นี่เอง!

หลิงเทียนจวินโกรธมากจนไม่อยากจะเลี้ยงมันแล้ว!

ในเวลานี้ หลิงซินรู้สึกอึดอัดใจอย่างยิ่ง เขาไม่คิดเลยว่าตัวเองจะกลายเป็นตัวตลกซะเอง!

เขาเพิ่งจะเยาะเย้ยอีกฝ่ายในใจไปหมาดๆ แล้วสัตว์อสูรวิญญาณที่พวกเขาเลือกก็มาวิวัฒนาการต่อหน้าต่อตา การตบหน้านี้มันช่างรวดเร็วทันใจจริงๆ!

แต่แล้ว เขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ช่างเถอะ เป็นระดับจักรพรรดิเหมือนกันแล้วยังไงล่ะ?

มันก็แค่สัตว์อสูรวิญญาณ ไม่ใช่ตัวผู้ฝึกยุทธ์เองเสียหน่อย ลูกชายของเขาสามารถบ่มเพาะพลังได้ ในขณะที่ลูกชายของกู้จิงหงต่อให้โชคดีได้ระดับจักรพรรดิมา ท้ายที่สุดมันก็ไม่ใช่พลังของตัวเองอยู่ดี

เมื่อเขาโตขึ้น เขาก็จะตระหนักได้เองว่ามันน่าสมเพชแค่ไหน

การได้แต่มองดูสัตว์อสูรวิญญาณของคนอื่นสง่างาม ในขณะที่ตัวเองทำได้เพียงจ้องมองอย่างเหม่อลอยเพราะไม่สามารถบ่มเพาะพลังได้

ถึงตอนนั้น เขาถึงจะเข้าใจว่าต่อให้สัตว์อสูรวิญญาณจะดีแค่ไหน มันก็เทียบไม่ได้กับการที่ตัวเองแข็งแกร่งหรอก...

จริงด้วย ไอ้เด็กนี่จะมาเทียบลูกชายเขาได้ยังไง?

เมื่อคิดได้เช่นนี้ อารมณ์ของหลิงซินก็ดีขึ้น "ไม่เป็นไรหรอก ถ้าของลูกมันเปลี่ยนร่างไม่ได้ มันก็คือเปลี่ยนไม่ได้ ตัวนี้ก็ดีอยู่แล้วเดี๋ยวเรากลับกันดีกว่า แล้วพ่อจะเตรียมตัวให้ลูกพร้อมสำหรับการเปิดเทอมนะ"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของหลิงเทียนจวินก็เป็นประกาย

ใช่สิ ใกล้เปิดเทอมแล้ว นี่จะเป็นครั้งแรกที่ข้าจะได้ไปโรงเรียน!

และเขาก็เป็นถึงลูกชายของผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิด้วย เมื่อเขาไปโรงเรียน เพื่อนร่วมชั้นพวกนั้นจะต้องแห่กันมาห้อมล้อมเขา และขอร้องอยากเป็นเพื่อนกับเขาอย่างแน่นอน!

ถึงตอนนั้น เขาจะเป็นเด็กที่เจ๋งที่สุดในโรงเรียนอนุบาลเลยล่ะ!

แค่คิดถึงวันเหล่านั้นมันก็ช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน!

หลิงซินหันไปหากู้จิงหงและกล่าวว่า "โอ้ จริงสิ ข้าลืมบอกเจ้าไปเลย เทียนจวินของข้าเกือบจะห้าขวบแล้ว ถึงเวลาที่เขาต้องเข้าโรงเรียนอนุบาลแล้ว อีกสองเดือน เขาก็จะไปรายงานตัวเข้าเรียน โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนที่ดีที่สุดในต้าเซี่ยของเราเลยนะ โรงเรียนอนุบาลอันดับหนึ่งแห่งต้าเซี่ยน่ะ ข้าคงต้องรบกวนเจ้าให้ช่วยดูแลลูกชายข้าตอนนั้นด้วยนะ"

เนื่องจากโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ตั้งอยู่ในเมืองหลวงตี้ตู ยอดฝีมือหลายคนจึงส่งลูกๆ ไปเรียนที่นั่น คนที่สามารถเข้าเรียนได้ล้วนแต่เป็นผู้ร่ำรวยหรือไม่ก็มีชาติตระกูลสูงส่งเป็นทายาทของตระกูลใหญ่หรือยอดฝีมือทั้งนั้น

การที่ลูกชายของเขาสามารถเข้าเรียนในโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ได้ ก็เป็นสัญลักษณ์แห่งสถานะในตัวมันเองอยู่แล้ว

ในขณะที่ลูกชายของกู้จิงหง ต่อให้จะเป็นอัจฉริยะแค่ไหน ก็ทำได้เพียงอยู่บ้านรอไปอีกหลายปีกว่าเขาจะไปโรงเรียนได้

ช่องว่างมันไม่ได้แสดงให้เห็นชัดเจนอยู่แล้วหรอกหรือ?

กู้ซิงชะงักไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น

หลิงเทียนจวินอายุถึงเกณฑ์แล้ว และเขากำลังจะกลายเป็นสมาชิกผู้สูงศักดิ์จนหาที่เปรียบไม่ได้ของโรงเรียนอนุบาลงั้นหรือ?!

กู้จิงหงพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ "ได้สิ ข้าจะจัดการให้"

หลิงซินยิ้มและพูดต่อ "งั้นก็ขอบใจมากนะ น่าเสียดายจัง ลูกชายเจ้ายังต้องรอไปอีกหลายปีถึงจะได้ไปโรงเรียน ถึงตอนนั้น ลูกชายข้าก็คงจะเริ่มบ่มเพาะพลังไปแล้วล่ะมั้ง"

ตอนนั้นเอง ข้อความก็ปรากฏขึ้นตรงหน้ากู้ซิง

【ในฐานะจักรพรรดิวัยชรา จู่ๆ ท่านก็นึกถึงช่วงเวลาในวัยเด็ก】

【หลังจากได้พบกับเสี่ยวเทียน อารมณ์แห่งความหวนรำลึกนี้ก็ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น ส่งผลกระทบต่อจิตใจของท่านอย่างลึกซึ้ง ท่านจำได้อย่างชัดเจนว่าในตอนเด็ก สิ่งที่ท่านชอบทำมากที่สุดคือการแอบพาเสี่ยวเทียนมาโรงเรียนด้วยในเวลาเรียน】

【แม้ว่ากฎของโรงเรียนจะห้ามไม่ให้สัตว์อสูรวิญญาณเข้าโรงเรียนอย่างเด็ดขาด แต่สำหรับท่านในตอนนั้น กฎเหล่านั้นก็เป็นเพียงรายการภารกิจที่รอให้ไป 'เคลียร์' เท่านั้น】

【ภารกิจ: กลับไปยังโรงเรียนอนุบาลอันดับหนึ่งแห่งต้าเซี่ย และไปพบอดีตคุณครูของท่านอีกครั้ง!】

【รางวัลภารกิจ: บาทาสายฟ้าจักรพรรดิ (แปลงพลังปราณและเลือดลมเป็นสายฟ้า ควบคุมอสนีบาต! สามารถเรียกสายฟ้าแห่งสวรรค์และปฐพีได้!)】

【ความยากของภารกิจ: ฝันร้าย】

【เหตุผล: โรงเรียนอนุบาลอันดับหนึ่งแห่งต้าเซี่ยได้กลายเป็นซากปรักหักพังไปนานแล้ว ท่านจำเป็นต้องหาวิธีสร้างมันขึ้นมาใหม่ ยิ่งไปกว่านั้น คุณครูของท่านก็ยังได้สละชีพอย่างกล้าหาญในสนามรบเผ่าพันธุ์ต่างดาวในอดีต โดยร่วงหล่นไปพร้อมกับสหายร่วมรบคนอื่นๆ สมอวิญญาณนั้นกระจัดกระจายและยุ่งเหยิงอย่างยิ่ง ทำให้ความยากในการชุบชีวิตนั้นสูงเสียดฟ้า!】

จบบท