บทที่ 13 ลูกชายจอมโง่เขลาของตระกูลกู้ไม่เอาลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิงั้นหรือ?
บทที่ 13 ลูกชายจอมโง่เขลาของตระกูลกู้ไม่เอาลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิงั้นหรือ?
บทที่ 13 ลูกชายจอมโง่เขลาของตระกูลกู้ไม่เอาลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิงั้นหรือ?
ท้ายที่สุดแล้ว อสูรกลืนสวรรค์ในตอนนี้ก็ยังเป็นแค่เสือขาวตัวหนึ่ง ดังนั้นเป้าหมายจึงชัดเจนมาก
เมื่อคิดได้เช่นนี้ กู้ซิงก็หันขวับไปมองกู้จิงหงและเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ "ท่านพ่อ ข้าอยากได้เสือขาวตัวน้อย"
"หืม?" กู้จิงหงชะงักไปเล็กน้อย ประกายแห่งความประหลาดใจวาบผ่านดวงตา เดิมทีเขาตั้งใจจะมอบลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิเพียงตัวเดียวที่มีอยู่ในตอนนี้ให้กับลูกชาย
เพราะนั่นคือลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิเชียวนะ!
ลูกชายของเขาเก่งกาจถึงเพียงนี้ทั้งที่อายุแค่ไม่กี่เดือน หากเขาเติบโตขึ้น เขาอาจจะก้าวล้ำนำหน้ายอดฝีมือระดับจักรพรรดิในอดีตเสียด้วยซ้ำ!
ดังนั้น สายพันธุ์และชนิดของสัตว์อสูรวิญญาณที่จะหามาให้ลูกชาย จะเป็นของชั้นต่ำไม่ได้เด็ดขาด! นี่คือคู่หูที่จะคอยอยู่เคียงข้างจักรพรรดิโดยกำเนิดไปตลอดชีวิต!
ลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิเพียงตัวเดียวที่นี่คือสัตว์อสูรวิญญาณสายพันธุ์มังกร นามว่า มังกรฟ้าทมิฬ!
เมื่อมังกรที่แท้จริงโตเต็มวัย มันจะมีพลังรบเทียบเท่าระดับราชัน! และในอนาคต มันยังสามารถก้าวไปถึงระดับจักรพรรดิได้อีกด้วย!
มันคือสัตว์อสูรที่สามารถทำลายล้างประเทศได้ของจริง! แค่เพียงการดำรงอยู่ของมันก็เพียงพอที่จะทำให้สัตว์อสูรวิญญาณในรัศมีหนึ่งหมื่นลี้ยอมศิโรราบ!
ตัวตนระดับนี้ หากปล่อยออกไปข้างนอก คงมากพอที่จะทำให้ขุมกำลังทั้งหมดในต้าเซี่ยต้องคลุ้มคลั่งเพื่อแย่งชิงมัน
แต่พอมาคิดดูถึงความต้องการของลูกชายแล้ว...
"ตกลง พ่อจะส่งคนไปหาลูกเสือขาวที่เพิ่งเกิดเดี๋ยวนี้แหละ" กู้จิงหงตอบตกลงอย่างง่ายดาย
ตราบใดที่ลูกชายของเขามีความสุข นั่นก็เพียงพอแล้ว
ส่วนลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิ มังกรฟ้าทมิฬ หรือสัตว์อสูรทำลายล้างประเทศอะไรนั่นมันจะไปสำคัญกว่าความสุขของลูกชายเขาได้อย่างไร?
ตอนนี้ลูกชายของเขากำลังไล่ซัดหลิงเทียนจวินวัยสี่ขวบโดยไม่ต้องใช้พลังปราณและเลือดลมด้วยซ้ำ อาศัยเพียงกระบี่ไม้และนิ้วเดียวก็ทำให้ไอ้เด็กเหลือขอนั่นร้องหาพ่อหาแม่ได้แล้ว หากเขาโตขึ้นล่ะก็...
มุมปากของกู้จิงหงยกขึ้นเล็กน้อย ประกายแห่งความภาคภูมิใจวาบผ่านดวงตา ช่องว่างระหว่างสองคนนี้มีแต่จะกว้างขึ้นเรื่อยๆ เพราะต่อให้หลิงเทียนจวินจะค่อยๆ บ่มเพาะพลังไปในอนาคต แต่ในชั่วพริบตา กู้ซิงก็คงพุ่งทะยานไปไกลแล้ว
ในอนาคตเมื่อวิถีแห่งกระบี่ของเขาบรรลุถึงขั้นความสำเร็จระดับสูง บางทีอาจจะก่อนอายุยี่สิบด้วยซ้ำ เขาอาจจะสามารถทำได้เหมือนแม่ของเขา คือการผ่าท้องทะเลด้วยการตวัดกระบี่เพียงครั้งเดียว!
ผู้นำวิถีแห่งกระบี่ในวัยยี่สิบปี!
กู้จิงหงไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการ
ในขณะเดียวกัน หลิงซินยืนอยู่ด้านข้าง เฝ้ามองการสนทนาระหว่างสองพ่อลูกตระกูลกู้ และแอบคำนวณอยู่ในใจ
เขาหันไปหาหลิงเทียนจวินและลดเสียงลง "ลูกรัก เดี๋ยวพ่อจะเลือกตัวดีๆ ให้ลูกสักตัว เอากลับไปเลี้ยงนะ"
"ครับ" หลิงเทียนจวินพยักหน้า
ในเวลานี้ กู้จิงหงเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ข้าส่งคนไปหาลูกสัตว์ตั้งแต่ระดับราชันขึ้นไปที่เพิ่งเกิดเมื่อไม่นานนี้มาแล้ว เดี๋ยวเจ้าค่อยไปดูเอา พอจ่ายเงินปุ๊บก็เอากลับไปได้เลย"
หลิงซินพยักหน้า "ได้สิ"
ไม่นานนัก ก็มีคนกลับมา
ด้านหลังคนผู้นั้นมีคนรับใช้เดินตามมาหลายคน แต่ละคนถือพนักกรงขังมาด้วย และภายในนั้นก็มีลูกสัตว์ตัวน้อยอยู่
"นายท่าน นี่คือลูกสัตว์ระดับราชันขึ้นไปที่เกิดในช่วงสามเดือนที่ผ่านมาทั้งหมดขอรับ"
กู้ซิงชำเลืองมองและถึงกับตะลึงงันไปทันที
เยอะขนาดนี้เลยหรือ!
ลูกสัตว์อสูรวิญญาณหลากหลายสายพันธุ์ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบอยู่ตรงหน้าเขา มีมากถึงยี่สิบหรือสามสิบตัวเลยทีเดียว!
มีทั้งลูกสิงโตที่มีเปลวเพลิงลุกท่วมตัว ลูกนกฟีนิกซ์ที่มีขนดงามตระการตา ลูกกิเลนที่มีร่างกายใสกระจ่างดั่งคริสตัล... สัตว์แต่ละตัวแผ่ความผันผวนของพลังวิญญาณออกมาจางๆ บ่งบอกถึงสายเลือดที่ไม่ธรรมดาของพวกมัน
หากเอาของพวกนี้ไปไว้ข้างนอกล่ะก็ รับรองว่าทุกคนต้องแตกตื่นจนหัวหกก้นขวิดแน่ๆ!
ต้องรู้ไว้ก่อนว่าสัตว์อสูรวิญญาณระดับราชันนั้นเป็นตัวตนที่ทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อโตเต็มวัย พวกมันสามารถทำลายเมืองได้ตามใจชอบ!
ปกติแล้วการจะหาสักตัวยังยากเลย มีคนนับไม่ถ้วนยอมหัวร้างข้างแตกเพื่อแย่งชิงมันแต่ก็ไม่สำเร็จ
แต่ที่นี่กลับมีมากมายขนาดนี้!
แถมยังมีลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิอีกต่างหาก!
ลูกมังกรฟ้าทมิฬตัวนั้นถูกขังแยกไว้เพียงลำพังในกรงที่ใหญ่ที่สุด ดวงตาสีทองแนวตั้งคู่หนึ่งจ้องมองทุกสิ่งรอบตัวอย่างเย็นชา หยิ่งยโสและไร้ความรู้สึก ลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิ ซึ่งหาได้ยากยิ่งนักในต้าเซี่ย! กลับมาอยู่ที่ไป๋อวี้จิงเนี่ยนะ!!
สิบปีจะมีลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิสักตัวหนึ่ง!
ดวงตาของหลิงซินสั่นไหว หัวใจของเขาตกตะลึงอย่างสุดขีด
สมกับเป็นตระกูลกู้แห่งเมืองหลวงตี้ตู น่าสะพรึงกลัวจริงๆ! มรดกตกทอดเช่นนี้ ความแข็งแกร่งเช่นนี้ไม่แปลกใจเลยที่พวกเขาสามารถยืนหยัดอย่างสง่างามในต้าเซี่ยมาได้หลายปีขนาดนี้
ในขณะเดียวกัน สายตาของกู้ซิงก็กวาดมองลูกสัตว์เหล่านั้น เพื่อค้นหาเป้าหมายของเขา
สัตว์อสูรวิญญาณสายพันธุ์เสือ... เสือขาวตัวน้อย...
ในที่สุด เขาก็หามันพบอย่างรวดเร็ว
ในกรงแยกที่อยู่ไกลออกไป มีเสือขาวตัวจิ๋วขดตัวอยู่ เสือขาวตัวน้อยตัวนั้นมีขนสีขาวราวหิมะไปทั้งตัว แววตาของมันดูขี้ขลาดเล็กน้อย ร่างกายเล็กๆ ของมันขดตัวเป็นก้อนกลม
สายพันธุ์ของมันคือ "เสือสุริยันจันทรา" ลูกสัตว์อสูรวิญญาณระดับราชัน
ดวงตาของกู้ซิงเป็นประกาย!
เจอแล้ว!
ฮ่าฮ่าฮ่า อสูรกลืนสวรรค์ ข้ามาแล้ว!
ในเวลานี้ กู้จิงหงมองลูกชายของเขา เขายังคงรู้สึกเสียดายอยู่เล็กน้อย "ลูกจะไม่เอาตัวนั้นจริงๆ หรือ? นั่นมันระดับจักรพรรดิเชียวนะ"
กู้จิงหงชี้ไปที่ลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิเพียงตัวเดียว มังกรฟ้าทมิฬตัวนั้น!
ลูกมังกรที่แท้จริง! ระดับจักรพรรดิ!
นี่คือสิ่งที่คนข้างนอกใฝ่ฝันอยากจะได้นักหนา! มันมากพอที่จะสร้างความฮือฮาครั้งใหญ่ได้เลย!
มีกี่คนกันที่ยอมแลกทรัพย์สมบัติทั้งหมดที่มีเพื่อให้ได้มันมา แต่ก็ยังไม่ได้!
ในขณะเดียวกัน กู้ซิงไม่ได้ปรายตามองมังกรทมิฬตัวนั้นเลยแม้แต่น้อย ดวงตาของเขากลับเป็นประกาย มือเล็กๆ ชี้ตรงไปที่เสือขาวตัวน้อยที่อยู่ไกลออกไป "เอาเสือขาว! เสือขาวตัวนั้น!"
ระดับจักรพรรดิงั้นหรือ? หึ ระดับจักรพรรดิมันคืออะไรกัน?
ต้องรู้ไว้ก่อนว่าเสือขาวตัวนี้มีพลังที่ซ่อนเร้นอยู่ในร่างกาย ในอนาคต มันจะกลายเป็นอสูรกลืนสวรรค์ที่สามารถเดินกร่างได้ทั่วทะเลดวงดาว! และระดับจักรพรรดิน่ะหรือ ในทะเลดวงดาวมันกลายเป็นอาหารไปตั้งนานแล้ว!
นี่หมายความว่าอย่างไร? หมายความว่าอสูรกลืนสวรรค์นั้นอย่างน้อยที่สุดก็คือระดับมหาจักรพรรดิ!!!!
ว่าที่สัตว์อสูรวิญญาณระดับมหาจักรพรรดิ! ในทั่วทั้งต้าเซี่ยไม่มีสักตัว!
เมื่อเทียบกับสัตว์อสูรกลืนสวรรค์แล้ว ระดับจักรพรรดิก็เป็นได้แค่ที่รองมือรองตีนเท่านั้นแหละ!
กู้ซิงรู้สึกอารมณ์ดีสุดๆ
ในเวลานี้ กู้จิงหงส่ายหน้าอย่างจนใจ "เฮ้อ ก็ได้ งั้นเราจะเอาตัวนั้น"
แม้เขาจะรู้สึกเสียดายที่ลูกชายทิ้งลูกสัตว์ระดับจักรพรรดิไป แต่ในเมื่อลูกชายชอบ เขาก็ปล่อยเลยตามเลย
ทันใดนั้น กู้จิงหงก็โบกมือ และเสือขาวตัวน้อยก็ลอยละลิ่วเข้ามา!
ในเวลานี้ เสือขาวตัวน้อยยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มันทำได้เพียงจ้องมองสองพ่อลูกตระกูลกู้อย่างงุนงง
กู้ซิงก็จ้องมองมันเช่นกัน สองชีวิตที่เพิ่งลืมตาดูโลกต่างจ้องมองตากัน
จากนั้น กู้ซิงก็ยิ้มออกมา
ว่าที่สัตว์อสูรวิญญาณระดับมหาจักรพรรดิจะคอยอยู่เคียงข้างเขาและเติบโตไปด้วยกัน!
สุดยอด!
ในขณะเดียวกัน หลิงซินกลับตกตะลึง หลังจากตั้งสติได้ ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขณะจ้องมองลูกมังกรฟ้าทมิฬตัวนั้น "เดี๋ยวนะ? งั้นลูกมังกรฟ้าทมิฬระดับจักรพรรดิตัวนี้ข้าขอซื้อมันได้ไหม?"
กู้จิงหงเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ก็ตามใจเจ้าสิ"
ถึงอย่างไรลูกชายของเขาก็ไม่เอามันอยู่แล้ว เก็บลูกมังกรฟ้าทมิฬตัวนี้ไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร
ดวงตาของหลิงซินเป็นประกาย!
เขาแทบไม่อยากจะเชื่อเลย ตอนแรกเขาตั้งใจจะพอใจกับการได้ระดับราชันกลับไป ไม่เคยคิดฝันเลยว่าจะได้ระดับจักรพรรดิกลับไป ทว่า ลูกชายจอมโง่เขลาของตระกูลกู้กลับไม่เอามัน และดันไปเลือกลูกเสือขาวระดับราชันหน้าโง่ตัวนั้นเนี่ยนะ!!
"ฮ่าฮ่าฮ่า ก็แค่ไอ้เด็กเหลือขอ โง่เง่าสิ้นดี!!"
หลิงซินดีใจจนเนื้อเต้นอยู่ข้างใน แต่พยายามอย่างหนักที่จะปั้นหน้าขรึมเอาไว้
เขาตั้งใจจะซื้อลูกมังกรฟ้าทมิฬตัวนี้ให้ลูกชายของเขา! ไอ้เด็กตระกูลกู้นั่นดันทิ้งของดีชิ้นโตไปเปล่าๆ ปลี้ๆ แถมยังไปเลือกเสือขาวขยะตัวนั้นอีก!!
น่าขันสิ้นดี!
เสือขาวตัวนั้น เมื่ออยู่ต่อหน้ามังกรฟ้าทมิฬ มันก็เป็นได้แค่เศษสวะดีๆ นี่เอง!!
มันคู่ควรที่จะเป็นอาหารของมังกรฟ้าทมิฬเท่านั้น!
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลิงซินก็แทบจะรอจ่ายเงินและอุ้มมังกรฟ้าทมิฬออกไปไม่ไหวแล้ว
ในขณะเดียวกัน ดวงตาของหลิงเทียนจวินก็เป็นประกาย เขาจ้องมองลูกมังกรทมิฬตัวนั้นและกระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้น
"ท่านพ่อ ข้าอยากได้ตัวนั้น! ตัวนั้น!"
มังกรทมิฬตัวนั้นดูเท่กว่าเสือขาวตัวนั้นตั้งเยอะ!
เด็กๆ ชอบการแข่งขันอยู่แล้ว!
หลิงเทียนจวินวาดฝันไปไกลแล้วว่าเมื่อเขาได้ขี่มังกรทมิฬในอนาคต เขาจะต้องสง่างามกว่ากู้ซิงเป็นร้อยเท่าอย่างแน่นอน!
จบบท