บทที่ 3 บังเอิญเข้าสู่ตระกูลสวรรค์? ผู้ฝึกยุทธ์ระดับหนึ่งตั้งแต่แรกเกิด?
บทที่ 3 บังเอิญเข้าสู่ตระกูลสวรรค์? ผู้ฝึกยุทธ์ระดับหนึ่งตั้งแต่แรกเกิด?
บทที่ 3 บังเอิญเข้าสู่ตระกูลสวรรค์? ผู้ฝึกยุทธ์ระดับหนึ่งตั้งแต่แรกเกิด?
ในเวลานี้ กู้ซิงถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทอง เขานอนนิ่งเงียบ ร่างกายเล็กๆ ของเขาดูราวกับการจุติของทายาทเซียน
ความอบอุ่น
นี่คือความรู้สึกแรกที่กู้ซิงสัมผัสได้อย่างชัดเจน
ตามมาด้วยพลังพลังที่กำลังพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในร่างกายของเขา!!
หากเมื่อครู่เขาเป็นดั่งเปลวเทียนต้องลม ตอนนี้เขาก็เป็นเหมือนประกายไฟที่เพิ่งจุดติด ซึ่งลิขิตมาให้ลุกลามไปทั่วทุ่งหญ้า!
"ฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดกระดูกเซียนจักรพรรดิก็ตื่นขึ้นเสียที ทีนี้ข้าก็สามารถบ่มเพาะพลังได้แล้ว!"
กู้ซิงตื่นเต้นจนบอกไม่ถูก!
เดิมทีกระดูกเซียนจักรพรรดิจะตื่นขึ้นในอีกหลายสิบปีให้หลัง แต่การตื่นขึ้นในตอนนี้หมายความว่าเขาจะไม่ใช่ขยะอีกต่อไป ยิ่งมีระบบคอยช่วยเหลือด้วยแล้ว!
นี่หมายความว่าอย่างไร?
มันหมายความว่าเขาจะไม่กลายเป็นขยะ
มันหมายความว่าเขาจะมีเวลาและต้นทุนมากพอที่จะบ่มเพาะพลัง เติบโต และเข่นฆ่าพวกเผ่าพันธุ์ต่างดาวบัดซบพวกนั้น!
ในขณะเดียวกัน ดวงตาของสองสามีภรรยากู้จิงหงก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด!
ในชั่วพริบตา กู้จิงหงก็ตั้งสติได้ ม่านพลังที่มองไม่เห็นปกคลุมไปทั่วทั้งห้องทันที ตัดขาดกลิ่นอาย คลื่นพลัง และทุกช่องโหว่ที่อาจถูกลอบมองได้จนหมดสิ้น
พวกเขาใช้ชีวิตมานานหลายปี เคยเห็นอัจฉริยะและยอดคนผู้ปราดเปรื่องมาแล้วนับไม่ถ้วน!
แต่เขาไม่เคยเห็นภาพแบบนี้มาก่อน: ทารกแรกเกิด ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทอง พร้อมกลิ่นอายที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ก้าวเข้าสู่วิถีแห่งยุทธ์โดยตรง!
นี่มันคือแนวคิดแบบไหนกัน?
มันหมายความว่าเด็กคนนี้ ตั้งแต่แรกเกิด ก็ได้เดินทางผ่านเส้นทางที่คนธรรมดาต้องใช้เวลาสามถึงห้าปี หรือแม้แต่สิบปีจึงจะทำสำเร็จ!
เขาคือจักรพรรดิโดยกำเนิด!
เดิมทีเขาสงสัยว่ากระดูกชิ้นนั้นคืออะไร คิดว่าเป็นความผิดปกติ แต่แท้จริงแล้วมันคือพรสวรรค์ของลูกชายเขาต่างหาก!
มีเพียงกู้จิงหงเท่านั้นที่เข้าใจถึงน้ำหนักของคำว่า "จักรพรรดิโดยกำเนิด"
ต้องรู้ก่อนว่าด้วยจำนวนประชากรมนุษย์หลายพันล้านคนในปัจจุบัน มีเพียงห้าคนเท่านั้นที่กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิ!
ตลอดประวัติศาสตร์มนุษยชาตินับพันปี มีผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิถือกำเนิดขึ้นมาไม่เกินห้าสิบคน!
ระดับจักรพรรดิทุกคนล้วนเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่สวรรค์ประทานมาให้ เป็นที่โปรดปรานของโชคชะตา ผู้ซึ่งเดินข้ามภูเขาซากศพและทะเลเลือด เผชิญกับเคราะห์กรรมนับพันและความยากลำบากนับหมื่นเพื่อก้าวไปสู่จุดนั้น
แต่ตอนนี้... มีคนถูกลิขิตให้เป็นจักรพรรดิตั้งแต่แรกเกิด
กู้จิงหงสูดหายใจเข้าลึกๆ:
"ใจเย็นๆ ใจเย็... บัดซบเอ๊ย!!! ชิงซิน!!!!! ลูกของเราคือจักรพรรดิโดยกำเนิด! เขาคือจักรพรรดิวัยชราที่สวรรค์เลือกมา!"
เวินชิงซิน: "..."
ไหนบอกให้ใจเย็นๆ
แววตาของเวินชิงซินซับซ้อน นางเองก็ตระหนักถึงเรื่องนี้แล้วเช่นกัน!
"ดูเหมือนว่าเด็กคนนี้จะถูกลิขิตมาให้ไม่ใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา นี่คือพรหรือคำสาปสำหรับเขากันแน่?"
"อย่ากังวลไปเลย ข้าจะไม่มีวันยอมให้ใครมาแตะต้องเส้นผมเขาสักเส้น! เราแค่ทำเป็นว่ามีกระดูกประหลาดงอกขึ้นมาในร่างกายของเขา ขวางเส้นลมปราณเอาไว้ แล้วเราค่อยหาคนมารักษาเขาทีหลัง"
น้ำเสียงของกู้จิงหงเข้มขึ้น: "เรื่องที่ซิงเอ๋อร์เป็นจักรพรรดิโดยกำเนิด จะต้องไม่มีบุคคลที่สามรู้เด็ดข"
ปัง!
ชายชราผมขาวผู้เปล่งประกายความสูงศักดิ์ ก้าวฉับๆ เข้ามาอย่างกระฉับกระเฉง!
"ให้ตายเถอะ!"
รูม่านตาของกู้จิงหงหดเกร็ง!
เขาไม่มีเวลาคิด สัญชาตญาณของร่างกายตอบสนองก่อนจิตสำนึก เขาเงื้อมือขึ้นแล้วฟาดออกไป!
คลื่นพลังมหาศาลระเบิดออกไปในทันที!
ชายชราผมขาวยังไม่ทันได้มองเห็นสถานการณ์ในห้องชัดเจน ก็สัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลที่พุ่งเข้าชน ร่างทั้งร่างถูกกระแทกอย่างแรง ตาเหลือก และหงายหลังล้มตึง!
"เจ้าทำอะไร... ข้าแค่มาดูหลาน..."
ยังไม่ทันพูดจบ เขาก็หมดสติไปแล้ว
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า
กู้จิงหง: "..."
เวินชิงซิน: "..."
ผ่านไปสามอึดใจเต็มๆ กู้จิงหงก็เอ่ยปากอย่างยากลำบาก
"เอ่อ... ขอโทษที ตอนนั้นข้าตื่นเต้นไปหน่อย"
เวินชิงซินก้มมองบิดาที่หมดสติ: "ไม่เป็นไรหรอก ท่านพ่อข้าหนังเหนียวจะตายไป"
กู้จิงหงรีบก้าวไปข้างหน้า นั่งยองๆ แล้วตรวจดูการหายใจของชายชรา โชคดีที่เขาแค่สลบไปและไม่ได้บาดเจ็บสาหัสอะไร
สายตาของเวินชิงซินกลับไปจับจ้องที่ทารกน้อยในอ้อมแขน:
"ระดับหนึ่งตั้งแต่แรกเกิด... ข้าไม่รู้เลยจริงๆ ว่าเขาจะทรงพลังขนาดไหนเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่"
กู้จิงหงยืนอยู่ข้างกาย ยืนมองแม่ลูกด้วยหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจและความคาดหวัง
"ลูกของเราถูกลิขิตมาให้มีสง่าราศีของมังกรและหงส์ และมีใบหน้าที่เจิดจรัสดั่งดวงตะวัน"
ในขณะเดียวกัน กู้ซิงมองดูเรื่องราวทั้งหมดนี้อย่างงุนงง นี่มันสถานการณ์บ้าอะไรกัน?
ซ้อมชายแก่ซะหมอบ?
แถมดูเหมือนเขาจะเป็นท่านตาของข้าด้วย?
ในตอนนั้นเอง สีหน้าของกู้จิงหงก็เปลี่ยนเป็นประหลาดใจ ราวกับได้รับข่าวสารบางอย่าง
เวินชิงซินเอ่ยถาม: "เกิดอะไรขึ้น?"
"เจียงเทียนอวี่เจ้านั่นก็เพิ่งได้ลูกเมื่อสองวันก่อน เป็นผู้หญิง"
กู้จิงหงทำหน้าแปลกๆ: "เขาได้ยินว่าลูกของเราคลอดแล้ว ก็เลยบอกว่าจะพาลูกน้อยมาที่ตระกูลกู้ในอีกเดี๋ยวเพื่อมาดูลูกชายของเรา"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ กู้ซิงก็ชะงักไป
เดี๋ยวนะ?
แซ่เจียง?
หัวใจของกู้ซิงเต้นผิดจังหวะ หรือว่าจะเป็นเพื่อนสมัยเด็ก ว่าที่ภรรยาของข้า!
ก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัว ข้อความก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
【ติง! ในฐานะจักรพรรดิวัยชรา ท่านมักจะรู้สึกโดดเดี่ยว จู่ๆ ท่านก็นึกถึงเด็กสาวที่คอยอยู่เคียงข้างท่านในช่วงครึ่งแรกของชีวิต...】
【นางอยู่เคียงข้างท่านผ่านร้อนผ่านหนาว ยืนหยัดเคียงข้างท่านอย่างมั่นคงแม้ในยามที่ท่านไม่สามารถบ่มเพาะพลังได้ นับตั้งแต่นางตายจากไป หัวใจของท่านก็เย็นชาลงอย่างสิ้นเชิง】
【ตอนนั้น ท่านฝังศพนางไว้ในทะเลดวงดาว แต่ทะเลดวงดาวแห่งนั้นก็ล่มสลายไปในสงครามตั้งนานแล้ว】
【ภารกิจ: ตามหาสถานที่ฝังศพของคนรักของท่าน 'เจียงจือชือ'! ใช้วิชาลับควบคุมวิญญาณ! ชุบชีวิตนางขึ้นมา!】
【รางวัลภารกิจ: ย่นพสุธาเหลือหนึ่งนิ้ว! (ในทะเลดวงดาว แม้แต่คนที่แข็งแกร่งอย่างท่านก็ยังถูกขัดขวางโดยละอองดาวมิติ ตราบใดที่ท่านโคจรพลังปราณและเลือดลม ท่านจะไม่สนใจอุปสรรคใดๆ และเดินทางข้ามผ่านหมื่นลี้ได้ในก้าวเดียว)】
【ความยากของภารกิจ: ฝันร้าย】
【เหตุผล: ทะเลดวงดาวถูกทำลายป่นปี้จากสงครามนับครั้งไม่ถ้วน เงื่อนไขเบื้องต้นของวิชาลับนี้คือท่านไม่เพียงต้องตามหาซากศพของคนรัก แต่ยังต้องนำกระดูกที่แตกสลายของนางมาต่อกันให้สมบูรณ์! ในทะเลดวงดาว นี่เป็นเรื่องที่ยากกว่างมเข็มในมหาสมุทรเป็นหมื่นเท่า! แม้แต่เศษกระดูกสักชิ้นก็ต้องหาให้เจอ!】
"..."
กู้ซิงตกตะลึง
ตามหาคนรักแล้วชุบชีวิตนาง?
นางก็เพิ่งจะเกิดเหมือนกันโว้ย บัดซบ!
ถ้าเป็นเมื่อปีที่แล้วอาจจะหายากหน่อย เพราะนางยังเป็นแค่อสุจิตัวหนึ่งในหลายร้อยล้านตัว...
แต่ตอนนี้... มันหายากตรงไหน? ประเด็นคือนางยังไม่ตายสักหน่อย!
แต่รางวัลภารกิจนี้... ก่อนที่กู้ซิงจะได้คิดอะไรต่อ
กู้จิงหงก็พูดขึ้นมาทันที "คำนวณจากเวลา พวกเขาน่าจะใกล้ถึงเมืองหลวงแล้ว เราพากู้ซิงกลับบ้านกันก่อนเถอะ เรื่องที่เขาเป็นจักรพรรดิโดยกำเนิดต้องเก็บเป็นความลับไม่ให้ใครรู้"
"ตกลง"
เวินชิงซินพยักหน้า
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของกู้ซิงก็เป็นประกาย!
เยี่ยมไปเลย!
เมียจ๋ามาแล้... ไม่ใช่!
แงๆ ภรรยาจ๋า ข้ามาหาเจ้าแล้ว เจ้าตายอย่างน่าเวทนาเหลือเกิน แงๆ...
แต่แค่แกล้งทำเป็นเล่นละครก็พอแล้ว ท้ายที่สุดนางก็ยังไม่ตายสักหน่อย
จากนั้นกู้จิงหงก็เตรียมตัวพาเวินชิงซินและกู้ซิงกลับไปที่ตระกูลกู้
เขาโบกมือเพียงครั้งเดียว ประตูมิติเคลื่อนย้ายก็ปรากฏขึ้น...
เขาพาท่านตาของกู้ซิงที่หมดสติกลับไปด้วย
มาถึงจุดนี้ กู้ซิงดูเหมือนจะสบายดีแล้ว เขาจึงวางแผนที่จะตรวจสอบผลลัพธ์ของกระดูกเซียนจักรพรรดิอย่างละเอียด
"ระบบ กระดูกเซียนจักรพรรดินี้มีประโยชน์อย่างไรบ้าง?"
ระบบ: 【โฮสต์ กระดูกเซียนจักรพรรดิหลับใหลมานานเกินไป ท่านลืมไปแล้วหรือว่ามันทำอะไรได้บ้าง?】
กู้ซิง: "แต่แรกข้าก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ โอเคไหม!"
ระบบ: 【ก็ได้ กระดูกเซียนจักรพรรดิจะช่วยให้ท่านสามารถยกระดับคุณภาพพลังปราณและเลือดลมได้อย่างต่อเนื่อง ยิ่งท่านอายุมากเท่าไหร่ ความถี่ในการยกระดับก็จะยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น!】
กู้ซิงชะงักไป อะไรนะ?
ยกระดับอย่างต่อเนื่องนั่นมันก็แค่การขจัดสิ่งเจือปนไม่ใช่หรือ?
สุดยอด!
แต่... ที่ว่า 'ยิ่งอายุมากเท่าไหร่ ความถี่ก็จะยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น' หมายความว่ายังไง?
หรือว่าในไทม์ไลน์เดิม เขาไม่สามารถปลุกมันได้เพราะเขายังเด็กเกินไปงั้นหรือ?!
กู้ซิง: "ตอนนี้ข้าสามารถยกระดับได้กี่ครั้ง?"
ระบบ: 【อ้างอิงจากอายุ 999 ปีของโฮสต์ หนึ่งครั้งต่อหนึ่งเดือน!】
กู้ซิงถาม: "...แล้วถ้าข้าเพิ่งเกิดล่ะ?"
ระบบ: 【...ท่านล้อเล่นหรือเปล่า?】
กู้ซิงโมโห: "เจ้าเริ่มล้อเล่นก่อนไม่ใช่หรือไง?"
ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้น:
【ถ้าท่านเพิ่งเกิด ก็จะหนึ่งครั้งต่อสามปี!】
บ้าอะไรเนี่ย!
สามปี!
เวรเอ๊ย!
กู้ซิงอยากจะสบถออกมา แต่พอคิดดูอีกที เขาก็ปล่อยมันไป อย่างไรมันก็แค่การยกระดับ ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่สามารถบ่มเพาะพลังได้เสียหน่อย
เขาสามารถบ่มเพาะพลังได้ตั้งแต่เกิดเลยนะ!
เพิ่มการยกระดับพลังปราณและเลือดลมเข้าไปด้วย แบบนี้เขาจะไม่ยิ่งเทพกว่าเดิมหรอกหรือ?
แต่จู่ๆ... กู้ซิงก็ตระหนักอะไรบางอย่างได้ เขานึกถึงรางวัลภารกิจเมื่อครู่แล้วถามหยั่งเชิง:
"เดี๋ยวนะ ระบบ ย่นพสุธาเหลือหนึ่งนิ้ว ก้าวเดียวหมื่นลี้นั่นต้องใช้พลังปราณและเลือดลมของข้าด้วยหรือเปล่า?"
ระบบ: 【ถูกต้อง กระดูกเซียนจักรพรรดิของระบบได้รับการฟื้นฟูแล้ว และพลังปราณและเลือดลมของท่านก็จะกลับสู่จุดสูงสุดในไม่ช้า! ก้าวเดียวหมื่นลี้เป็นเรื่องง่ายนิดเดียว!】
กู้ซิง: "...แล้วถ้าข้ามีพลังปราณและเลือดลมแค่ระดับหนึ่งล่ะ?"
ระบบ: 【ท่านคิดว่าตัวเองตลกมากนักหรือ?】
กู้ซิง: "ฮะฮะ... ข้าร้องไห้เพราะความหงุดหงิดไปแล้วเนี่ย"
จบบท