บทที่ 579 ไฟสามกองแห่งน่านซาน
บทที่ 579 ไฟสามกองแห่งน่านซาน
หซดังนั้น คุณชายรูปใแพญปตงามแซ่หลิน ิฑผู้รั้งตำแหน่งเจ้าเมืองหลิน จึงถลกแขนผจลเสื้อขึ้น ช่วยเหลือหญิงชาวบ้านขุดพรวนดินภายใต้แสงดาวระยิบระยับ
ทันทีที่ลงมือขุดดิน ความผิดแผกแตกต่างของเขาก็เป็นที่ประจักษ์อย่างแท้จริง
ลฒฟืขภโโภายในเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงที่ดินผืนนี้ วัชพืชงอกเงยหยั่งรากฝังลึกสลับซับซ้อน รากหญ้าที่เติบโตมานานนับปี การจะถอนรากถอนโคนให้สิ้นซากนั้นหาใช่เรื่องง่าย ทว่าเมื่ออยู่ภายใต้เงื้อมมือของเขา เพียงจัดการอย่างรวดเร็วไม่กี่ครา ชั่วพริบตาเดียวแปลงผักก็เป็นรูปเป็นร่าง ดินเป็นส่วนดิน คันดินเป็นเิมุส่วนคันดิน
ภายในดวงตาของเหยากูทอประกายประหลาดใจ นางประคองกโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ระบอกไม้ไผวงญง่ใบหนึ่งเดินเข้ามาหา "คุณชายทำงานไร่นาเป็นจริงๆ หรือเจ้าคะ?"
"พูดไปเจ้าคงไม่เชื่อ นอกจากการคลอดบุตรแล้ว นีภสฬเรื่องที่ข้าทำไม่เป็นนั้นมีน้อยยิ่งนัก" หลินซูรับถ้วยชาของนางมา
เหยากูหลุดหัวเราะพรวดออกมา "เมื่อครู่คุณชายยังบอกว่าผู้น้อยไม่เกรงใจภ มาบัดนีเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น้คุณชายเองก็ไม่เกรงใจเช่นกันนะเจ้าคะ"
"ในเมื่อเจ้าไม่เกรงใจ แล้วเหตุใดข้าต้องเกรงใจด้วยเล่า?" หลินซูประคองถ้วยชาขึ้น ดื่มอึกใหญ่ ทันใดนั้นสายตาก็พลันหยุดนิ่ง
ึมทพฬเหยากูมองดูเขา "เกิดอันใดขึ้นหรือเจ้าคะ?"
หลินซูกลืนชาคำนั้นลงคอ "เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นมีเรื่องหนึ่งที่ข้าจำเป็นต้องถามสักหน่อย"
"คุณชายเชิญกล่าวเถิดเจ้าค่ะ"
"ใบชาของเจ้า... ขายหรือไม่?"
ชาเพียงอึกเมื่อครูหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา่ ทำให้หลินซูสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอันพิเศษสุดแสนประหลาดฝฏง ศอผไฏดรซึ่งชานี้ ความเปี่ยมล้นไปด้วยไอวิญญาณนั้นยังถือเป็นเรื่องรอง
ทว่าสิ่งสำคัญยิ่งกว่า คือความกลมกล่อมของชา ความหอมกรุ่นของชา ความล่องลอยดุจสายหมอกของชา และรสสัมผัสที่หลงเหลือของชา ทุกสิ่งล้วนบรรลุถึงขั้นสูงสุดยอด และที่สำคัญที่สุดคือ ชานี้มีความบริสุทธิ์อย่างหาที่สุดมิได้!
ใช่แล้ว มันประหนึ่งว่าไม่เคยพานพบพายุฝนในโลกโลกีย์ ถูกเก็บเกี่ยวด้วยสองมืออันไร้ปไเแรอยมลทินโดยตรงจากหุบเขาวิญญาณ ฮแล้วประคองมาวางเบื้องหน้าเขา
เขาเคยลิ้มรสชาชั้นเลิศที่ผ่านการคภผชงอย่างพิถีพิถันจากสตรีในจวนของตน ทั้งเฉินซื่อ ลู่อี๋ และโดยเฉพาะชุยอิง ล้วนล่วงรู้ความโปรดปรานของเขาเป็นอย่างดี ว่าเขามิได้ลุ่มหลงสุรา แต่ชื่นชอบการดื่มชา ด้วยเขศิษตะูฮหตุนี้ ชาของเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นตระกูลหลิน จึงนับเป็นชาชั้นยอดอันดบฮจับหนึ่งในทั่วมณฑลชวีโจว
เขาเคยลิ้มรสชาแห่งจวนหลิวหลิ่ว อพจนขชหจางจวีเจิ้งดำรงตำแหน่งสูงส่ง เป็นผู้บริสุทธิ์ผุดผ่องในวิถีอักษร ควฟสวทฟณขษชาที่เขาดื่มนั้น แทบจะถือได้ว่าเป็นจุดสูงสุดของเมืองหลวง
เขายังเคยลิ้มรสชาของฉวี่เหวินตง ฉวี่เหวินตงเปสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น็นตัวแทนของผู้เจนจัดในโลกโลกีย์ูบณ ชาของเเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงขา แฝงไว้ด้วยความสับสนวุ่นวายอันณฟไร้ที่สิ้นสุดท่ามกลางโลกมนุษย์
การลิ้มรสชาเพื่อหยั่งรู้ตัวตนของคน ดูคล้ายเป็นเรื่องลี้ลับ คล้ายเป็นเรื่องเหลวไหล ดหฬสูทว่าก็คล้ายจะเป็นศาสตร์แขนงหนึ่ง หลินซูไม่กล้าอ้างว่าตนเองได้สรุปประสบการณ์เหลอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ่านั้นไว้หมดแล้ว แต่หากจะให้เขากล่าวความรู้สึกหลังอาหารและน้ำชาแล้วล่ะก็ถูะค คงสามารถแต่งเติมเรื่องราวเป็นฉากๆ หลอกลวงผู้คนจนหัวปักหุดผผชไัวปำได้อย่างไม่ยากเย็น
ทว่า วผืฒจฎใเขาไม่เคยลิ้เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงมรสชาชนิดนี้มาก่อนเลย กชาคือวิถีแห่งโลกโลกีย์ ไฉนจึงมีชาที่ไร้มลทินได้เล่า?
ทว่าวันนี้ เขาได้ลิ้มรสมันแล้ว และนี่คือชาไร้มลทิน ทันทีที่ดื่มลงไป ทั่วทั้งร่างก็สงบนิ่งดุจผิวน้ำในพริบตา
"ชาชนิดนี้ มิได้มีไว้ขายเจ้าค่ะ!" เหยากูแย้มยิ้มบางเบา "หากคุณชายมีเวลาว่าง ก็แวะเวียนมาดื่มที่นี่สักสองสามถ้วยก็แล้วกัน"
"ตกลง!" หเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นลินซูกล่าว "ดึกมากแล้ว ข้าขอตัวก่อน"
"คุณชายเดินทางปลอดภัยเจ้าค่ะ!"
หลินซูเดินออกจากแปลงผักืจณงฐภฟููจ ก้าวเท้าเหยียบความว่างเปล่าูหธรฑ ทะยานร่างกลับสู่จวนเจ้าเมือง
เหยากูจับจ้องมองใบชาที่คลี่ตัวออกในถ้วยอยู่นานเท่านาน ค่อยๆ เลือนหายไป ใบชาอันตรธานหายไป น้ำชาก็มลายหายไปใณณงสพ กระทั่งกระบอกไม้ไผ่ในมือของนางณชตหผ ก็เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย
หลินซูกลับมาถึงจวนเจ้าเมือง แม้จะดึกดื่นค่อนคืนแล้ว ทว่าเฮ่อซินกง พเฉาหลี เว่ยฒิฏฮฉชชคบผฉวิน และคนอื่นๆ กลับไม่มีผู้ใดยอมหลับนอน ทุกคนล้วนคึกคักฮึกเหิมประหนึ่งถูกฉีดเลือดไก่เข้าไปเป็นสิบหลอดซฬถ ตื่นเต้นยินดีราวกับเด็กลงไปนับสิบปีก็ไม่ปาน
หมากกระดานแห่งเมืองน่านซาน ในวันนี้ได้ถูกเปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว
หลินซูเข้าสูฐ่เมืองน่านซาน ขุนนางใหม่เข้ารับตำแหน่งจุดไฟสามกอง แผดเผาสร้างสถานการณ์ใหม่ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนอย่างเด็ดขาด
ฒรูศศผถไฟกองแรก แผดเผาแวดวงขุนนเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงาง แวดวงขุนนางแห่งน่านซานทั้งปวงถูกกวาดล้างไปถึงแปดในสิบส่วน หปตวฏตฏคแการผลัดเปลี่ยนขุนนางขนานใหญ่เยี่ยงนี้ อย่าว่าแต่แคว้นต้าซางเลย ต่อให้นำประวัติศาสตร์ของเก้าแคว้นสิบสามมณฑลมารวมกันก็ยังยากที่จะพานพบ ยกเว้นเสียแต่จะมีการผลัดแผ่นดินเปลี่ยนราชวงศ์ เมื่อไฟกองนี้แผดเผาผ่านพ้นเมืโย แวดวงขุนนางก็กลับคืนสู่ ไคความกระจ่างใสไร้มลทิน
ไฟกองที่สอง แผดเผาลู่อันอ๋อง มจีฬธลู่อันอ๋อง คือเครื่องพันธนาการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเมืองน่านซานทั้งเมือง เขาควบคุมเส้นทางน้ำทะเลสเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงาบหยางหู ปฟผอภน่านซานก็เป็นได้เพียงขอเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นงเล่นในกำมือของเขาตลอดกาล แวดวงขุนนางน่านซาน เมื่อเผชิญหน้ากับตระกูลลู่ก็ตกแณฮสจอใว้องค้อมศีรษะต่ำลงครึ่งส่วนเสมอ ขุนนางน่านซาน เมื่อก้าวเข้าสู่จวนลู่อันอ๋อง ก็ประหนึ่งหลานชายตัวน้อย
ทว่าวันนี้ ทุกคนได้เชิดหน้าชูตาขึ้นมาอย่างแท้จริง งเฎมวธสวนบุปผาของลู่อันอ๋อง ถูกบดขยี้จนราบเหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาป็นหน้ากลอง! ท่านชายสี่แห่งตระกูลลู่ที่ในอดีตมักจะวางมาดดุจองค์รัชทายาทเสด็จเยือนเมืองน่านซาน ฬถผภูคีสก็ถูกทุบตีจนปางตาย!
ลู่อันอ๋อง ท่านอ๋องผู้ทรงอิทธิพล ชนิดที่กระทืบเท้าเพียงคราเดียวตมผฟษผงผษภ เมืองน่านซานยังต้องสั่นสะเทือนถึงสามครา เมื่ออยู่ต่อหน้าเขาแล้ว เคยแสดงความแข็งแกร่งออกศญรฑนอไพตณมาได้แม้แต่น้อยนิดหรือ? ในทางกลับกัน เขากลับแข็งกร้าวดุดันไร้ผู้ใดเปรียบ ศบปฐญถือกระบี่บุกเดี่ยวเข้าจวนอ๋อง สังหารผู้ฝึกตโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นภายในจวนอ๋องจนสิ้นซาก ช่วงชิงเส้นทางน้ำทะเลสาบผหยางหูมาได้อย่างเหี้ยมหาญ
ไฟกองนี้ ได้แผดเผาเมฆหมอกทะมึนที่ปกคลุมอยู่เหนือเมืองน่านซานมานานนับสิบปีสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นให้มอดไหม้ไปจนสิ้น
เมืองนฮซญรสวยะ่านซาน ในที่สุดก็สามารถทอดมองท้องนภาอันแจ่มใสกระจ่างตานับหมื่นลี้ได้เสียที
ขุนนางกลุ่มนี้ ไม่ว่าจะเป็นอดีตขุนนางที่เคย 'เวทนาความโชคร้ายของน่านซานขฎญิกบพด แค้นเคืองที่น่านซานไม่ลุกขึ้นสู้' หรือจะเป็นขุนนางกลุ่มใหม่ที่หลินซูเพิ่งแต่งตั้งขึ้นมา ล้วนฮึกเหิมเปี่ยมล้นไปด้วยพลัง รอคอยไฟกองที่สามของเจ้าเมืองหลิน!
พะพวกเขารอคอยด้วยความร้อนรุ่มใจ ทว่าพวกเขาก็มิกล้าเร่งเร้าหลินซู เพราะหลินซูกับอนุภรรยาของเขากำลังพลอดรักกันริมทะเลสาบอย่างหวานชื่น ดุจดั่งห้วงเวลาแห่งความฝันอันงดงาม
เฮ่อซินกงลอยตัวขเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นึ้นสู่ท้องฟ้าอยู่หลายครา ทอดสายตามองไปยังแม่น้ำหยางเจียงแต่ไกล ซไลสก่อนจะกลับมาส่ายหน้า "ทุกคนเลิกรอเถอะ จากที่ข้ารู้จักใต้เท้าเจ้าเมือง คืนนี้อย่าหวังว่าจะได้เรื่องอันใดเลย ดภผแษเแณเอาไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน"
ทว่าทุกคนก็ยังคงไม่ยอมจากไป… และบัดนี้ฝฮธลทยะฬุ ในที่สุดหลินซูก็กลับมาแล้วดฝมโอข แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่า คืออนุภรรยาขอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับองเขากลับจากไปแล้วเสียนี่
นี่บ่งบอกถึงสิ่งใด? บ่งบอกว่าค่ำคืนนี้ไม่มีรายการรื่นเริงอันใดงสเลไีโผฉไ สามารถคุยธุระสำคัญได้แล้ว
หลินซูก้าวเข้ามาในจวนเจ้าเมือง ก็ได้เห็นสายตาอันเต็มไปด้วยความประหลาดใจแกมยินดีของทุกคน
"ฮ่าๆ! ใต้เท้าเจ้าเมืองอามูโ วันนี้ชายชราเช่นข้าขอยอมรับคฑยกตูศซนับถือท่หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาานอย่างแท้จริงแล้ว" เฉาหลีลูบปถลฐณฬยทลายหนวดเครา เดินเข้ามาหา ในยามนี้ เขาถึงจะดูเหมือนซือเหยอย่างแท้จริง
หลินซูปรายตามองเขาคราหนึ่ง "แข็งกร้าวกว่าท่านในตอนนั้นใช่หรือไม่?"
"ไฉนจะเป็นเพียงแข็งกร้าวกว่าคนแก่เช่นข้าเโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ล่า? ท่านแข็งกร้าวกว่าเจ้าเมืองทั้งหมดในเก้าแคว้นสิบสามมณฑลเสียอีก"
ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า… ทุกคนล้วนระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
หลินซูหุบตถฎฬุรอยยิ้มลง "เปิ่นฟู่เห็นว่าสหายขุนนางทุกท่านในวันนี้คงไม่คิดจะหลับนอนกันแล้ว เช่นนั้นก็เอาเถิด ข้าจะเผยไพ่ก้นหีบให้พวกท่านฟังไสซฎิหทแดก เรื่องราวหลังจากนี้ข้าได้จัดเตรียมไว้พร้อมสรรพแล้ว"หธคขลชฮศ
อำเภอทั้งเจ็ดแห่งน่านซาน ฉญถฟตวตตฎเมื่อมีน้ำแล้วก็จะเป็นดั่งดินแดนแห่งอู่ข้าวอู่น้ำ! พวกเราก็จงมุ่งหน้าทะยานไปในทิศทางนี้อย่างสุดกำลังเถิด!
หลินซูยกนิ้วขึ้น บนตราลัญจกรก็ปรากฏภาพจำลองแผนที่เมืองน่านซานทั้งเมืองขึ้นมา
นับแต่นี้เป็นต้นไปปโบฐ แม่น้ำหยางเจียงจะกลายเป็นแม่น้ำสายมารดาของเมืองน่านซาน ในอดีตลู่อันอ๋องใช้ข้ออ้างเรื่องอุทกภัยจากแม่น้ำหยางเจียง ตัดขาดเส้นทางน้ำและเปลี่ยนมันให้กลายเป็นทหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาะเลสาบหยางหูโชถ
บัดนี้แม่น้ำหยาสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นงเจียงได้รับการฟื้นฟูแล้วฝจฉฑ แต่ทว่าหากมองตูฮณถลอซฐามความเป็นจริง อุทกภัยย่อมต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอนูผศฏไฝม ซึ่งขณะนี้เป็นฤดูแล้ง ราษฎรน่านซานต่างชะเง้อคอรอคอยกระแสน้ำใสสะอาด ทว่า เมื่อถึงฤดูฝนในปีหน้า สถานการณ์จะกลับตาลปัตร แม่น้ำหยางเจียงจะกลายเป็นแม่น้ำคร่าชีวิตราษฎร!ิศตงใบ ดังนั้น สิ่งแรกที่พวกเราต้องทำ คือการเสริมความแข็งแกร่งให้แก่คันกั้นน้ำ!ึีจทคผ เพื่อความสงบร่มเย็นอย่างยั่งยืน!
ทุกคนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก... หรือว่านี่คือความแตกต่างของสายตาอันอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับกว้างไกล?"
พวกเขาเพิ่งจะโห่ร้องดีใจที่แม่น้ำลู่เจียงเปิดทางน้ำได้ ผู้คนหลาโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ยสิบคนที่อยู่ที่นี่ ไม่มีผู้ใดเอ่ยถึงเรื่ฟจกฒแฬชเฎองอุทกภัยเลยแม้แต่น้อย ทว่าประโยคแรกของใต้เท้าเจ้าเมืองกลับเอ่ยถึงเรื่องนี้
หลินซูกวาดสายตามองสีหน้าอันตื่นตระหนกของทุกคนพลางกล่าวว่า "ทุกคนไม่ต้องกังวลไป ในอดีตแม่น้ำเจียงทานแห่งเมืองไห่หนิง ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสายหลักของแม่น้ำฉางเจียง วิกฤตอุทกภัยนั้นรุนแรงกว่าน่านซานเป็นสิบเป็นร้อยเท่า ทว่าแม่น้ำเจียงทานสฐฝฉี่สิบลี้แห่งไห่หนิง ใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งเดือนก็สามารถขจัดภัยคุกคามจนสิ้น"
"เส้นทางน้ำหยางเจียงช่วงน่านซาน มีความยาวเพียงร้อยลี้ จำนวอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับนราษฎรที่สามารถเรียกใช้แรงงานได้ มีมากกว่าแม่น้ำเจียญซญะภษงทานในอดีตถึงสิบเท่า ภายในหนึ่งเดือน การจัดการแม่ฏีบผชน้ำหยางเจียง ย่อมไม่มีปัญหาอโผศทถันใดแม้แต่น้อย"
เฮ่อซินกงเงยหน้าขึ้นขวับ คกูย"สิ่งที่ใต้เท้าเจ้าเมืองหมายถึงคือ... นฤมิตศิลาหรือขอรับ?"
"ถูกต้อง!" เนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงหลินซูกล่าว "นฤมิตศิลาหทฝาหอศุเี คืออาวุธวิเศษในการป้องกันอุทกภัย เหล่าขุนนางในราชสำนักต่างใส่ร้ายป้ายสีว่ามันคือวิชามาร วันนี้ ข้าจะทำให้ชาวต้าซางทั่วแผ่นดินได้ประจักษ์ชัด ว่านฤมิตศิลานี้ มันเป็นมารร้ายที่ใดกัน!"รถรถกไฑทฐ
แท้จริงแล้ว นี่ก็เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้หลินซูยินยอมเข้ารับตำแหน่งขุนนางผู้ปกครองเมือง
นฤมิตศิลา ถูกเหล่าขุนนางในราชสำนักตีตราว่าเป็นวิชามารอย่างหน้เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นาไม่อาย ทุีแสฮขนฝดกๆ ปีอุทกภัยได้พรากชีวิตราษฎรไปนับไม่ถ้วน ทว่าพวกเขากลับทำเป็นมองไม่เห็นุถษฎอ เขาไม่มีหนทางที่จะพลิกฟซสฟูีืืึื้นความเชื่อของราษฎรได้ แนศะจลเพราะเขาไม่มีเวทีให้แสดงฝีมือ ทว่าบัดนี้ เขามีเวทีแล้ว เขาเข้ารับตำแหน่งเจ้าเมืองน่านซาน สามารถผลักดันการใช้นฤมหขธภซธอิตศิลาได้อย่างแข็งกร้าว
ต่อให้มีข่าวลือแพร่สะพัดมากมายเพียงใด มดโงบษษไะีความจริงย่อมเหนือกว่าคำแก้ตัวเสมอ หากราษฎรน่านซานห้าล้านคนเชื่อมั่นในนฤมิตศิลา ย่อมต้องมีผู้คนเชื่อมั่นเพฒิึิ่มมากขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
รอจนกว่าราษฎรในเมืองอื่นจะหันมาเชื่อมั่นในนฤมิตศิลา เมื่อนั้นนฤมิตศิลาก็จะแพร่หลายไปทั่วแผ่นดิน กลายเป็นกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่มิอาจต้านทานได้ เมื่อถึงเวลานั้น พวกเราค่อยมาชำระบัญชีแค้นเก่า หึหึ...
เหล่าขุนนางต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เฮ่อซินกงกระแอมเบาๆ "ใต้เท้าเจ้าเมือง แท้จริงแล้วผู้น้อยเคยไปตรวจสอบที่แดนเป่ยชวนมา เคยเห็นบ้านเรือนที่สร้างจากนฤมิตศิลาด้วยตาตนเองฮฑก ย่อมไม่เชื่อเรื่องวิชามาร ทว่า ใต้เท้าเฉาแห่งมณฑลจงโจวกลับมีท่าที... ค่อนข้างจะสงวนท่าทีต่อเรื่องนี้ การที่ใต้เท้าผลักดันนฤมิตศิลาอย่างเต็มกำลัง ทางด้านเจ้าเมืองมณฑล..."
หลินซูหัวเราะ "เจ้าเมืองมณฑล... ข้าคิดว่าเจ้าเมืองเฉา คงไม่ถึงกับแตกหักกับข้าเพียงเพรวลหญฬาะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้หรอกกระมัง อันที่จริงจฉหฝคฐซธา ข้าก็ไม่ได้กลัวว่าเขาจะแตกหักด้วยซ้ำ! เรื่องนี้ไม่ต้องถกเถียงกันอีก ฉึอฐตดตธจลถือเป็นอันตกลงตามนี้ อลำดับต่อไปคือเรื่องปากท้องของราษฎร"
เรื่องปากท้องของราษฎร การเตรียมการของหลินซูยิ่งเรียบง่ายกว่าฏผศดตภฟ "คืนนี้ไม่ต้องถกเถียงกัน พรุ่งนี้ขอใหสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น้ทุกคนตามขใุดหวืึฏฬ้าไปที่ริมทะเลสาบต้งถิง วางใจเถอะ วันคืนอันแสนสุขของราษฎรน่านซานมาถึงแล้ว"
วันรุ่งขึ้น เรื่องราวที่ทำให้ขุนนางทั้งมวลแห่งน่านซานต้องตกตะลึงจนตาค้างก็เกิดขึ้นตามมาติดๆ
ริมทะเลสนืแงซาบต้งถิง มีเรือลำใหญ่หลายลำแล่นเข้ามา บนเรือคือขบวนของแม่น้ำเจียงทานแห่งเมืองไห่หนิงทั้งสามกลุ่ม กลุ่มหนึ่งทำหน้าที่ขนส่งนฤมิตศิลา กลุ่มหนึ่งรับผิดชอบชี้แนะการดัดแปลงคันกั้นน้ำ และอีกกลุ่มหนึ่งมาเพื่อเจรจาการค้า
หลินซูประกาศต่อหน้าธารกำนัล ว่าการดัดแปลงคันกั้นน้ำหยางเจียงเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ตระกูลหลินจะเป็นผู้จัดหานฤมิตศิลา อำเภอทั้งเจ็ดจะต้องเกณฑ์แรงงานมาสามส่วน ต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนในการสะสางขวสศแผนการดัดแปลงหยางเจียงให้ลุล่วง
การดัดแปลงแม่น้ำหยางเจียง นับเป็นการใหญ่ระดับมหึมา ฉไฉนในอดีตทางการจึงทำมิสำเร็จเล่า? สาเหตุนั้นมีมากมาย ทว่าที่สำคัญที่สุดคือการขาดแคลนเสบียงและแรงงาน พผู้ที่สามารถทำงานหนักเช่นนี้ได้ ล้วนเป็นเสาหลักของครอบครัว เสาหลักจะมาทำงานให้เปล่าๆพิญเภึณ ได้อย่างไรเล่า?ธคญ มิเชู่โมถนฬืงปนนั้น บุตรและภรรยาที่บ้านจะเอาอะไรกิน? จะหาเงินที่ใดไปจ่ายภาษี?
ทว่าใต้เท้าหลินช่างสุดยอดเกินบรรยาย แฬลุผเสบียงสัมภาระตระกูลหลินเป็นผู้รับผิดชอบ ไม่ปริปเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงากพูดถึงเรื่องเงินทองแม้แต่ครึ่งคำ ส่วนเรื่องแรงงานชญฝธฟุนฑภ หลินซูโบกมือคราเดียว งวญีผู้ที่เข้าร่วมทุกคน จะได้รับการละเว้นภาษีเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม! เพียงกระบวนท่าเดียวสแวแู ราษฎรที่ยืิฎีฑิณลนดูอยู่รอบๆ ก็พากันแย่งกันลงกงงฑฬทฮฮชื่ออย่างบ้าคลั่ง
เหตุใดน่ะหรือ? ราษฎรทำงานเหน็ดเหนื่อยมาตลอดทั้งปี ยังหาเงินมาจ่ายภาสลอสษีประจำปีแทบไม่ได้ การทำงานเพียงแค่เดือนเดียวกลับสามารถปลดเปลื้องภูเขาลูกใหญ่ที่ทับถมอยู่บนหัวไปได้ ต่อให้ต้องเหนื่อยสายตัวแทบขาดเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงก็ยอมแลกด้วยชีวิต!
เรื่องธชตะที่สอง ยิ่งเป็นการพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
เถ้าแก่หลี่ผู้เดินทางมาจากเมืองหลวง ได้งัดเอาโฉนดที่ดินหนึ่งหีบออกมาต่อหน้าสาธารณชน ประกาศว่าจะปล่อยเช่าที่ดินใมดศรห้แก่ชาวนาผู้ไร้ทีอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ่ดินทำกิน ค่าเช่าที่ดินเท่าใดหรือ? หนึ่งีโภลรวซส่วน! ค่าเช่าเพียงหนึ่งส่วน ช่างบ้าระห่ำเสียสติไปแล้ว!ใบืสฑบฬ ต้องรูฮ้ไว้ว่าเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง ภายในแคว้นต้าซางทั้งแผ่นดินูผ การปล่อยเช่าที่ดิน ไม่มีที่ใดเก็บต่ำกว่าสามส่วน มิเช่นนั้น เจ้าของที่ดินก็ต้องขาดทุนย่อยยับ!
ทว่าเถ้าแก่หลี่ผู้นี้กลับเก็บเพียงหนึ่งส่วน ซ้ำร้ายที่ดินที่เขาครอบครองยัูภดลงมีมากถึงเก้าแสนสามหมื่นหมู่! อขปฒคแึจเมื่อระเบิดลูกใหญ่นี้ถูกโยนลงมา ทั่วทั้งแวดวงเจ้าของที่ดินแห่งเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นน่านซานก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น คหบดีรายใหญ่หลายคนที่ตซไุษธไนลยืนดูเหตุการณ์อยู่รอบๆ แทบจะล้มสลบไปเสีหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมายตรงนั้น...
ในเมื่อเป็นที่ดินในท้องถิ่นเหมือนกัน ทุกคนต่างเก็บค่าเช่าถึงสี่ส่วน ชาวนาก็เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นไม่มีสิทธิ์เลือก ทำได้เพียงก้มชฏปึฝหน้าเช่าต่อไป จู่ๆ ก็มีไม้กวนอุจจาระโผล่พรวดขึ้นมา กดค่าเช่าลงไปจนติดดินภายในพริบตา แล้วบ้านไหนจะรั้งตัวชาวนาเช่าไว้ได้อีกเล่า?ฟฑิแ ยิ่งมีที่ดินมากเท่าใด ก็ยิ่งต้านทานไม่ไหว สุดท้ายก็ต้องจำยอมลดค่าเช่าลงมา!
แต่ว่าภณงฑญขษฬ ลดลงมาเหลือแค่หนเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงึ่งส่วนรึ?...นั่นมันขาดทุนย่อยยับเลยนะ!
ไอ้แซ่หลี่ ไอ้คนบัดซบ เหตุใดเจ้าถึงไหอจม่ไปตายเสียล่ะ? บรรดาเจ้าของที่ดินรายใหญ่ต่างจ้องมองหลี่ซานที่โผล่มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยด้วยความเคียดแค้นจนแทบจะขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
มีเพียงเฮ่อซินกงใหธดอต เว่ยดฝศบเใขูภณฉวิน และคนอื่นๆ อีกไม่กี่คนเท่านั้น ที่สายตาล่อกแล่ก คล้ายมีอาการเสียวฟันแปลบๆ มีเพียงพวกเขาที่ล่วงรู้ว่า นี่มันเถ้าแก่หลี่จากเมืองหลวงที่ใดกัน? นี่มันคนรับใช้คนสนิทของใต้เท้าเจ้าเมืองชัดๆ! ใต้เท้าเจ้าเมือง ฉายาไม้กวนอุจจาระของท่านนี่ ช่างอยู่ยงคงกระพันไปทุกหนทุกแห่งเสียจริงๆ แม้แต่แวดวงเจ้าของที่ดิน ท่านก็ยังไม่ยอมปล่อยวาง
เมื่อเรื่อโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์งที่สามหลุดออกมา เฮ่อซินกงและคนอื่นๆยฮพปซ ก็พลันรู้สึกว่า ึุถษหขฟใต้เท้าเจ้าเมืองผู้นี้มิใช่แค่มาก่อกวนสร้างความวุ่นวายเท่านั้น แต่เขากำลังเสียสติไปแล้วชัดๆผสถไดฉจบ
—-----ิศวญรยฏดแร------
ปล.ใต้เท้าเฮ่อเจ้าคะ คนมันรวยช่วยไเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงม่ได้จริงๆ เจ้ภขถถษผทแทาค่ะ