บทที่ 078 เงินหนึ่งแสนล้านดอลลาร์ยังไม่พอจะมองงั้นเหรอ? รอฉันไล่ซื้อดักไว้เลย!

ฆ่าไก่จำเป็นต้องใช้มีดเชือดวัวด้วยเหรอ?

ดูละครก็พอแล้วไหม?

ตอนที่คำพูดสบายๆ ของหลินเฟิงถูกส่งผ่านลำโพงโทรศัพท์ไปถึงหูของผู้บริหารทุกคนในห้องประชุมของบริษัทปางกูเทคอย่างชัดเจน

ทุกคนก็อึ้งกันหมด

นั่นคือประธานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์เชียวนะ!

นั่นหมายถึง "ทีมชาติ" เลยนะ!

คือเทพผู้พิทักษ์สูงสุดแห่งวงการการเงินของฮวาเซี่ย!

เมื่อเผชิญกับกิ่งมะกอกที่รัฐยื่นมา หัวหน้ากลับ……ปฏิเสธไปแล้ว?

แถมยังใช้คำว่า "ฆ่าไก่" มาเปรียบกับการล้อมฆ่าพร้อมกันด้วยเงินหนึ่งแสนล้านดอลลาร์จากวอลล์สตรีตอีก?

บ้าไปแล้ว!

หัวหน้าต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ!

นี่คือความคิดเดียวในใจของผู้บริหารทุกคน

ซูมู่เสวี่ยยิ่งร้อนรนจนหัวใจแทบจะกระเด็นออกมา

เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ถูกหลินเฟิงใช้สายตาห้ามไว้

ได้ยินเพียงหลินเฟิงพูดกับโทรศัพท์ต่อด้วยน้ำเสียงไม่เร่งไม่ช้านั้นว่า:

"ท่านประธานหลี่ โปรดวางใจได้"

"พวกเขาอยากเล่น งั้นผมก็จะเล่นกับพวกเขาให้ถึงที่สุด"

"พอดีเลย ผมยังรำคาญว่ามีเงินเยอะเกินไป ไม่มีที่ใช้"

"รบกวนช่วยถ่ายทอดคำพูดของผมไปบอกเพื่อนๆ ที่วอลล์สตรีตด้วย ให้พวกเขาเตรียมกระสุนมาเยอะๆ หน่อย อย่าให้ผมผิดหวัง"

ปลายสายของท่านประธานหลี่เงียบไปนานกว่าสิบวินาที

เหมือนกำลังย่อยคำพูดสะเทือนโลกของหลินเฟิงอยู่

ผ่านไปนาน เขาถึงพูดเสียงทุ้มว่า: "ดี! สหายหลินเฟิง ความกล้าของคุณ ผมชื่นชม!"

"ในเมื่อคุณมีความมั่นใจขนาดนี้ งั้นพวกเราจะคอยคุมเชิงให้คุณ!"

"จำไว้ว่า ด้านหลังคุณ มีทั้งฮวาเซี่ยยืนอยู่ทั้งประเทศ!"

วางสายแล้ว หลินเฟิงกวาดตามองผู้บริหารที่ยังคงอยู่ในสภาพมึนงงในวิดีโออยู่รอบหนึ่ง

เขายิ้มแล้วพูดว่า: "เอาละ ทุกคนอย่าทำหน้าเหมือนกำลังไปงานศพกันเลย"

"จะดื่มชาก็ดื่ม จะทำงานก็ทำงาน"

"อ้อ ใช่แล้ว มู่เสวี่ย ช่วยผมหน่อย"

"หา? คุณหลิน ท่านสั่งมาเลยค่ะ!"

ซูมู่เสวี่ยเหมือนเพิ่งตื่นจากความฝัน รีบตอบกลับทันที

"ช่วยผมสมัครบัญชีเวยป๋อให้หน่อย เอาแบบยืนยันวีไอพีด้วย ตั้งชื่อว่า 'บริษัทปางกูเทคหลินเฟิง'"

หลินเฟิงพูด

"ได้ค่ะ เดี๋ยวจัดการให้! แล้วล่ะ?" ซูมู่เสวี่ยถามต่อ

เธอคิดว่าหลินเฟิงจะออกแถลงการณ์เพื่อปลอบประโลมความรู้สึกของตลาดสักฉบับ

"แล้วล่ะ?"

รอยยิ้มของหลินเฟิงเริ่มเจ้าเล่ห์ขึ้นเล็กน้อย

"แล้วก็รอฟังข่าวจากผม"

พูดจบ เขาก็กดวางสายการประชุมวิดีโอทันที

ทิ้งไว้ในห้องประชุมซึ่งมีบรรดาผู้บริหารที่มองหน้ากันไปมา ยังไม่เข้าใจเลยว่าหัวหน้ากำลังวางแผนอะไรกันแน่

ส่วนหลินเฟิงในตอนนี้ กำลังนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาในห้องสวีทประธานาธิบดีอย่างสบายอารมณ์

เบื้องหน้าเขาไม่มีกราฟเคไลน์ ไม่มีการวิเคราะห์ข้อมูล

มีเพียงโคล่าหนึ่งแก้วที่กำลังมีฟองผุด

บนสุดของแผงควบคุม มีตัวเลขเด่นชัดอยู่ตัวหนึ่ง ซึ่งแทนสินทรัพย์รวมของเขา

ตั้งแต่ระบบอัปเกรดแล้ว เงินคืนก็จะไม่ถูกโอนเข้าบัญชีธนาคารของเขาโดยตรงอีก แต่ถูกเก็บไว้ในพื้นที่อิสระของระบบ

สายตาของหลินเฟิงจับจ้องไปที่ชุดตัวเลขยาวเหยียดซึ่งทำให้คนเวียนหัว

【เงินที่ระบบใช้ได้: 13,475,280,000,000.00 หยวน】

สิบสามล้านสี่แสนเจ็ดหมื่นห้าพันสองร้อยแปดสิบล้าน……หยวน

นี่คือความมั่งคั่งอันน่าสะพรึงที่เขาสะสมมาตลอดกว่าหนึ่งปีจากการแจกซองอั่งเปาอย่างบ้าคลั่ง!

ถ้าคิดเป็นดอลลาร์สหรัฐ ก็ประมาณ……สองล้านล้าน!

เงินสดสองล้านล้านดอลลาร์!

หลินเฟิงมองตัวเลขชุดนี้ แล้วพยักหน้าด้วยความพอใจ

โซรอส? วอลล์สตรีต?

การล้อมฆ่าพร้อมกันด้วยเงินหนึ่งแสนล้านดอลลาร์?

เมื่อเทียบกับเงินสดสำรองสองล้านล้านของเขา เงินแค่นั้นนับเป็นเศษเสี้ยวของเศษเสี้ยวด้วยซ้ำ

เหมือนเด็กคนหนึ่งถือปืนฉีดน้ำ แล้วยิงใส่มหาสมุทรแปซิฟิกทั้งผืน

"ถึงเวลาที่จะให้พวกอับแสงที่นั่งอยู่ก้นบ่อพวกนี้ได้เห็นแล้วว่า อะไรคือพลังเงินของจริง"

หลินเฟิงพึมพำกับตัวเอง

เขาหยิบมือถือขึ้นมา เห็นว่าซูมู่เสวี่ยสมัครบัญชีเวยป๋อให้เขาเรียบร้อยแล้ว และจำนวนผู้ติดตามกำลังพุ่งขึ้นอย่างน่ากลัว ภายในไม่กี่นาที ก็ทะลุล้านไปแล้ว

ชาวเน็ตนับไม่ถ้วน ต่างก็เข้าไปคอมเมนต์ใต้เวยป๋อที่เพิ่งเปิดใหม่อันนี้

"เทพหลิน! ในที่สุดคุณก็โผล่มาแล้ว! รีบคิดหาวิธีหน่อยสิ! หุ้นของผมติดฟลอร์แล้ว!"

"ขอร้องเทพหลินช่วยกู้ตลาดด้วย! ถ้ายังลงต่อไปอีก ผมจะต้องขึ้นดาดฟ้าแล้ว!"

"เทพหลิน พวกเราเชื่อคุณ! บริษัทปางกูเทคจะไม่ล้ม!"

"พวกแอนตี้ไสหัวไป! สนับสนุนเทพหลิน! ถล่มวอลล์สตรีตให้แบน!"

มองคอมเมนต์ที่ปนกันทั้งความตื่นตระหนก ความกังวล การสนับสนุน และการด่าทอเหล่านั้น สีหน้าของหลินเฟิงก็ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย

เขาคลิกไปที่ช่องเขียนข้อความ แล้วพิมพ์หนึ่งบรรทัดโดยไม่มีเครื่องหมายวรรคตอนใดๆ

— "อากาศวันนี้ไม่เลว เหมาะกับการไล่ซื้อดักไว้"

โพสต์เสร็จแล้ว เขากลับรู้สึกว่ายังไม่เร้าใจพอ

จึงเพิ่มอีกประโยคไว้ข้างล่าง

— "พวกคุณจะขายกันเท่าไหร่ ผมรับเท่านั้น อย่าให้ผมผิดหวัง"

เวยป๋อสองโพสต์ เว้นกันไม่ถึงสิบวินาที

ทันทีที่คำประกาศกู้ตลาดที่ทั้งยโสและทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์นี้ ปรากฏสู่สายตาสาธารณชน

อินเทอร์เน็ตทั้งฮวาเซี่ยก็ปะทุขึ้นในทันที!

เพียงหนึ่งนาที รีโพสต์ทะลุล้าน! คอมเมนต์ทะลุล้าน! ไลก์ทะลุล้าน!

#หลินเฟิงประกาศไล่ซื้อดัก#

#อย่าให้ผมผิดหวัง#

สองหัวข้อพุ่งด้วยความเร็วราวจรวด กวาดขึ้นอันดับท็อปสองของกระแสร้อนเวยป๋อไปโดยตรง และยังมีคำว่า "บูม" สีแดงเข้มตามท้ายอีกด้วย!

ทุกคนที่เห็นเวยป๋อข้อนี้ ต่างมีปฏิกิริยาแรกคือไม่อยากจะเชื่อ

ท่ามกลางแรงกดทับเสมอภูเขาไท่จากเงินหนึ่งแสนล้านดอลลาร์ของวอลล์สตรีต และท่ามกลางสีเลือดที่หุ้นคอนเซ็ปต์ปางกูทั้งกระดานติดฟลอร์

หลินเฟิงไม่เพียงไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขายังส่งเสียงสัญญาณไล่ซื้อดักอีก?

นี่มันบ้าบิ่นเพียงใด! ทรงพลังเพียงใด!

"โคตรเอ๊ย! โคตรเอ๊ย! นี่คือเทพหลินตัวจริงเหรอ? หล่อชิบหายเลย!"

"‘อย่าให้ผมผิดหวัง’? พูดแบบนี้ ผมผู้ชายแท้ๆ ยังจะเสียวเลย!"

"นี่แหละคือสันดานนักธุรกิจของฮวาเซี่ยเรา! ลุย! ผมเอาเงินเก็บก้อนสุดท้ายของเมียออกมาหมดแล้ว! พรุ่งนี้เปิดตลาดแล้วจะตามเทพหลินไปไล่ซื้อดักด้วย!"

"ข้างบนใจเย็นหน่อย! เผื่อว่าเทพหลินแค่พูดเอามันส์ล่ะ?"

"พูดเอามันส์? คุณเคยเห็นคนพูดเอามันส์คนไหนกดบริษัทผลไม้ให้นอนราบลงพื้นได้ไหม? เคยเห็นนักเก็งกำไรแห่กันขึ้นดาดฟ้าไหม? ผมเชื่อเทพหลิน แค่นั้นพอ!"

ชั่วขณะหนึ่ง ความตื่นตระหนกของทั้งตลาดราวกับถูกเข็มกระตุ้นหัวใจเม็ดนี้กดเอาไว้ได้อย่างอยู่หมัด!

นักลงทุนจำนวนมากที่เดิมตั้งใจจะขายตัดขาดทุน ต่างก็ยกเลิกคำสั่งขายอย่างเงียบๆ

ยิ่งมีคนอีกมาก เริ่มระดมทุนอย่างบ้าคลั่ง เตรียมวันพรุ่งนี้จะตาม "เทพหลิน" ไปเล่นเกมสวนกลับระดับมหากาพย์!

ข้ามมหาสมุทรไปอีกฟากหนึ่ง

ในห้องปฏิบัติการลับของ "พันธมิตรล่ามังกร" ที่วอลล์สตรีต

คนเทรดของกองทุนโซรอส ชายที่เคยโทรหาหลินเฟิงคนนั้น มองเวยป๋อของหลินเฟิงที่แปลมาแล้ว บนใบหน้ามีรอยยิ้มเหยียดหยามอย่างที่สุด

"ไล่ซื้อดัก? เขายังคิดจะไล่ซื้อดักอีก?"

"คนตะวันออกที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ เขาไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังเผชิญอะไรอยู่"

"เขาคิดว่านี่เป็นการเล่นขายของของเด็กงั้นเหรอ?"

"สั่งลงไป พรุ่งนี้โควตาทิ้งขาย เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเท่า! ฉันจะทำให้เขาขาดทุนจนเหลือแต่กางเกงใน!"

"ฉันจะให้ทั้งโลกได้เห็นว่า เมื่ออยู่ต่อหน้าวอลล์สตรีต ต่อให้เป็น 'เทพ' แบบไหน ก็ต้องตกจากแท่นเทพทั้งนั้น!"

สายตาทั่วโลก ต่างจับจ้องไปที่ตลาดหุ้นเอ/เอชในวันถัดมา

ทุกคนรู้ดีว่า ศึกดวลระหว่างขาขึ้นขาลงที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์การเงิน กำลังจะเริ่มขึ้น!

นี่ไม่ใช่แค่สงครามระหว่างหลินเฟิงกับวอลล์สตรีตเท่านั้น

แต่ยังเป็นการเผชิญหน้าตรงๆ ระหว่างพลังเทคโนโลยีเกิดใหม่ของฮวาเซี่ย กับอำนาจทุนเก่าแบบตะวันตกด้วย!

ทุกคนกลั้นหายใจ รอคอยวินาทีที่ตลาดเปิด

(จบตอน)