ตอนที่ 9 ตำแหน่งองค์สังฆราชนี่ ยกให้พรหมยุทธ์เบญจมาศเป็นเสียยังจะดีกว่า!
ตอนที่ 9 ตำแหน่งองค์สังฆราชนี่ ยกให้พรหมยุทธ์เบญจมาศเป็นเสียยังจะดีกว่า!
"หึ!"
"มันไม่จริงหรืออย่างไร?"
สีหน้าของถังห่าวเต็มไปด้วยความดูแคลน
เมื่อตอนที่เขาไปช่วยเหลือถังซานเมื่อไม่นานมานี้ เขาไม่ได้ใช้แม้กระทั่งทักษะวิญญาณระเบิดวงแหวนด้วยซ้ำ เพียงแค่การฟาดค้อนของเขาเพียงครั้งเดียว เขาก็ข่มขู่ปิปิตงและพรรคพวกจนพวกนั้นไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว
ปิปิตงอยากจะสู้กับข้างั้นหรือ?
จะเอาอะไรมาสู้?
เอาหัวตัวเองมาพุ่งชนงั้นสิ?
【ต้องยอมรับว่าทักษะวิญญาณระเบิดวงแหวนของถังห่าวนั้นทรงพลังมาก การระเบิดวงแหวนทั้งเก้าวงพร้อมกัน ต่อให้เป็นตัวตนระดับเทพก็ยังต้องล่าถอยไปก้าวหนึ่ง】
【แต่ว่า วิหารวิญญาณไม่สามารถจัดการกับถังห่าวได้จริงๆ งั้นหรือ?】
【อย่าลืมสิว่าการต่อสู้ของพวกเขาเกิดขึ้นที่วิหารวิญญาณ! วิหารวิญญาณคือถิ่นของปิปิตงนะ!】
【วังผู้อาวุโสและหอผู้อาวุโส เมื่อรวมกันแล้วก็มีระดับราชทินนามพรหมยุทธ์มากกว่าสิบคน! แถมยังมีวิญญาณพรหมยุทธ์และมหาปราชญ์วิญญาณอีกตั้งมากมาย พวกเขาไม่สามารถสังหารถังห่าวแค่คนเดียวได้จริงๆ งั้นหรือ?】
【แค่ให้พวกเขาทุกคนถ่มน้ำลายใส่คนละที ก็คงมากพอที่จะทำให้ถังห่าวจมน้ำลายตายได้แล้วมั้ง!】
"อวดดี!!"
"นังเด็กเมื่อวานซืน!"
ถังห่าวโกรธจัด!
นังเด็กผู้หญิงในหน้าจอสวรรค์นี่ กล้าดูถูกเขาถึงเพียงนี้เชียวหรือ!
ให้ถ่มน้ำลายใส่จนจมน้ำลายตายงั้นรึ?
ถ้าพวกมันแน่จริง ก็ลองให้พวกมันถ่มดูสิว่าพวกมันจะกล้าไหม!
"ท่านพ่อ ระเบิดวงแหวนคืออะไรหรือขอรับ?"
ถังซานจับประเด็นสำคัญได้
หน้าจอสวรรค์บอกว่าการระเบิดวงแหวนทั้งเก้าวงพร้อมกัน ต่อให้เป็นระดับเทพก็ยังต้องล่าถอย!
นี่มันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าทักษะค้อนวายุสะบั้นป่วนซะอีก!
ท่านพ่อมีทักษะที่ทรงพลังเช่นนี้ด้วยงั้นหรือ?
"นี่คือความลับสุดยอดของสำนักเฮ่าเทียน!" ถังห่าวกล่าว
"แล้วข้าเรียนรู้มันได้หรือไม่ขอรับ?" ถังซานกล่าวด้วยความตื่นเต้น
"ไม่ได้"
"ทำไมล่ะขอรับ?"
"เพราะเจ้ายังแข็งแกร่งไม่พอ!"
ถังห่าวจ้องมองถังซานด้วยสายตาที่ปฏิเสธไม่ได้
ถังซานชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจในทันที เขากล่าวอย่างหนักแน่นว่า "ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วกว่านี้ให้ได้ขอรับ!"
——
【ทุกท่าน ดูสิ นี่คือภาพการต่อสู้ในตอนนั้น】
จากนั้น คลิปการต่อสู้ระหว่างถังห่าวและวิหารวิญญาณในระหว่างการประลองวิญญาจารย์ก็ถูกฉายขึ้นมา
ถังห่าวเรียกค้อนเฮ่าเทียนออกมาและฟาดมันไปทางวิหารวิญญาณ!
【เราจะเห็นได้ว่าในการต่อสู้ระหว่างถังห่าวและปิปิตงครั้งนี้ ค้อนเฮ่าเทียนไม่ได้ฟาดไปที่ปิปิตง แต่กลับฟาดไปที่ตัววิหารวิญญาณแทน】
【ในเวลานี้ ถังห่าวไร้ซึ่งการป้องกันใดๆ หากปิปิตงโจมตีใส่ถังห่าวโดยตรง เขาจะต้องบาดเจ็บสาหัสหรือถึงขั้นเสียชีวิตอย่างแน่นอน!】
【แต่ปิปิตงไม่ได้ทำเช่นนั้น นางกลับเลือกที่จะปกป้องวิหารวิญญาณแทน! ปกป้องสิ่งก่อสร้างเหล่านั้นน่ะนะ!】
【โปรดอภัยให้ในความโง่เขลาของข้าด้วย แต่วิหารวิญญาณมันก็เป็นแค่สิ่งก่อสร้าง ทำไมต้องไปปกป้องมันด้วย? เป็นเพราะถ้ามันถูกทุบพังแล้วจะซ่อมไม่ได้อย่างนั้นหรือ?】
【ถังห่าวไม่ใช่ศัตรูตัวฉกาจที่ท่านสมมติขึ้นมาหรอกหรือ? ทำไมท่านถึงไม่โจมตีเขาโดยตรงในเมื่อมีโอกาสดีเช่นนี้?】
【บางคนบอกว่าปิปิตงคือองค์สังฆราช การปกป้องวิหารวิญญาณเป็นสิ่งที่สมควรทำอยู่แล้ว หากวิหารวิญญาณถูกทุบจนพังพินาศ มันจะไม่อับอายและทำให้ผู้คนหัวเราะเยาะเอาหรือ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป?】
【ก็ได้ ถ้าเช่นนั้นข้าขอถามท่านหน่อย การที่องค์สังฆราชแห่งวิหารวิญญาณร่วมมือกับกลุ่มระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ แต่กลับเอาชนะถังห่าวแค่คนเดียวไม่ได้ อย่างนี้มันไม่น่าตลกกว่าหรอกหรือ?】
【ตอบข้ามาสิ! มองตาข้า! แล้วตอบข้ามา! ว่าทำไม!】
【ดังนั้น นี่คือพฤติกรรมไร้สมองแบบฉบับของปิปิตงอย่างแท้จริง! หากข้าเป็นปิปิตง ข้าจะปล่อยให้ถังห่าวทุบวิหารวิญญาณได้ตามใจชอบเลย สิ่งที่ข้าจะทำก็คือ การทำให้แน่ใจว่าเขาจะต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่!!】
【กลัวเสียหน้างั้นหรือ? งั้นข้าขอถามท่านหน่อย หากข้ากำลังต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่กับถังห่าว การที่สิ่งก่อสร้างบางส่วนจะถูกทำลายไปบ้าง มันไม่สมเหตุสมผลหรอกหรือ? ถังห่าวได้ชื่อว่าเป็นใต้เท้าเฮ่าเทียนเชียวนะ ดังนั้นการที่สิ่งก่อสร้างจะถูกทำลายเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อย มันไม่สมเหตุสมผลหรืออย่างไร?】
【แถมปิปิตง ท่านเองก็อยากจะทำลายวิหารวิญญาณอยู่แล้วไม่ใช่หรือ? ทำไม พอมีคนมาช่วยลงมือ ท่านถึงทนไม่ได้ที่จะปล่อยมันไปล่ะ?】
【นี่มันพฤติกรรมแบบ 'ปากว่าตาขยิบ' ชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?】
"แม่หนูคนนี้ คำพูดคำจาของนางอาจจะหยาบคายไปบ้าง แต่เหตุผลของนางนั้นฟังขึ้นทีเดียว เสียแต่ว่าภาษาของนางมันหยาบกระด้างไปหน่อย"
หนิงเฟิงจื้ออดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า
เสวี่ยเอ๋อร์คนนี้ก็หน้าตาสะสวยดีอยู่หรอก แต่ทำไมถึงได้พูดจาหยาบคายเช่นนี้ล่ะ?
อย่างไรก็ตาม หนิงเฟิงจื้อก็ต้องยอมรับว่านางพูดถูก
เขาเองก็อยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย
หากเขาเป็นปิปิตง และถังห่าวเป็นศัตรูคู่อาฆาตของเขา เขาคงไม่สนหรอกว่าสภาพของวิหารวิญญาณจะเป็นอย่างไรในสถานการณ์เช่นนั้น
บางทีมันอาจจะทำให้ศิษย์ธรรมดาบางคนต้องบาดเจ็บ แต่ในการต่อสู้ จะไม่มีผู้บาดเจ็บล้มตายเลยได้อย่างไร?
ปิปิตงดูเผินๆ เหมือนจะแข็งแกร่ง แต่ในความเป็นจริงแล้ว นางไม่มีความเด็ดเดี่ยวพอที่จะเป็นองค์สังฆราชที่แท้จริงเลยแม้แต่น้อย!
"ว่าแต่ท่านลุงเจี้ยน หากเป็นท่านที่ต้องสู้กับถังห่าว ท่านจะมั่นใจว่าจะเอาชนะได้หรือไม่?" จู่ๆ หนิงเฟิงจื้อก็หันไปถามพรหมยุทธ์กระบี่
พรหมยุทธ์กระบี่ครุ่นคิดอย่างจริงจัง เดิมทีเขาตั้งใจจะบอกว่าเขามั่นใจ แต่เขาเพิ่งได้ยินหน้าจอสวรรค์บอกว่าถังห่าวมีทักษะวิญญาณระเบิดวงแหวนที่สามารถผลักดันตัวตนระดับเทพให้ถอยร่นได้!
ชั่วขณะหนึ่ง เขาก็รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจนัก เขาส่ายหน้าแล้วตอบว่า "ยากที่จะพูดได้เต็มปาก"
"แล้วถ้าข้าคอยสนับสนุนท่านล่ะ?" หนิงเฟิงจื้อถามย้ำอีกครั้ง
พรหมยุทธ์กระบี่ยังคงส่ายหน้าเล็กน้อย
หนิงเฟิงจื้อพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
เขาขมวดคิ้วและเริ่มครุ่นคิดถึงอะไรบางอย่าง
——
"หึ ข้าบอกมาตั้งนานแล้วว่าปิปิตงเป็นนังผู้หญิงโง่เง่า ถ้านางคิดเรื่องนี้ได้ นางก็คงไม่ถูกไอ้สวะอวี้เสี่ยวกังหลอกหรอก!"
ถังห่าวกล่าวอย่างเย็นชาด้วยความดูถูก
เขาแค่ใช้กลอุบายเล็กๆ น้อยๆ เพื่อหลอกล่อให้ทั้งวิหารวิญญาณเต้นไปตามจังหวะของเขาเท่านั้น
"เสี่ยวซาน เจ้าเห็นไหม? วิหารวิญญาณก็เป็นแค่กลุ่มคนโง่เขลา ไม่มีอะไรต้องกลัวเลยสักนิด!"
ถังห่าวพูดด้วยความภาคภูมิใจ พลางตบไหล่ถังซาน
การที่หน้าจอสวรรค์ด่าทอความโง่เขลาของปิปิตง—มันก็เป็นอีกนัยหนึ่งที่บอกว่าเขา ถังห่าว เป็นคนฉลาดหลักแหลมไม่ใช่หรือ?
——
【นี่คือความโง่เขลาของปิปิตงในการต่อสู้—พยายามจะจับปลาสองมือ สุดท้ายก็ต้องสูญเสียครั้งใหญ่เพียงเพื่อรักษาสิ่งเล็กๆ เอาไว้!】
【ต่อไป เรามาพูดถึงความโง่เขลาในด้านกลยุทธ์ของนางกันต่อดีกว่า】
【ในฐานะองค์สังฆราช หากท่านไม่รู้วิธีที่จะใช้ประโยชน์จากทรัพยากรทั้งหมดของวิหารวิญญาณอย่างสมเหตุสมผล แล้วท่านจะเป็นองค์สังฆราชไปทำไม?】
【ก่อนหน้านี้เราเพิ่งพูดถึงหอผู้อาวุโสไป พวกท่านทุกคนน่าจะรู้จักมหาปุโรหิตแห่งหอผู้อาวุโส เฉียนเต้าหลิว—ระดับ 99 พรหมยุทธ์สุดขีด ผู้เป็นที่รู้จักในนามเทพสงครามแห่งท้องนภา!】
【หากเขาลงมือจัดการเอง ด้วยสภาพร่างกายที่บาดเจ็บของถังห่าวในเวลานั้น เขาจะสามารถเอาชนะเฉียนเต้าหลิวได้งั้นหรือ? ย่อมไม่มีทางแน่นอน】
【มาถึงจุดนี้ จะต้องมีคนมาโต้แย้งข้าแน่ๆ ว่ากฎของหอผู้อาวุโสคือห้ามเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการใดๆ ของวิหารวิญญาณ เว้นเสียแต่ว่าวิหารวิญญาณจะตกอยู่ในอันตรายถึงขั้นถูกทำลาย!】
【ถ้าเช่นนั้นข้าขอถามท่านหน่อย หากวิหารวิญญาณกำลังจะถูกทุบจนแหลกละเอียดเป็นผุยผง นั่นยังไม่นับว่าเป็นการถูกทำลายอีกหรือ?】
【ปิปิตง ท่านกลัวว่าจะเอาชนะถังห่าวไม่ได้งั้นสิ? ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นก็โยนปัญหาไปให้พ้นตัวเสีย ปล่อยให้ถังห่าวทุบวิหารวิญญาณไปเลย เมื่อค้อนเฮ่าเทียนฟาดลงบนหัวหอผู้อาวุโส เฉียนเต้าหลิวจะไม่ลงมือจัดการเชียวหรือ?】
【เมื่อถึงจุดนั้น หากเฉียนเต้าหลิวยังไม่ยอมลงมือ เขาก็คงเป็นคนโง่เต็มทนแล้ว】
【แต่ท่าน ปิปิตง ท่านไม่ได้ทำเช่นนั้น ท่านกลับยอมแพ้และยอมจำนนในแง่ของพละกำลัง!】
【ท่านเฝ้าดูถังห่าวหลบหนีไป และเมื่อพรหมยุทธ์เบญจมาศเสนอให้ไล่ตาม ท่านก็ปฏิเสธอย่างไม่ลังเล!】
【ข้าขอถามท่านหน่อยสิ ขนาดคนตุ้งติ้งอย่างพรหมยุทธ์เบญจมาศยังกล้าที่จะไล่ตาม แต่หญิงแกร่งอย่างท่านกลับไม่กล้า? ตำแหน่งองค์สังฆราชของท่านเนี่ย ยกให้พรหมยุทธ์เบญจมาศเป็นเสียยังจะดีกว่าเลยมั้ง】
"ท่านอย่ามาพูดจาเหลวไหลเช่นนี้นะ! ข้า พรหมยุทธ์เบญจมาศ อุทิศตนให้กับองค์สังฆราชอย่างสุดหัวใจ และไม่เคยมีความคิดกบฏเช่นนั้นเลยแม้แต่น้อย" พรหมยุทธ์เบญจมาศหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว และรีบแสดงจุดยืนของตนในทันที
เขากลัวว่าถ้าเขาพูดช้าไป ปิปิตงจะสั่งประหารเขาในข้อหากบฏ
ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ไม่ใช่เสี่ยวเฉินเสียหน่อย
ภายในหอผู้อาวุโส
หลังจากที่ได้ดูฉากนี้ เฉียนเต้าหลิวก็เพียงแค่แค่นเสียงหยันเบาๆ แววตาของเขาฉายแววดูแคลนออกมาให้เห็น
"ถังห่าวงั้นหรือ... เขายังห่างชั้นอีกเยอะ"
จบตอน