ตอนที่ 27 อันดับที่ 3 จักรพรรดิหญ้าเงินครามแห่งซิงหลัว 990,000 ปี?!

ร่างมังกรขนาดมหึมาของตี๋เทียนบินวนกลางอากาศหนึ่งรอบ จากนั้นแสงสว่างวาบก็แปรเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำในชุดดำ มีหน้าตาหล่อเหลาอย่างหาตัวจับยาก ดวงตาสีทอง และดูมีอายุเพียงสามสิบถึงสี่สิบปี ค่อยๆ ร่อนลงริมทะเลสาบแห่งชีวิต

ตี๋เทียนคุกเข่าข้างหนึ่ง ก้มศีรษะลงด้วยความเคารพอย่างสูงสุดต่อจิตสำนึกของกู๋เยว่น่าและหลานอวี่

"ลุกขึ้นเถิด ตี๋เทียน" น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความพึงพอใจและอ่อนโยนดังมาจากภาพฉายของกู๋เยว่น่า แม้เสียงจะแผ่วเบา แต่ก็เปี่ยมไปด้วยความสง่างามและความปีติยินดีอย่างไม่อาจปฏิเสธได้

เมื่อได้ยินดังนั้น ตี๋เทียนก็ค่อยๆ ลุกขึ้น

"ข้าเฝ้ารอวันที่ตบะของเจ้าจะทะลวงถึงระดับล้านปี บรรลุสถานะเทพเจ้า และกลายเป็นราชามังกรความมืดที่แท้จริง!" กู๋เยว่น่ากล่าวอย่างอ่อนโยน

"ข้าจะทำให้ได้ขอรับ นายท่าน!" ตี๋เทียนกล่าวด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้

หลานอวี่เฝ้ามองฉากนี้ พลางตกอยู่ในภวังค์ความคิด

น่าเสียดายที่เผ่าหญ้าเงินครามแตกต่างจากเผ่ามังกร ขีดจำกัดสูงสุดของเผ่าหญ้าเงินครามในตอนนี้คือจ้าวแห่งหญ้าเงินคราม เป็นหลานอวี่เองที่พึ่งพาคุณสมบัติแห่งโชคชะตาอย่าง 【เบ่งบานล่าช้า】 ซึ่งเป็นนิ้วทองคำของเขา ในการยกระดับสายเลือดขึ้นมาอย่างฝืนธรรมชาติ

บนดาวโต้วหลัวทั้งดวงจะมีจ้าวแห่งหญ้าเงินครามได้เพียงองค์เดียวเท่านั้น

หลานเทียนก็จะต้องรอจนกว่าเขาจะบรรลุตำแหน่งเทพแห่งหญ้าเงินคราม จึงจะสามารถพยายามทะลวงสู่ระดับ 900,000 ปี และกลายเป็นจ้าวแห่งหญ้าเงินครามได้เช่นกัน

การเผชิญทัณฑ์สวรรค์ของตี๋เทียนประสบความสำเร็จ และอำนาจของเขาก็สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งป่าใหญ่ซิงโต่ว

ทว่า ก่อนที่สิ่งมีชีวิตบนทวีปจะสงบอารมณ์จากความตกตะลึงที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องได้ ม่านฟ้าเหนือสวรรค์ทั้งเก้าชั้นฟ้าก็ปะทุแสงสีทองออกมาอีกครั้ง

ความเจิดจรัสของมันรุนแรงเสียจนบดบังแสงอาทิตย์ที่เพิ่งปรากฏขึ้นมาใหม่ได้เลยทีเดียว!

อากาศทั่วทั้งทวีปโต้วหลัวดูเหมือนจะหยุดนิ่ง

ทุกคนตระหนักได้ว่า รายชื่อได้เข้าสู่สามอันดับแรกแล้ว! นี่คือตัวตนสูงสุดที่ยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดของทวีปอย่างแท้จริง และมองลงมายังสิ่งมีชีวิตทั้งปวง!

"สิบสุดยอดสัตว์วิญญาณแห่งยุคเหล่านี้ ตั้งแต่ช่วงเริ่มต้น 500,000 ปีมาจนถึงตอนนี้ ก็มีสัตว์วิญญาณระดับ 990,000 ปีถึงสามตัวแล้ว!"

"ถึงขนาดมีสัตว์วิญญาณระดับล้านปีโผล่มาด้วยซ้ำ!" ที่โรงเรียนเชร็ค ฝูหลันเต๋อดันแว่นตาบนสันจมูกขึ้น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเคร่งขรึม

แม้ว่าตี๋เทียนจะมีอายุเพียง 890,000 ปีตอนที่ได้รับการจัดอันดับ แต่หลังจากที่การจัดอันดับเสร็จสิ้น มันก็ทำให้ทุกคนและสัตว์วิญญาณทุกตนเห็นได้อย่างชัดเจนว่า พลังการต่อสู้ของตี๋เทียนได้พุ่งสูงถึง 990,000 ปีแล้ว! นี่มันแนวคิดบ้าอะไรกัน?

ฝูหลันเต๋อมองไปที่จ้าวอู๋จี๋ หลี่อวี้ซง และคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ อารมณ์ของเขาหนักอึ้งอย่างบอกไม่ถูก "ข้าเคยไปป่าใหญ่ซิงโต่วมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ข้าก็ไม่เคยคาดคิดเลยว่า จะมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ซ่อนอยู่ในเขตแกนกลาง และพวกเราก็ไม่รู้อะไรเลย"

"ข้าเดาว่าเป็นเพราะพวกมันไม่ได้ปรากฏตัวมาหลายสิบหรือหลายร้อยปีแล้ว ทำให้โลกหลงลืมการดำรงอยู่ของพวกมันไปกระมัง"

"เฮ้อ เดิมทีข้าคิดว่าสัตว์วิญญาณระดับ 100,000 ปีนั้นหายากมากเสียอีก" จ้าวอู๋จี๋ส่ายหัวและถอนหายใจ "หากม่านฟ้านี้ไม่ปรากฏขึ้นเพื่อเริ่มการจัดอันดับ ข้าคงไม่มีทางจินตนาการได้เลยว่ามีสัตว์วิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวอยู่มากมายขนาดนี้!"

"ขนาดอายุตบะขั้นต่ำที่จะติดอันดับได้ ยังตั้ง 500,000 ปีเชียวนะ!"

"ข้ารู้สึกว่า การที่วิญญาจารย์แห่งทวีปโต้วหลัวของเราพัฒนามาจนถึงขนาดปัจจุบันนี้ได้ ก็ถือว่าพวกเราโชคดีมากแล้ว!"

"ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย แค่ดูราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรอัคคีที่บ่อสองขั้วน้ำแข็งอัคคี รวมถึงมังกรดำตนนั้นในป่าใหญ่ซิงโต่วที่ชื่ออะไรนะ... ตี๋เทียน ใช่ไหม?"

"หากพวกมันออกมาจัดการกับมนุษย์ ข้ารู้สึกว่าพวกเรามนุษย์คงจะพ่ายแพ้ย่อยยับแน่!"

ฝูหลันเต๋อพยักหน้าเห็นด้วย เผยให้เห็นรอยยิ้มอันขมขื่น "ใช่แล้ว เดิมทีข้าคิดไว้ว่า เมื่อเอ้าซื่อข่าทะลวงระดับเข้าสู่อัคราจารย์วิญญาณ ข้าจะพาเขาไปที่ป่าใหญ่ซิงโต่วเพื่อล่าวงแหวนวิญญาณ"

"แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ไปป่าเล็กๆ แห่งอื่นจะดีกว่า"

"ตัวตนแบบนั้นเพิ่งจะทะลวงระดับ ข้าเกรงว่าพวกมันคงจะสงบอยู่ได้ไม่นานหรอก"

"ทุกคนดูสิ ม่านฟ้ากำลังจะเริ่มการจัดอันดับอีกแล้ว!" หลี่อวี้ซงแหงนหน้ามองฟ้า จู่ๆ ก็ชะงักไป และตะโกนด้วยความตื่นเต้น

"อันดับต่อไปที่จะประกาศคือสามอันดับแรกแล้ว"

"ถ้าไม่นับเจ้าแมลงยักษ์ผู้โชคดีตัวนั้น เป็นไปได้ไหมว่า ตัวตนที่อยู่ในอันดับเหนือกว่าราชาวาฬเพชฌฆาตทะเลลึกและตี๋เทียน จะไปถึงระดับเทพแล้ว?" ในคำพูดของหลี่อวี้ซง แฝงไปด้วยความยำเกรงอย่างสุดซึ้ง

【ประกาศต่อไป: สิบสุดยอดสัตว์วิญญาณแห่งยุคแห่งทวีปโต้วหลัว อันดับที่ 3!】

ครั้งนี้ เถาวัลย์สีเขียวทองอันไร้ขีดจำกัด ซึ่งดูเหมือนจะบรรจุพลังชีวิตของโลกทั้งใบไว้ ได้ปรากฏขึ้นบนม่านฟ้า

เถาวัลย์เหล่านี้พันกันและขดเป็นเกลียว ท้ายที่สุดก็หลอมรวมเป็นอักษรโบราณอันทรงอำนาจ มันนำพาความตกตะลึงอย่างใหญ่หลวงมาสู่จิตวิญญาณของผู้คน!

【อันดับที่ 3: จักรพรรดิหญ้าเงินครามแห่งซิงหลัว】

【อายุตบะ: 990,000 ปี】

【สถานที่ปัจจุบัน: ทวีปซิงหลัว】

ตูม——!!!

เมื่อคำเหล่านี้ปรากฏขึ้น ทั่วทั้งโลกก็ตกอยู่ในความเงียบงันราวกับความตาย ตามมาด้วยความโกลาหลอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!

"990,000 ปีอีกแล้วงั้นหรือ?!!"

"ฟู่ โชคดี โชคดีนะที่ไม่ใช่เทพสัตว์ป่าตัวจริง ไม่อย่างนั้น พวกเรามนุษย์จะเอาชีวิตรอดได้อย่างไรล่ะเนี่ย?"

"สวรรค์! จ้าวแห่งหญ้าเงินครามงั้นหรือ? นี่คือหญ้าเงินครามใช่ไหม? แต่ข้าจำได้ว่าตัวที่แข็งแกร่งที่สุดในเผ่าหญ้าเงินคราม ก็มีแค่จ้าวแห่งหญ้าเงินครามนี่นา? แล้วจ้าวแห่งหญ้าเงินครามตนนี้มาจากไหนกัน?"

"นี่มัน... ช่างเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้!"

"ข้าจำได้ว่า เผ่าหญ้าเงินครามในนครหญ้าเงินคราม ดูเหมือนจะมีความเกี่ยวพันอันซับซ้อนกับหญ้าเงินครามนะ แต่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับจ้าวแห่งหญ้าเงินครามล่ะ?"

"ทวีปซิงหลัวงั้นหรือ? นั่นมันสถานที่แบบไหนกัน? แผ่นดินใต้เท้าเราไม่ใช่ทวีปโต้วหลัวหรอกหรือ? หรือว่าจะเป็นทวีปอื่น?"

"เดี๋ยวนะ... ซิงหลัว? ชื่อนี้จะมีความเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิซิงหลัวหรือไม่นะ?"

คำถามนับไม่ถ้วนระเบิดขึ้นในใจของทุกคน

——

จักรวรรดิซิงหลัว พระราชวังหลวง

จักรพรรดิไต้เทียนเฟิงลุกพรวดขึ้นจากบัลลังก์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและสับสนอย่างไม่น่าเชื่อ

"ทวีปซิงหลัว? ทำไม... ทำไมถึงมีทวีปที่มีชื่อคล้ายกับจักรวรรดิของข้าขนาดนี้? ไม่สิ มันเหมือนกันเป๊ะเลยต่างหาก!"

แม่ทัพนายหนึ่งที่อยู่ข้างๆ ไต้เทียนเฟิงพึมพำว่า "ฝ่าบาท นี่อาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญก็ได้พ่ะย่ะค่ะ?"

"เรื่องบังเอิญงั้นหรือ?" แสงแหลมคมวาบขึ้นในดวงตาของไต้เทียนเฟิงขณะที่เขาจ้องมองม่านฟ้าเขม็ง "ข้าไม่เชื่อเรื่องความบังเอิญหรอก! ดูต่อไปสิ!"

ในเวลานี้เอง ภาพบนม่านฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนไป

【เมื่อสองหมื่นปีก่อน ตัวตนสูงสุดผู้ซึ่งเดินทางผ่านทะเลดาว ได้จุติลงมายังอีกฟากฝั่งหนึ่งของดาวเคราะห์ดวงนี้】

ในภาพ ร่างสูงตระหง่านที่คุ้นเคย ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยแสงเทวะสีเขียวทอง— "จักรพรรดิสายพันธุ์พืช" —ปรากฏตัวขึ้นบนทวีปใหม่ที่กว้างใหญ่ มีชีวิตชีวา แต่ยังคงความเป็นดั้งเดิมและป่าเถื่อน

มันคือดินแดนบริสุทธิ์ที่ไม่เคยถูกบุกเบิก มีภูเขาและแม่น้ำที่งดงาม สัตว์วิญญาณที่วิ่งควบไปทั่ว และทุกสรรพสิ่งล้วนอยู่ภายใต้กฎแห่งธรรมชาติที่ดั้งเดิมที่สุด

【เมื่อเห็นว่าทวีปแห่งนี้ได้รับพรแห่งความงดงามทางจิตวิญญาณและเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต เขาจึงตัดสินใจทิ้งร่างจำแลงไว้ที่นี่ เพื่อใช้เป็นอีกหนึ่งจุดศูนย์กลางในการสำรวจดาวเคราะห์ดวงนี้】

ในภาพ องค์จักรพรรดิยื่นมือออกไป และเมล็ดพันธุ์ที่ส่องประกายแสงสีฟ้าเจิดจรัสก็ลอยล่องจากฝ่ามือของเขา หยั่งรากลงบนเส้นชีพจรหลักของทวีป

หลังจากนั้น เขาก็ยืนอยู่บนยอดเขาโดดเดี่ยวที่สูงเสียดฟ้า มองลงไปยังแผ่นดินอันกว้างใหญ่ และแหงนมองดวงดาวที่สาดกระจายไปทั่วท้องฟ้า ราวกับกระดานหมากรุกขนาดยักษ์

【เขาได้พระราชทานชื่อให้กับทวีปแห่งใหม่นี้】

ได้ยินเพียงน้ำเสียงที่อ่อนโยนทว่าทรงอำนาจดังก้องไปทั่วท้องฟ้า และดังก้องอยู่ในหูของสิ่งมีชีวิตทุกตนที่เฝ้ามองม่านฟ้าว่า "ดวงดาวเรียงราย สรรพสิ่งก่อเกิดใหม่ นับจากวันนี้เป็นต้นไป สถานที่แห่งนี้จะได้ชื่อว่า 'ทวีปซิงหลัว' "

จบตอน