ตอนที่ 23 อันดับที่ 4 ราชามังกรดำตาทอง 890,000 ปี 'เทพสัตว์ป่า' ตี๋เทียน!

ในพริบตา ลำแสงสีทองซึ่งหนาและเจิดจ้ากว่าสองครั้งก่อนหน้ารวมกัน ก็พุ่งทะยานลงมาจากสวรรค์ทั้งเก้าชั้นฟ้า!

มันแหวกทะลุหมู่เมฆ ทะลวงผ่านทะเลลึกหมื่นเมตร และเมินเฉยต่อแรงดันน้ำอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถบดขยี้เหล็กกล้าได้ สาดส่องไปยังเงาขนาดมหึมาที่ซุ่มซ่อนอยู่ราวกับเทือกเขาได้อย่างแม่นยำ!

ร่องลึกแห่งทะเลตะวันตก

"โฮก——!!!"

เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวจนไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้ ปะทุออกมาจากลำคอของราชาวาฬเพชฌฆาตทะเลลึก!

เสียงนี้ไม่ใช่แค่ความโกรธเกรี้ยวหรือความไม่ยินยอมอย่างแท้จริงอีกต่อไป

มันคือความปีติยินดีและการระบายความทะเยอทะยาน ที่ถูกเก็บกดมานานถึงสองหมื่นปีเต็ม ซึ่งถูกปลดปล่อยออกมาอย่างสมบูรณ์ในเวลานี้!

เมื่อแสงสีทองเข้าสู่ร่างกาย ราชาวาฬเพชฌฆาตทะเลลึกก็สัมผัสได้อย่างชัดเจน

ลึกลงไปในจิตวิญญาณของมัน เมล็ดพันธุ์แห่งไฟศักดิ์สิทธิ์อันสูงสุดที่เพิ่งถือกำเนิดใหม่ ได้ถูกจุดประกายขึ้น!

ในเวลาเดียวกัน "โครงสร้างตำแหน่งเทพ" ที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งเต็มไปด้วยกฎเกณฑ์อันลึกล้ำ ก็ได้หลอมรวมเข้ากับต้นกำเนิดของมัน

มันสัมผัสได้แล้ว!

มันสัมผัสได้ถึงระยะห่างที่เหลือเพียงก้าวเดียวนั้นแล้ว!

ตราบใดที่มันต้องการ มันสามารถดูดซับต้นแบบตำแหน่งเทพนี้ได้ในตอนนี้ และเริ่มต้นทะลวงสู่ตำแหน่งเทพชั้นโทได้ในทันที!

แต่ทว่า...

เทพชั้นโทงั้นหรือ?

ร่องรอยของความดูแคลนและความหยิ่งผยองอย่างสุดขีดวาบขึ้นในดวงตาเดี่ยวของราชาวาฬเพชฌฆาตทะเลลึก

มัน ราชาวาฬเพชฌฆาตทะเลลึก ผู้ซึ่งใช้เวลาทั้งชีวิตไปกับการกลืนกินและเข่นฆ่า กำลังโหยหาสิ่งใดกัน?

เพียงเพื่อกลายเป็นแค่เทพชั้นโทต้อยต่ำ แล้วต้องทนอยู่ใต้ร่มเงาของผู้อื่นต่อไปงั้นหรือ?

ไม่!

สิ่งที่มันต้องการคืออำนาจสูงสุด!

สิ่งที่มันต้องการคือการเป็นเหมือนเทพมังกรในอดีต เหมือนโพไซดอนที่เคยเอาชนะมัน และกลายเป็นตัวตนที่ยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดของทวยเทพทั้งมวลอย่างแท้จริง!

"โพไซดอน... รอก่อนเถอะ... หากเราได้พบกันคราวหน้า ข้าจะ... บดขยี้บัลลังก์ของเจ้าด้วยมือของข้าเอง!!"

เจตจำนงอันรุนแรงของมันได้แปรเปลี่ยนเป็นเสียงคำรามเงียบงันที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งสี่คาบสมุทร

ราชาวาฬเพชฌฆาตทะเลลึกได้ตัดสินใจเลือกแล้ว

มันห่อหุ้มต้นแบบตำแหน่งเทพชั้นโทไว้อย่างระมัดระวัง

มันจะเป็น "ทรัพยากร" สำหรับการทะลวงสู่ขอบเขตที่สูงขึ้นของมัน ไม่ใช่จุดหมายปลายทาง!

——

เกาะเทพสมุทร

มหาปุโรหิตปัวไซซีสะดุ้งตื่นจากการสวดภาวนา

ปัวไซซีรีบวิ่งออกจากวิหารเทพสมุทร มองดูทะเลไร้ขอบเขตทางทิศตะวันตกด้วยความตกตะลึง

ทั่วทั้งเกาะเทพสมุทรกำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง มหาสมุทรกำลังคำรามและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!

ในขณะเดียวกัน ปัวไซซีก็สัมผัสได้ถึงมัน

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวกำลังฟื้นคืนชีพอย่างบ้าคลั่ง และพุ่งพล่านในรูปแบบที่ไม่อาจหยุดยั้งได้!

"อสูรร้ายตนนั่น... มันทะลวงสู่ระดับล้านปีแล้วงั้นหรือ?

ไม่... ยังหรอก มันเกรงกลัวแดนเทพและทัณฑ์สวรรค์ล้านปี มันจึงรั้งพลังไว้"

"แต่ม่านฟ้าได้มอบรางวัลเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งไฟศักดิ์สิทธิ์และต้นแบบตำแหน่งเทพชั้นโทให้มัน"

"เมื่ออสูรร้ายตนนั่นพร้อม เป็นไปได้ไหมว่ามันตั้งใจจะทะลวงสู่ระดับล้านปีโดยตรง บรรลุตำแหน่งเทพชั้นโท หรือแม้แต่เทพชั้นเอก และกลายเป็นตัวตนที่ทัดเทียมกับเทพสมุทร?"

เป็นครั้งแรกที่สีหน้าหวาดตระหนกปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่งดงามจนล่มเมืองของปัวไซซี

"ม่านฟ้า... เจ้า... พยายามจะทำอะไรกันแน่?!"

——

ป่าใหญ่ซิงโต่ว ทะเลสาบแห่งชีวิต

ตี๋เทียนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่มาจากมหาสมุทรอันไกลโพ้น ดวงตามังกรสีทองของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

"มันได้เลือกแล้ว... เส้นทางที่ยากลำบากกว่า"

ภาพฉายของกู๋เยว่น่าเฝ้ามองม่านฟ้าอย่างเงียบๆ น้ำเสียงของนางราบเรียบไร้ระลอกคลื่น ทว่าแฝงไว้ด้วยความชื่นชม

"เช่นนี้ถึงจะคู่ควรกับคำว่ายอดฝีมือระดับสูงสุดแห่งเผ่าสัตว์วิญญาณของข้า

หากมันปราศจากความทะเยอทะยานเพียงเท่านี้ มันก็ไม่คู่ควรที่จะครอบครองการบำเพ็ญเพียรระดับ 990,000 ปีหรอก"

กู๋เยว่น่าหยุดไปครู่หนึ่ง พลางมองไปที่ตี๋เทียน ร่องรอยแห่งความคาดหวังวาบขึ้นในดวงตาสีม่วงของนาง

"ตี๋เทียน เตรียมตัวให้พร้อมเถอะ

รายต่อไป... อาจจะถึงตาเจ้าแล้ว"

ตี๋เทียนกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก รูม่านตาของเขาหดเล็กลงเล็กน้อย

แม้ว่าตี๋เทียนจะไม่รู้ว่าเหตุใดทรราชเนตรปีศาจ ซึ่งเคยทำให้เขาบาดเจ็บ ถึงไม่มีรายชื่ออยู่ในนี้

แต่ถ้าเขาสามารถติดอันดับได้ล่ะก็...

"อันดับที่ห้าก็อยู่ในระดับ 990,000 ปีแล้ว ถ้าอย่างนั้นอันดับที่สี่ก็ต้องไปถึงระดับล้านปีแล้วสิ?"

ในเมืองสั่วถัว ถังซานมองไปที่เสียวอู่ซึ่งอยู่ข้างๆ แล้วก็ร้องอุทานออกมา

"เสียวอู่ เจ้าลองบอกข้าสิ ว่าถ้าสัตว์วิญญาณมียอดฝีมือมากมายขนาดนี้ ทำไมพวกมนุษย์อย่างเราถึงยังเป็นผู้ปกครองทวีปแห่งนี้อยู่ได้?"

ถังซานถามอย่างครุ่นคิด

เดิมทีเสียวอู่ก็สนใจมาก แต่พอถังซานพูดเช่นนั้น นางก็เงียบไปทันที

ใช่แล้ว เพราะอะไรกันล่ะ?

แต่ทว่า ความทรงจำในใจของเสียวอู่ก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น

นางจำเหตุการณ์ในตอนนั้นได้ ตอนที่ปิปิตงสังหารแม่ของนาง!

ในที่สุด ท่ามกลางการรอคอยอย่างยาวนานของสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน

แสงสีทองที่เงียบงันไปนานบนม่านฟ้า ก็ปะทุขึ้นด้วยความรุนแรงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!

คราวนี้ ไม่ใช่แค่แสงสีทองที่ปรากฏขึ้น แต่เป็นแสงสีดำทองที่ลึกล้ำและสูงส่ง ซึ่งดูเหมือนจะสามารถกลืนกินแสงสว่างทั้งมวลได้!

【ประกาศต่อไป: สิบสุดยอดสัตว์วิญญาณแห่งยุคของทวีปโต้วหลัว อันดับที่ 4!】

หัวใจของเหล่ายอดฝีมือต่างกระตุกวูบ!

ในที่สุด ก็มาถึงแล้วสินะ?

แสงสีดำทองรวมตัวกันบนม่านฟ้า ในที่สุดก็แปรเปลี่ยนเป็นอักษรสามตัวอันทรงอำนาจที่สามารถปกครองโลกได้!

【อันดับที่ 4: เทพสัตว์ป่า ตี๋เทียน】

【อายุตบะ: 890,000 ปี】

【สถานที่ปัจจุบัน: ป่าใหญ่ซิงโต่ว ทะเลสาบแห่งชีวิต】

เทพสัตว์ป่า!

วินาทีที่คำสองคำนี้ปรากฏแก่สายตา

วิญญาจารย์ทุกคนบนทวีปแห่งนี้ ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ในระดับการบำเพ็ญเพียรใดก็ตาม ต่างก็รู้สึกสะท้านไปถึงก้นบึ้งของจิตวิญญาณ!

890,000 ปี!

ตัวเลขนี้ เปรียบเสมือนภูเขาศักดิ์สิทธิ์โบราณ ที่พุ่งชนหัวใจของทุกคนอย่างแรง

ในเมืองอู่หุน ภายในวิหารวิญญาณ ปิปิตงลุกพรวดขึ้นจากบัลลังก์จักรพรรดิ ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างไม่อยากเชื่อ

"เทพสัตว์ป่างั้นหรือ?"

"ไม่ นั่นก็เป็นแค่ฉายา"

"แต่ตี๋เทียนผู้นี้... มันถึงกับซ่อนตัวอยู่ในทะเลสาบแห่งชีวิตในป่าใหญ่ซิงโต่วเชียวหรือ?!"

"เป็นไปได้อย่างไร!"

ปิปิตงจำได้ว่าตอนนั้นที่นางนำคนไปยังเขตแกนกลางของป่าใหญ่ซิงโต่ว ซึ่งก็คือทะเลสาบแห่งชีวิต

เพื่อล่ากระต่ายอรชรระดับ 100,000 ปี

ในตอนนั้น นางตั้งใจหลีกเลี่ยงวัวอสรพิษมังกรครามและมหาวานรไททัน

แล้วตอนนี้จะมาบอกข้าว่า มีตัวตนแบบนี้ซุ่มซ่อนอยู่ในทะเลสาบแห่งชีวิตงั้นหรือ?

ปิปิตงอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย

หากตอนนั้นนางไม่โชคดี จะมีองค์สังฆราช ผู้สืบทอดตำแหน่งเทพรากษส อย่างปิปิตงในวันนี้ได้อย่างไร?

บนม่านฟ้า ชีวิตของเทพสัตว์ป่าตี๋เทียนก็เริ่มเปิดเผยออกมาอย่างช้าๆ

【ตี๋เทียน หัวหน้าเผ่าคนปัจจุบันและราชาแห่งเผ่ามังกรดำ

สายเลือดของเขาคือสายเลือดมังกรแท้ที่บริสุทธิ์ที่สุด นอกเหนือจากเก้าบุตรแห่งเทพมังกร】

【เขาคือโฆษกของผู้ปกครองร่วมแห่งเผ่าสัตว์วิญญาณ ราชามังกรเงิน ได้รับการยกย่องให้เป็น "เทพสัตว์ป่า" ครอบครองธาตุความมืดสุดขั้ว และยังได้รับทักษะเทวะจากเทพมังกรโดยตรง—กรงเล็บเทพมังกร!】

ในภาพ ชายชุดดำที่มีสีหน้าเย็นชาและมีดวงตาสีทองขีดตั้งอันทรงอำนาจคู่หนึ่ง ยืนอยู่อย่างเงียบๆ เหนือทะเลสาบแห่งชีวิต

เขาเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น และสัตว์วิญญาณนับพันก็หมอบกราบลงกับพื้น ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว

วินาทีต่อมา ภาพก็ตัดไปที่มังกรดำขนาดมหึมา ที่มีขนาดใหญ่โตบดบังท้องฟ้าและดวงอาทิตย์ ร่างกายของมันปกคลุมไปด้วยลวดลายสีน้ำเงินลึกลับ ขดตัวอยู่ที่แกนกลางของซิงโต่ว ทุกๆ ลมหายใจเข้าออกทำให้มิติต้องสั่นสะเทือน!

【ตี๋เทียนมีความจงรักภักดีอย่างยิ่ง อุทิศชีวิตเพื่อการคืนชีพของเทพมังกร และได้พยายามอย่างมากในการปกป้องเผ่าสัตว์วิญญาณและราชามังกรเงิน】

【ในวัยเยาว์ เขาได้รับการดูแลอย่างระมัดระวังจากเผ่ามังกร และได้รับการสั่งสอนโดยตรงจากเทพมังกร

หลังจากเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เขาได้เดินทางไปทั่วทวีป ค้นพบความลับที่ว่าโลกใบนี้เป็นทรงกลมด้วยปัญญาอันยิ่งใหญ่ และถึงขั้นได้เห็นความลึกลับของแดนเทพอย่างเลือนราง】

จบตอน