ตอนที่ 11 โลกสั่นสะเทือน หนิงเฟิงจื้อ: นี่คือเทพเจ้าที่เดินดิน!
ตอนที่ 11 โลกสั่นสะเทือน หนิงเฟิงจื้อ: นี่คือเทพเจ้าที่เดินดิน!
ในหน้าจอ มือขนาดใหญ่ที่ประกอบขึ้นจากแสงสีเขียวทอง ได้ยกจุดแสงสีฟ้าอมน้ำแข็งอันจางๆ ขึ้นมาจากตาน้ำพุ
ทันใดนั้น พลังงานชีวิตอันไร้ขอบเขตก็พุ่งพล่านเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เปล่งประกายลำแสงนับหมื่นเส้น!
ภายใต้สายตาอันหวาดหวั่นของผู้คน เลือดเนื้อได้เติบโตขึ้น กระดูกมังกรถูกหล่อหลอมใหม่ และเกล็ดก็งอกขึ้นมาใหม่!
มังกรยักษ์น้ำแข็งตัวใหม่เอี่ยม ซึ่งแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวระดับห้าแสนปี ได้ถือกำเนิดขึ้นจากความว่างเปล่าภายในมือขนาดใหญ่สีเขียวทองนั้น!
【เก้าบุตรแห่งเทพมังกร: ราชามังกรน้ำแข็ง หวนคืนสู่โลกมนุษย์ในวันนี้!】
ตูม——!!!
ทั่วทั้งทวีปโต้วหลัวสั่นสะเทือนอย่างสมบูรณ์!
ทุกคนต่างตกตะลึงกับฉากอันน่าอัศจรรย์นี้!
สิ่งที่ทำให้ผู้คนประหลาดใจไม่ใช่แค่ตบะห้าแสนปีของราชามังกรน้ำแข็งอีกต่อไป
แต่เป็น "ตัวตนสูงสุดสายพันธุ์พืช" ผู้ลึกลับ ที่ไม่ได้ปรากฏตัวและไม่ได้แม้แต่จะถูกเอ่ยชื่อ!
นั่นมันตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน?!
เพียงแค่ตวัดมือ ก็สามารถสร้างสัตว์วิญญาณระดับสุดยอดอายุห้าแสนปีขึ้นมาได้!
วิธีการนี้ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำว่า "ทรงพลัง" อีกต่อไป—มันคือ "การสร้างสรรค์" อย่างแท้จริง!
เขาคือผู้ปกครองสูงสุดแห่งอาณาเขตชีวิต!
"สายพันธุ์พืช... สูงสุด..."
บนดาดฟ้าในเมืองสั่วถัว ถังห่าวมองเขม็งไปยังเงาสีเขียวทองอันเลือนรางบนม่านฟ้า และชื่อที่ทำให้จิตวิญญาณของเขาสั่นสะท้านก็ถูกบีบเค้นออกมาผ่านฟันที่กัดแน่น
"จักรพรรดิ... หญ้า... เงินคราม!"
ในที่สุดเขาก็เข้าใจ!
จักรพรรดิที่อาอิ๋นพูดถึง ผู้ซึ่งอยู่ห่างจากการเป็นเทพเพียงก้าวเดียว ก็คือเขา!
เป็นตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวผู้นี้ ที่สร้างราชามังกรน้ำแข็งห้าแสนปีขึ้นมา!
ในขณะนี้ ความเสียใจและความกังวลของถังห่าวที่การบำเพ็ญเพียรวิญญาณการต่อสู้ของลูกชายเดินผิดทาง ได้ถูกแทนที่ด้วยความกลัวที่ลึกล้ำและหนักหน่วงยิ่งกว่า
ตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถสร้างราชามังกรขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย... หากเขารู้ว่าสายเลือดของผู้สืบทอดที่ยอดเยี่ยมที่สุดของเขา ถูกปฏิบัติราวกับวิญญาณการต่อสู้ขยะ และถูกปนเปื้อนด้วยพิษร้ายแรง... ถังห่าวไม่กล้าจินตนาการถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาเลย!
——
เมืองอู่หุน วิหารวิญญาณ
ภายในห้องโถงอันโอ่อ่า บรรยากาศช่างน่าอึดอัด ราวกับน้ำแข็งที่เย็นยะเยือกมานานนับหมื่นปี
องค์สังฆราชปิปิตงสวมชุดคลุมยาวสีม่วงทองอันหรูหรา และมงกุฎม่วงทองเก้ายอด ใบหน้าที่งดงามและเย็นชาของนางในตอนนี้ดูเคร่งขรึม
นางจ้องมองไปที่ม่านฟ้าเขม็ง ดวงตาหงส์อันงดงามของนางเต็มไปด้วยความหวาดกลัว และแฝงไว้ด้วยความหวาดหวั่นที่ไม่อยากจะเชื่อ
"ห้าแสนปี... ราชามังกรน้ำแข็ง..."
ข้างกายปิปิตง พรหมยุทธ์เบญจมาศเยว่กวนและพรหมยุทธ์มารกุ่ยเม่ย หน้าซีดเผือดไปแล้ว ร่างกายของพวกเขาสั่นเทาเล็กน้อยจากความตกตะลึงอย่างสุดขีด
"องค์สังฆราช... เป็น... เป็นไปได้อย่างไร? ห้าแสนปี—จะมีสัตว์วิญญาณอายุขัยขนาดนี้ในโลกได้อย่างไร?"
เสียงของพรหมยุทธ์เบญจมาศแห้งผากอย่างยิ่ง
"ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ราชามังกรน้ำแข็ง!"
น้ำเสียงของปิปิตงเย็นยะเยือก สายตาของนางจับจ้องไปที่เงาสีเขียวทองอันเลือนรางในภาพบนม่านฟ้าอย่างแน่วแน่
"ประเด็นคือ... ตัวตนที่สร้างมันขึ้นมาต่างหาก!"
กุ่ยเม่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
"ตัวตนสูงสุดสายพันธุ์พืช... สร้างร่างมังกรขึ้นมาใหม่ด้วยการตวัดมือ... นี่... นี่คือวิธีการของเทพเจ้า! เป็นไปได้ไหมว่า มีเทพเจ้าที่แท้จริงที่เราไม่รู้จัก ยังคงซ่อนตัวอยู่บนทวีป?"
ปิปิตงไม่ตอบ แต่ความปั่นป่วนในใจของนางรุนแรงยิ่งกว่าใครๆ
ในฐานะผู้สืบทอดความเป็นเทพ นางรู้ดีกว่าใครๆ ว่าขอบเขตพลังของ "เทพเจ้า" อยู่ที่ใด
แม้แต่เทพชั้นเอกทั่วไป ก็ยังยากที่จะสร้างร่างของราชามังกรที่ร่วงหล่นไปแล้วขึ้นมาใหม่ได้อย่างฉับพลัน และมอบตบะห้าแสนปีให้มันโดยตรง!
(อันที่จริงแล้ว ไม่ใช่อย่างนั้นเลย)
แต่ตัวตนนั้นกลับดูเหมือนจะทำได้อย่างง่ายดาย!
"สืบ!"
ปิปิตงแทบจะบีบคำนี้ออกมาผ่านไรฟัน
"ระดมกองกำลังข่าวกรองทั้งหมดของวิหารวิญญาณ และทุ่มเททุกวิถีทางเพื่อค้นหาร่องรอยของ 'ตัวตนสูงสุดสายพันธุ์พืช' ผู้นี้ให้จงได้! โดยเฉพาะในป่าอาทิตย์อัสดง และบ่อสองขั้วน้ำแข็งอัคคี!"
ความรู้สึกถึงวิกฤตที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ผุดขึ้นในใจนาง
"ปฏิบัติการล่าวิญญาณ" ที่วิหารวิญญาณวางแผนมาหลายชั่วอายุคน ดูเหมือนจะเป็นแผนการที่น่าขัน ภายใต้ร่มเงาของตัวตนลึกลับผู้นี้...
——
สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ
ภายในห้องโถงปรึกษาหารือ หนิงเฟิงจื้อเผลอปัดถ้วยชาตรงหน้าล้ม น้ำชาร้อนลวกใส่ตัวเขา แต่เขากลับไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย
ข้างกายเขา วิญญาณการต่อสู้กระบี่เจ็ดสังหารไร้พ่ายของพรหมยุทธ์กระบี่เฉินซิน กำลังส่งเสียงหึ่งๆ เบาๆ อย่างควบคุมไม่ได้ ราวกับกำลังแสดงความเคารพต่อพลังอำนาจสูงสุดบางอย่าง
พรหมยุทธ์กระดูกกู่หรงตกตะลึงอย่างสุดขีด พึมพำกับตัวเองว่า
"สวรรค์... โลกนี้มันบ้าไปแล้ว..."
"เฟิงจื้อ เจ้ามีความเห็นว่าอย่างไร?"
เฉินซินข่มความตกตะลึงในใจและหันไปมองหนิงเฟิงจื้อ
หนิงเฟิงจื้อสูดหายใจลึก ค่อยๆ นั่งลง ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความเฉียบแหลมและปัญญา
"ท่านอาเจี้ยน ท่านอากู่ ท่านทั้งสองเห็นสิ่งใดบ้าง?"
"พวกเราเห็นราชามังกรน้ำแข็งห้าแสนปี และพวกเราเห็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งสามารถสร้างราชามังกรขึ้นมาได้!"
กู่หรงตอบด้วยน้ำเสียงอู้อี้
"ไม่"
หนิงเฟิงจื้อส่ายหัวและเอ่ยทีละคำว่า
"สิ่งที่ข้าเห็นคือ โครงสร้างของทวีปโต้วหลัวกำลังจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง!"
หนิงเฟิงจื้อยืนขึ้น เดินวนไปมาในห้องโถง ความคิดของเขาแล่นพล่าน
"ความแข็งแกร่งของตัวตนที่สามารถสร้างสัตว์วิญญาณระดับห้าแสนปีขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย ไม่สามารถวัดได้ด้วยสามัญสำนึกอีกต่อไป
เขาคือ 'เทพเจ้า' เดินดิน!
และเขาเป็นสายพันธุ์พืช! นี่บ่งบอกถึงอะไร?"
ดวงตาของหนิงเฟิงจื้อเป็นประกายเจิดจ้า
"มันบ่งบอกว่า เขาไม่ใช่ศัตรูตัวฉกาจของมนุษย์อย่างเราๆ!
อย่างน้อยที่สุด เขาก็ไม่ได้มีความเกลียดชังมนุษย์ฝังลึกเหมือนสัตว์วิญญาณตนอื่นๆ
มิฉะนั้น ด้วยพลังของเขา ทวีปนี้คงพินาศย่อยยับไปนานแล้ว!"
"ที่สำคัญกว่านั้น"
หนิงเฟิงจื้อหยุดพูด ลดเสียงลงอย่างมาก
"การจัดอันดับบนม่านฟ้า ได้เปิดเผยเพียงเศษเสี้ยวของตัวตนนี้
นี่เป็นทั้งคำเตือนสำหรับพวกเรา และเป็น... การแสดงพลังรูปแบบหนึ่ง!"
"การแสดงพลังงั้นหรือ?"
พรหมยุทธ์กระบี่และพรหมยุทธ์กระดูกถามขึ้นพร้อมกันด้วยความสับสน
"ถูกต้อง การแสดงความแข็งแกร่งของเขา!"
หนิงเฟิงจื้อยืนยัน
"เขากำลังบอกทุกคน โดยเฉพาะวิหารวิญญาณ—'ข้าอยู่ในโลกนี้ ไม่ว่าพวกเจ้าจะวางแผนทำอะไร ก็ควรจะชั่งน้ำหนักคุณค่าของตัวเองเสียก่อน!'"
"ถ่ายทอดคำสั่งของข้า!"
หนิงเฟิงจื้อหันกลับมาอย่างกะทันหัน
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หากศิษย์คนใดของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ พบเจอสัตว์วิญญาณสายพันธุ์พืชที่ทรงพลังและไม่อาจอธิบายได้ หรือปรากฏการณ์ใดๆ บนทวีป พวกเขาจะต้องปฏิบัติด้วยมารยาทขั้นสูงสุด และห้ามล่วงเกินเป็นอันขาด!
ผู้ฝ่าฝืนจะถูกขับออกจากสำนัก!"
หนิงเฟิงจื้อได้ตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าอย่างไร พวกเขาก็ไม่สามารถเป็นศัตรูกับจักรพรรดิสายพันธุ์พืชผู้ลึกล้ำผู้นี้ได้อย่างเด็ดขาด!
——
ป่าใหญ่ซิงโต่ว ทะเลสาบแห่งชีวิต
ภายในรอยแยกมิติที่ก้นทะเลสาบ ตี๋เทียน จื่อจี และอสูรร้ายที่อยู่รอบๆ ต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน เมื่อมองดูการจัดอันดับบนม่านฟ้า
"นี่... ท่านหลานอวี่... เขาถึงกับชุบชีวิตราชามังกรน้ำแข็ง และยกระดับขีดจำกัดอายุของมันให้เป็นห้าแสนปีโดยตรง!"
ใบหน้าที่งดงามของจื่อจีเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
แม้ว่าตบะห้าแสนปีจะไร้ค่าเมื่อเทียบกับช่วงจุดสูงสุดของราชามังกรน้ำแข็งก็ตาม
แต่ในยุคสมัยที่สัตว์วิญญาณไม่สามารถกลายเป็นเทพได้ และเก้าแสนเก้าหมื่นปีคือขีดจำกัดสูงสุด
การสร้างอสูรร้ายที่มีตบะห้าแสนปีขึ้นมาอย่างฉับพลัน และทำมันได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ ช่างเป็นการท้าทายสวรรค์เสียจริง!
ถ้าหลานอวี่ไม่สามารถกลายเป็นเทพได้ แล้วใครจะทำได้อีก?
จบตอน