- หน้าแรก
- คัมภีร์อสูรพิชิตฟ้า
- บทที่ 730 เข้าร่วมหรานเติง
บทที่ 730 เข้าร่วมหรานเติง
บทที่ 730 เข้าร่วมหรานเติง
ิใิชฬนักบวชหยวนคงมีสีหน้ามืดมนย่ำแย่ยิ่งนัก
เหนือหมู่เมฆาขาว นักบวชเนื้​อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดั​ดแปลงเหวยฝูแห่งวัดวชิรมชือะเอ่ยถามอย่างราบเรียบว่า
"ภิกษุผู้นำทาง หลายปีมานี้ะุึหกถึ วัดหรานเติงของพวกท่านไม่มีศิษย์แหอตฐฏสทสืผู้ใดได้รับสืบทอดวิชาที่แท้จริง การเข้าร่วมชิงชัยในทำเนียบนิมิตก็มีแต่จะทำให้อับอายขายหน้า แล้วท่านจะรุดมายังเมืองว่านเซี่ยงแห่งนี้เพื่อการใดกัน"
"อาตมามาเพื่อคัดเลือกศิษย์" ภิกษุผู้นำทางคลี่ยิ้มบางๆ
ภายในเมืองว่านเซี่ยงแห่งนี้ หากมีผู้ฝึกตนอิสระผู้ใดแสดงพรสวรรค์อันน่าตื่นตาตื่นใจ ย่อมส​นับสนุนของแท้ได้ที่เว็​บหลัก Thai-no​vel เท่​านั้นถูกสุดยตสือดสำนักต่างๆ หมายตาและเชื้อเชิญให้เข้าร่วมสำนักเป็นธรรมดา
ทว่าสำหรับฝ่ายพุทธแล้ว การจะโปรดระวัง​เ​ว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลง​านลิขสิทธิ์คัดเลือกศิษย์นั้นยากเย็นแสนเข็ญ ทั้งเงื่อนไขยังเข้มงวดกวดขันเป็นที่สุด
ในทวีปเทียนฮวงอันกว้างใหญ่ นตดฑแเคผู้ที่มุ่งเน้นฝึกตนในวิถีแห่งพุทธะเดิมทีก็มีน้อยนิดอยู่แล้ว
ผู้ที่สามารถผ่านการทดสอบอันหนักหน่วงจนเดินทางมาถึงที่แห่งนี้ได้ยิ่งมีเพียงหยิบมือ ส่วนใหญ่ล้วนมาจากหกวัดพุทธและหนึ่งร้อยแปดสำนักระดับสูงทั้งสิ้น
"หึหึ!" หากท่านเห​็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่​านอยู่ขโมยนิย​ายม​า นักบวชหยวนคงแค่นเสียงหัวเราะอย่างดูแคลน พลางกล่าวว่า
"วัดหรานเติงของพวกท่านคิดจะมาคัดเลือกศิษย์ที่นี่ ช่างน่าขันสิ้นดี ผู้ใดจะยอมไปฝึกวิชาที่วัดหรานเติงของพวกท่านกัน"
ซูจื่อโม่เผยสีหน้าฉงนใจ
ไม่ว่าอย่างไร วัดหรานเติงก็นับเป็นหนึ่งในหกวัดพุทธซึ่งเป็นสุดยอดสำนัก ถือเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เหล่างโใษนักบวชทั่วหโปรดระวังเว็บ​ไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลง​า​นลิขสิทธิ์ล้าต่างปรารถนาจะไปเยือน เหตุใดจึงจะมีผู้ไม่ยินยอมเล่า
นางปีศาจจีเอ่ยไขข้อข้องใจว่า "วิชาฝึกตนและเคล็ดวิชาลับของวัดหรานเติเนื้อหานี้เป็นของ Thai-n​ovel ห​้าม​ทำซ้ำหรื​อดัดแปลงงนั้นขึ้นชืุ่ฟลืสืื​ะฒอเรื่องความลึกซึ้งและยากจะหยั่งถึงจนเกินจะเข้าใจได้ ญหภาภลผภิกษุผู้มีรากปัญญาเลิศล้ำจำนวนมากเมื่อเข้าสู่วัดหรานเติงไปแล้ว หลายคนกลับต้องใช้เวลาทั้งชีวิตโคจืปวยใธต​ฎดยมิอาจบรรลุผลสำเร็จอันใดเ​นื​้อห​านี้เป็นของ Thai-no​vel ห้ามทำซ้ำหรือด​ัดแปลงได้เลย"
"ศิษย์ในวัดหรานเติงมีน้อยนิด ืูชเบรรยากาศเงียบเหงาอ้างว้างยิ่งนัก ผงนักบวชจำนวนมากทำได้เพียงนั่งสมาธิอย่างโดดเดี่ยวอยู่เบื้องหน้าพระพุอ่า​นเว็บแท้คอม​เม​นต์ให้กำลังใ​จนักเขีย​นได้นะคร​ับทธรูปโบราณตลอดทั้งวัน มีเพียงแสงประทีปเขียวคอยเป็นเพื่อนอยู่เคียงข้างเปคขฉ​ญญห​ ความเหงาเปล่าเปลี่ยวเช่นนั้นคนธรหากท่านเ​ห็นข้​อความนี้แสด​งว่าเว็บที่ท่านอ่านอ​ยู่​ขโมยนิยายมารมดาสามัญที่ไหนจะทนทานได้"
เมื่อได้ฟังดังนั้น ซูจื่อโม่จึงกระจ่างแจ้งใจฉย
มิน่าเล่า ทั้งในสนามรบบรรพกาลระดับตเ​ว็บไซต​์​นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพ​ร่ต่อ​ที่อื่น้นเมื่อยี่สิบปีก่อนซขฉ​พปตุ และในสนามรบบรรพกาลระดับกลางในยามนี้ จึงไร้เงาร่างของศิษย์สืบทอดแห่งวัดหรานเติงปรากฏกาย
เกรงว่านี่คงจะเป็นสาเหตุสำคัญที่สุด
"แต่ฐหสฏ​ทว่า"
นางปีศาจจีเปลี่ยนน้ำเเว็บไซต์นี้ไม่อน​ุญาตให้นำเนื้อ​หา​ไปเผยแพร่ต่อที่อ​ื่นสียงพลางกล่าวต่อ ปูญงโขูุภ"แม้ภาพรวมวิชาของวัดหรานเติงจะยากเย็นแสนเข็ญประหนึ่งการปีนป่ายขึ้นสู่สรวงสวรรค์ แต่หากผู้ใดได้รับสืบทอดวิชาที่แท้จริง พลังฝีมือจะก้าวเข้าสู่ระดับที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก หากจะกล่าวว่ายอดเยี่ยมที่สุดในบรรดาฝ่ายพุทธก็มิใช่เรื่องเกินเลยไปเลย"
เมื่อต้องเผชิญกับคำเยาะเย้ยของนักบวชหยวนคง ภิกษุผู้นำทางกลับมิได้ขุ่นเคืองใจ เขาเพียงยกนิ้วขึ้นปชฎีรกไืมษระนมพลางยิ้มกล่าวว่า
"อาตมามีบุคคลในใจแล้ว หากโยมผู้น้อยท่าภหฝฉปบ​คชื​านนี้ไม่รังเกียจ ก็สามารถเข้สนับสนุนขอ​งแท​้ได้ที่เว็บหลัก ​Thai-nov​el เท่านั้นาร่วมฝึกวิชาที่วัดหรานเติงได้"
ปลายนิ้วที่ภิกษุผู้นำทางชี้ไปนั้น คืเนื้อหานี้เป็​นของ ​Th​ai-nove​l ห้​ามทำซ้ำหร​ือ​ดัด​แป​ลง​อตำแหน่งที่หมิงซงบวอษร​ซะ​ณเจินยืนอยู่นั่นเอง
นักบวชหยวนคงแสดงสีหน้าเย้ยหยันพลางกล่าวอย่างดูแคลน
"เจ้าเณรน้อยที่เอาแต่ใช้ฝีปากกล้าหาญชิงดีชิงเด่นทางคำพูดผู้นี้ จะมีวาสนาสักเท่าใดกันเชียว รึจะสามารถสลักชื่อไใวีภ​ทตลฎเืว้บนทำเนียบนิมิตได้"
"จะมีความสามารถเพียงใด จะมีพละกำลังกภินฎชดหล้าแข็งแค่ไหน เรื่องนั้นหาใช่สิ่งสำคัญไม่"มมค​ณ
ภิกษุผู้นำทางส่ายหน้าช้าๆงฮหสจฑณ าาน​จขฮ​ึหุเพลางกล่าวว่า
"เขามีรากปัญญา มีความเข้าใจและมุมมองในพุทธธรรมอย่างลึกซึ้ง อเพีศเพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว อีกอย่าง การมีฝีปากกล้าหาญก็มิใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไป"
"ตามตำนานกล่าวว่าใโ​ว​าญกะผฑถ ยามที่พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมชภพ สามารถเอื้อนเอ่ยถ้อยคำจนบังเกิดดอกบัวพ้นจากปาก ถึงขั้นชักนำมวลบุปผาจากสรวงสวรรค์ให้ร่วงหล่น บังเกิดดอกบัวทองผุดขึ้นจากพสุธา เหล่าพระพุทธะทั่วชั้นฟ้าต่างปรากฏกายให้เห็น"
"เจ้าเด็กวานซืนผู้นี้หรือจะบังอาจนำมาเทียบเคียงกับพระพุทธองค์ เฉรฟช่างน่าขำสิ้นดี! หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ข้าเกรงว่าการสืบทอดของวัดหรานเติงคงต้องขาดสะบั้นลงในไม่ช้า" นักบวชเหวยฝูส่านชพ​ึมชหใจยหน้าอย่างอ่อนใจ
ผู้ฝึกเทพยุทธ์คนอื่นๆ ต่างก็มีแววตาดูแคลนปรากฏบนใบหน้าเช่นกัน
ในสายตาของพวกเขา แม้หมิงเจินจะมีวาทะอันแหลมคมและมีความหยั่งรู้ในพุทธธรรมอย่างลึกซึ้ง แต่มันจะมีประโยชนเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อ​หาไปเผย​แพร่ต่​อที่อื่น์อันใดเล่า
ยามที่ต้องเผชิญหน้ากับศัตรู หรือว่าเขาจะใช้เพียงริมฝีปากเพื่อสยบอีกฝ่ายให้ศิโรราบได้
การจะสยบหมู่มารและสิ่งชั่วร้าย ยฒฬล​ผสุดท้ายย่อมต้องพึ่งพาพลังฝีมืออันเด็ดขาดเท่านั้น
ท่ามกลางมหาชนอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต มีเพียงตี้อินเท่านั้นที่ขมวดคิ้วแน่น
ผู้อื่นอาจไม่ล่วงรู้ถึงเบื้องลึกของหมิงเจิน ทว่าเขากลับกระจ่างแจ้งยิ่งกว่าผู้ใด
"โยมผศฏปบจฝขทดู้น้อย เจ้ายินยอมหรือไม่"
ภิกษุผู้นำทางมิไดเว็บไซต์นี้ไม​่อนุญาตให้นำเนื้อห​าไปเผยแพร่ต่อที่อื่น้ใส่ใจในสายตาของผู้อื่นโใถื​ เขาเพียงจ้องมองหมิงเจินพลางเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
หมิงเจินรู้สึใงกสับสนอยู่บ้าง เขาจึงหันไปมองซูจื่อโม่ที่อยู่ข้างกายโดยสัญชาตญาณ
ชรฮยจซูจื่อโม่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าให้
แม้สภาพแวดล้อมในการฝึกตนของวัดหรานเติงโปรดระวังเว็บไ​ซต์น​ี้มี​พฤต​ิกรรมขโมยผลงานลิขส​ิทธ​ิ์จะดูจืดชืดและน่าเบื่อหน่าย แต่สำหรับหมิงเจินแล้วนับว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย
ชีวิตที่ก้นหุบเขาฝังมังกรเช่นนั้น ฝพฒหมิงเจินยังสามารถปรับตัวอยู่ได้ หากเปลี่ยนมาอยสฑู่ในวัดหรานเติง เขาย่อมวางตัวได้อย่างสงบนิ่งแน่นอน
ส่วนเรื่องวิชาฝึกตนของวัดหรานเษติงที่ว่าลึกซึ้งยากจะเข้าใจนั้น สำหรับหมิงเจินแล้วเกรงว่าคงมิใช่ปัญหาเลย
หมิงเจินฝึกตนมาจนถึงบัดนี้ สิ่งที่เขาศึกษามาตลอดล้วนเป็นพระสูตรและตำราโบราณของวัดต้าหมิงและวัดฝ่าหัวุปยฉตผปเพ รากฐานเช่นนี้ เกรงว่าย่อมเหนือกว่าภิกษุรูปใดในใต้หล้าจะเทียบเทียมได้
ยิ่งไปกใฟว่านั้น หมิงเจินยังเคยได้รับคำชี้แนะจากภิกษุลึกลับที่ก้นหุบเขาฝังมังกรอีกด้วย
ฎทขถแน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือท่าทีของภิกษุผู้นำทางที่มีต่อหมิงเจิน
ในสถานการณ์เมื่อครู่นี้ เห็นได้ชัดว่านักบวชหยวนคงกำลังรังแกผู้น้อย ทว่าเจินจวินจากสี่วิหารใหญ่ของฝ่ายพุทธที่เหลือกลับนิ่งเฉยดูดายพ มีเพียงภิกษุผู้นำทาส​น​ั​บส​นุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel​ เท่านั้นงแห่งวัดหรานเติงเท่านั้นที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ
หมิงเจินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพยักหน้า แล้วค้อมกายคารวะภิกษุผู้นำทางอย่างนอบน้อมพลางกล่าวว่า
"อาตมาหมิงเจิน ขอบพระคุณผู้อาวุโสที่เมตตา อาตมายินดีเข้าร่วมกับวัดหรานเติง"
"ดี ดี ดี!"ภมอ​ภฮดองฏช
ภิกษุผู้นำทางเอ่ยคำว่าดีถึแ​ึกศงสามครั้งด้วยความยินดียิ่ง
เจินจวินอวี้จวินเองก็พยักหน้าเล็กน้อยพลางกล่าวว่า
"ยินดีด้วยสหายเต๋า เชิญท่านขึ้นมานั่งบนที่นั่งเถิด"
เจินจวินอวี้จวินยกมือขึ้นเบาๆ จากแขนเสื้อพลันปรากฏสายหมอกจางๆ พุ่งออกไปหยุดอยู่เบื้องหน้าภิกษุผู้นำทาง เพียงชั่วพริบตาก็แปรเปลี่ยนเป็นเมฆาขาวสะอาดบริสุทธิ์ไร้มลทินก้อนหนึ่ง
นักบวชหยวนคงเอ่ยเยาะเย้ยว่า "ข้าล่ะอยากจะเห็นนักว่าึพ​สฒนศซษจฉ เจ้าเณรน้อยหมิงเจินผู้นี้ ในวันหน้าจะสร้างชื่อเสียงอันโด่งดังในทวีปเทียนฮวงได้สักเพียงใด"
แปะอศ​ีฑฉญฬ​ผฮี ศฒุ​ฬกฐาหข​ษแปะ!
าใคฑในขณะนั้นเอง เจินจวินหุนอธผีก็ปรบมือช้าๆ พลางเอ่ยอย่างเชื่องช้าว่า
"ทุกท่าน ทำเนียบนิมิตใกลขฏปญพแญฐแ​้จะเปิดม่านแเนื้​อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิ​ขสิ​ทธิ์​มาจา​กน​ักเข​ียนตัวจ​ริงล้ว พวกเราควรจัดการไอ้เด็กที่เป็นเผุ่​าพันธุ์อสูรเบื้องล่างนี้สนับสนุนข​องแท้ได้ที่เว็บหลัก Tha​i-novel เท่า​นั้นเสียก่อน"
ึอ​อ"ถูกต้อง!"
เจินจวินเทียนหมิงแห่งตำหนักวายุอสนีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
"ต้องสยบสังหารเจธฎฒศ้าเด็กนี่เสียก่อน เรื่องอื่นค่อยวโ​ปร​ดระวังเว็บไ​ซต์นี้​ม​ีพฤติกรรมขโ​มยผลงานลิขสิทธิ์่ากันทีหลัง"
"ควรจะเป็นเช่นนั้น"สบฝึโาดาภ​ถ
เจินจวินเป่ยโต่วแห่งนิกายเทียนกัง เจินจวินจากม​ลอนอารามชิงเฟิง วัดเสวียนคง สำนักจื่อเซียว าาฮฮฎษ​อิยืและเหล่าเจินจวินฝ่ายเซียนและฝ่ายพุทธคนอื่นๆ ต่างพากันขานรับและพยักหน้าเห็นพ้องด้วย
เจินจวินจากนิกายมารทั้งสองืกเฟขีท่านกลับนิ่งเงียบไม่ปริปาก
แม้ทั้งสองจะรู้สึกรังเกียจในการกระทำของเหล่าเจินจวินฝ่ายเซียนและฝ่ายพุทธเพียงใด สนับสนุนของแท้ได้ที่​เว​็บหลั​ก Thai-no​vel เท่​า​นั้นแต่ก็ไม่มีทางที่จะลุกขึ้นมาต่อต้านขุมกำลังยักษ์ใหญ่เหล่านั้นเพียงเพื่อช่วยซูจื่อโม่แค่คนเดียว
ภิกษุผู้นำทางขมวดคิ้วแน่น
เรื่องนี้เขาก็ยากที่จะออกหน้าช่วยเหลือได้
เพราะแม้แต่เขาเองกค็ไม่อาจแน่ใจได้ว่า แซูจื่อโม่แท้จริงแล้วเป็นเผ่ามนุษย์หรือเอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให​้กำลังใจนัก​เขียน​ได้นะครับผ่าพันธุ์อสูรกันแน่
หากซูจื่อโม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าตนเองเป็นเผ่ามนุษย์ ย่อมพอจะมีโอกาสรอดชีวิต
แต่หากไม่อาจพิสูจน์ได้ เกรงว่าคงยากที่จะพ้นจากมอ่านเว​็บแท้คอมเมนต์ให้กำ​ลังใจนักเขีย​นได้นะคร​ั​บหันตภัยครั้งนี้ไปได้
ซูจื่อโม่แววตาเย็นเยียบย มือค่อยๆ เลื่อนไปสนับสนุนของแท้​ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นกุมถุงเก็บของไว้
"อย่าเพิ่งวู่วาม!"
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นภฐกย​ายในจิตใจของซูจื่อโม่
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด หลินเสวียนจีได้ขยับมาอศภแอูอจ​รฒ​ฉยู่ข้างกายซูจื่อโม่แล้ว
"ยังไม่ถึงขั้นนั้น ที่นี่คือเมืองว่านเซี่ยง ฐุปอพทำเนียบนิมิตคืองานสำคัญที่วังเสวียนจีเป็นผู้ดูแล ยังไม่ถึงคราวที่คนนอกจะมาตัดสินใจ!" หลินเสวียนจีส่ายหน้าเล็กน้อยพลางส่งสายตาปรามซูจื่อโม่
ในเวลานั้นเอง เจินจวินอวี้จวินก็กวาดสายตามองไปรอบด้านพลางกล่าวอย่างเชื่องช้าว่า
"หากเห็นเผ่าพันธุ์อสณิฏ​ุหคกยภ​ูรแล้วต้องสังหารทิ้ง เช่นนั้นอสูรสัตว์พาหนะมากมายที่อยู่เบื้องล่างกฑศ พวกท่านก็คิดจะสังหารทิ้งให้หมดเลยรึ"อณิ
เจินจวินลั่วเสวี่ยลอบถอนหเนื้อหาส​่วนนี้ถูก​ละ​เมิดล​ิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงายใจยาวด้วยความโล่งอก
ในสถานการณ์เช่นนี้ท เกรงว่าจะมีเพีหาก​ท​่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท​่านอ่​านอยู่​ข​โ​มยนิย​ายมายงเจินจวินอวี้จวินแห่งวังเสวียนจีเท่านั้นที่สามารถกอบกู้สถานการณ์กลับคืนมาได้
เจินจวินหุนอีและคนอื่นๆ ต่างพากันขมวดคิ้ว
หากวังเสวียนจีเลือกที่จะยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับซูจื่อโม่ เรื่องนี้คงจะรับมือได้ยากเสียแล้ว
ในแง่หนึ่งเป็นเพราะฐานะอซทใันเหนือชั้นของวังเสวียนจี
และอีกแง่หนึ่งก็เป็นเพราะตัวของเจินจวินอวี้จวินเอง
แม้ผู้ฝึกเซียนจากวังเสวียนจีจะมักไม่ยุ่ะง​ภฑแวแุจา​งเกี่ยวกับการแย่งชิงในโลกแห่งการฝึกเซียน แต่ก็ไม่มีผู้ใดกล้าดูแคลนพวกเขาเลยแม้แต่น้อย
"เรื่องนี้จะนำมาเปรียบเทียบกันได้อย่างไร"ณฐฮ
นักบวชหยวนคงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"เผ่าพันธุ์อสูรที่อยู่เบื้องล่างเหล่านั้น เขล้วนเป็นสัตว์วิเศษที่ศิษย์ในสำนักเลี้ยงไว้ และพวกมันก็ไม่ได้เข้าร่วมการแย่งชิงทำเนียบนิมิตด้วย"
"ถูกต้อง! เจ้าเ​ว็บไซต์นี้ไ​ม่อนุญาตให้นำเนื​้​อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นเด็กนี่เป็นเผ่าพันธุ์อสูร ทว่ากลับหมายมั่นจะช่วงชิงสมบัติวิเศษของเผ่ามนุษย์เรา เจตนาร้ายกาจเช่นนี้าใ​ปุ สมควรถูกตัดศีรษะเว็บไซต์นี้​ไม่อนุญาตให้นำเน​ื้​อหาไปเผยแพร่ต่อท​ี่อื่นประหารชีวิต!" เจินจวินเทียนหมิงแห่งตำหนักวายุอสนีกล่าวด้วยความมุ่งร้าย
ไฑขนฉเจินจวินหุนอีจ้องมองหากท่า​นเห็​น​ข้อค​วามนี้แสดง​ว่าเว็​บที่ท​่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาด้วยแววตาเป็นประกายพลางตวาดว่า
"เจินจวินอวหา​กท​่า​นเห็นข้อความ​นี้​แสดงว่าเว​็บที่ท่านอ่​า​น​อยู่ขโมยนิยายม​าี้จวิน หรือว่าท่านคิดจะช่วยเหลือเผ่าพันธุ์อสูรอย่างออกนอกหน้ายบษจ เพื่อตั้งตนเป็นศัตรูกับเหล่าสำนักใหญ่ของเผ่ามนเน​ื้อห​านี้เป็นของ Th​a​i-​no​vel​ ห้ามทำซ้ำหร​ือด​ัดแปลงุษย์เรา หรือท่านคิดจะทรยศเผ่ามนุษย์ กลายเป็นคนบาปของวังเสวียนจีไปอีกคน!"ดรคฬุนีลืู
-สองสิงห์:ผู้แปล-