บทที่ 260 เมืองวิญญาณสีม่วง! การไล่ล่าดำเนินต่อ!

“นายเห็นเธอที่เมืองไหน?” ถังหยุนถามต่อ

“เมืองจื่อหยวน!” หงจูค่อยๆ เอ่ยคำสามคำออกมา

“เมืองจื่อหยวน!” ถังหยุนจดจำมันไว้อย่างมั่นคงในใจ

“ฉันว่านายอย่าไปจะดีกว่า คนพวกนั้นมีผู้เชี่ยวชาญระดับสีครามขั้นห้ามากกว่าหนึ่งคน และยังมีระดับสีม่วงอยู่อีกด้วย!” หงจูกล่าว

“ฉันเข้าใจแล้ว” ถังหยุนพยักหน้า

‘ในเมื่อฉันได้รับเบาะแสเล็กน้อยเกี่ยวกับพี่สาวแล้ว ฉันต้องไปที่เมืองจื่อหยวน แต่ฉันต้องเพิ่มความแข็งแกร่งก่อน นอกจากนี้ฉันต้องตามหาเพลิงวิญญาณอีกครึ่งหนึ่งของฉันให้พบ’ ถังหยุนคิดในใจ

เพลิงวิญญาณนั้นสำคัญต่อการกลับออกไปของเขามาก

หากมีอะไรเกิดขึ้นในโลกความเป็นจริง เขาจะสามารถถอนตัวออกมาได้ง่าย

“ขอบใจนายมากที่บอกข่าว” ถังหยุนแสดงความขอบคุณ

ขณะที่พูด เขามอบเหรียญวิญญาณ 60,000 เหรียญจากเงินมัดจำให้เธอ

“ช่างใจกว้างนัก!” หงจูอุทานอย่างประหลาดใจ

เขาเพียงแค่ให้ข้อมูล ตำแหน่งที่แน่นอนก็ยังไม่รู้ ตามหลักการแล้วเหรียญวิญญาณหนึ่งหมื่นเหรียญก็น่าจะเพียงพอ

นอกจากนี้ ความตั้งใจเดิมของเขาเพียงต้องการจะหยั่งเชิงเท่านั้น

เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะได้รับผลตอบแทนที่เกินคาดเช่นนี้

“ถือว่าเป็นคำขอบคุณแล้วกัน” ถังหยุนยิ้ม

ข้อมูลของหงจูมีประโยชน์ต่อเขามาก และเขาไม่รังเกียจที่จะจ่ายเหรียญวิญญาณเพิ่มอีกเล็กน้อย

“ฉันกำลังต้องการเหรียญวิญญาณพอดี งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วกัน หากนายต้องการไปเมืองจื่อหยวนในภายภาคหน้า ฉันสามารถนำทางให้นายได้” หงจูกล่าว

“ตกลง!” ถังหยุนพยักหน้าเงียบๆ

เขาเชื่อว่าวันนั้นคงมาถึงในไม่ช้า

“ต่อไป ก็ถึงเวลาหาเงิน!” ดวงตาของถังหยุนเป็นประกาย

“คุณหนูเยี่ยน ผมต้องการทำภารกิจออกล่าต่อ” ถังหยุนกล่าว

“ออกล่าต่อเหรอ? เยี่ยมเลย ฉันไปด้วยสิ” หงจูก้าวออกมากล่าว

“ไม่ล่ะ ผมรับภารกิจออกล่ามอนสเตอร์ระดับขั้นห้า” ถังหยุนกล่าว

ผลวิญญาณทลายนั้นได้มาจากการสังหารมอนสเตอร์ระดับสีครามขั้นห้า

ตอนนี้เวลาเป็นสิ่งมีค่า และเขาจะไม่รับภารกิจระดับสีครามขั้นสี่ใดๆ ทั้งสิ้น

มอนสเตอร์ขั้นห้านั้นยากกว่า แต่รางวัลก็มากกว่า

เขาต้องการเงิน เขาต้องการทะลวงระดับ!

“อะไรนะ? ออกล่ามอนสเตอร์ขั้นห้าเหรอ? นายบ้าไปแล้ว! การฆ่าอสูรลิงอัคคีนั่นมันแค่เรื่องบังเอิญ นายไม่คิดจริงๆ ใช่ไหมว่ามอนสเตอร์ระดับสีครามขั้นห้ามันฆ่าง่าย? หากมันไม่บาดเจ็บอยู่ก่อน พวกเราคงถูกกวาดล้างไปหมดแล้ว!” หงจูอดไม่ได้ที่จะกล่าว

“ผมมั่นใจ” ถังหยุนไม่อธิบายเพิ่ม

“คุณถัง คุณจะรับภารกิจระดับสีครามขั้นห้าจริงๆ เหรอคะ?” เยี่ยนเสวี่ยถามด้วยความกังวล

“ถูกต้อง!” ถังหยุนกล่าวอย่างหนักแน่น

“นี่... ก็ได้ค่ะ...” เยี่ยนเสวี่ยเป็นเพียงพนักงาน ย่อมไม่สามารถขวางการกระทำของถังหยุนได้

“นายนี่มัน!” หงจูลังเลแล้วถอนหายใจ “ฉันไม่น่ามาเลย”

เขารู้สึกว่าคำพูดของเขาไปกระตุ้นถังหยุน จนทำให้อีกฝ่ายตัดสินใจบุ่มบ่ามเช่นนี้

ถังหยุนส่ายหัวเล็กน้อย อีกฝ่ายเพียงแค่ไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของเขาเท่านั้น

เขาเพียงแค่ต้องพิสูจน์ตัวเอง

“คุณถัง คุณยังไม่ได้อยู่ระดับขั้นห้า หากคุณยืนกรานจะรับภารกิจระดับสีครามขั้นห้า คุณต้องไปเพียงลำพังนะคะ” เยี่ยนเสวี่ยเตือนอีกครั้ง

“ตกลง!” ถังหยุนกล่าว

ต่อให้เขาต้องการหาเพื่อนร่วมทีมระดับสีครามขั้นห้า มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

เพราะไม่มีใครอยากแบกภาระ

หลังจากเปลี่ยนเป็นน้ำเต้าสีครามระดับที่สูงขึ้น ถังหยุนก็มุ่งหน้าออกนอกเมือง

ภารกิจเป็นเรื่องรอง เป้าหมายหลักของเขาคือการได้รับผลวิญญาณทลาย

“ถังหยุน เอ้า ฉันให้นายยืมระฆังสะกดวิญญาณนี่!” หงจูอดไม่ได้ที่จะกล่าวเมื่อเห็นดังนั้น

ถังหยุนค่อนข้างประหลาดใจ

ในใจของอีกฝ่ายคงคิดว่าเขามีโอกาสรอดกลับมาน้อยมาก แต่ก็ยังเต็มใจจะให้ยืมอาวุธวิญญาณ

นั่นไม่เท่ากับเอาเงินไปทิ้งเหรอ?

“เดิมทีมันเป็นของที่พี่สาวนายให้ฉันมา ถือว่าคืนให้เจ้าของที่แท้จริงแล้วกัน” หงจูถอนหายใจ

“ไม่จำเป็นหรอก แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับผมแล้ว!” ถังหยุนเปิดเผยวิญญาณกระบี่ไร้เทียมทานออกมา ในตอนนั้นอักขระลับห้าตัวบนวิญญาณกระบี่ส่องแสงเจิดจ้า

“อาวุธวิญญาณระดับสีครามขั้นห้าเหรอ?” หงจูตกตะลึง

เขาเคยเห็นอานุภาพของวิญญาณกระบี่มาก่อน แต่มันอยู่แค่ใกล้ระดับขั้นสามเท่านั้น

ตอนนี้มันคือขั้นห้า!

มันเทียบกันไม่ได้เลย!

“เป็นไปได้ยังไง!” หงจูพึมพำ

“นี่คืออาวุธวิญญาณที่เลื่อนระดับได้เหรอ? ไม่ ไม่สิ ต่อให้เลื่อนระดับได้ แต่มันจะเร็วขนาดนี้ได้ยังไง!” หงจูอดไม่ได้ที่จะกล่าว

ถังหยุนยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้อธิบายอะไร และก้าวเข้าสู่หมอกวิญญาณ

‘มอนสเตอร์ระดับสีครามขั้นห้าทั่วไปให้รางวัล 300 ต่อการฆ่าหนึ่งตัว ในขณะที่มอนสเตอร์ระดับขั้นห้าที่ทรงพลังอย่างอสูรลิงอัคคีสามารถให้ได้ถึง 1,000! แต่นั่นไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือผลวิญญาณทลาย!’ ถังหยุนก้าวเดินเข้าไปในหมอกทีละก้าว

ไม่นานนัก ก็มีบางอย่างเกิดขึ้นในหมอก

ขณะที่หมอกม้วนตัว มอนสเตอร์ที่ดูเหมือนหมาป่าก็ปรากฏตัวขึ้น ร่างกายของมันปกคลุมไปด้วยหนามแหลมคม

โฮก!

มอนสเตอร์คำรามและกระโจนเข้าใส่ถังหยุน

“หึ!”

ถังหยุนฟาดฟันด้วยกระบี่ ไม่ถอยหนี แต่กลับฟันจนมอนสเตอร์กระเด็นลอยไป

เขาและวิญญาณกระบี่บรรลุการประสานงานที่ยิ่งใหญ่กว่าผลรวมของพลังทั้งสอง

มอนสเตอร์ระดับสีครามขั้นห้าทั่วไปไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา!

“คมมีดวิญญาณ!”

ถังหยุนฉวยโอกาส ปล่อยการโจมตีระยะไกลที่มอนสเตอร์ไม่ทันตั้งตัว

มอนสเตอร์ที่บาดเจ็บยิ่งไม่ใช่คู่มือของถังหยุน

มันถูกถังหยุนสังหารในเวลาต่อมา

“ผลชำระวิญญาณก็ไม่เลว”

เสียงระบบดังขึ้น ถังหยุนเก็บเพลิงวิญญาณและเดินหน้าต่อ

แม้เขาจะอยู่เพียงขั้นสี่ แต่วิญญาณกระบี่ของเขาอยู่ขั้นห้า ทำให้จัดการกับมอนสเตอร์ระดับสีครามขั้นห้าทั่วไปได้ค่อนข้างง่าย

นอกจากนี้เขายังมีทักษะวิญญาณ

เขาไม่พบอันตรายใดๆ ระหว่างทาง

นี่เป็นเพราะความแข็งแกร่งของเขาพัฒนาขึ้นอย่างมากแน่นอน

หากเขายังอยู่ระดับขั้นสามเหมือนก่อนหน้านี้ การเข้ามาที่นี่คงตายไปนานแล้ว

“อัตราการดรอปของผลชำระวิญญาณค่อนข้างสูง แต่น่าเสียดายที่ยังไม่มีผลวิญญาณทลายเลย” ถังหยุนถอนหายใจ

เขาสังหารมอนสเตอร์ระดับสีครามขั้นห้าไปเจ็ดตัว ได้ผลชำระวิญญาณมาสามผล แต่ไม่มีผลวิญญาณทลาย

‘ดูเหมือนว่าผลวิญญาณทลายจะดรอปจากมอนสเตอร์ระดับสีครามขั้นห้าที่แข็งแกร่งกว่า หรือแม้แต่พวกที่วิวัฒนาการไปเป็นระดับสีม่วงเท่านั้น’ ถังหยุนคิด

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงเดินหน้าต่อ

ทันใดนั้น ระลอกคลื่นเกิดขึ้นในหมอกอีกครั้ง

“หืม?”

ถังหยุนหยุดก้าว สถานการณ์นี้คล้ายกับตอนที่อสูรลิงอัคคีปรากฏตัวมาก

“โฮก!”

ทันใดนั้น เสียงเสือคำรามสะเทือนเลื่อนลั่น

หมอกรอบข้างแยกออก และเสือขนาดมหึมาก็ปรากฏกายขึ้น

ดวงตาสีม่วงของมันวาวโรจน์ด้วยเจตจำนงสังหารแผดเผา

ฟู่!

เสือเคลื่อนไหวด้วยความเร็วเหลือเชื่อ กรงเล็บของมันเหมือนใบมีด กรีดผ่านอากาศ

เคร้ง!

ถังหยุนกวัดแกว่งวิญญาณกระบี่ รับการโจมตีของเสือโดยตรง

ปัง!

ทั้งสองเสมอกันชั่วคราว

ทว่าเขาสังเกตเห็นว่าเสือได้รับบาดเจ็บตอนที่มันกระโจนใส่

ในช่วงที่มันสมบูรณ์ที่สุด มันน่าจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าอสูรลิงยักษ์เสียอีก

“โฮก!”

เสือดูเหมือนจะตกใจกับความแข็งแกร่งของถังหยุน ซึ่งไม่ได้ด้อยไปกว่าตัวมันเลย

นี่ทำให้มันตกอยู่ในที่นั่งลำบาก

ยังมีผู้ติดตามอยู่ข้างหลังมัน หากมันยังมัวพัวพันอยู่ที่นี่ มันต้องตายแน่

เสือหันหลังและหายเข้าไปในหมอก

“คิดจะหนีเหรอ?”

ถังหยุนตรวจพบเจตนาของเสืออยู่แล้วและไล่ตามไป

“ชาร์จพลัง! คมมีดวิญญาณ!”

ตูม!

การฟันกระบี่ครั้งนี้จากระยะไกล ตัดขาข้างหนึ่งของเสือจนขาด

เสือคำรามอย่างโกรธจัด แต่มันเสียสมดุลไปแล้ว จะไปสู้กับถังหยุนได้ยังไง?

ทันใดนั้น ดวงตาสีม่วงของมันส่องประกายแสงที่น่าตกแตลึง

ถังหยุนรู้สึกว่าฉากตรงหน้าเปลี่ยนไป

แต่ในไม่ช้า วิถีแห่งลักษณ์และนามก็ทำงาน และทุกอย่างกลับสู่สภาวะปกติ

“ภาพลวงตาเหรอ?”

ถังหยุนชะงักเล็กน้อย

เสือคลั่งตาม่วงตนนี้แข็งแกร่งมากและสามารถสร้างภาพลวงตาได้

น่าเสียดายที่มันมาเจอเขา มิฉะนั้นมันคงหนีรอดไปได้แล้ว

[ยินดีด้วย! คุณได้สังหารเสือคลั่งตาม่วง และได้รับผลวิญญาณทลาย 1 ผล!]

ในที่สุด ก็ได้ผลวิญญาณทลายอีกผลหนึ่ง!

ถังหยุนดีใจเป็นอย่างยิ่ง แต่ไม่นานนัก ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากรอบตัวเขา