บทที่ 246 สังหารบรรพบุรุษ! การนองเลือดทั่วแผ่นดิน!

"หืม? นี่มันตัวอะไรกัน!"

มู่หรงอู่ฉิงจ้องมองวิญญาณกระบี่มายาเบื้องหลังถังหยุนด้วยความตระหนก แสงสีเงินที่แผ่ออกมานั้นทำให้เขารู้สึกถึงภัยคุกคามที่ไม่ได้สัมผัสมานานนับร้อยปี

"ท่านบรรพบุรุษ ให้ข้าจัดการไอ้เด็กเหลือขอนี่เอง!"

ชิวฟาน ยอดฝีมือคนสนิทพุ่งทะยานเข้าสู่สนามรบด้วยความเร็วแสง พลังต่อสู้เกือบร้อยดาวของเขาระเบิดออกจนอากาศสั่นสะเทือน

"ถังหยุน! ไอ้คนเนรคุณ! วันนี้ข้าจะใช้กระบี่บดขยี้เจ้าเอง!" ชิวฟานตวาดลั่นพร้อมฟาดฟันพลังดารามหาศาลเข้าใส่

ฟ้าว!

แสงกระบี่วูบผ่าน พลังวิญญาณกระบี่ของถังหยุนปะทะเข้ากับชิวฟานจนร่างของเขาปลิวละลิ่วกระเด็นไปไกล ถังหยุนไม่ปล่อยโอกาสหลุดลอย พุ่งตามไปปลิดชีพชิวฟานด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว! ยอดฝีมือเกือบร้อยดาวตายตกไปโดยไม่อาจขัดขืนแม้แต่น้อย!

"ประเมินตัวเองสูงไปแล้ว!" ถังหยุนปรายตามองศพนั้นอย่างเย็นชา

"เป็นไปได้ยังไง!" มู่หรงอู่ฉิงม่านตาหดเกร็ง แม้แต่เขาเองก็ยังไม่สามารถฆ่าชิวฟานได้ง่ายดายขนาดนี้! ทั่วทั้งตระกูลมู่หรงตกอยู่ในความเงียบงันและหวาดผวา

"มู่หรงอู่ฉิง! ตาแกแล้ว!" ถังหยุนยิ้มบางๆ

"โอหัง!" มู่หรงอู่ฉิงตวาดก้อง เขาชักกระบี่คู่กายออกมา ท้องฟ้าเมืองหลวงบิดเบี้ยวด้วยเมฆดำและสายฟ้า แสงกระบี่ของเขาดูเหมือนจะแยกเมืองหลวงออกเป็นสองซีก

ตูม!

การปะทะกันครั้งใหญ่เกิดขึ้น พลังวิญญาณกระบี่ของถังหยุนทำลายการโจมตีของมู่หรงอู่ฉิงจนแหลกละเอียด ถังหยุนรุกคืบด้วย 'ดาร์กโซลเดวอริ่งสแลช' คลื่นดาบสีดำทมิฬกลืนกินทุกสรรพสิ่ง

มู่หรงอู่ฉิงพยายามต้านทานจนร่างซวนเซ เขาไม่อยากเชื่อว่าพลังของเด็กหนุ่มที่ฝึกมาเพียงเดือนเดียวจะเหนือกว่าการสะสมพลังสามร้อยปีของเขาได้! ถังหยุนไม่เปิดช่องว่าง กระหน่ำทักษะระดับสุดยอดซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยมานาที่แทบจะไร้ขีดจำกัด จนบรรพบุรุษมู่หรงร่วงหล่นจากท้องฟ้าในสภาพร่างกายแหลกเหลวไปครึ่งซีก

"ท่านบรรพบุรุษพ่ายแพ้แล้ว?"

"เป็นไปไม่ได้!"

มู่หรงเสวียนเฟิงร้องเรียกให้ยอดฝีมือระดับ 4 คนอื่นๆ เข้าช่วย แต่ถังหยุนไม่รอช้า เขาปิดฉากด้วย 'การพิพากษาของเทพมาร' แสงสีดำทะลวงผ่านห้วงอวกาศ บดขยี้ร่างของมู่หรงอู่ฉิงจนกลายเป็นผุยผงสิ้นชีพลงต่อหน้าต่อตาทุกคน!

ตำนานสามร้อยปี... บัดนี้กลายเป็นเพียงกองดิน!

"ท่านบรรพบุรุษ!" มู่หรงเสวียนเฟิงตัวสั่นเทิ้มด้วยความสยองขวัญ

ทันใดนั้น เสียงคำรามของ หลินจ้านควาง ก็ดังแว่วมาแต่ไกล "ถังหยุน! ออกมาตายซะไอ้หมาเนรคุณ!"

บรรพบุรุษตระกูลหลินและ ฉู่เสวียนเซียว รุดมาถึงคฤหาสน์มู่หรงพร้อมกัน ทั้งคู่พยายามกระตุ้นหญ้าวิญญาณในมือแต่ถังหยุนกลับไม่มีแม้รอยขีดข่วน

"ไอ้แก่สองตัว... พวกแกนั่นแหละที่ต้องตาย!" ถังหยุนพุ่งเข้าปะทะ ฟาดหลินจ้านควางจนมือชาด้าน

"มู่หรงอู่ฉิงถูกมันฆ่าตายไปแล้ว! ระวังตัวด้วย!" มู่หรงเสวียนเฟิงตะโกนเตือน

หลินและฉู่ต่างช็อกสุดขีด พวกเขาใช้ท่าไม้ตายร่วมกันเพื่อทำลาย 'ค่ายกลกระบี่สี่ลักษณ์' ของถังหยุนที่ถูกเสริมพลังด้วยวิญญาณกระบี่จนแกร่งขึ้นนับสิบเท่า แม้จะพังค่ายกลออกมาได้แต่พวกเขาก็สูญเสียพลังไปมหาศาล

"ฆ่ามัน! ถ้าท่านบรรพบุรุษทั้งสองแพ้ พวกเราก็ไม่รอด!" มู่หรงเสวียนเฟิงปลุกระดมยอดฝีมือที่เหลือ

ผู้อาวุโสระดับ 4 กว่าสิบคนตัดสินใจพุ่งเข้าใส่ถังหยุนพร้อมกัน ทว่าในสายตาของถังหยุนตอนนี้ พวกที่มีพลังไม่ถึงร้อยดาวก็เป็นเพียงมดปลวก เขาคำรามก้องก่อนจะปลดปล่อยพลัง 'กระบี่ทะลวงนภา'  กวาดล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้าจนยอดฝีมือเหล่านั้นต้องแตกกระเจิงหนีตายกันจลาจล!