บทที่ 203 เลือกฉินซือซือมาขับร้อง

บทที่ 203 เลือกฉินซือซือมาขับร้อง

วันต่อมา หลี่ซิงเหวินเดินทางมาถึงบริษัทตามเวลาปกติ

เขานั่งลงที่โต๊ะทำงาน เปิดคอมพิวเตอร์ และสั่งพิมพ์เนื้อเพลง "มายดรีม" (My Dream) ที่เขาเลือกไว้เมื่อคืนนี้ หลังจากถือแผ่นโน้ตเพลงที่พิมพ์ออกมาแล้ว หลี่ซิงเหวินก็ลุกขึ้นและเดินตรงไปยังห้องทำงานของผู้จัดการจ้าว

เขาเคาะประตูเบาๆ เมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงผลักประตูเดินเข้าไปข้างใน

"พี่จ้าวครับ นี่คือเพลงประชาสัมพันธ์ที่ผมเลือกไว้สำหรับเหยาซื่อกรุ๊ป รบกวนพี่ช่วยดูหน่อยครับ" หลี่ซิงเหวินกล่าวด้วยรอยยิ้มขณะยื่นแผ่นโน้ตเพลงให้จ้าวเหวินเจวียน จากนั้นจึงอธิบายต่อ "เพลงนี้จะไม่เข้าร่วมในการแข่งขันจัดอันดับใดๆ เพียงแค่ต้องการคนมาบันทึกเสียงเท่านั้นครับ"

จ้าวเหวินเจวียนรับแผ่นโน้ตเพลงไป กวาดสายตามองชื่อเพลงก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองหลี่ซิงเหวินด้วยความฉงนสนเท่ห์ที่พาดผ่านดวงตา

ทว่าเมื่อเธอได้ยินชื่อ "เหยาซื่อกรุ๊ป" เธอก็เข้าใจเจตนาของหลี่ซิงเหวินในทันที

"เพลงประชาสัมพันธ์ของเหยาซื่อกรุ๊ป เรื่องนี้ฉันพอทราบอยู่" จ้าวเหวินเจวียนกล่าวอย่างช้าๆ "ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยมาติดต่อขอเพลงจากบริษัทเรา โดยให้ราคาประมูลสูงถึงหนึ่งร้อยล้าน แต่ถึงอย่างนั้น เพลงจากนักแต่งเพลงระดับปรมาจารย์หลายคนของบริษัทเรากลับถูกปฏิเสธทั้งหมด"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่ซิงเหวินก็อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ "ราคาประมูลสูงขนาดนั้นเลยหรือครับ? แล้วผลงานที่ส่งไปถูกปฏิเสธหมดเลยหรือ?"

จ้าวเหวินเจวียนพยักหน้าและยืนยันว่า "ใช่แล้ว ไม่ใช่แค่บริษัทเราเท่านั้นนะ แม้แต่ผลงานจากบริษัทใหญ่แห่งอื่นๆ ก็ถูกปฏิเสธเช่นกัน ฉันไม่นึกเลยว่าเธอจะเขียนเพลงสำหรับโครงการประชาสัมพันธ์ของพวกเขาไว้ด้วย เธอไปรู้เรื่องนี้มาได้อย่างไรกัน?"

หลี่ซิงเหวินยิ้มและตอบอย่างนุ่มนวลว่า "มีคนฝากฝังเรื่องนี้มาให้ผมครับ และประจวบเหมาะที่ผมมีเพลงแนวนี้อยู่พอดี"

จ้าวเหวินเจวียนรีบพยักหน้าและกล่าวว่า "ดี ดี ดีมาก ถ้าอย่างนั้นให้ฉันลองดูหน่อยว่าเพลงของเธอเป็นอย่างไร"

พูดจบเธอก็หยิบแผ่นโน้ตเพลงจากมือของหลี่ซิงเหวินไปตรวจสอบอย่างละเอียด

จ้าวเหวินเจวียนอ่านเนื้อร้องบนแผ่นโน้ตเพลงทีละคำ พร้อมกับฮัมทำนองในใจเงียบๆ สีหน้าของเธอเริ่มจริงจังมากขึ้นเมื่ออ่านลึกลงไป หลังจากอ่านจบในรอบแรก เธอก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มอ่านใหม่อีกครั้งตั้งแต่ต้น

"'มายดรีม'..." จ้าวเหวินเจวียนพึมพำชื่อเพลงเบาๆ ก่อนจะออกความเห็น "เธอเขียนเพลงนี้ได้ดีมากจริงๆ ทั้งเนื้อร้องและทำนองต่างถ่ายทอดจิตวิญญาณแห่งความกล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าโดยไม่หวั่นเกรงต่อความยากลำบากและอุปสรรค ฉันคิดว่าทางเหยาซื่อกรุ๊ปน่าจะสนใจเพลงนี้"

หลี่ซิงเหวินยิ้มบางๆ หลังจากได้ยินคำพูดของจ้าวเหวินเจวียนและอธิบายเสริมว่า "พี่จ้าวครับ ทำนองของเพลงนี้มีการขยับขึ้นลงค่อนข้างกว้าง ดังนั้นจึงต้องอาศัยพื้นฐานการร้องเพลงที่สูงมากจากตัวนักร้อง นักร้องจำเป็นต้องสามารถจับระดับเสียงและจังหวะได้อย่างแม่นยำครับ"

จ้าวเหวินเจวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงผู้ที่เหมาะสมขึ้นมาได้ "โอ้ ไม่ใช่ว่ารุ่นพี่ของเธออย่างฉินซือซือหรอกหรือที่เหมาะจะร้องเพลงนี้ที่สุด? ฉันได้ยินมาว่าการคัดเลือกรายชื่ออันดับนักร้องประจำปี 2021 ได้สิ้นสุดลงแล้ว และผลการแข่งขันจะประกาศอย่างเป็นทางการในวันที่หนึ่งของเดือนหน้า ซึ่งว่ากันว่าเธอได้รับเลือกให้เป็นราชินีแห่งเสียงเพลงอย่างแน่นอนแล้วด้วย"

หลี่ซิงเหวินเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า "รุ่นพี่เก่งกาจมากจริงๆ ครับ เธอเหมาะสมอย่างยิ่งที่จะถ่ายทอดเพลงนี้"

จ้าวเหวินเจวียนตอบรับด้วยรอยยิ้มเช่นกัน "ฮ่าๆ รุ่นพี่ของเธอในตอนนี้กลายเป็นบุคคลระดับราชินีแห่งเสียงเพลงไปแล้ว! ตอนนี้เส้นทางสู่การเป็น 'เทพเจ้าแห่งเสียงเพลง' ของเธอก็ประสบความสำเร็จไปมากแล้วเหมือนกัน ฉันขอแสดงความยินดีกับเธอจริงๆ!"

หลี่ซิงเหวินกล่าวอย่างถ่อมตัว "ครับ ถือว่าไปได้สวยทีเดียว"

จ้าวเหวินเจวียนกล่าวต่อไปว่า "สำหรับการบันทึกเสียงเพลงมายดรีม เธอสามารถไปพบผู้จัดการจางหรือฉินซือซือได้โดยตรงเลย อย่างไรเสียพวกเธอก็คุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว ฉันจะไม่เข้าไปแทรกแซงในส่วนนี้"

หลี่ซิงเหวินพยักหน้าเพื่อแสดงว่าเขาเข้าใจ จากนั้นจึงกล่าวว่า "ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"

เขาหันหลังและเดินออกจากห้องทำงานของจ้าวเหวินเจวียน หลังจากกลับมาที่ส่วนพื้นที่ทำงานของตัวเอง เขานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายถึงฉินซือซือ

ไม่นานนัก เสียงใสๆ ของฉินซือซือก็ดังมาจากปลายสาย "สวัสดีซิงเหวิน มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

หลี่ซิงเหวินเข้าเรื่องในทันที "รุ่นพี่ครับ ตอนนี้ยุ่งอยู่ไหมครับ? ผมมีเพลงหนึ่งที่อยากให้รุ่นพี่ช่วยบันทึกเสียงให้หน่อย ไม่ทราบว่าพอจะสะดวกไหมครับ?"

ฉินซือซือตอบโดยไม่ลังเล "ฉันกำลังว่างอยู่พอดีเลย เธออยู่ที่ไหนล่ะ? เดี๋ยวฉันจะไปหาตอนนี้เลย"

หลี่ซิงเหวินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับความตรงไปตรงมาของฉินซือซือและรีบกล่าวว่า "ตอนนี้ผมอยู่ที่ห้องทำงานในบริษัทครับ เราค่อยมาหารือรายละเอียดเฉพาะเจาะจงของเพลงนี้กันตอนรุ่นพี่มาถึงนะครับ"

"ได้เลย ไม่มีปัญหา ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ!" ฉินซือซือกล่าวแล้วรีบวางสายไป

ไม่ถึงห้านาที ฉินซือซือก็เร่งรีบมาถึงห้องทำงาน เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะเคาะประตูด้วยซ้ำ โดยผลักประตูเข้ามาโดยตรงแล้วกล่าวกับหลี่ซิงเหวินด้วยรอยยิ้ม "รุ่นน้อง สวัสดี! ฉันมาแล้ว ไหนล่ะเพลงที่เธอพูดถึง? รีบเอามาให้ฉันดูเร็วเข้า"

หลี่ซิงเหวินรู้สึกขบขันเล็กน้อยกับท่าทางกระตือรือร้นของฉินซือซือ แต่ยังคงตอบกลับอย่างสุภาพ "รุ่นพี่ครับ อย่าเพิ่งใจร้อนไป นี่ครับคือเพลง ลองดูดูก่อนครับ"

พูดจบเขาก็ยื่นแผ่นโน้ตเพลงในมือให้ไป

หลังจากฉินซือซือรับแผ่นโน้ตเพลงไป เธอก็มีสมาธิจดจ่ออยู่กับมันในทันที หลี่ซิงเหวินกล่าวต่อจากด้านข้างว่า "รุ่นพี่ครับ เพลงนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเพลงประกอบวิดีโอประชาสัมพันธ์ ดังนั้นมันจึงจะไม่เข้าร่วมการแข่งขันจัดอันดับในชาร์ตเพลงใดๆ นะครับ"

ฉินซือซือไม่ได้ตอบกลับหลี่ซิงเหวินในทันที แต่ยังคงก้มหน้าก้มตาศึกษาแผ่นโน้ตเพลงต่อไป หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเธอก็อ่านเพลงจนจบทั้งหมด จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นพร้อมกับแสดงสีหน้าชื่นชมและกล่าวว่า "เพลงนี้เขียนได้ดีจริงๆ! แต่เมื่อครู่เธอเพิ่งบอกว่าเพลงนี้เป็นเพลงประชาสัมพันธ์ ใช่เพลงที่ทางเหยาซื่อกรุ๊ปกำลังเปิดรับผลงานอยู่ในตอนนี้หรือเปล่า?"

หลี่ซิงเหวินยิ้มและพยักหน้า พร้อมกับชูนิ้วหัวแม่มือให้แล้วกล่าวว่า "ฮ่าๆ รุ่นพี่ฉลาดมากครับ! ใช่แล้ว เพลงนี้ถูกเขียนขึ้นมาเป็นเพลงประชาสัมพันธ์สำหรับเหยาซื่อกรุ๊ปโดยเฉพาะเลยครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของฉินซือซือก็เป็นประกายขึ้นมา และเธอได้กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า "ว้าว รุ่นน้อง เธอสุดยอดมาก! รู้ไหมว่านักร้องคนไหนในวงการบันเทิงบ้างที่ไม่ยากร้องเพลงประชาสัมพันธ์ของเหยาซื่อกรุ๊ป? นี่เป็นโอกาสอันยอดเยี่ยมที่จะช่วยยกระดับฐานะของตัวเองเลยนะ! น่าเสียดายที่ฉันได้ยินมาว่าเพลงทั้งหมดที่ส่งไปก่อนหน้านี้ถูกปฏิเสธเรียบ"

หลี่ซิงเหวินถามด้วยสีหน้างงงวย "เพลงประชาสัมพันธ์ของบริษัทพวกเขาเป็นที่นิยมขนาดนั้นเลยหรือครับ?" น้ำเสียงของเขาเผยให้เห็นถึงความไม่เชื่อถือในเรื่องนี้

ริมฝีปากของฉินซือซือยกโค้งขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ และตอบกลับว่า "แน่นอนสิ เหยาซื่อกรุ๊ปคือผู้นำในบรรดาวิสาหกิจเอกชน ไม่เพียงแต่โดดเด่นที่สุดในประเทศเท่านั้น แต่ยังติดอันดับต้นๆ ในระดับสากลด้วย! การได้ร้องเพลงประชาสัมพันธ์ของพวกเขาเปรียบเสมือนการได้รับตั๋วตรงสู่เวทีระดับโลกเลยทีเดียว!"

เมื่อพูดถึงจุดนี้ ฉินซือซือก็เปลี่ยนหัวข้อกะทันหันและกล่าวกับหลี่ซิงเหวินด้วยน้ำเสียงแฝงความหยอกล้อว่า "อย่างไรก็ตาม การที่เธอนึกถึงฉันและให้ฉันได้ร้องเพลงนี้ ฉันมีความสุขมากจริงๆ! ฉันไม่รู้เลยว่าจะตอบแทนเธออย่างไรดี... เอาแบบนี้ไหม ฉันยอมยกตัวให้เธอเลย!"

คำพูดของเธอแฝงไปด้วยความขี้เล่น และเธอก็อยากจะสังเกตปฏิกิริยาของหลี่ซิงเหวินผ่านคำพูดเหล่านั้นด้วย

หลี่ซิงเหวินไม่ได้คาดคิดเลยว่าฉินซือซือจะกล่าวเช่นนั้น ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำในทันที เขาหัวเราะอย่างขัดเขินแล้วรีบเปลี่ยนเรื่องคุยอย่างรวดเร็ว "เอาล่ะครับรุ่นพี่ เราเจ้ารีบไปบันทึกเสียงเพลงกันเถอะครับ จะได้ไม่เสียงานสำคัญไป"