บทที่ 1528 ท่านซีเสวียนปรากฏตัว
บทที่ 1528 ท่านซีเสวียนปรากฏตัว
สายลมพัดแรง!
ลมพายุอันรุนแรงพัดกระหน่ำไปทั่วทั้งเกาะ ครอบคลุมพื้นที่ทุกตารางนิ้ว
ผู้เข้าแข่งขันทุกคนที่ยังอยู่บนเกาะต่างเริ่มรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทันที
โดยเฉพาะผู้ที่ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ข้างนอก
ท่ามกลางสภาพอากาศที่เลวร้ายเช่นนี้ หากไม่มีสิ่งปลูกสร้างคอยกำบัง
หัวใจของพวกเขาย่อมไม่อาจสงบลงได้!
“ชิงชิง พวกเรากลับไปไม่ทันแน่นอน”
“ตอนนี้ต้องรีบหาที่ที่เหมาะสมเพื่อหลบลมหลบฝนให้เร็วที่สุด!”
ถังหงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ในตอนนี้เธอกับหยางชิงชิงเพิ่งจะออกเดินทางได้ไม่นาน
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะกลับไปถึงบ้านไม้ไผ่ของพวกเธอ
ดังนั้นทางเลือกเดียวคือต้องหาที่พักพิงข้างนอก
“ลมครั้งนี้แรงเกินไป วิธีเดิมๆ คงใช้ไม่ได้ผลแล้ว”
สีหน้าของหยางชิงชิงดูแย่มากเช่นกัน
วิธีเดิมที่ว่าคือการใช้หนังสัตว์ร่วมกับกิ่งไม้เพื่อสร้างเพิงพักชั่วคราวสำหรับกันฝนและเข้าไปหลบอยู่ข้างใน
แต่ในสถานการณ์ปัจจุบันเห็นได้ชัดว่าทำไม่ได้
เพราะเพิงพักนั้นคงยังไม่ทันจะสร้างเสร็จก็คงถูกลมพัดปลิวหายไปเสียก่อน
ทางด้านปี้เล่อเกอ เขาแหงนมองท้องฟ้าแล้วแสยะยิ้มออกมา
แต่รอยยิ้มนั้นกลับดูน่าเวทนายิ่งกว่าการร้องไห้เสียอีก
“ไอ้สภาพอากาศผีสิงนี่ กะจะเล่นงานข้าให้ตายเลยหรือไง!”
ปี้เล่อเกอสบถออกมาหนึ่งคำ ก่อนจะรีบเร่งหาที่ที่เหมาะสมเพื่อหลบฝน
ส่วนกลุ่มกระท่อมบนต้นไม้ มอร์แกนและเคอเมื่อเห็นสภาพท้องฟ้าเช่นนั้น
ก็รีบออกหาอาหารในบริเวณรอบๆ ทันที
“โชคดีที่บ้านใหม่ของพวกเราสร้างเสร็จแล้ว ฮ่าๆๆ!”
“ดูนั่นสิ! ลมพัดเอาพวกแมลงร่วงลงมาจากต้นไม้เต็มไปหมด รีบเก็บเร็ว!”
มอร์แกนและเคอต่างพากันดีใจ
ขอบคุณของขวัญจากธรรมชาติจริงๆ!
ทางด้านเหลิ่งเฟิงและหลี่กวง บ้านของพวกเขาทั้งคู่เพิ่งจะเริ่มสร้างเมื่อวานนี้
แม้แต่ฐานรากก็ยังจัดการไม่เรียบร้อยดี
“อาหลี่ เร่งมือเข้า สร้างแค่เพิงพักเล็กๆ ที่พอจะจุคนได้ก่อนก็พอ”
“อย่างน้อยจะได้มีที่หลบพายุ”
เหลิ่งเฟิงมองดูท้องฟ้าพลางเร่งมือ
หลี่กวงพยักหน้าและรีบทำงานแข่งกับเวลา
เจ้าหู่จื่อดูจะหวาดกลัวมาก
นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เกิดมาที่มันต้องเผชิญกับสภาพอากาศที่เลวร้ายขนาดนี้!
เจ้าตัวน้อยเดินตามติดหลี่กวงไม่ห่าง จนหลายครั้งหลี่กวงเกือบจะเหยียบมันเข้า
“หู่จื่อ มานี่มา!”
หลี่กวงอุ้มหู่จื่อขึ้นมาซุกไว้ในอก
ซึ่งนั่นช่วยสร้างความรู้สึกปลอดภัยให้แก่เจ้าหู่จื่อได้อย่างมาก
ผ่านไปครู่หนึ่ง มันถึงขั้นนอนหลับคาอกหลี่กวงและส่งเสียงกรนเบาๆ ออกมา
ผู้ชมทั่วทั้งเครือข่ายต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ถึงสถานการณ์ในครั้งนี้อย่างเผ็ดร้อน
“สภาพอากาศแย่จริงๆ
ฉันรู้สึกว่านี่เป็นอากาศที่เลวร้ายที่สุดตั้งแต่เริ่มการแข่งขันมาเลยนะ?”
“พวกพายุฝนอะไรแบบนี้ เมื่อก่อนก็มีบ่อยๆ แต่ครั้งนี้ดูจะรุนแรงที่สุดแล้ว”
“ขอคาดเดาแบบกล้าๆ เลยว่า ครั้งนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันถอนตัวเพราะเหตุนี้อีกหลายคน!”
“คนอื่นฉันไม่สนหรอก แต่ปี้เล่อเกอถอนตัวแน่ๆ มีที่ไหนเปิดโต๊ะพนันบ้างไหม?”
“ปี้เล่อเกอนี่มันบื้อจริงๆ ดูอย่างบาตูนั่นสิ กลายเป็นเศรษฐีพันล้านไปแล้ว
แต่เขายังต้องมาทนทุกข์ทรมานขนาดนี้ เฮ้อ”
“ปี้เล่อเกอผู้โง่เขลา ในที่สุดเขาก็ต้องชดใช้ให้กับความโง่ของตัวเอง!”
“แต่ละคนนี่ซ้ำเติมกันเก่งจริงๆ นะ
เมื่อก่อนยังเรียกเขาว่าผู้มีปัญญาอยู่เลยไม่ใช่เหรอ
ฮ่าๆๆ!”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์มหาศาลถาโถมไปทั่วโลกออนไลน์
คราวนี้ผู้ชมไม่รู้สึกเบื่อกันแล้ว ต่างพากันเฝ้ารอดูเหตุการณ์วุ่นวายบนเกาะ
ดูจากท่าทางแล้ว ไม่เกินครึ่งชั่วโมง ฝนคงจะตกลงมาอย่างหนักแน่นอน
พายุฝนกำลังจะมาถึงแล้ว!
ซ่า ซ่า ซ่า!
ที่ชายหาด หลังจากที่เย่ฮันจากไปได้ไม่นาน คลื่นลมก็เริ่มทวีความรุนแรงขึ้น
ระลอกคลื่นซัดสาดเข้าหาชายฝั่งอย่างดุดัน
ระดับน้ำทะเลเริ่มสูงขึ้นและค่อยๆ เข้าใกล้กระท่อมไม้ริมทะเล
ไม่แน่ว่าหลังจากสภาพอากาศเลวร้ายครั้งนี้ผ่านพ้นไป
กระท่อมไม้หลังนั้นอาจจะอันตรธานหายไปเลยก็ได้!
ในจุดที่ผู้ชมหลายคนมองไม่เห็น กำลังเกิดสถานการณ์ที่ผิดปกติขึ้น
ตัวอย่างเช่น บริเวณภูเขาไฟลูกเล็กที่เย่ฮันไม่ได้ไปเยี่ยมนานแล้ว
ท่ามกลางลมพายุที่โหมกระหน่ำ อุณหภูมิภายในภูเขาไฟกลับพุ่งสูงขึ้น
น้ำพุร้อนภายในถ้ำมีอุณหภูมิสูงขึ้นจนเริ่มมีฟองอากาศผุดขึ้นมา!
ที่ภูเขาปี๋เซิ่ง ปริมาณน้ำจากน้ำตกก็เริ่มรุนแรงขึ้นเช่นกัน!
ปฏิกิริยาลูกโซ่กำลังเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
“เสี่ยวฉี เอาหนังเสือมาห่มไว้ จะได้ไม่เป็นหวัด”
“เธอไปหมอบอยู่บนตัวต้าเนี่ยวเอ๋อร์นะ ไม่ต้องกลัว”
เย่ฮันหยิบหนังเสือผืนหนึ่งออกมาคลุมร่างให้ซูเสี่ยวฉี
จากนั้นเขาก็อุ้มซูเสี่ยวฉี โดยมือหนึ่งยังช่วยพยุงก้นของเธอไว้
แล้วออกแรงส่งตัวเธอขึ้นไปบนหลังของต้าเนี่ยวเอ๋อร์
“อื้อ!”
“คุณเจ้าของนิสัยไม่ดี!”
ซูเสี่ยวฉีหน้าแดงระเรื่อ เธอหมอบลงบนหลังต้าเนี่ยวเอ๋อร์แล้วใช้หนังเสือคลุมหัวมิด
ไม่ต้องสงสัยเลย เมื่อครู่นี้เย่ฮันฉวยโอกาสแตะอั๋งเธอเข้าให้แล้ว
ผู้ชมต่างพากันด่าทอเย่ฮันว่าเจ้าเล่ห์
แต่เย่ฮันกลับทำเพียงยิ้มกริ่มพลางนึกถึงสัมผัสเมื่อครู่
หึๆ ไม่เลวเลย!
ผู้เข้าแข่งขันทุกกลุ่มบนเกาะต่างกำลังเตรียมพร้อมสำหรับพายุฝนที่กำลังจะมาถึง
กลุ่มที่มีบ้านต่างพากันเข้าไปหลบข้างใน
ส่วนกลุ่มที่ยังอยู่ข้างนอกก็เร่งหาที่กำบังฝนอย่างสุดชีวิต
และในขณะเดียวกัน ภายในห้องไลฟ์สดของเย่ฮัน
ก็ได้ต้อนรับแขกรับเชิญผู้ยิ่งใหญ่อีกหนึ่งท่าน
ซีเสวียน!
ตามที่ทางรายการประเทศเซินโจวแจ้งไว้
ความจริงเขาควรจะมาเป็นแขกรับเชิญตั้งแต่วันที่สองร้อยสามสิบหกแล้ว
แต่เนื่องจากตารางเวลาของเขามีการเปลี่ยนแปลง จึงต้องเลื่อนออกมาหนึ่งวัน
ในตอนนี้ เขาเดินเข้ามาในสตูดิโอและกล่าวทักทายทุกคน
“สวัสดีครับทุกคน ผมซีเสวียนครับ”
“ความจริงผมควรจะมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
แต่เพราะติดเซ็นสัญญาฉบับหนึ่งเลยต้องล่าช้าไปหนึ่งวัน
ต้องขออภัยด้วยครับ”
“แต่ผมก็ได้เตรียมของขวัญล้ำค่ามามอบให้ทุกคนด้วยนะครับ!”
ท่านซีเสวียนกล่าวออกมา
ส่วนสูงของเขาดูด้วยตาเปล่าน่าจะเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรเลยทีเดียว
เขาสูงมากจนทำให้ไต้เสี่ยวเม่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ
ดูตัวเล็กจิ๋วไปเลย
นอกจากนี้เขายังหล่อเหลามากจนผู้ชมต่างพากันอิจฉาตาร้อน
ทำไมคนพวกนี้ถึงได้ทั้งรวยทั้งหล่อขนาดนี้?
พวกหล่อรวยครบสูตรแบบนี้มีเยอะเกินไปแล้ว ไม่เปิดทางรอดให้คนธรรมดาเลยหรือไง!
“ท่านซีเสวียนคะ พท่านมาถึงปุ๊บ บนเกาะก็เริ่มเกิดพายุฝนปั๊บเลยนะคะ
นี่มันฉากใหญ่จริงๆ!”
ไต้เสี่ยวเม่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ๆๆ พายุฝนนั่นไม่เกี่ยวกับผมนะครับ เรื่องนี้ผมไม่รับผิดชอบนะ”
ท่านซีเสวียนรีบโบกมือปฏิเสธทันที
ทุกคนต่างก็พากันหัวเราะออกมา
ตามธรรมเนียมปฏิบัติ หลังจากพูดคุยกันสั้นๆ
ท่านซีเสวียนก็เริ่มสุ่มรางวัลเพื่อมอบของขวัญให้แก่ผู้ชม
สิ่งที่เขาเรียกว่า ‘ของเรียกน้ำย่อย’ กลับเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้ากองมหึมา!
มีทั้งเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็ก เช่น เครื่องเพิ่มความชื้น หม้อหุงข้าว
เตาแม่เหล็กไฟฟ้า เตาปิ้งย่างไฟฟ้า และอื่นๆ อีกมากมาย
รวมถึงเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดใหญ่ เช่น ตู้เย็น เครื่องซักผ้า เครื่องปรับอากาศ
มีครบทุกอย่างและล้วนเป็นแบรนด์ดังทั้งสิ้น
“เยี่ยมไปเลย! ฉันเพิ่งกู้เงินซื้อบ้านไปพอดี ในบ้านยังขาดของพวกนี้อยู่เลย!”
“เครื่องใช้ไฟฟ้าที่บ้านฉันใช้มาเกือบสิบปีแล้ว
ถึงเวลาต้องเปลี่ยนสักทีแต่ไม่มีเงิน
คราวนี้แหละ หวังว่าโชคจะเข้าข้างฉันนะ!”
“ท่านเทพไร้เทียมทานจริงๆ จัดชุดใหญ่ไฟกะพริบให้ผมสักชุดได้ไหมครับ?”
“เมื่อวานเมียเพิ่งด่าผมไปเอง
ว่าผมมันไม่ได้เรื่องแม้แต่ตู้เย็นสองประตูยังไม่มีปัญญาซื้อ
ขอร้องละครับท่าน ช่วยมอบให้ผมสักเครื่องเถอะ!”
“ฉันยอมสังเวยอายุขัยทั้งหมดของปี้เล่อเกอ เพื่อแลกกับรางวัลใหญ่ครั้งนี้!”
“ปี้เล่อเกอบอกว่า: แกมีมารยาทไหม? ไอ้...เอ๊ย!”
ผู้ชมเริ่มรัวคอมเมนต์กันอย่างบ้าคลั่งจนเต็มหน้าจอ
จากนั้นการสุ่มรางวัลก็เริ่มขึ้น
ผู้ชมผู้โชคดีจำนวนมากได้รับรางวัลที่ท่านซีเสวียนเตรียมไว้
ทว่าในขณะเดียวกัน บนเกาะ ท่ามกลางเสียงสายฟ้าฟาดที่ดังกึกก้อง
หยดฝนขนาดเท่าเม็ดถั่วก็เริ่มร่วงหล่นลงมา
และเข้าปกคลุมไปทั่วทั้งเกาะทันที!
จบบท