บทที่ 24 ภารกิจ: การรักษาเสินฟางนักดับเพลิงผู้กล้าหาญให้หายขาดอย่างไร้ที่ติ

บทที่ 24 ภารกิจ: การรักษาเสินฟางนักดับเพลิงผู้กล้าหาญให้หายขาดอย่างไร้ที่ติ

"คุณหมออู๋ สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้างครับ อาการบาดเจ็บของเสินฟางพอจะรักษาได้ไหม"

ผู้บังคับกองร้อยหวังโหย่วหมิงตกอยู่ในความวิตกกังวลอย่างถึงที่สุด เขามองจ้องไปยังอู๋โหย่วถูด้วยสายตาไม่ลดละ

อู๋โหย่วถูทอดถอนใจเบาๆ รู้สึกจนปัญญาอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

"ผู้กองหวังครับ ผมจะไม่พูดจาอ้อมค้อมเพื่อปลอบใจหรอกนะ ด้วยสภาพของเสินฟางในตอนนี้ หากเป็นเพียงบาดแผลไฟไหม้ปกติ กำลังของแผนกเราในปัจจุบันย่อมรับมือได้ไม่มีปัญหา แต่เนื่องจากเขาได้รับบาดเจ็บที่หลังมือและนิ้วมือด้วย จึงเกี่ยวข้องกับการเชื่อมต่อเส้นประสาทและเส้นเอ็น ซึ่งต้องการมาตรฐานการผ่าตัดที่สูงมาก หากหัวหน้าเว่ยอยู่ที่นี่คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่ตอนนี้..."

ผู้กองหวังขมวดคิ้วขณะมองอู๋โหย่วถูที่กำลังลำบากใจ "แล้วเมื่อไหร่หัวหน้าเว่ยจะรีบกลับมาได้ล่ะครับ คุณหมออู๋ ตอนนี้คุณพอจะมีข้อเสนอแนะดีๆ อะไรบ้างไหม"

"เสินฟางอายุเพิ่งจะสิบเก้าปีเท่านั้น ถ้ามือของเขาต้องเสียไป ชีวิตทั้งชีวิตของเขาก็คงจบสิ้นลง คุณต้องหาทางช่วยเขาให้ได้นะ"

น้ำเสียงของผู้กองหวังเต็มไปด้วยความเร่งร้อน เขาไม่อาจยอมรับได้หากชายหนุ่มที่อายุยังน้อยเช่นนี้จะต้องสูญเสียอนาคตไปเพียงเพราะการผ่าตัดที่ล้มเหลว

อู๋โหย่วถูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ตอนนี้มีเพียงสองทางเลือกเท่านั้น ทางแรกคือให้ผมเป็นคนดำเนินการผ่าตัดขั้นต้นให้เสินฟางก่อน ในขณะเดียวกันก็ต้องรีบติดต่อผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมมือระดับมณฑลให้มาดำเนินการเย็บต่อเส้นเอ็นและเส้นเลือด แต่ต้องทำเวลาให้เร็วที่สุด หากพลาดช่วงเวลาทองของการผ่าตัดไป อาจเกิดพังผืดขึ้นในภายหลังจนส่งผลต่อการเคลื่อนไหว หรืออาจเกิดการฉีกขาดซ้ำจนไม่สามารถฟื้นฟูสมรรถภาพให้กลับมาเป็นปกติได้"

"อีกทางเลือกหนึ่งคือตัดสินใจย้ายตัวผู้ป่วยไปยังโรงพยาบาลทหารหรือโรงพยาบาลในสังกัดมหาวิทยาลัยจื่อจินกังโดยทันที แต่กระนั้นก็ยังต้องติดต่อประสานงานล่วงหน้า เพราะเวลาเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด"

เมื่อได้ยินสิ่งที่อู๋โหย่วถูสรุป หวังโหย่วหมิงก็นิ่งเงียบไปชั่วครู่ ในฐานะผู้บังคับกองร้อยดับเพลิง เขายังคงมีความสามารถในการตัดสินใจที่เด็ดขาด

"คุณหมออู๋ ถ้าอย่างนั้นคุณก็ดำเนินการเตรียมการผ่าตัดขั้นต้นให้เสินฟางไปก่อนเลยครับ ส่วนผมจะรีบติดต่อผู้เชี่ยวชาญระดับมณฑลเดี๋ยวนี้ อย่างไรเสียก็ขอให้รอผมด้วย"

ในฐานะผู้บังคับกองร้อยดับเพลิงเมืองเหอ หวังโหย่วหมิงพอจะมีเส้นสายอยู่บ้าง หลังจากไตร่ตรองครู่หนึ่งเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาต่อสายหาผู้บังคับบัญชาคนหนึ่งของเขา

ไม่นานนัก เขาก็ได้รับหมายเลขโทรศัพท์มือถือมาจากผู้บังคับบัญชา ซึ่งเป็นเบอร์ส่วนตัวของเถียนหัว หัวหน้าแพทย์แผนกศัลยกรรมมือของโรงพยาบาลทหารเมืองเหอ

หลังจากรออยู่ไม่กี่นาที เขาก็เริ่มกดสายหาหัวหน้าเถียน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าทางผู้บังคับบัญชาได้ช่วยประสานงานไว้ให้ก่อนแล้ว

เมื่อทราบว่าเป็นเรื่องของวีรบุรุษหนุ่มจากกองดับเพลิง หัวหน้าเถียนย่อมไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความบังเอิญอย่างยิ่งยวด ในวันนี้เขาและเว่ยกว่าวเฉียงต่างก็อยู่ที่เมืองหางโจวเพื่อเข้าร่วมการประชุมวิชาการด้วยกันพอดี

เพื่อเห็นแก่วีรบุรุษหนุ่มผู้นี้ เถียนหัวและเว่ยกว่าวเฉียงจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาดที่จะปิดการประชุมล่วงหน้าและเดินทางกลับมายังโรงพยาบาลที่หนึ่งประจำเมืองด้วยกัน

ท้ายที่สุดแล้ว หางโจวอยู่ห่างจากโรงพยาบาลที่หนึ่งประจำเมืองเพียงแค่ขับรถชั่วโมงเศษๆ เท่านั้น หากการจราจรเป็นใจ!

หลังจากได้รับคำยืนยันจากหัวหน้าเถียนและหัวหน้าเว่ย หวังโหย่วหมิงย่อมรู้สึกปลาบปลื้มใจอย่างยิ่ง

หัวหน้าเถียนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมมือที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งมณฑลเจ้อเจียง โดยเฉพาะความชำนาญในการผ่าตัดที่มีความยากสูง เช่น การซ่อมแซมบาดแผลบริเวณแขนและขา โรคข้อต่อมือ การบาดเจ็บของเส้นประสาทส่วนปลาย และการผ่าตัดเปลี่ยนข้อต่อมือ โดยมีสถิติการผ่าตัดมากกว่าหนึ่งพันห้าร้อยรายต่อปี!

นอกจากนี้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขายังทุ่มเทศึกษากลไกและการป้องกันการเกิดพังผืดของเส้นเอ็น รวมถึงกลไกและการรักษาภาวะกล้ามเนื้อฝ่อจากการขาดเส้นประสาทมาเลี้ยง ส่งผลให้เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการที่มีอิทธิพลอย่างสูงในวงการ

การที่สามารถเชิญหัวหน้าเถียนมาได้ ผนวกกับการร่วมมือของเว่ยกว่าวเฉียงผู้เชี่ยวชาญด้านบาดแผลไฟไหม้ รายนามศัลยแพทย์ชุดนี้ถือว่าหาได้ยากยิ่งแม้แต่ในมณฑเจ้อเจียงเองก็ตาม

เมื่อหัวหน้าแพทย์ทั้งสองท่านกำลังรีบเดินทางมา หวังโหย่วหมิงจึงเริ่มรู้สึกเบาใจลงได้บ้าง

อย่างไรก็ตาม อารมณ์ของเขายังคงหนักอึ้ง เพราะเหตุเพลิงไหม้ครั้งนี้สร้างความสูญเสียอย่างมหาศาล และมีพลทหารดับเพลิงหนุ่มนายหนึ่งต้องสังเวยชีวิตไป

หลายคนในกองดับเพลิงเข้ากรมมาตั้งแต่อายุสิบแปดปี พวกเขาต่างก็เป็นเพียงเด็กหนุ่มรุ่นกระทง การที่ต้องมาเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อยเช่นนี้... เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หวังโหย่วหมิงก็รู้สึกปวดร้าวในอกขึ้นมาทันที

แต่นี่คือภารกิจของพวกเขาในฐานะนักดับเพลิง หวังโหย่วหมิงยิ้มเยาะให้กับโชคชะตาอย่างขมขื่นแล้วนั่งลงที่บริเวณพื้นที่รอหน้าห้องผ่าตัด

ในเวลานี้ ฉินล่างก็ได้มาถึงแล้วเช่นกัน เขากำลังพูดคุยขั้นสุดท้ายกับอู๋โหย่วถูและเสินฟาง รวมถึงตรวจสอบการลงนามยินยอมก่อนการผ่าตัด

เสินฟางได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก แม้จะฟื้นคืนสติขึ้นมาหลังจากได้รับการรักษาฉุกเฉินแล้วแต่เขาก็ยังคงอ่อนแออย่างยิ่ง

ดวงตาของเสินฟางยังคงฉายแววใสกระจ่างขณะที่เขากัดฟันอดทนต่อความเจ็บปวด

"เสินฟาง ไม่ต้องกังวลนะ พวกเราจะทำการผ่าตัดเปิดผิวหนังที่ไหม้เกรียมและทำความสะอาดบาดแผลให้เธอก่อน หลังจากนั้นเราจะรอให้ผู้เชี่ยวชาญระดับมณฑลมาถึงเพื่อทำการเย็บต่อเส้นเอ็นและเส้นประสาทให้เธอ พวกเราจะรักษามือของเธอให้กลับมาเป็นปกติให้ได้แน่นอน"

อู๋โหย่วถูปลอบโยนเสินฟาง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม เด็กหนุ่มที่อายุเพียงเท่านี้แต่กลับมีความเข้มแข็งถึงเพียงนี้

ด้วยบาดแผลไฟไหม้ที่รุนแรงขนาดนี้ เขากลับไม่หลุดเสียงครวญครางออกมาแม้แต่คำเดียว

เสินฟางสะกดกลั้นความเจ็บปวดและฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่สงบเสงี่ยมและสุภาพ โดยไม่ได้คำนึงถึงสภาพร่างกายของตนเองเลย

"ตกลงครับคุณหมออู๋ ลงมือได้เลยครับ ผมพอใจมากแล้วที่รักษาชีวิตเอาไว้ได้ ถ้าหากมันจะล้มเหลว ผมก็จะไม่โทษพวกคุณเลยครับ"

เห็นได้ชัดว่ากองดับเพลิงทั้งกองได้รับความสูญเสียอย่างหนักจากเพลิงไหม้ครั้งนี้ และเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าพี่น้องของเขาเป็นอย่างไรกันบ้าง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เสินฟางก็ใช้มืออีกข้างที่ยังมีสภาพค่อนข้างสมบูรณ์พยายามจะพยุงร่างกายส่วนบนของเขาขึ้นมา

ฉินล่างย่อมไม่ปล่อยให้เขาเคลื่อนไหวส่งเดชและช่วยประคองเสินฟางเอาไว้ "เสินฟาง อย่าเพิ่งขยับเลยนะ ถ้าเธอต้องการอะไร ฉันจะช่วยเธอเอง"

"คุณหมอฉินครับ ช่วยหยิบโทรศัพท์ให้ผมหน่อยได้ไหม ผมอยากจะดูข้อความในกลุ่มวีแชท อยากเห็นว่าพี่น้องของผมเป็นอย่างไรบ้าง"

ในตอนนั้น สถานการณ์วุ่นวายโกลาหลมาก และแต่ละคนก็ต้องรับผิดชอบกันคนละทิศทาง หลังจากที่เขาบุกเข้าไปช่วยคนงานออกมาได้หลายคน เขาก็ย้อนกลับเข้าไปอีกครั้งจนถูกแรงระเบิดเข้าอย่างจังและหมดสติไป ในช่วงเวลาที่สติลางเลือน เขารู้เพียงว่าควบคุมเหตุเพลิงไหม้เอาไว้ได้แล้ว

เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็มาอยู่บนรถเข็นของโรงพยาบาลเสียแล้ว บัดนี้เมื่อสถานการณ์เริ่มคลี่คลาย เขาจึงรู้สึกเป็นห่วงความปลอดภัยของทุกคนเป็นธรรมดา

ฉินล่างพยักหน้าและหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเสินฟาง

"รหัสปลดล็อกคือ สองหนึ่งหนึ่งเก้า ครับ"

น้ำเสียงของเสินฟางแผ่วเบา แต่กลับแฝงไว้ด้วยพลังอันหนักแน่น

ฉินล่างชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินรหัสผ่านโทรศัพท์ของเสินฟาง รักหนึ่งหนึ่งเก้าหรือ?

หลังจากปลดล็อกเครื่องแล้ว เขาก็เปิดแอปพลิเคชันวีแชทขึ้นมาและเห็นข้อความมากมาย

"ช่วยเช็กในกลุ่มให้หน่อยครับคุณหมอฉิน แล้วช่วยพิมพ์ข้อความตอบกลับให้ผมทีว่า ทุกคนออกมากันหมดแล้วใช่ไหม"

"ได้เลย"

ฉินล่างช่วยเสินฟางพิมพ์ตอบกลับไป

จากนั้นเขาก็เห็นข้อความตอบกลับในกลุ่ม ฉินล่างช่วยอ่านออกเสียงให้ฟัง ซึ่งในนั้นมีการระบุถึงการเสียสละของหลี่เฉวียนไว้อย่างชัดเจน

ทุกคนต่างตกอยู่ในความเศร้าโศก เสียใจ และไว้อาลัย... เมื่อได้ยินข่าวการเสียสละของหลี่เฉวียน เสินฟางย่อมเจ็บปวดร้าวรานอย่างถึงที่สุดจนไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

เด็กหนุ่มที่เพิ่งจะแสดงความกล้าหาญไปเมื่อครู่ ในที่สุดก็น้ำตาไหลพรากออกมาอย่างไม่อาจกลั้นได้... ในขณะเดียวกัน ฉินล่างก็มองเห็นบทสนทนาบางส่วนในกลุ่มที่ปรากฏขึ้นในครรลองสายตาของเขา

"เราไม่มีทางเลือก เราถอยไม่ได้!"

..."ไฟนี่มันใหญ่ชิบหายเลย"

...เมื่อเลื่อนย้อนกลับไปอีก เขาก็เห็นคำพูดสุดท้ายที่หลี่เฉวียนฝากไว้ให้กับพี่น้องก่อนจะเกิดเหตุ โดยมีการแท็กชื่อเสินฟางไว้โดยเฉพาะ

"พี่น้องครับ ยังมีคนงานอยู่ข้างในที่ยังไม่ออกมา แต่ผมประเมินสถานการณ์ข้างในไม่ได้เลย ผมจะเข้าไปอีกสักครั้ง ถ้าผมไม่ได้กลับออกมา... เสินฟาง น้องสาวของฉันก็คือน้องสาวของแกนะ ฝากไปกราบหลุมศพแม่แทนฉันด้วย"

หลี่เฉวียนและเสินฟางเติบโตมาด้วยกันและเข้าประจำการที่กองดับเพลิงประจำเมืองพร้อมกัน

ใครจะไปคาดคิดว่าการบรรเทาสาธารณภัยครั้งนี้จะพรากพวกเขาจากกันด้วยความตาย

"วีรบุรุษ ขอให้ไปสู่สุคตินะครับ!"

ฉินล่างกล่าวไว้อาลัยในใจเงียบๆ และจากนั้นความคิดหนึ่งก็ก่อตัวขึ้น เขาจะต้องรักษาผู้รอดชีวิตคนนี้ให้หายดีให้ได้

ตึ่ง! ภารกิจใหม่: ใช้โลกจำลองเพื่อสะสมประสบการณ์การผ่าตัดเย็บต่อเส้นเอ็นและเส้นประสาทให้ถึงระดับสมบูรณ์แบบ เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของเสินฟางให้หายดีอย่างไร้ที่ติ รางวัลภารกิจ: 1. คะแนนจำลองชีวิต 2 คะแนน, 2. สูตรน้ำยาฟื้นฟูบาดแผลไฟไหม้ระดับปรมาจารย์