ตอนที่ 26 กำไรมหาศาล!

ตอนที่ 26 กำไรมหาศาล!

หลัวอวี่ไม่ได้มีความคิดที่จะรับพวกเขาเข้ามาเป็นพวกเลยแม้แต่น้อย

วิธีที่สองคือการนำพวกเขาไปประมูลในตลาด

เชลยสามารถนำไปประมูลเพื่อแลกกับเงินได้ แต่เนื่องจากยังไม่เคยมีใครทำมาก่อน หลัวอวี่จึงไม่รู้ว่าควรจะตั้งราคาไว้ที่เท่าไหร่ดี

วิธีที่สามคือวิธีที่ตรงไปตรงมาที่สุด: การเรียกค่าไถ่

หลัวอวี่ค่อนข้างเอนเอียงไปทางวิธีที่สาม เขาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา ค้นหาส่วนของเชลยและลองตรวจสอบดู

องค์ชายหก: ค่าไถ่ 50,000 เหรียญเงิน

งูดำ: ค่าไถ่ 3,000 เหรียญเงิน

พลหอกเกราะเหล็ก: ค่าไถ่ 2,500 เหรียญเงิน

ขอเพียงแค่หลัวอวี่กดยืนยัน พวกเขาก็จะถูกไถ่ตัวกลับไปได้ทันที แต่ก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าพวกเขาจะไม่โผล่มาในการโจมตีครั้งต่อไป

เนื่องจากเขากำลังต้องการเงิน เขาจึงตัดสินใจขายเชลยโดยตรงผ่านระบบเรียกค่าไถ่ แต่ก่อนหน้านั้น มีบางสิ่งที่เขาจำเป็นต้องทำเสียก่อน

เขาเดินตรงเข้าไปหางูดำ ภายใต้สายตาที่หวาดผวาของเธอ เขาลงมือแก้มัดเชือกที่มัดตัวเธอออก ก่อนที่หญิงสาวจะทันได้ตั้งตัว เขาก็จัดการปลดเปลื้องชุดหนังสัตว์แบบชนเผ่าของเธอออกจนหมดสิ้น

ในพริบตา หญิงสาวก็ยืนเปลือยเปล่าอยู่เบื้องหน้าหลัวอวี่ ดูไม่เลวเลย รูปร่างของเธอค่อนข้างดีทีเดียว

ราวกับเข้าใจบางสิ่ง งูดำหลับตาลง ใบหน้าของเธอแดงซ่าน รอคอยพายุอารมณ์ที่อาจจะถาโถมเข้ามา

องค์ชายหกและพลหอกเกราะเหล็กต่างก็ถลึงตาใส่หลัวอวี่ด้วยความโกรธแค้น ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้นกับเชลยสาวบ้าง

ทว่าสิ่งที่เหนือความคาดหมายของงูดำก็คือ หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อเธอลืมตาขึ้น ก็เห็นหลัวอวี่ตบไหล่เธอเบาๆ แล้วพูดว่า "ครั้งหน้าที่มา มันจะไม่ได้จบลงแค่การถอดเสื้อผ้าแบบนี้หรอกนะ"

"ฟุ่บ!"

พร้อมกับแสงสว่างวาบ ร่างของเธอก็หายไปจากจุดที่ยืนอยู่ และในขณะเดียวกัน กองเหรียญเงินก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

จากนั้น หลังจากที่หลัวอวี่แก้มัดเชือกให้องค์ชายหก เขาก็จ่อดาบเทียนกงไปที่ลำคอของอีกฝ่ายและเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ฉันไม่สนใจจะมานั่งถอดเสื้อผ้าให้ผู้ชายหรอกนะ ถอดออกเองซะ เร็วเข้า"

"ครับๆ ผมจะถอดเดี๋ยวนี้แหละ"

เพียงชั่วครู่ เขาก็เปลื้องผ้าจนล่อนจ้อน แสงสว่างวาบขึ้น องค์ชายหกก็หายตัวไปทันที กองเหรียญเงินที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ามีจำนวนมากกว่าของงูดำถึงสิบเท่า

มีค่าสมราคาจริงๆ!

หลังจากไถ่ตัวพลหอกกลับไปด้วย หลัวอวี่ก็ทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำ นี่ยังไม่จบแค่นี้หรอกนะ เขายังนำเสื้อผ้าที่เพิ่งยึดมาจากคนพวกนี้ไปประมูลในตลาดอีกด้วย!

ช่องแชทโลก (ไม่ระบุตัวตน): "ชุดหนังสัตว์ที่เพิ่งถอดมาจากสาวงามแดนเถื่อน กลิ่นหอมกรุ่นอุ่นๆ วางขายในโรงประมูลแล้วจ้า! รีบไปสอยกันให้ไว!"

"จริงดิ? ลูกพี่ นี่นายโดนชนเผ่าบุกโจมตีมางั้นเหรอ?"

"ให้ตายสิ สาวงามแดนเถื่อนเสร็จนายไปแล้วใช่ไหม? สารภาพมาซะดีๆ"

"ลูกพี่ ขอยกทรัพย์สินทั้งหมดที่มี 2,000 เหรียญเงิน แลกสาวงามแดนเถื่อนมาให้ฉันได้ไหม?"

"ฉันให้ 3,000 เลย กดตกลงซื้อขายกับฉันที"

พวกชายโสดต่างก็ไม่ได้เห็นผู้หญิงมานานแล้ว อย่าว่าแต่สาวงามเลย แม้แต่สัตว์ตัวเมียยังหายาก มิน่าล่ะถึงได้หิวโหยกันขนาดนี้

หลัวอวี่แอบหัวเราะอยู่ในใจ ในไม่ช้า ชุดหนังสัตว์ที่ตั้งราคาไว้ที่ 500 เหรียญเงินก็ถูกซื้อไปทันที เสื้อผ้าจิปาถะอื่นๆ ก็ขายได้อีก 1,000 เหรียญเงิน ซึ่งก็นับว่าน่าพอใจแล้ว

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ท้องฟ้าก็เริ่มมืดครึ้ม หลังจากหลัวอวี่ทานอาหารเย็น เขาก็ลงไปนอนแช่ตัวในอ่างอาบน้ำอย่างสบายอารมณ์และเริ่มจับจ่ายใช้สอย

【คุณได้ทำการสั่งซื้อ ทักษะความชำนาญหอก ราคา 50,000 เหรียญเงิน】

【คุณได้ทำการสั่งซื้อ ทักษะความชำนาญธนู ราคา 50,000 เหรียญเงิน】

เงินหนึ่งแสนเหรียญเงินหายวับไปในพริบตา แสงสว่างวาบขึ้นรอบตัวหลัวอวี่ พร้อมกับความรู้มากมายที่หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขา

ความปีติยินดีฉายชัดในดวงตา เขาพยักหน้ากับตัวเอง "ที่แท้ก็ต้องออกแรงแบบนี้นี่เอง มิน่าล่ะที่ฉันขว้างไปก่อนหน้านี้มันถึงไม่หมุน"

เงินหนึ่งแสนเหรียญเงินถูกใช้จนหมดเกลี้ยงในพริบตา เขาลองตรวจสอบเงินเก็บที่เหลือ: 18,000 เหรียญเงิน ซึ่งก็ถือว่าเพียงพอแล้ว

ตลอดสามวันหลังจากนั้น ภายในอาณาเขตสงบสุขไร้เหตุการณ์ใดๆ หลัวอวี่ไม่ได้นำนมพิเศษออกมาล่อเป้าการโจมตีอีก นอกจากการใช้คริติคอลร้อยเท่าในการขุดแร่วันละครั้งแล้ว เวลาส่วนใหญ่ที่เหลือเขาล้วนทุ่มเทให้กับการฝึกฝนหอกและธนู

ตอนนี้ทักษะการยิงของเขาพัฒนามาถึงระดับ LV5 แล้ว และด้วยทักษะความชำนาญหอกและธนู ทำให้เขาได้รับโบนัสความแม่นยำและพลังทำลายล้างเมื่อใช้อาวุธทั้งสองชนิดนี้ ราวกับว่าเขาเป็นยอดฝีมือที่เชี่ยวชาญทักษะเฉพาะตัวไปแล้ว

ในทางกลับกัน แม้ว่าการขุดแร่ทั้งสามครั้งจะไม่ทำให้เกิดคริติคอลร้อยเท่าสำหรับแร่หายากอีก แต่การถล่มลงมาของหินจุดดำจำนวนมหาศาลก็ไปกระตุ้นให้เกิดการโจมตีจากหนอนขุดดินอีกครั้ง

จนถึงตอนนี้ จำนวนหนอนขุดดินของหลัวอวี่ก็เพิ่มขึ้นเป็น 10 ตัวแล้ว หนอนขุดดินสิบตัวทำงานขุดแร่อย่างต่อเนื่อง ผลิตหินจุดดำจำนวนมากออกมาทุกวัน ทำให้เขาไม่ต้องเสียเวลาลงไปขุดแร่เองอีกต่อไป

ผ่านไปสามวัน จำนวนอิฐหินก็สะสมมาได้ถึง 250,000 ก้อน อีกเพียงก้าวเดียวก็จะถึงเป้าหมายการสร้างวิลล่าหลังใหญ่แล้ว

บ่ายวันนี้ หลัวอวี่ยืนอยู่บนหอสังเกตการณ์ริมทะเลสาบ สายตาอันเฉียบคมจับจ้องไปที่ผิวน้ำ มือของเขากระชับหอกเหล็กไว้แน่น เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีอันรุนแรงดุจสายฟ้าฟาดในทุกเมื่อ

หอกเหล็กเล่มนี้ได้รับการดัดแปลงโดยเขาแล้ว ตอนนี้มันมีตะขอเกี่ยวเพิ่มขึ้นมาอีกสองอัน ทำให้มันดูน่าเกรงขามมากยิ่งขึ้น

บนท้องฟ้า แมลงเต่าทองเกราะเงินบินโฉบไปมาพร้อมกับถือถังไม้ที่บรรจุนมพิเศษเอาไว้ เพื่อล่อให้เจ้าปลาดำยักษ์กระโจนขึ้นมา

หลังจากรอคอยมาประมาณสิบนาที ระลอกคลื่นก็ปรากฏขึ้นบนผิวน้ำที่สงบนิ่ง หลัวอวี่มองเห็นเงาดำทะมึนโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาได้อย่างชัดเจน!

ดูเหมือนว่ากลิ่นหอมของนมพิเศษจะเกินต้านทานสำหรับมัน!

"ตู้ม!"

น้ำสาดกระจาย เจ้าปลาดำยักษ์กระโจนขึ้นจากน้ำ อ้าปากกว้างหมายจะงับแมลงเต่าทองเกราะเงิน!

ตอนนี้แหละ!

ดวงตาของหลัวอวี่หรี่ลง เขารวบรวมพละกำลังทั้งหมดแล้วขว้างหอกเหล็กออกไป!

【เปิดใช้งานคริติคอลร้อยเท่า】

เสียงหวีดหวิวของหอกที่พุ่งแหวกอากาศในครั้งนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก มันไม่เพียงแต่รวดเร็ว แต่ยังหมุนควงสว่านด้วยความเร็วสูง ทำให้พลังทำลายล้างของมันเหนือจินตนาการ

ในขณะเดียวกัน ปลายหอกเหล็กก็ถูกพันธนาการไว้ด้วยเชือกที่ถักทอจากเถาวัลย์ ส่วนปลายอีกด้านหนึ่งผูกติดไว้กับหอสังเกตการณ์!

"ฟุ่บ!"

ภายใต้พลังโจมตีที่เพิ่มขึ้นจากคริติคอลร้อยเท่า หอกเหล็กแทบจะกลายเป็นลำแสงสีดำที่หมุนควงสว่านพุ่งทะลวงเข้าใส่เจ้าปลาดำยักษ์ วินาทีต่อมา เสียงดังสาดกระเซ็นก็ดังขึ้นพร้อมกับกลุ่มหมอกเลือดที่ระเบิดออกมาจากร่างของมัน!

เกล็ดปลากระเด็นปลิวว่อน หมอกเลือดฟุ้งกระจาย จากนั้น สิ่งที่เหลือเชื่อก็เกิดขึ้น หอกเหล็กทะลวงผ่านร่างอันกำยำของปลาดำยักษ์ ทะลุออกไปอีกด้านหนึ่ง และพุ่งกระแทกเข้ากับผิวน้ำดังสนั่น!

"โฮก!"

เจ้าปลาดำยักษ์ส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา ร่างอันมหึมาของมันร่วงหล่นลงสู่น้ำอย่างแข็งทื่อ ท่ามกลางเกลียวคลื่นที่แตกกระจาย มันเริ่มดิ้นพล่านและต่อสู้ดิ้นรนอย่างรุนแรง ดึงเชือกเถาวัลย์จนตึงเปรี๊ยะในพริบตา!

หอสังเกตการณ์เริ่มสั่นคลอนอย่างน่าหวาดเสียวในทันที ซึ่งนี่ก็อยู่ในความคาดหมายของหลัวอวี่อยู่แล้ว เขากระโดดลงมาจากหอสังเกตการณ์ความสูงสิบเมตรโดยไม่ลังเล ตั้งใจจะจัดการกับเจ้าปลาดำยักษ์ตัวนี้ให้สิ้นซากก่อนที่หอสังเกตการณ์จะพังทลายลงมา!

"ตายซะเถอะ!"

เมื่อลงมายืนบนพื้น เขาก็คว้าหอกที่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้วขว้างออกไปอย่างสุดแรง!

"ฟุ่บ!"

หอกหมุนควงสว่านพุ่งแหวกอากาศ แม้จะไม่มีเสียงลมหวีดหวิวอันน่าสะพรึงกลัวจากคริติคอลร้อยเท่า แต่พลังทำลายล้างของมันก็ไม่อาจเทียบได้ หอกพุ่งเสียบเข้าที่ร่างอันสั่นเทาของปลาดำยักษ์อย่างแม่นยำ

หอกที่หมุนด้วยความเร็วสูงเปรียบเสมือนระเบิดลูกย่อมๆ มันระเบิดหมอกเลือดให้ฟุ้งกระจายออกจากร่างของปลาดำยักษ์โดยตรง!

"เอาอีก!"

หอกแล้วหอกเล่าถูกขว้างออกไปอย่างต่อเนื่อง แต่ละเล่มล้วนทิ่มแทงเข้าที่เนื้อของปลาดำยักษ์อย่างแม่นยำราวกับจับวาง!

"ปัง ปัง ปัง!"

หมอกเลือดระเบิดออกอย่างต่อเนื่อง การดิ้นรนของปลาดำยักษ์ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น หอสังเกตการณ์เอียงกระเท่เร่ไปหมดแล้ว ขืนโดนกระแทกอีกสักสองทีก็คงพังครืนลงมาเป็นแน่