บทที่ 21 ฉู่เทียนเก๋อผู้ขยันขันแข็ง, กรมหกประตูผู้มีประสิทธิภาพไร้เทียมทาน!

หวังหลานส่งฉู่เทียนเก๋อและคณะถึงประตู รอจนพวกเขาหายลับไปในความมืดจึงค่อยโล่งใจ

แม้คืนนี้จะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันมากมาย แต่ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

"ท่านผู้เป็นนาย ดูเหมือนท่านฉู่จะแตกต่างจากคนอื่นในกรมหกประตู" ผู้ดูแลที่ยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้น

หวังหลานพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่ เขาแตกต่างจากคนอื่นในกรมหกประตูจริงๆ"

ประสบการณ์การค้าขายหลายปีทำให้หวังหลานมีความชำนาญในการอ่านคน

แม้จะได้พบกันเพียงวันเดียว แต่เขาก็รู้สึกได้ว่าฉู่เทียนเก๋อไม่มีความหยิ่งยโสและอวดดีเหมือนที่คนกรมหกประตูมักจะเป็น

ในฐานะทหารองครักษ์ของฮ่องเต้ กรมหกประตูมีสถานะสูงส่ง มักจะทำตัวหยิ่งผยอง ละเมิดกฎหมาย จนมีชื่อเสียงในทางเสื่อมเสียและเป็นที่หวาดกลัวของประชาชน

แต่ความมีน้ำใจและอัธยาศัยดีของฉู่เทียนเก๋อทำให้หวังหลานรู้สึกประทับใจเป็นพิเศษ

"ภารกิจครั้งนี้ช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ" เกาเหยียนอดที่จะเอ่ยขึ้นระหว่างเดินทางกลับกรมหกประตูไม่ได้

"จริงอย่างที่ท่านว่า ใครจะคาดคิดได้เล่า?" ชิวเฟยหรานพยักหน้าเห็นด้วย "ใครจะคิดว่าโจรลักพาสตรีที่แท้จริงมีสองคน หากไม่ใช่เพราะท่านผู้บังคับบัญชาหยั่งรู้แผนการของพวกมันได้ทันท่วงที ภารกิจของพวกเราคงล้มเหลวไปแล้ว"

"ท่านผู้บังคับบัญชามีความคิดอันแหลมคม สังเกตเห็นทุกรายละเอียด ความเคารพนับถือของข้าที่มีต่อท่านนั้นเปรียบดั่งสายน้ำที่ไหลไม่ขาดสาย ไม่มีวันสิ้นสุด"

คำพูดของชิวเฟยหรานเต็มไปด้วยความเคารพ

เกาเหยียนได้ยินดังนั้นก็รู้สึกใจหาย คิดว่าแย่แล้ว

แย่ละ ประจบช้าไปหนึ่งก้าว

ไอ้หมอนี่ ไม่เล่นตามกติกาเลยนะ

ดังนั้นเขาจึงรีบแสดงความเคารพต่อฉู่เทียนเก๋อบ้าง "ท่านผู้บังคับบัญชาช่างเฉลียวฉลาดและเด็ดเดี่ยว ตัดสินคดีประหนึ่งเทพเจ้า ผู้ที่สามารถหยั่งรู้แผนการอันแยบยลเช่นนี้ได้ หาได้ยากยิ่งในใต้หล้า"

มุมปากของฉู่เทียนเก๋อกระตุกเล็กน้อย แววตาฉายแววจนใจ

ลูกน้องทั้งสองคนนี้ คงไม่ได้เป็นโรคประหลาดอะไรขึ้นมาหรอกนะ?

แค่จับโจรลักพาสตรีได้ ก็ยกย่องว่าเฉลียวฉลาดและเด็ดเดี่ยว ตัดสินคดีเหมือนเทพเจ้า?

ตามตรรกะนี้ พวกยอดฝีมือในกรมหกประตูอย่างหัวหน้านายพรานทองและหัวหน้านายพรานเงินก็คงจะเป็นยอดนักสืบทั้งหมดน่ะสิ?

หากตัดพวกที่ได้ตำแหน่งหัวหน้านายพรานทองและหัวหน้านายพรานเงินจากเส้นสายและพื้นเพออกสามส่วน ที่เหลือเจ็ดส่วนล้วนเลื่อนตำแหน่งด้วยความสามารถจริงๆ

พวกเขาแก้คดีได้มากกว่าฉู่เทียนเก๋อหลายเท่านัก

"พอเถอะ อย่าพูดอีกเลย" ฉู่เทียนเก๋อโบกมือ พูดว่า "แม้สิ่งที่พวกเจ้าพูดจะเป็นความจริง แต่คำพูดเหล่านี้ไม่ควรพูดออกมาดังๆ ให้คนอื่นรู้จะส่งผลเสีย"

เกาเหยียนและชิวเฟยหรานชะงักงัน สมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ

แต่เดิมคิดว่าท่านผู้บังคับบัญชาไม่ชอบการประจบ

ไม่คิดว่าจะมีการพลิกผันอย่างกะทันหัน เกือบทำให้พวกเขารับมือไม่ทัน

เมื่อกลับถึงกรมหกประตู นายพรานเวรยามที่เห็นฉู่เทียนเก๋อกลับมาก็เรียกด้วยความเคารพ "ท่านฉู่"

เมื่อเห็นนักโทษสองคน คนหนึ่งตาย อีกคนบาดเจ็บ นักรบก็รู้สึกประหลาดใจ "ท่านฉู่ ประสิทธิภาพของท่านสูงเกินไปแล้วกระมัง?"

"ออกเดินทางตอนเช้า กลับมาตอนค่ำก็จับโจรลักพาสตรีได้แล้ว?"

"ท่านทำเช่นนี้ กรมอาญาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?"

ข่าวที่ฉู่เทียนเก๋อนำกำลังไปจับโจรลักพาสตรีได้แพร่สะพัดไปทั่วกรมหกประตู

เพราะเรื่องนี้ได้สร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้บังคับบัญชาระดับสูง ใครจับโจรลักพาสตรีได้ก็จะได้ความชอบใหญ่

นี่เป็นรางวัลก้อนโตที่ใครๆ ก็อยากได้ ไม่รู้ว่ามีหัวหน้านายพรานเงินกี่คนที่แอบจ้องอยู่

แต่สุดท้าย เนื้อชิ้นโตนี้กลับตกไปอยู่ในมือของฉู่เทียนเก๋อ หัวหน้านายพรานทองแดงคนนี้

ด้วยเหตุนี้ จึงมีคนไม่น้อยที่แอบรอดูความล้มเหลวของฉู่เทียนเก๋อ หวังว่าภารกิจของเขาจะล้มเหลว

แต่เกินความคาดหมายของทุกคน ฉู่เทียนเก๋อทำงานรวดเร็ว ใช้เวลาเพียงวันเดียวก็จับโจรลักพาสตรีได้ ทั้งยังจับได้ถึงสองคนในคราวเดียว

ฉู่เทียนเก๋อยิ้มให้นักรบ "โจรลักพาสตรีผู้นั้นแม้จะมีพละกำลังน้อยแต่กลับหยิ่งผยองเหลือเกิน คนเช่นนี้หากไม่กำจัด ก็ผิดต่อหลักธรรมชาติ"

"บัดนี้ถูกจับได้แล้ว ก็คงเป็นเพราะกฎแห่งกรรม การตอบแทนย่อมมีจริง"

นักรบตอบอย่างนอบน้อม "ท่านฉู่พูดถูกต้องแล้ว ข้าน้อยขอแสดงความยินดีกับท่านที่สร้างผลงานใหม่ อนาคตของท่านสดใสดั่งแพรไหม"

ฉู่เทียนเก๋อยิ้มพลางโบกมือ "ขอบคุณสำหรับคำอวยพร"

พูดจบก็นำลูกน้องเดินเข้าไปในกรมหกประตู

แม้จะใกล้ยามจื่อแล้ว แต่ภายในกรมหกประตูยังคงสว่างไสวด้วยแสงโคม

มองดูเงาร่างของฉู่เทียนเก๋อ เหล่านักรบต่างมีแววตาอิจฉา

พวกเขาเข้าใจดีว่า หลังจากรายงานความดีความชอบครั้งนี้ ฉู่เทียนเก๋อจะได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้านายพรานเงิน

เข้ากรมหกประตูมาเพียงเดือนเดียว ฉู่เทียนเก๋อก็มีโอกาสที่จะได้เป็นหัวหน้านายพรานเงิน

ส่วนพวกเขา อยู่ในกรมหกประตูมาหลายปี จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นแค่นักรบ

ช่างเป็นความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน

"อย่าดูเลย บางคนพวกเราไม่อาจเทียบได้หรอก" นักรบคนหนึ่งถอนหายใจ

"หากไม่มีความสามารถ แม้โอกาสจะอยู่ตรงหน้าก็คว้าไว้ไม่ได้" นักรบอีกคนส่ายหน้าอย่างจนใจ

แม้ฉู่เทียนเก๋อจะอายุน้อย ประสบการณ์ยังน้อย แต่ผลงานของเขานั้นเป็นของจริง

ฉู่เทียนเก๋อมีความสามารถ อายุยังน้อยก็ก้าวขึ้นสู่ขั้นก่อนสวรรค์ได้แล้ว ทำให้เหล่านักรบระดับล่างยอมรับด้วยความจริงใจ

...

หลังจากนำตัวโจรลักพาสตรีไปขังไว้ในคุกหลวงแล้ว ฉู่เทียนเก๋อก็กลับบ้าน

ทันทีที่เข้าประตู ฉู่เทียนเก๋อก็เปิดใช้งานระบบ

"นายท่าน ต้องการรับรางวัลเดี๋ยวนี้หรือไม่"

"รับ"

"ติ๊ง! ตรวจพบว่าเจ้าภาพได้ทำภารกิจจับโจรลักพาสตรีสำเร็จแล้ว ได้รับดาบพิศวงเดือนวิญญาณ กำลังมอบรางวัล... มอบรางวัลเสร็จสิ้น"

แสงสีทองสาดลงมา ดาบยาวพร้อมฝักปรากฏในมือของฉู่เทียนเก๋อ

พร้อมกับเสียงดาบถูกชักออกจากฝัก ดาบเล่มนี้แผ่ความเย็นยะเยือกจนสัมผัสได้ ปล่อยไอเย็นที่มองไม่เห็นออกมา

เมื่อดาบพิศวงเดือนวิญญาณถูกชักออกจากฝัก อุณหภูมิภายในห้องก็ลดลงฉับพลัน

ดาบพิศวงเดือนวิญญาณถูกหลอมขึ้นจาก 'หมอกใส' หนึ่งในหินศักดิ์สิทธิ์สี่ชนิด เป็นวัตถุที่เย็นที่สุดในใต้หล้า

ดาบออกจากฝักต้องเห็นเลือด ฆ่าศัตรูไม่เห็นเลือด

เพราะเลือดยังไม่ทันกระเซ็น ก็แข็งตัวด้วยความเย็นของดาบเสียก่อน!

"ดาบวิเศษ!"

ฉู่เทียนเก๋อถือดาบกระโดดเข้าไปในลานบ้าน เริ่มฝึกชุดดาบทันที

ท่าดาบดูธรรมดา เป็นเพียงวิชาดาบสุนัขป่าไล่จันทราที่พบเห็นได้ทั่วไปในยุทธภพ ตามด้วยวิชาดาบเพลิงพิโรธ

แต่วิชาดาบธรรมดาสองชุดนี้กลับแสดงพลังอันน่าตะลึงในมือของฉู่เทียนเก๋อ

เห็นเพียงแสงดาบวูบวาบ เปลี่ยนแปลงคาดเดาไม่ได้

คมดาบฟันผ่าอากาศ ส่งเสียงหวีดหวิว กระแสพลังพุ่งทะยาน ราวกับทวนยาวหอกใหญ่ กวาดล้างศัตรูนับพัน

ในตอนนี้ ฉู่เทียนเก๋อยังไม่ได้ใช้พลังวิเศษในร่างกาย วิชาดาบที่แสดงออกมาเป็นเพียงการรวบรวมพลังรอการปลดปล่อย

หากใช้พลังภายใน ทุกครั้งที่ฟันดาบจะสร้างคลื่นพลังดาบยาวหลายจั้ง

ทำลายหินแตกเสาหักได้สบาย แม้แต่เรือนพักด้านหลังก็สามารถฟันให้พังทลายได้อย่างง่ายดาย!

ฉึ่ก ฉึ่ก ฉึ่ก!

เคร้ง!

เมื่อแสดงชุดดาบจบ ฉู่เทียนเก๋อก็เก็บดาบพิศวงเดือนวิญญาณเข้าฝัก

ในทันทีที่ดาบเข้าฝัก ไอเย็นรอบๆ ก็จางหายไปมาก

"สมกับเป็นอาวุธวิเศษที่ออกมาจากระบบ ช่างยอดเยี่ยมไร้เทียมทานในยุคนี้จริงๆ!"

ฉู่เทียนเก๋อกำดาบพิศวงเดือนวิญญาณไว้แน่น ไม่อยากปล่อยมือ

ไม่มียอดฝีมือคนใดในยุทธภพที่จะต้านทานความเย้ายวนของดาบพิศวงเดือนวิญญาณได้

คืนนั้นผ่านไปอย่างเงียบงัน รุ่งเช้าก็มาถึงอย่างแผ่วเบา

ฉู่เทียนเก๋อเดินทางไปรายงานตัวที่กรมหกประตูเหมือนทุกวัน มือถือซาลาเปาร้อนๆ อย่างสบายอารมณ์

แตกต่างจากวันก่อนๆ ตรงที่กระบี่เมฆาคำรามอันเป็นเครื่องหมายที่เอวของเขา ได้ถูกเปลี่ยนเป็นดาบพิศวงเดือนวิญญาณในตำนานแล้ว

ชุดคลื่นมรกตและกระบี่เมฆาคำรามคือสัญลักษณ์แสดงตัวตนของกรมหกประตู แต่กรมหกประตูไม่ได้บังคับว่าสมาชิกทุกคนต้องสวมชุดคลื่นมรกตและพกกระบี่เมฆาคำราม

ชุดคลื่นมรกตยังผ่อนปรนได้ แต่กระบี่เมฆาคำรามนั้นต่างออกไป

เพราะทุกคนมีแนวทางการฝึกวิชายุทธ์ที่แตกต่างกัน บางคนชำนาญหมัดและฝ่ามือ บางคนเชี่ยวชาญวิถีกระบี่

(จบบท)