บทที่ 26: พนักพิงเปื้อนฮ่องกงฟุต เบาะแสปาใส่หน้ามีแต่เรื่องเท้าทั้งนั้น

"นี่ พี่ห่าว มีอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะ อย่าเงียบแบบนี้สิ!"

"ใช่ๆ พวกเราอยากรู้ข้อมูลเด็ดๆ แล้วนะ!"

"ทักษะความเข้าใจพวกนายแย่ขนาดนั้นเลยหรือไง? ดูสีหน้าพี่ห่าวสิ ยังต้องให้เขาพูดอะไรอีกเหรอ?"

ภายในห้องไลฟ์สด ผู้ชมเริ่มร้อนใจขึ้นเรื่อยๆ นี่มันปาไปเกือบชั่วโมงแล้วนะ!

การเคลื่อนไหวของเขาไม่เพียงแต่จะไม่เร็วขึ้น แต่กลับช้าลงกว่าเดิมเสียอีก!

เหล่าเหลียงถึงกับลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสาย แล้วเดินวนไปวนมาด้วยความกระวนกระวาย

"พี่ห่าว มีอะไรก็พูดมาเถอะ ผมรับไหว!"

เขาอดไม่ได้ที่จะเร่งเร้า

"ของอร่อยต้องใจเย็นๆ!"

เหล่าเหลียง "..."

ผมแค่กลัวว่ามันจะไม่ใช่ของอร่อย แต่เป็นข่าวร้ายน่ะสิ!

อันที่จริง ฉินห่าวไม่ได้อยากจะเยิ่นเย้อเลย แต่เหตุผลหลักเป็นเพราะบนพรมผืนนี้มีข้อมูลเยอะเกินไปต่างหาก!

แถมยังสะเปะสะปะไปหมด ทำให้เขาต้องคอยสกัดข้อมูลที่เป็นประโยชน์ออกจากข้อมูลของระบบ!

"พรมทางเดิน: เส้นผมมนุษย์ ขนหน้าแข้ง เมลานิน นี่คือขนหน้าแข้งที่ค่อนข้างเปราะบาง!"

"พรมทางเดิน: เส้นผมหยิก เมลานิน น้ำยาทำความสะอาด นี่คือเส้นผมที่ค่อนข้างหยาบ แข็งแรง เป็นไปได้สูงว่ามาจากคนผมหยักศกตามธรรมชาติ!"

ดวงตาของฉินห่าวเป็นประกาย แต่เขาไม่ได้ยื่นมือไปหยิบมันขึ้นมาตรงๆ

มาถึงจุดนี้ ข้อมูลส่วนใหญ่บนพรมทั้งผืนก็พอจะทราบได้แล้ว

แต่เขายังทำความสะอาดไม่ทั่วถึงเลย!

ข้อมูลสำคัญถูกเขาเก็บรักษาไว้อย่างดี!

จากนั้นเขาก็หันไปทำความสะอาดด้านหลังของเบาะคนขับ!

ทันทีที่เครื่องทำความสะอาดแบบซักแห้งสัมผัสลงไป ข้อความจำนวนมากก็เด้งขึ้นมา!

ความหนาแน่นของข้อมูลแทบจะพอๆ กับพรมทางเดินเลยทีเดียว!

"พนักพิงเบาะ: รอยเท้าไซซ์ 37 รอยพื้นรองเท้าส้นสูงไซซ์ 37 เซลล์ผิวหนังชั้นนอก เหงื่อมนุษย์ เซลล์ผิวหนังเท้า ยาทาเล็บ น้ำหอมชาแนล"

"ประเมินรอยเท้าและรูปทรงเท้า!"

"จากการวิวัฒนาการของมนุษย์ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ขนาดรองเท้าและรูปทรงเท้าที่ค่อนข้างสมบูรณ์แบบเช่นนี้อาจถูกเรียกว่า 'เท้าหยก' แต่มันก็อาจทำให้พนักพิงเบาะเปื้อนฮ่องกงฟุตได้เช่นกัน โปรดให้โฮสต์ระมัดระวัง!"

ฉินห่าว "..."

ระบบบ้าไปแล้วหรือไง!

เขาแทบจะโมโหระบบจนตายอยู่แล้ว!

ระบบสุดยอดขนาดนี้ ทำไมถึงชอบสรุปอะไรประหลาดๆ ออกมาได้ตลอดเลยนะ?

ในขณะที่ฉินห่าวกำลังรู้สึกว่ามันไร้สาระ ทันใดนั้น ข้อมูลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอีกครั้ง!

"รอยเท้าผู้หญิงไซซ์ 36 เหงื่อ เซลล์ผิวหนังเท้า ยาทาเล็บ น้ำหอมแบรนด์บุลการี รอยเท้าค่อนข้างลึก บ่งบอกถึงอาการเจ็บป่วย!"

"ประเมินเบื้องต้น: เท้าไซซ์ 36 นี้มีอาการเล็บขบเล็กน้อย การใช้ยาทาเล็บและผลิตภัณฑ์ในทำนองเดียวกันอย่างต่อเนื่องอาจทำให้อาการเล็บขบรุนแรงขึ้น โปรดไปพบแพทย์โดยด่วน!"

ฉินห่าว "???"

เมื่อมองดูข้อมูลนี้ เขาก็ถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย ตอนนี้แทบจะมั่นใจได้แล้วว่าไซซ์ 37 เป็นของภรรยาเหล่าเหลียง

แล้วรอยเท้าไซซ์ 36 นี่มันคืออะไรกันล่ะ?

เพื่อนสนิทของภรรยาเหล่าเหลียงงั้นเหรอ?

สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาทำความสะอาดเบาะหลังเกือบจะเสร็จหมดแล้ว แต่ก็ยังไม่พบข้อมูลที่ชี้ชัดว่าเป็นของผู้ชายเลย

ทว่าร่องรอยที่สะเปะสะปะพวกนี้กลับทำให้ฉินห่าวสงสัยว่าเขาพลาดอะไรไปหรือเปล่า?

หรือว่าระบบจะไม่ได้แสดงขึ้นมา?

"เหล่าเหลียง ภรรยาคุณใส่รองเท้าไซซ์ 37 หรือเปล่าครับ?"

ฉินห่าวถอยออกมาจากเบาะหลังแล้วเอ่ยถามอย่างครุ่นคิด

ทันทีที่เขาพูดจบ ห้องไลฟ์สดที่กำลังคึกคักและเหล่าเหลียงที่กำลังกระวนกระวายก็ชะงักไปทันที ทุกสายตาจ้องมองมาที่ฉินห่าวอย่างใจจดใจจ่อ

"คุณรู้ได้ยังไง?"

เหล่าเหลียงมองเขา ทั้งสายตาและน้ำเสียงดูแปลกประหลาดมาก

"ไร้สาระ ผมทำงานอะไรล่ะ? ผมเป็นมืออาชีพนะเข้าใจไหม? มีรอยเท้าผู้หญิงอยู่ด้านหลังเบาะคนขับนี่ไง จะดูไม่ออกได้ยังไง?"

ฉินห่าวกลอกตา

ทว่าเมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเหล่าเหลียงก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

"คุณแน่ใจเหรอ?"

"แน่นอนครับ!"

ฉินห่าวพยักหน้ายืนยัน เรื่องอื่นเขาอาจจะไม่แน่ใจ แต่รอยเท้าสองไซซ์ที่ต่างกันขนาดนี้ เขาจะไม่มั่นใจได้ยังไง?

เหล่าเหลียงดูราวกับคนสติหลุด ดวงตาเหม่อลอย ไม่รู้ว่ากำลังมองอะไรอยู่ และเอาแต่พึมพำกับตัวเอง

ฉินห่าวขยับเข้าไปใกล้ๆ ถึงได้ยินชัดเจน

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด ปกติผมเป็นคนขับรถคันนี้ ภรรยาผมมักจะนั่งเบาะหน้า นานๆ ทีถึงจะนั่งเบาะหลัง แต่เธอไม่เคยถอดรองเท้าเลย ภรรยาผมห่วงภาพลักษณ์เรื่องนี้จะตายไป!"

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!"

ผู้ชม "!!!"

"ฮี่ๆๆ ฉันรู้แล้ว แต่ฉันไม่บอกหรอก!"

"ถอดรองเท้าเบาะหลังแล้วมันผิดตรงไหน? รถก็รถตัวเอง จะนั่งยังไงก็ได้ปะ!"

"ใช่เลย ไม่ว่าจะท่า 'มังกรคู่ผงาดฟ้า' หรือ 'ประทัดแตก' ก็ทำได้สบายมาก!"

ภายในห้องไลฟ์สด สีหน้าของผู้ชมเริ่มดูแปลกประหลาดมาก!

"พี่ชาย ตอนนี้มีข่าวดีกับข่าวร้าย พี่อยากฟังข่าวไหนก่อน?"

ฉินห่าวตบไหล่เหล่าเหลียงเบาๆ เพื่อเป็นการปลอบใจ

"ข่าวดี!"

เห็นได้ชัดว่าเหล่าเหลียงยังคงรักภรรยาของเขามาก เขาตอบกลับทันควันราวกับกำลังคว้าเชือกช่วยชีวิตเอาไว้

"จนถึงตอนนี้ เบาะแสและรายละเอียดทั้งหมดที่ผมเจอ ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าซ้อมีปัญหาเรื่องชู้สาวนะครับ!"

"ฟู่!"

เหล่าเหลียงพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียดด้วยความโล่งอก!

"แต่ว่า..."

หัวใจของเหล่าเหลียงหล่นวูบในทันที

"แต่ข่าวร้ายก็คือ ผมพบคราบของเหลวจากกระเพาะปัสสาวะตกค้างอยู่ในรถคุณน่ะสิ!"

เหล่าเหลียง "???"

ผู้ชม "???"

ตอนแรก พวกเขายังตั้งตัวไม่ติด เพราะศัพท์คำนี้มันดูหรูหราเกินไป!

แต่ไม่นานก็มีคนเก็ต!

"เชี่ย??"

"พระเจ้าช่วย!!"

"มิน่าล่ะพี่ห่าวถึงอั้นไว้นานไม่ยอมพูดอะไร ที่แท้ก็รอทิ้งระเบิดลูกใหญ่อยู่นี่เอง?"

ภายในห้องไลฟ์สด ผู้ชมต่างฮือฮากันขึ้นมาทันที!

"ติ้ง ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับคะแนนชื่อเสียง 500 คะแนน!"

"ติ้ง ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับคะแนนชื่อเสียง 1000 คะแนน!"

"ติ้ง..."

"เกินไปแล้ว!"

ผ่านไปครู่หนึ่ง เหล่าเหลียงถึงได้สติ ใบหน้าของเขาแดงก่ำ เนื้อไขมันกระเพื่อมไปทั้งตัว!

"อย่าเพิ่งโมโหไปเลย อย่างน้อยผมก็ยังไม่เจอเบาะแสที่ชี้ชัดว่าภรรยาคุณมีปัญหาจริงๆ หรอกน่า!"

"นี่ยังต้องหาเบาะแสที่ชี้ชัดอะไรอีกเหรอ? เบาะแสมันแทบจะปาอัดหน้าผมอยู่แล้วเนี่ย!"

เหล่าเหลียงทรุดตัวลงนั่งยองๆ ชายวัยสามสิบสี่ปีเอามือปิดหน้าร้องไห้โฮออกมา

แต่ไม่มีใครหัวเราะเยาะเขาเลย หากไม่เคยเผชิญความทุกข์แบบคนอื่น ก็อย่าได้ริไปสอนให้เขาใจกว้าง!

ฉินห่าวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในเมื่อร่องรอยทั้งหมดอยู่เบาะหลัง แถมเขายังไม่เจอข้อมูลของผู้ชายโดยตรง... จู่ๆ ความคิดสุดแหวกแนวก็ผุดขึ้นมาในหัว!

"เหล่าเหลียง ซ้อเขามี..."

"อย่าเรียกเธอว่าซ้อ เธอไม่คู่ควร!"

ก่อนที่ฉินห่าวจะพูดจบ เหล่าเหลียงก็ตวาดสวนขึ้นมา

"เอ่อ ภรรยาคุณมีเพื่อนสนิทผู้หญิงที่ใส่รองเท้าไซซ์ 36 ไหม? แล้วก็ใช้น้ำหอมแบรนด์บุลการีหรือเปล่า?"

เหล่าเหลียง "..."

ผู้ชม "..."

จังหวะนี้ เหล่าเหลียงถึงกับลืมความโกรธไปชั่วขณะ และรู้สึกมึนงงขึ้นมาแทน!

คำว่าซ้อกับภรรยาคุณ มันต่างกันตรงไหนเนี่ย?

แน่นอนว่านั่นไม่ใช่ประเด็น สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ คุณเป็นถึงสายลับ ทำไมถึงชอบจ้องแต่เท้าคนอื่นนักล่ะ?

อุตส่าห์หามาตั้งนาน ไม่เจอเบาะแสอื่นเลย เจอแต่เรื่องเท้าใช่ไหม?

ต่อให้คุณจะมีรสนิยมแบบนั้น ก็ไม่ต้องเปิดเผยขนาดนี้ก็ได้มั้ง!