บทที่ 13 ตกลงตัวนิ่มมันพูดว่าอะไร? ช่องกฎหมาย!
บทที่ 13 ตกลงตัวนิ่มมันพูดว่าอะไร? ช่องกฎหมาย!
"พ่อคุณรู้ไหมเนี่ยว่าคุณมันลูกเทวดาขนาดนี้?"
ฉินห่าวถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เฉินเทียนปรายตามองเขา นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งโดยไม่พูดอะไร
เขารู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกินตอนนี้ อยากจะทำลายล้างทุกสิ่ง!
จู่ๆ เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมก่อนหน้านี้พ่อถึงบอกว่ารถคันนี้เสียจุกจิก ต้องซ่อมใหญ่
แต่พอมันจอดทิ้งไว้ที่บ้านหลายวัน เขาก็ไม่เห็นว่าจะมีการซ่อมใหญ่อะไร เลยไม่ได้ใส่ใจ
ที่สำคัญที่สุดคือ เขามาที่นี่เพื่อแฉฉินห่าว แน่นอนว่าเขาต้องวางมาดให้ดูดี เขาเป็นถึงนักสืบไซเบอร์ชื่อดังนะ จะให้ขับรถเต่าคันเดิมมาได้ยังไง?
หลังจากพิจารณาหลายๆ ปัจจัยแล้ว เขาก็เลยขับรถคันนี้มา
แต่ใครจะไปคิด... ว่าเขาจะพุ่งเข้าหาปากกระบอกปืนเต็มๆ!
"โธ่ พ่อ พ่อทำผมแสบมาก พ่อชนคนก็บอกมาตั้งแต่แรกสิ! ซ่อมใหญ่อะไรกัน พ่อบ้าไปแล้วเหรอ?!"
เฉินเทียนอดไม่ได้ที่จะตะโกนก้องอยู่ในใจ
พ่อของเฉิน: "???"
ในขณะที่เขากำลังสมเพชตัวเอง พวกตำรวจก็ไม่ได้อยู่เฉย พวกเขารีบติดต่อไปยังตำรวจในพื้นที่ตามที่อยู่ซึ่งเฉินเทียนให้ไว้ทันที
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาต้องควบคุมตัวอีกฝ่ายไว้ก่อน
เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายรู้ข่าวและหนีไปเสียก่อน
และถ้าเขาตั้งใจจะหนีจริงๆ เขาคงหนีไปตั้งแต่ตอนที่เฉินเทียนขับรถออกมาแล้วล่ะ
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวเลยว่าฉินห่าวกำลังไลฟ์สดอยู่หรือไม่
"ตกลงเฉินเทียนพูดว่าอะไรกันแน่? ทำไมพี่ห่าวถึงทำหน้าเหมือนไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี?"
"ตกลงเฉินเทียนพูดอะไร?"
"กาลครั้งหนึ่ง มีกระต่ายขาวตัวหนึ่งขุดหัวไชเท้าหัวใหญ่ขึ้นมาได้ ทันใดนั้น ก็มีตัวนิ่มโผล่มาแย่งหัวไชเท้าของกระต่ายขาวไป กระต่ายขาวโกรธจัดและพูดว่า 'แกทำอะไรน่ะ?' ตัวนิ่มตอบกลับมาประโยคหนึ่ง กระต่ายขาวก็อกแตกตายเลย!"
"สรุปว่าตัวนิ่มมันพูดว่าอะไรล่ะ?"
ในห้องไลฟ์สด ผู้ชมต่างเกาหัวด้วยความหงุดหงิด ถึงขั้นเริ่มสร้างความบันเทิงให้ตัวเองแล้ว!
แต่ถึงอย่างนั้น ยอดคนดูออนไลน์ก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย กลับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เสียด้วยซ้ำ!
ผู้ชมหน้าใหม่บางคนที่เพิ่งเข้ามาถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก!
เดี๋ยวนี้เขาไลฟ์สดกันแบบนี้แล้วเหรอ?
ปิดเสียง แล้วปล่อยให้คนดูสร้างความบันเทิงกันเองเนี่ยนะ?
"เอี๊ยด!"
ในตอนนั้นเอง เสียงเบรกก็ดังขึ้นต่อเนื่อง!
จากนั้น ทุกคนก็เห็นกลุ่มคนในชุดกาวน์สีขาวและชุดตำรวจสารพัดรูปแบบเดินจ้ำอ้าวเข้ามา
หลังจากพูดคุยกันสั้นๆ กลุ่มคนในชุดกาวน์ก็ตรงไปที่รถและเริ่มทำการตรวจสอบทันที!
ฉินห่าวมองดูด้วยความสนใจ
บอกตามตรง ฉากแบบนี้เขาเคยเห็นแต่ในซีรีส์ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นกับตาตัวเอง
"ขอโทษด้วยนะครับคุณฉิน ที่มารบกวนการทำธุรกิจของคุณ!"
หวังเฉากล่าวอย่างรู้สึกผิด "เพื่อให้แน่ใจว่าสถานที่เกิดเหตุและหลักฐานภายในรถจะไม่ได้รับความเสียหายไปมากกว่านี้ เราจึงต้องทำการตรวจสอบที่นี่ครับ!"
"แต่รับรองได้เลยครับว่าเราจะชดเชยให้คุณแน่นอน!"
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉินห่าวก็ยิ้มและโบกมือปัด "ไม่เป็นไรครับ ยังไงผมก็ไม่ค่อยมีลูกค้าอยู่แล้ว"
หวังเฉา: "..."
เขาลองคิดดูดีๆ เหมือนว่าตลอดทั้งเช้าจะมีลูกค้าแค่ไม่กี่คนเอง สิ่งที่เขาพูดก็ไม่ผิดหรอก
แต่ไม่มีลูกค้าแล้วยังยิ้มออกอีกเหรอเนี่ย?
จะบอกว่านายใจกว้าง หรือจะบอกว่านายปลงตกแล้วดีนะ?
...เฉินกั๋วเว่ย อายุสี่สิบหกปี ทำธุรกิจเล็กๆ ถึงจะไม่รวยล้นฟ้า แต่อย่างน้อยก็มีกินมีใช้ไม่ขาดมือ!
เขามีลูกชายคนหนึ่ง อายุยี่สิบต้นๆ ที่เอาการเอางานไม่ได้เรื่องเลย!
จริงๆ แล้วช่วงนี้เขากำลังคิดอยู่ว่าจะเริ่มปั้น 'แอคเคาท์' ใหม่ (ลูกอีกคน) ดีไหม!
ธุรกิจครอบครัวก็ไม่สนใจ ดึงดันจะไปเอาดีทางอินเทอร์เน็ต ถ้าทำแล้วรุ่งก็ว่าไปอย่าง แต่นี่ปลุกปั้นมาตั้งสองปีครึ่งกลับไม่เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง
"เหล่าเฉิน ช่วงสองสามวันนี้คุณเป็นอะไรไป? ฉันเห็นคุณดูเหม่อลอยนะ"
ภรรยาของเขาซึ่งถือโทรศัพท์มือถือไถดูวิดีโอสั้นถามด้วยความสงสัย
"เฮ้อ ก็เพราะลูกชายตัวดีของเรานั่นแหละ! เรียนก็ไม่ยอมเรียน ธุรกิจที่บ้านก็ไม่เหลียวแล วันๆ เอาแต่วุ่นวายอยู่กับไอ้อินเทอร์เน็ตนั่น!"
เฉินกั๋วเว่ยนอนราบบนโซฟา ส่ายหน้าอย่างหมดหนทาง
ถ้ามองใกล้ๆ จะเห็นรอยคล้ำใต้ตาชัดเจน บ่งบอกว่าเขาไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่มานานแล้ว
"ลูกหลานก็มีบุญพาวาสนาส่งของตัวเองแหละน่า อีกอย่างบ้านเราก็พอมีฐานะ ในเมืองเหลียวโจวอาจจะไม่เศรษฐีระดับร้อยล้านพันล้าน แต่อย่างน้อยก็มีกินมีใช้ไปตลอดชีวิต จะกังวลไปทำไมล่ะ?"
ผู้เป็นภรรยากลอกตาแล้วพูดช้าๆ "ด้วยนิสัยของเขา ฉันควรจะดีใจด้วยซ้ำที่เขาไม่ชอบทำธุรกิจ ไม่งั้นเงินของคุณอาจจะไม่พอให้เขาผลาญด้วยซ้ำ!"
"เขาว่ากันว่ายังไงนะ? อย่ากลัวพวกลูกเศรษฐีที่เอาแต่กินดื่มเที่ยวเล่น แต่จงกลัวพวกลูกเศรษฐีที่มีความทะเยอทะยาน!"
เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินกั๋วเว่ยแทบสำลัก!
นี่มันคำพูดแบบไหนกัน? คำพูดแบบไหนเนี่ย?
นี่ใช่สิ่งที่คนเป็นแม่ควรพูดเหรอ?
คุณเป็นแม่แท้ๆ ของเขาจริงดิ?
"เอ๊ะ?"
ทันใดนั้น หญิงสาวก็อุทานด้วยความประหลาดใจ ขยี้ตาตัวเอง และใบหน้าก็เต็มไปด้วยความดีใจ
"เหล่าเฉิน ดูสิ! คุณชอบบอกว่าลูกเราไม่ได้เรื่อง แต่ดูสิ เขาออกทีวีด้วยนะ!"
เฉินกั๋วเว่ยเบ้ปาก ไอ้เด็กนั่นน่ะเหรอออกทีวี?
ต่อให้ออกทีวี ก็คงไปออกช่องกฎหมายนู่นแหละ!
เขายืดคอไปดูอย่างรำคาญใจ
ทว่าเพียงแค่เหลือบมอง รูม่านตาของเฉินกั๋วเว่ยก็ขยายกว้างทันที!
เหงื่อเย็นเฉียบไหลอาบตั้งแต่หลังคอลงไปจนถึงหว่างขา!
ความตื่นตระหนกแผ่ซ่านไปทั่วร่าง!
เขามีความลับ ความลับที่เขาไม่เคยบอกใคร!
เมื่อสามวันก่อน เพราะเขาง่วงนอนมากบวกกับมัวแต่คิดเรื่องอนาคตของลูกชาย เขาเลยเหม่อ!
และเมื่อขับรถเหม่อลอยบนท้องถนน ผลลัพธ์ก็เดาได้ไม่ยาก!
เขาชนคน!
เขารีบลงจากรถไปดูทันที อีกฝ่ายหายใจรวยริน ดูแล้วคงไม่รอดแน่ๆ!
หลังจากตื่นตระหนกอยู่พักหนึ่ง เขาก็รีบตั้งสติ
ค่ารักษาพยาบาล ค่าชดเชย ค่าบำรุงขวัญ สารพัดค่าใช้จ่ายนี่มันจะฆ่าเขาชัดๆ!
เขาจึงมองดูรอบๆ บริเวณนั้นไม่มีกล้องวงจรปิด เขาจึงตัดสินใจทำในสิ่งที่ชาตินี้ไม่เคยกล้าแม้แต่จะคิด!
อำพรางศพ!
ภายใต้ความมืดมิดของยามค่ำคืน เขาจัดการทุกอย่างเรียบร้อย กลับบ้าน และล้างรถทั้งคันอย่างสะอาดหมดจด
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่กล้าขับรถคันนี้ออกไปไหน เหตุผลหลักคือความรู้สึกผิดและเพื่อหลีกเลี่ยงข้อสงสัย เขาจึงบอกที่บ้านว่ารถต้องซ่อมใหญ่ และห้ามใครแตะต้องชั่วคราว!
แต่เขาไม่คิดเลยว่าไอ้เด็กนั่นจะขับรถออกไปจริงๆ?
"เขาขับรถออกไปเหรอ?"
หลังจากเงียบไปนาน เฉินกั๋วเว่ยก็รวบรวมสติได้ ใบหน้าซีดเผือด น้ำเสียงสั่นเครือ
"ใช่สิ คุณบอกว่ารถต้องซ่อมใหญ่ แต่สองสามวันนี้คุณก็ยังไม่ได้ซ่อม แล้วมันก็ดูไม่มีปัญหาอะไรด้วย แถมลูกเราก็จำเป็นต้องใช้ เขาเลยขับออกไป คุณเป็นอะไรเนี่ย?"
ขณะที่พูด หญิงสาวก็สังเกตเห็นความผิดปกติของเฉินกั๋วเว่ย และขมวดคิ้วทันที
ถึงแม้สามีของเธอจะอายุมากแล้ว พละกำลังและความสามารถของร่างกายจะไม่เหมือนเมื่อก่อน และดูเหมือนจะไตพร่องไปบ้าง
แต่เขาคงไม่อ่อนแอถึงขนาดเหงื่อแตกพลั่กจากการนั่งเฉยๆ หรอกใช่ไหม?
อย่างไรก็ตาม เฉินกั๋วเว่ยไม่มีสติพอจะสนใจเรื่องพวกนั้นอีกต่อไป สายตาของเขาจับจ้องไปที่หน้าจอ โดยเฉพาะตอนที่เห็นตำรวจมาถึง ในใจเขามีเพียงสองคำเท่านั้น
จบเห่!
ลูกเทวดาเอ๊ย!
เขาไม่เคยเห็นใครเป็นลูกเทวดาขนาดนี้มาก่อนเลย!
เขาไม่รู้หรอกว่าลูกชายเขาจะได้ออกช่องกฎหมายไหม แต่เขาเดาว่าตัวเขาเองเนี่ยแหละที่น่าจะได้ออกแน่ๆ!