บทที่ 220 ข้อมูลใหม่: BMW ไฟไหม้ในเต็นท์รถ กับความเสียหายหลักสิบล้าน!  4

บทที่ 220 ข้อมูลใหม่: BMW ไฟไหม้ในเต็นท์รถ กับความเสียหายหลักสิบล้าน!  4

เมื่อเห็นจางป๋อเดินเข้ามา หลี่หมิงก็เอ่ยปากแซวเพื่อนรักทันที

"จู่ๆ บริษัทของเธอก็มีงานด่วนเข้ามาน่ะสิ ก็เลยต้องอยู่ทำโอที ช่างเธอเถอะ วันนี้ฉันจะได้ไม่มีคนมาคอยบ่นคอยจู้จี้ หูจะได้สงบสุขบ้าง"

จางป๋อยิ้มและตอบกลับหลี่หมิงอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะหันไปทักทายเจียงเทาและสวีลี่

"สวัสดีครับพี่เจียง พี่สะใภ้ นานๆ ทีไอ้เศรษฐีหลี่หมิงมันจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าวพวกเราสักที วันนี้พี่สองคนสั่งอาหารกันให้เต็มที่เลยนะครับ ไม่ต้องเกรงใจมัน"

เจียงเทาหัวเราะร่วน "ฮ่าๆๆ แน่นอนอยู่แล้ว นานๆ ทีหลี่หมิงมันจะยอมควักกระเป๋า เราต้องกินให้คุ้มซะหน่อย"

หลี่หมิงหัวเราะแล้วด่าสวนกลับไปว่า "ไอ้เวรจางป๋อ บ้านแกน่ะรวยกว่าบ้านฉันตั้งเยอะ รอให้ถึงคิวแกเป็นเจ้ามือเมื่อไหร่ คอยดูเถอะ ฉันจะสั่งให้แกกระเป๋าฉีกเลย"

หลังจากหัวเราะและหยอกล้อกันพอหอมปากหอมคอ ทั้งสี่คนก็นั่งลงและเริ่มสั่งอาหาร

รังนกน้ำใส, หูฉลามน้ำแดง, เป๋าฮื้อน้ำแดง, ปลิงทะเลตุ๋น, ไก่นึ่งเห็ดหอม;

ปลิงทะเลเจี๋ยนต้นหอม, เป๋าฮื้อราดซอสหอยนางรม, สตูผักรวมเห็ดหูหนูขาว, กุ้งผัดสองสี, และเป็ดย่าง

จางป๋อไม่ได้พูดเล่นเลยสักนิด เขาไม่มีความปรานีใดๆ เมื่อถึงเวลาต้องกะซวกกระเป๋าตังค์ของหลี่หมิง

เขาสั่งเมนูซิกเนเจอร์ของร้านอาหารตระกูลถานมาครบทั้งสิบอย่าง แถมยังตั้งชื่อเมนูเซตนี้ซะหรูหราว่า "สิบสมบูรณ์แบบ" จนหลี่หมิงต้องสบถด่าไม่หยุด

แต่ก็นั่นแหละ การด่าทอกันมันก็เป็นแค่สีสันและความสนุกสนานในหมู่เพื่อนฝูงเท่านั้น

ในเมื่อหลี่หมิงเป็นคนออกปากชวนทุกคนมาทานมื้อค่ำ เขาก็ไม่ได้ติดใจอะไรถ้าจางป๋อจะสั่งอาหารเพิ่มอีกสักสองสามอย่าง

ยิ่งไปกว่านั้น ร้านอาหารแห่งนี้ก็แตกต่างจากร้านอาหารทั่วๆ ไป เพราะที่นี่เน้นไปที่รสชาติและความวิจิตรบรรจงในการรังสรรค์เมนู มากกว่าจะเน้นปริมาณ

เป๋าฮื้อน้ำแดง เสิร์ฟมาแค่คนละหนึ่งตัว คู่กับบรอกโคลีชิ้นเล็กๆ

ปลิงทะเลตุ๋น ก็มีแค่ปลิงทะเลสีดำหนึ่งตัว คู่กับเก๋ากี้และไข่นกกระทาไม่กี่ฟอง

ไก่นึ่งเห็ดหอม ก็ตักเสิร์ฟมาให้แค่คนละชิ้นสองชิ้นเท่านั้น

ถึงแม้จะดูเหมือนว่าพวกเขาสั่งอาหารมาเยอะแยะมากมาย แต่มันก็ไม่ได้เยอะจนกินไม่หมด เพราะแต่ละจานเน้นให้ลิ้มรสชาติมากกว่าจะให้กินจนอิ่มจุก

ส่วนเครื่องดื่มสำหรับมื้อนี้ ก็มีทั้งเหมาไถหนึ่งขวด และไวน์แดงอีกหนึ่งขวด

ทั้งสามคน (เจียงเทา หลี่หมิง จางป๋อ) นั่งกินดื่มและพูดคุยกันอย่างถูกคอ ถึงแม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้มาร่วมโต๊ะอาหารด้วยกัน แต่พวกเขาก็เข้ากันได้เป็นอย่างดี และมีเรื่องให้คุยกันไม่รู้จักจบจักสิ้น

มื้อค่ำเริ่มต้นขึ้นในเวลาประมาณทุ่มตรง และลากยาวไปจนถึงสองทุ่มครึ่ง

ตอนที่หลี่หมิงเรียกเช็กบิล ค่าเสียหายทั้งหมดปาเข้าไป 5,000 กว่าหยวน ตกคนละพันกว่าหยวน ซึ่งก็ถือว่าไม่ได้แพงหูฉี่จนเกินไป

ก่อนหน้านี้ ตอนที่ตู้เต้าหมิงและตู้เอินหนานเชิญครอบครัวของเจียงเทาไปทานมื้อค่ำที่โรงแรม แกรนด์ โฮเทล ปักกิ่ง พวกเขาก็ได้ทานอาหารตระกูลถานเหมือนกัน

ในวันนั้น ค่าอาหารตกคนละ 1,500 กว่าหยวน แถมยังมีเซอร์วิสชาร์จอีก 15% ด้วย

เมื่อนำมาเปรียบเทียบกัน เจียงเทาก็ไม่เห็นว่ามันจะแตกต่างกันตรงไหน

ทั้งสี่คนบอกลากันที่หน้าร้านอาหาร หลี่หมิงและจางป๋อก็โบกแท็กซี่ไปท่องราตรีกันต่อที่ซานหลี่ถุน

ส่วนสวีลี่ก็รับหน้าที่ขับรถพาเจียงเทามุ่งหน้ากลับไปยังหมู่บ้านใหม่ไป๋เก๋อจวง

รถที่เพิ่งจะเอาไปคืนหมาดๆ กลับวนมาอยู่ในมือของเธออีกครั้ง ยิ่งคิดสวีลี่ก็ยิ่งรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ใจจริงๆ

"ที่รักคะ หลังจากที่ได้ร่วมโต๊ะกินข้าวกันคืนนี้ ฉันรู้สึกว่าหลี่หมิงก็เป็นคนดีใช้ได้เลยนะคะ คุณว่าเราลองแนะนำเขาให้พี่สามรู้จักดีไหมคะ?"

ขนาดตอนขับรถ สวีลี่ก็ยังไม่วายคิดจะสวมบทแม่สื่อหาคู่ให้น้องสะใภ้ของตัวเอง

เจียงเทาหัวเราะและส่ายหัว: "ผมว่าไม่น่าจะรอดหรอก ด้วยนิสัยห้าวๆ ของพี่สาม หลี่หมิงคงจะรับมือไม่ไหวหรอก"

"ไม่ลองแล้วจะรู้ได้ยังไงล่ะคะ! ตอนนี้พี่สามก็ถึงวัยที่ควรจะแต่งงานมีครอบครัวได้แล้วนะคะ ถึงเวลาที่ต้องเริ่มวางแผนชีวิตคู่ได้แล้ว"

"ในหมู่บ้าน เพื่อนร่วมชั้นของพี่สามเขาก็แต่งงานกันไปหมดแล้ว เหลือแค่เธอคนเดียวนี่แหละที่ยังโสดอยู่"

"ฉันได้ยินแม่บ่นให้ฟังว่า เพื่อนร่วมชั้นของเธอที่แต่งงานไปตั้งแต่เนิ่นๆ ตอนนี้ลูกสามเข้าไปแล้วนะคะ"

"ฮ่าๆ แล้วคุณคิดว่าถ้าพี่สามเป็นแม่คนแล้ว เธอจะมีสภาพเป็นยังไงล่ะ? แค่จินตนาการภาพเธออุ้มลูก ผมก็ขำจนท้องแข็งแล้ว"

เจียงเทาจินตนาการภาพพี่สามกำลังอุ้มเด็กทารก แล้วเขาก็หลุดขำออกมา

"คุณเป็นพี่ชายประสาอะไรเนี่ย ไปว่าน้องแบบนั้นได้ยังไง? การแต่งงานกับการมีลูกมันไม่เหมือนกันนะคะ! ทุกคนก็ต้องเริ่มต้นจากการเป็นแม่มือใหม่กันทั้งนั้นแหละ"

สวีลี่นึกย้อนไปถึงตอนที่พวกเขากลายเป็นพ่อแม่คนครั้งแรก แล้วรอยยิ้มหวานๆ ก็ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ

ตอนนั้น พอเห็นลูกสาวอึ พวกเขาก็ทำหน้าเหวอ ทำอะไรไม่ถูก แถมยังเหม็นจนแทบจะอ้วกแตกอ้วกแตนกันอยู่พักใหญ่

สองสามีภรรยาพูดคุยและหยอกล้อกันอย่างมีความสุข จนกระทั่งเวลาประมาณสี่ทุ่ม พวกเขาก็ขับรถมาถึงหมู่บ้าน

เมื่อขึ้นลิฟต์มาถึงห้อง ก็พบว่าไฟในห้องนั่งเล่นถูกปิดไปแล้ว เหลือเพียงแสงไฟสีเหลืองนวลจากหลอดไฟประดับที่ส่องสว่างอยู่รอบๆ

เมื่อเห็นลูกชายและลูกสะใภ้กลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย พ่อกับแม่ก็โล่งใจ และหลังจากพูดคุยกันสั้นๆ พวกท่านก็กลับเข้าไปนอนในห้อง

เมื่อเห็นพ่อกับแม่เข้าห้องไปแล้ว เจียงเทาก็ไม่รอช้า เขาจูงมือสวีลี่เดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำด้วยกันทันที

อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ของเป๋าฮื้อและปลิงทะเลที่พวกเขาทานเข้าไปในมื้อค่ำวันนี้ก็เป็นได้

จากปกติที่ใช้เวลาอาบน้ำแค่ยี่สิบนาที แต่วันนี้พวกเขากลับใช้เวลาลากยาวไปเป็นชั่วโมงกว่าจะอาบเสร็จ

พอกลับมาถึงเตียง สวีลี่ที่หมดเรี่ยวหมดแรงก็ผล็อยหลับไปในทันที

ส่วนเจียงเทาก็ยังคงทำหน้าที่เหมือนเช่นเคย นั่นคือการถ่างตารอจนถึงเที่ยงคืนเพื่อรอข้อมูลข่าวกรองรายวันอัปเดต

[ข้อมูลข่าวกรองประจำวัน 01]:

เมื่อวานนี้คุณได้มีปฏิสัมพันธ์กับ หลี่หมิง เจ้าของเต็นท์รถมือสองพรีเมียม และได้รับข้อมูลข่าวกรองดังต่อไปนี้—

ณ ลานจอดรถของเต็นท์รถมือสองของหลี่หมิง รถยนต์ไฟฟ้า BMW i3 คันใหม่เอี่ยม เพิ่งจะเกิดไฟฟ้าลัดวงจรและไฟลุกท่วมทั้งคันเมื่อสิบวินาทีที่แล้ว

หากคุณโทรไปแจ้งข่าวให้เขาทราบได้ทันท่วงที คุณจะสามารถช่วยให้หลี่หมิงรอดพ้นจากความเสียหายทางเศรษฐกิจมูลค่ากว่า 12,345,678 หยวนได้

และคุณจะได้รับซองแดงแทนคำขอบคุณมูลค่า 200,000 หยวนจากหลี่หมิง รวมไปถึงมิตรภาพอันแน่นแฟ้นและยั่งยืนจากเขาอีกด้วย

...

เมื่อได้เห็นข้อมูลข่าวกรองชิ้นแรกของวันนี้

สีหน้าที่เคยผ่อนคลายของเจียงเทาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในทันที และเขาก็เด้งตัวลุกพรวดขึ้นจากเตียง!