บทที่ 212 ข้อมูลข่าวกรองพร้อมผลตอบแทนสูงลิ่วถึง 10,000%! 4

บทที่ 212 ข้อมูลข่าวกรองพร้อมผลตอบแทนสูงลิ่วถึง 10,000%! 4

ในมุมมองของเธอ ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาไม่ได้สนิทสนมกันถึงขั้นที่จะสามารถหยิบยืมเงินทองกันได้ขนาดนี้

ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่ได้เป็นฝ่ายเอ่ยปากขอยืมเงินเจียงเทาด้วยซ้ำ แต่เขาต่างหากที่เป็นฝ่ายเสนอตัวให้เธอยืมเอง

"ใช่ครับ ผมให้คุณครูยืมเงินก้อนนี้ไปใช้ก่อนได้เลย จะได้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปได้ไงครับ"

เจียงเทาประสานมือวางไว้บนเข่า และพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า:

"ช่วงสองสามปีมานี้ ผมค่อนข้างจะดวงดีและพอจะทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำอยู่บ้าง เงินแค่แสนสองแสนหยวน สำหรับผมมันก็แค่เศษเงินหลังตู้เย็นเท่านั้นแหละครับ"

"ถ้าเงินก้อนนี้มันสามารถช่วยเหลือครอบครัวของคุณครูได้ ผมเองก็จะรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยครับ"

เมื่อได้ฟังคำพูดของเจียงเทา ความคิดมากมายก็ผุดขึ้นมาในหัวของเจียงอี

ทำไมเขาถึงเสนอตัวให้ฉันยืมเงินล่ะ?

นี่มันคือความหวังดีล้วนๆ หรือว่าเขามีเจตนาแอบแฝงอะไรกันแน่?

พวกเราโตๆ กันแล้ว การที่เจียงอีจะคิดหน้าคิดหลังเยอะขนาดนี้ มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ถ้าเกิดว่า...

ถ้าเขาใช้เรื่องการให้ยืมเงินมาเป็นข้ออ้างเพื่อเรียกร้องอะไรบางอย่างจากฉันล่ะ ฉันควรจะทำยังไงดี?

"คุณครูเจียงครับ คุณครูคงไม่ได้แอบกังวลว่าผมจะยื่นข้อเสนอแปลกๆ อะไรให้คุณครูหรอกใช่ไหมครับ?"

ทันทีที่เจียงเทาพูดดักคอขึ้นมา สีหน้าของเจียงอีก็เปลี่ยนเป็นเก้อเขินและกระอักกระอ่วนทันที เพราะนั่นคือสิ่งที่เธอกำลังคิดอยู่เป๊ะเลย

ยิ่งไปกว่านั้น ในตอนนี้พวกเขาสองคนชายหญิงกำลังอยู่กันตามลำพังในห้องสองต่อสอง บรรยากาศมันก็เลยดูคลุมเครือชวนให้คิดลึกไปหน่อย

เจียงเทายิ้มแล้วพูดว่า "ไม่ต้องกังวลไปหรอกครับคุณครูเจียง ผมกับภรรยารักกันดีมากเลยนะครับ พวกเราเป็นคู่สามีภรรยาที่รักกันหวานชื่น มีครอบครัวที่อบอุ่น และมีชีวิตคู่ที่มีความสุขสุดๆ เลยครับ"

"เหตุผลที่ผมยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือในครั้งนี้ ก็แค่เพราะผมอยากจะทำบุญทำกุศลและสร้างบุญบารมีให้กับตัวเองบ้างก็เท่านั้นเองครับ"

"ผมขอสาบานเลยว่า ผมไม่ได้มีเจตนาอื่นแอบแฝง หรือหวังผลตอบแทนอะไรจากคุณครูเลยแม้แต่น้อยครับ"

เมื่อได้ฟังคำพูดของเจียงเทา ใบหน้าของเจียงอีก็แดงก่ำด้วยความละอายใจ:

"ครูขอโทษนะเจียงเทา ครูนี่ขี้ระแวงเกินไปจริงๆ"

"ขอบใจมากนะ ขอบใจจริงๆ ทั้งจากตัวครูเอง พี่ชาย แล้วก็หลานสาวของครูด้วย!"

"เงินก้อนนี้ ถือซะว่าครูเป็นหนี้เธอนะ แล้วครูจะพยายามหาเงินมาคืนเธอให้เร็วที่สุดเลย!"

เมื่อเห็นว่าเจียงอียอมรับความหวังดีของเขา เจียงเทาก็พูดด้วยความใจเย็นว่า:

"เรื่องคืนเงินไม่ต้องรีบร้อนหรอกครับ สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการรักษาคนป่วยให้หายดีก่อน ว่าแต่ตอนนี้ยังขาดเงินอยู่อีกเท่าไหร่ครับ?"

เจียงอีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "น่าจะประมาณ 100... ถึง 150,000 หยวนจ้ะ"

"ถ้าอย่างนั้น ผมให้ยืมไปเลย 200,000 หยวนก็แล้วกันครับ เผื่อเหลือเผื่อขาดไว้ก่อน"

พูดจบ เจียงเทาก็ล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าแล้วถามเจียงอีว่า:

"จะให้โอนผ่าน WeChat หรือ Alipay ดีครับ? หรือว่าจะให้โอนเข้าบัญชีธนาคารโดยตรงเลย?"

"ดะ... เดี๋ยวครูเขียนสัญญากู้ยืมเงินให้เธอก่อนนะ"

เจียงอีพูดพลางย่อตัวลงไปหยิบกระดาษและปากกาออกจากลิ้นชักโต๊ะกาแฟ และเริ่มลงมือเขียนอย่างรวดเร็ว

ทั้งวันที่ทำสัญญา, ชื่อผู้กู้, หมายเลขบัตรประชาชน, จำนวนเงินกู้ทั้งแบบตัวอักษรและตัวเลข, และรายละเอียดอื่นๆ

ลายมือของเจียงอีนั้นสวยงามและเป็นระเบียบเรียบร้อยเหมือนกับหน้าตาของเธอไม่มีผิด

เจียงเทายืนดูอยู่เงียบๆ และไม่ได้เอ่ยห้ามไม่ให้เธอเขียนสัญญาแต่อย่างใด

"เรื่องดอกเบี้ย..."

เมื่อเขียนมาถึงเรื่องอัตราดอกเบี้ย เจียงอีก็เงยหน้าขึ้นมองเจียงเทาด้วยสายตาเชิงตั้งคำถาม

"ผมไม่ใช่แก๊งทวงหนี้นอกระบบซะหน่อย เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอครับ? เรื่องดอกเบี้ยตัดทิ้งไปได้เลยครับ"

เจียงเทาพูดติดตลกว่า "ในเวลาที่คุณครูกำลังลำบากแบบนี้ ถ้าผมยังจะมาขูดรีดเอาดอกเบี้ยอีก มันไม่ดูเหมือนเป็นการซ้ำเติมคนล้มหรอกเหรอครับ? อุตส่าห์ให้ยืมเงินทั้งที นอกจากจะไม่ได้คำขอบคุณแล้ว ยังจะโดนด่าตามหลังอีก"

เจียงอีรีบปฏิเสธ "ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกจ้ะ การที่เธออุตส่าห์ให้พวกเรายืมเงินในยามคับขันแบบนี้ พวกเราก็ซาบซึ้งใจจะแย่อยู่แล้ว การจ่ายดอกเบี้ยให้มันก็เป็นเรื่องสมควรแล้วนี่นา"

เจียงเทายังคงยืนกราน "ช่างเรื่องดอกเบี้ยเถอะครับ ผมไม่ได้เดือดร้อนเงินก้อนนี้หรอก เก็บเงินส่วนนั้นไปซื้อของบำรุงให้เด็กๆ กินดีกว่าครับ"

"..."

เจียงอีรู้สึกซาบซึ้งใจกับความมีน้ำใจของเจียงเทาอีกครั้ง

ในใจของเธอตอนนี้ สถานะของเจียงเทาได้เปลี่ยนจากผู้ปกครองของลูกศิษย์ และอดีตลูกศิษย์ กลายมาเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งไปแล้ว!

เวลาที่คุณตกที่นั่งลำบาก เพื่อนที่พร้อมจะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือและให้ยืมเงินโดยไม่ต้องร้องขอ นี่แหละคือเพื่อนแท้ที่หาได้ยากยิ่ง ไม่ใช่เหรอ?

จากนั้น เจียงอีก็กรอกจำนวนเงินกู้ทั้งตัวเลขและตัวอักษรลงในสัญญา พร้อมกับระบุหมายเลขบัตรประชาชนของเธอและของเจียงเทาลงไป

ท้ายที่สุด ทั้งสองคนก็เซ็นชื่อและประทับรอยนิ้วมือลงในช่องผู้กู้และผู้ให้กู้เป็นอันเสร็จสิ้น

หลังจากเซ็นสัญญาเสร็จ เจียงเทาก็โอนเงิน 200,000 หยวนเข้าบัญชีธนาคารของเจียงอีโดยตรงในทันที