บทที่ 200 สูตรลับผักดองแปดเซียนถูกปรับแต่งให้สมบูรณ์แบบโดยการวิเคราะห์จากระบบ! 2

บทที่ 200 สูตรลับผักดองแปดเซียนถูกปรับแต่งให้สมบูรณ์แบบโดยการวิเคราะห์จากระบบ! 2

คาดว่าตลอดหลายชั่วอายุคนที่ผ่านมา พวกเขาคงดองผักไว้กินกันเองในครอบครัวเท่านั้น

พวกเขาคงไม่เคยมีความคิดที่จะเอาสูตรลับนี้มาทำในเชิงพาณิชย์ และคงไม่รู้เลยว่ามูลค่าที่แท้จริงของมันคือเท่าไหร่

ผลลัพธ์ที่ได้นี้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเจียงเทาไปมาก

เขาไม่คิดเลยว่าทุกอย่างมันจะราบรื่นขนาดนี้ แถมยังได้สูตรมาฟรีๆ อีกต่างหาก!

เจียงเทาพูดด้วยความดีใจว่า "ถ้าอย่างนั้น ผมจะขอเป็นคนออกเงินซื้อวัตถุดิบทั้งหมดที่ต้องใช้ในการดองผักเองนะครับคุณครูเจียง! ถือซะว่าเป็นค่าครูในการฝากตัวเป็นศิษย์ คราวนี้คุณครูห้ามปฏิเสธผมเด็ดขาดเลยนะครับ"

"เอาอย่างงั้นก็ได้จ้ะ ครูไม่คิดเลยนะว่าผ่านไปตั้งหลายปี ครูจะได้กลับมาเป็นครูสอนเธออีกครั้ง ถึงแม้ว่าวิชาที่สอนในครั้งนี้มันจะออกแนวพิเศษไปสักหน่อยก็เถอะ"

เจียงอีหัวเราะร่วนเมื่อพูดจบ เธอรู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้มันช่างน่าขบขันเสียเหลือเกิน

จะมีอาจารย์มหาวิทยาลัยคนไหนบ้างที่มานั่งสอนลูกศิษย์ตัวเองดองผัก!

"ฮ่าๆ งั้นเดี๋ยวคุณครูเจียงอย่าแอบหวงวิชานะครับ"

เจียงเทาพูดติดตลกว่า "ถ้าเกิดวันหน้าผมเอาสูตรนี้ไปต่อยอดทำขายเป็นล่ำเป็นสันขึ้นมา คุณครูคงไม่มาฟ้องร้องเรียกค่าลิขสิทธิ์จากผมใช่ไหมครับ?"

เจียงอีหัวเราะคิกคัก "ครูไม่ได้ไปจดสิทธิบัตรหรือเครื่องหมายการค้าอะไรไว้หรอกจ้ะ ต่อให้อยากจะฟ้องก็คงฟ้องไม่ได้หรอก"

เจียงเทาวกกลับเข้าเรื่องเดิมแล้วถามว่า "แล้วนี่เราควรจะออกไปซื้อวัตถุดิบกันตอนไหนดีครับ?"

เจียงอีตอบว่า "ไม่ต้องรอช้าหรอกจ้ะ ไปมันตอนนี้นี่แหละ ช่วงนี้ครูได้หยุดพักผ่อนอยู่บ้านพอดี ถ้ามะรืนนี้ครูต้องกลับไปสอนที่โรงเรียนแล้ว ก็คงไม่มีเวลาว่างมาทำอะไรแบบนี้แล้วล่ะ"

"ตกลงครับ! งั้นเราไปกันเลยดีกว่า!"

เจียงเทาไม่มัวมานั่งเกรงใจเจียงอีให้เสียเวลา

ทั้งสองคนลงไปชั้นล่าง ขึ้นรถของเจียงเทา แล้วขับตรงไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตอู้เม่ยที่อยู่ใกล้ๆ ทันที

'แปดเซียน' หรือวัตถุดิบทั้งแปดอย่างที่ใช้ในการทำผักดองนั้น ไม่ได้มีข้อกำหนดตายตัวว่าจะต้องเป็นผักชนิดไหนบ้าง

สามารถเลือกนำมาผสมผสานและจับคู่กันได้อย่างอิสระตามความชอบส่วนบุคคล

ผักดองแปดเซียนที่เจียงอีมักจะทำกินเป็นประจำนั้น ประกอบไปด้วย หัวไชเท้าขาว แตงกวาหั่นเต๋า ปวยเล้ง รากบัว หน่อไม้ ขิงญี่ปุ่น พริกหยวก และถั่วลิสง

ซึ่งล้วนแต่เป็นผักสวนครัวธรรมดาๆ ที่หาซื้อได้ตามซูเปอร์มาร์เก็ตทั่วไป แถมราคายังถูกแสนถูกอีกด้วย

หลังจากกวาดซื้อของจนเต็มรถเข็น พวกเขาจ่ายเงินไปแค่ 200 กว่าหยวน แต่ได้ของกลับมาเยอะแยะมากมาย

เมื่อกลับมาถึงบ้าน เจียงเทาก็สวมวิญญาณลูกมือ ช่วยเจียงอีจัดการเตรียมวัตถุดิบเหล่านี้

อันไหนที่ต้องปอกเปลือกก็ปอก อันไหนที่ต้องล้างก็ล้าง หั่นเป็นลูกเต๋า เป็นแว่น หรือเป็นท่อนตามความเหมาะสม

วัตถุดิบแต่ละชนิดก็มีวิธีการเตรียมและหั่นที่แตกต่างกันไป

เจียงอีสอนเขาทุกขั้นตอนอย่างไม่ปิดบัง เธอถ่ายทอดทุกเคล็ดวิชาที่เธอรู้ให้กับเขาจนหมดไส้หมดพุง

หลังจากเตรียมส่วนผสมทุกอย่างเสร็จสรรพ พวกเขาก็เริ่มนำผักมาจัดเรียงสลับชั้นกันในกะละมังกระเบื้องเคลือบใบใหญ่ โดยโรยเกลือคั่นไว้ในแต่ละชั้น

"เราต้องหมักเกลือส่วนผสมพวกนี้ทิ้งไว้ประมาณหนึ่งวันจ้ะ ช่วงนี้เราก็มาเคี่ยวน้ำปรุงรสเตรียมไว้ก่อน แล้วปล่อยให้มันเย็นตัวลง"

"พรุ่งนี้ พอผักคลายน้ำออกมาแล้ว ก็เอาผ้าขาวบางมาคั้นน้ำออกให้หมาดๆ แล้วก็เอาผักพวกนั้นไปแช่ในน้ำปรุงรสที่เย็นแล้วได้เลยจ้ะ"

"พอดองทิ้งไว้ประมาณ 8 วัน ผักดองของเราก็จะเข้าเนื้อและพร้อมรับประทานแล้วล่ะ"

ในขณะที่เจียงอีกำลังอธิบายขั้นตอนและข้อควรระวังในการดองผักให้เจียงเทาฟัง เธอก็จัดการหยิบส่วนผสมที่ต้องใช้สำหรับทำน้ำปรุงรสออกมาจากกล่องเครื่องเทศไปด้วย

"ใช้เวลาดองแค่ 7 วันก็กินได้แล้วจริงๆ เหรอครับ?"

เมื่อได้ยินคำอธิบายของเจียงอี เจียงเทาก็แทบจะเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่

ก่อนหน้านี้เขาคิดไปเองว่าการดองผักต้องใช้เวลาอย่างน้อยๆ ก็หนึ่งเดือนกว่าจะเข้าเนื้อ

แต่ถ้ามันใช้เวลาดองแค่ 7 วัน แบบนี้เขาก็สามารถใช้ [ไหดองผักแสนอร่อย] ดองผักได้เดือนละตั้ง 4 ไหเลยน่ะสิ!

และถ้าประสิทธิภาพในการเร่งความเร็วของไหใบนั้นมันสุดยอดจริงๆ เผลอๆ อาจจะดองได้ถึงเดือนละ 5 หรือ 6 ไหเลยก็ได้!

ลองคำนวณดูเล่นๆ ว่าไหหนึ่งใบจุผักดองได้ 500 จิน (250 กิโลกรัม)

6 ไห ก็เท่ากับ 3,000 จิน!

ถ้าตั้งราคาขายที่ 20 หยวนต่อจิน มูลค่าการผลิตต่อเดือนก็จะสูงถึง 60,000 หยวนเลยทีเดียว!

ถึงแม้ว่าตัวเลขนี้อาจจะเทียบไม่ได้กับรายได้ของพวกโรงงานหรือบริษัทใหญ่ๆ

แต่สำหรับพ่อแม่ของเขาที่ขายของเป็นกิจการเล็กๆ ในครอบครัวแล้ว รายได้ระดับนี้ก็ทำให้พวกท่านอยู่ดีกินดีและมีความสุขได้อย่างแน่นอน!

"ใช่จ้ะ ดองแค่ 7 วันก็เพียงพอที่จะทำให้ผักเข้าเนื้อและมีรสชาติอร่อยที่สุดแล้วล่ะ"

"ขั้นตอนต่อไปคือการเคี่ยวน้ำปรุงรส ซึ่งถือเป็นหัวใจสำคัญของผักดองแปดเซียนเลยก็ว่าได้"

"เริ่มจากตั้งกระทะใส่น้ำมันให้ร้อน ใส่โป๊ยกั๊ก 3 ดอก และพริกหอม 15-20 เม็ดลงไป ผัดด้วยไฟอ่อนๆ จนกว่ากลิ่นหอมจะโชยออกมา"

เจียงอีสอนไปพลางลงมือทำให้ดูเป็นตัวอย่างไปพลาง

เธออธิบายทุกขั้นตอนให้เจียงเทาฟังอย่างละเอียดยิบโดยไม่มีการหมกเม็ด

"พอเครื่องเทศเริ่มส่งกลิ่นหอมแล้ว ก็เติมซีอิ๊วเชียนเหอลงไป 150 กรัม เพื่อเพิ่มความกลมกล่อม ครูชอบใช้ซีอิ๊วยี่ห้อนี้ที่สุดเลยล่ะ"

"ส่วนผสมของซีอิ๊วยี่ห้อนี้มันค่อนข้างคลีนนะ มีแค่น้ำ เกลือ แล้วก็ถั่วเหลือง ไม่มีสารปรุงแต่งอะไรแปลกปลอมเลย"

"การหมักแบบธรรมชาตินี้ไม่เพียงแต่จะดีต่อสุขภาพเท่านั้น แต่มันยังช่วยดึงรสอูมามิของซีอิ๊วออกมาได้อย่างเต็มที่อีกด้วย"

"จากนั้นก็ใส่เต้าเจี้ยวหวานลงไป 50 กรัม ซีอิ๊วดำ 10 กรัม เพื่อแต่งสี และน้ำตาลทราย 15 กรัม เพื่อเพิ่มความสดชื่นและตัดรสชาติให้กลมกล่อมยิ่งขึ้น"

"สุดท้ายก็เติมน้ำเปล่าลงไปสองชาม สัดส่วนของส่วนผสมทั้งหมดก็ตามนี้เลยจ้ะ"

"พอน้ำเดือดพล่าน ก็เคี่ยวต่อไปอีกประมาณ 1 นาที แล้วปิดเตา ปล่อยทิ้งไว้ให้เย็นได้เลย"

เจียงอีตั้งอกตั้งใจสอนอย่างเต็มที่ ในขณะที่เจียงเทาก็ใช้แอปจดโน้ตในโทรศัพท์พร้อมกับระบบสั่งงานด้วยเสียง บันทึกทุกคำพูดของเจียงอีออกมาเป็นตัวหนังสือ

พวกเขาวุ่นวายอยู่ในครัวกันอยู่เป็นชั่วโมง กว่าจะเตรียมวัตถุดิบและเคี่ยวน้ำปรุงรสสำหรับผักดองแปดเซียนเสร็จสิ้น

เจียงเทาได้จดบันทึกยี่ห้อของเครื่องปรุงทั้งหมดที่เจียงอีใช้เอาไว้อย่างละเอียดถี่ถ้วน

ในอนาคต เขาจะยึดตามลิสต์วัตถุดิบและยี่ห้อเครื่องปรุงของเจียงอีแบบเป๊ะๆ ทุกกระเบียดนิ้ว

เพราะการใช้เครื่องปรุงยี่ห้ออื่นมาทดแทน อาจจะทำให้รสชาติของผักดองเพี้ยนไปจากเดิมได้

[ติ๊ง! ระบบได้ทำการบันทึกขั้นตอนการสอนทั้งหมดของเจียงอีเรียบร้อยแล้ว และกำลังทำการวิเคราะห์และปรับแต่งให้สมบูรณ์แบบ...]

[ติ๊ง! การปรับแต่งเสร็จสมบูรณ์ ขอแสดงความยินดีด้วย โฮสต์ได้รับทักษะการทำผักดองแปดเซียนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!]

จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเจียงเทาสองครั้งติด พร้อมกับมีข้อความสองบรรทัดปรากฏขึ้นบนจอประสาทตาของเขา

และในวินาทีเดียวกันนั้นเอง

ราวกับว่าโปรแกรมการทำผักดองแปดเซียนในหัวของเจียงอีถูกคัดลอกและดาวน์โหลดมาไว้ในหัวของเจียงเทาโดยตรง

เขารู้สึกได้เลยว่า ตอนนี้ต่อให้ไม่ต้องพึ่งสมุดโน้ตในโทรศัพท์ เขาก็สามารถลงมือทำผักดองแปดเซียนตามสูตรที่เจียงอีเพิ่งสอนไปเมื่อครู่นี้ได้อย่างแม่นยำและไร้ที่ติในทุกขั้นตอน!

ทั้งๆ ที่เขาเพิ่งจะเคยเรียนเป็นครั้งแรก แต่เขากลับรู้สึกเหมือนเคยทำมันมาแล้วเป็นร้อยเป็นพันครั้ง

กระบวนการจดจำอันน่าทึ่งที่เหมือนกับมีภาพถ่ายและวิดีโอฝังอยู่ในหัวนี้ มันช่างสุดยอดจริงๆ

มันช่วยให้เจียงเทาไม่ต้องมานั่งเสียเวลาลองผิดลองถูกเอง ซึ่งก็เท่ากับเป็นการประหยัดเวลาอันมีค่าของเขาไปได้มากโขเลยทีเดียว