บทที่ 35 พิธีจบการศึกษาที่น่าตื่นเต้นที่สุด

บทที่ 35 พิธีจบการศึกษาที่น่าตื่นเต้นที่สุด

"ฮะ!"

"พี่ชาย เรื่องจริงหรือเปล่าเนี่ย คบกันสองปีแต่ยังบริสุทธิ์อยู่?!"

"ถ้าเป็นเรื่องจริงล่ะก็ ฉันนี่นับถือพี่ชายคนนี้จริงๆ เลย!"

"ให้ตายสิ ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง ก็หมายความว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนสวมหมวกเขียวให้เขา แล้วสุดท้ายยังจะมาย้อนกลับมาแฉเขาอีกเหรอเนี่ย"

คำพูดของลู่หลินทำให้ทุกคนในงานตื่นตะลึงและฮือฮากันขนานใหญ่

ใครจะไปคิดว่าชายหนุ่มวัยละอ่อนที่กำลังเลือดร้อน และอยู่ในความสัมพันธ์มานานถึงสองปี จะยังคงเป็นผู้ชายบริสุทธิ์อยู่ได้

ต้องรู้ก่อนนะว่านี่ไม่ใช่ช่วงมัธยมปลาย แต่นี่มันระดับมหาวิทยาลัยแล้ว

ลู่หลินทนมาได้ยังไงตั้งสองปี?

และที่สำคัญที่สุดคือ หากสิ่งที่ลู่หลินพูดเป็นเรื่องจริง ก็หมายความว่าฉินหานนั่นแหละที่เป็นฝ่ายนอกใจ แถมยังไม่ป้องกันจนท้องอีกด้วย

หมวกเขียวบนหัวลู่หลินนี่มันสีเขียวแสบตาจริงๆ เลยนะนั่น

"นายพูดเหลวไหลอะไรน่ะ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของลู่หลิน ฉินหานก็ตวาดออกมาเสียงดัง

ยังไงซะ เรื่องที่ว่าเป็นผู้ชายบริสุทธิ์หรือไม่มันก็ตรวจสอบไม่ได้อยู่แล้ว ตราบใดที่ฉินหานยังยืนกราน ต่อให้ลู่หลินจะพูดยังไงมันก็ไร้ประโยชน์

"แน่นอนครับ ถ้าพูดประโยคนี้ออกมาเฉยๆ คนส่วนใหญ่คงไม่เชื่อแน่นอน"

"ช่วยไม่ได้จริงๆ ครับ เพราะตอนนั้นผมคงโง่มากจริงๆ ตอนนี้ผมยังนึกสงสัยตัวเองอยู่เลยว่าตอนนั้นคิดอะไรอยู่"

"ถึงแม้ผมจะพิสูจน์ไม่ได้ว่าผมบริสุทธิ์ แต่ดูเหมือนว่าผมจะพิสูจน์ได้นะครับว่าคุณฉินหานน่ะสวมหมวกเขียวให้ผม"

พูดจบ ลู่หลินก็กดมือถือของฉินหานอีกครั้ง และเปิดประวัติการแชทของฉินหานกับผู้ชายคนหนึ่งในวีแชทขึ้นมา

เนื้อหาในนั้นค่อนข้างน่าเกลียดและดูไม่เหมาะสม แต่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนว่าฉินหานท้องกับลูกของผู้ชายคนนี้จริงๆ และการทำแท้งก็เป็นเพราะผู้ชายคนนี้สั่ง

ทีนี้ ทุกอย่างก็กระจ่างแจ้ง

ทันใดนั้น ทั้งห้องประชุมก็เต็มไปด้วยเสียงสาปแช่งและประณามฉินหานอย่างรุนแรง

"ทำไมล่ะครับคุณฉินหาน ยังมีอะไรจะพูดอีกไหม?"

"หรือจะบอกว่า สิ่งที่ผมเอาออกมาโชว์นี่เป็นของปลอมอีกล่ะ?"

ลู่หลินมองฉินหานแล้วถามด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมาก

ในความเป็นจริง ต่อให้ฉินหานไม่ได้เอามือถือขึ้นมาบนเวที ลู่หลินก็สามารถพิสูจน์ได้อยู่ดีว่าหลักฐานทั้งหมดของฉินหานเป็นของปลอม และเปิดโปงโฉมหน้าที่แท้จริงของเธอออกมา ท้ายที่สุดเขาก็แฮ็กเข้ามือถือเธอไปแล้วนี่นา

ทุกอย่างที่ฉินหานทำในมือถือล้วนอยู่ภายใต้การจับตามองของลู่หลิน อย่างไรก็ตาม เรื่องแบบนี้ไม่อาจนำมาเปิดเผยในที่แจ้งได้ เพราะมันผิดกฎหมาย ถึงแม้วิธีการของลู่หลินจะไม่มีใครตรวจพบได้ก็ตาม แต่มันก็จะวุ่นวายเปล่าๆ

ตอนนี้ฉินหานเป็นฝ่ายเอาตัวมาเสี่ยงถึงที่เอง ลู่หลินก็รู้ดีว่าเธอปลอมหลักฐานมายังไง เขาจึงสามารถแฉเธอได้อย่างง่ายดาย

ส่วนเรื่องประวัติการแชทล่าสุดนั้น จริงอยู่ที่มือถือเครื่องใหม่จะไม่มีประวัติแชทอันเก่า แต่ลู่หลินคือใครล่ะ?

ด้วยทักษะการเจาะระบบระดับเทพ ลู่หลินได้กู้คืนประวัติการแชทของฉินหานจากเซิร์ฟเวอร์กลับมาไว้ในเครื่องโดยตรง แถมยังเจออะไรที่ "ติดเรท" อีกเพียบ แน่นอนว่าลู่หลินคงไม่ได้ไปนั่งดูมันหรอก

ในตอนนั้น ฉินหานมองดูประวัติการแชทที่ลู่หลินขุดออกมาจากมือถือของเธอด้วยความมึนงงและสับสนไปหมด

เธอมั่นใจว่าเธอลบประวัติพวกนี้ไปหมดแล้วนี่นา แล้วมันโผล่มาได้ยังไง? อีกอย่างเธอก็ไม่ได้ติดต่อกับผู้ชายคนนั้นมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ได้มือถือใหม่เธอก็ยังไม่ได้คุยกับเขาเลยสักครั้งเดียว

ฉินหานงุนงงจนคิดไม่ออก แต่เธอเข้าใจเรื่องเดียวคือ เธอจบเห่แล้ว

หลักฐานที่เธอนำมาไม่เพียงแต่จะทำลายชื่อเสียงของลู่หลินไม่ได้ แต่มันกลับย้อนกลับมาทำลายตัวเธอเองจนกู้ไม่กลับ

"เอาล่ะ ถึงตรงนี้ เพื่อนนักศึกษาทุกคนคงเข้าใจความจริงหมดแล้วนะครับ"

ลู่หลินมองฉินหานที่ยังคงยืนอึ้งอยู่ เขาถอนหายใจ ไหวไหล่ แล้วพูดกับนักศึกษาข้างล่าง

"ลู่หลิน... ฉันผิดไปแล้ว ฉันมันไม่ดีเอง เมื่อก่อนฉันมันโง่เขลา ตอนนี้ฉันรู้ตัวแล้วว่าฉันผิด"

"ได้โปรดเถอะ กลับมาหาฉันได้ไหม ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอจริงๆ นะ"

เมื่อเห็นว่าแผนใส่ร้ายล้มเหลว ฉินหานก็รีบบีบน้ำตาออกมาและเริ่มหงายการ์ดความสงสารเพื่ออ้อนวอนลู่หลิน

"กรุณาให้เกียรติตัวเองด้วยครับ ผมมีคนที่ผมชอบอยู่แล้ว"

"และถ้าคุณลองถามเพื่อนนักศึกษาดูนะว่าถ้าต้องอยู่กับคนแบบคุณ พวกเขาจะตกลงไหม ผมรับรองเลยว่าไม่มีใครยอมหรอกครับ"

พูดจบ ลู่หลินก็ผลักฉินหานที่พยายามจะขยับเข้าใกล้ตัวเขาออกไป แล้วมองไปยังนักศึกษาในห้องประชุม

"เอาล่ะ ละครฉากนี้ควรจะจบลงได้แล้วครับคุณฉินหาน กรุณาอย่ารบกวนพิธีสำเร็จการศึกษาในวันนี้อีกเลย"

"อ้อ... แล้วส่วนเรื่องที่คุณใส่ร้ายผม แพร่กระจายข่าวลือในอินเทอร์เน็ต และยุยงให้ผู้คนมาด่าทอผมในโลกออนไลน์ เดี๋ยวทนายของผมจะไปคุยกับคุณเอง เตรียมตัวไปเจอกันที่ศาลนะครับ"

"ฝ่ายรักษาความปลอดภัยครับ ช่วยพาคุณฉินหานออกไปทีครับ"

ทันทีที่ลู่หลินพูดจบ รปภ. สองคนก็เข้ามาพาตัวฉินหานออกจากงานตามคำสั่งของอธิการบดี เพราะในสถานการณ์ตอนนี้ ฉินหานไม่เหมาะสมที่จะร่วมงานพิธีจบการศึกษาต่อไปอีกแล้ว

"โอเคครับเพื่อนนักศึกษา หลังจากได้รับชมเรื่องราวที่น่าตื่นเต้นไปแล้ว ผมคิดว่าตอนนี้ทุกคนคงจะหายง่วงกันหมดแล้วนะครับ"

"เตรียมตัวตื่นเต้นกันต่อได้เลยครับ เพราะอีกสักพักจะมีเรื่องที่น่าสนใจยิ่งกว่านี้อีกครับ"

ลู่หลินมองไปยังเพื่อนนักศึกษาข้างล่างที่ยังดูไม่อิ่มหนำกับเรื่องเมื่อกี้ แล้วยิ้มออกมา

เมื่อได้ยินดังนั้น ไม่ใช่เพียงแค่นักศึกษาเท่านั้น แต่อธิการบดีเองก็เริ่มหูผึ่งขึ้นมาอีกครั้ง

นักศึกษาต่างพากันตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก ในขณะที่อธิการบดีเริ่มรู้สึกเพลียใจเบาๆ

เจ้าเด็กคนนี้ จะทำเรื่องวุ่นวายอีกกี่เรื่องถึงจะพอเนี่ย? เอาเถอะ เห็นแก่ที่เขาเปย์มาหนักละกัน

"เพื่อนนักศึกษาทุกคนคงจะได้เห็นแล้วนะครับ ตลอดสี่ปีในมหาวิทยาลัย ครอบครัวผมเข้มงวดกับผมมากจนผมต้องเจอเรื่องแย่ๆ มาเยอะ"

"แต่อย่างไรก็ตาม เพราะเรื่องเหล่านั้นแหละที่ทำให้ผมเติบโตเป็นผู้ใหญ่และไม่ซื่อบื้อเหมือนเมื่อก่อน"

"บางทีในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาชีวิตผมอาจจะดูน่าสงสารและโชคร้าย แต่ตอนนี้ถึงเวลาที่โชคจะเปลี่ยนข้างแล้วครับ"

"เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้พบกับผู้หญิงที่นิสัยดีมากๆ คนหนึ่งครับ"

"เธอดีขนาดไหนน่ะเหรอครับ?"

"เธอน่ะสวยมาก แต่เธอก็ไม่ได้ฉลาดเท่าไหร่นะ"

"แถมเวลาเถียงกับผมเนี่ย เธอไม่เคยชนะเลยสักครั้งเดียวครับ"

"แต่อย่างไรก็ตาม ถึงแม้เธอคนนี้จะดูซื่อบื้อไปนิด แต่ว่า..."

ลู่หลินเริ่มเล่าถึงรายละเอียดในช่วงไม่กี่วันที่เขาได้อยู่กับเหยียนรั่วเวย และมุมปากของเขาก็เริ่มยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

"ผมแค่คิดว่า ผู้หญิงที่ดีขนาดนี้ ถ้าผมปล่อยให้หลุดมือไปก็คงน่าเสียดายแย่ ผมต้องรีบจองตัวเธอไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นคงถูกคนอื่นแย่งไปแน่ๆ"

"ดังนั้น ก่อนที่ผมจะขึ้นมาบนเวทีนี้ ผมก็ได้ตัดสินใจเรื่องหนึ่งครับ"

"ผมตัดสินใจที่จะสารภาพรักกับผู้หญิงคนนั้นในวันนี้ ในพิธีจบการศึกษาของเราครับ"

"ท้ายที่สุด แม้ตอนนี้เราจะดูเหมือนเป็นแฟนกัน แต่ผมก็ยังไม่เคยบอกรักเธอจริงๆ เลยสักครั้งเดียว"

"วันนี้ ผมจึงขอใช้โอกาสนี้บอกความในใจกับเธอครับ"

"เหยียนรั่วเวย... ผมรักคุณนะ คุณจะยอมตกลงเป็นแฟนผมจริงๆ ได้ไหมครับ?"

การสารภาพรักที่กะทันหันของลู่หลินทำให้คนทั้งงานระเบิดเสียงฮือฮาออกมาทันที

พิธีจบการศึกษาในวันนี้ จะต้องถูกบันทึกไว้ว่าเป็นพิธีจบการศึกษาที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดในประวัติศาสตร์แน่นอน